บทที่ 26

"พ่อของหลานเลยเหรอ?!!" ผู้หญิงที่มากับดัมมี่ถึงกับของขึ้น ..ลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างแรงจนเก้าอี้ตัวนั้นล้มลงไป

"เมย์..ฟังเราก่อน"

เพี๊ยะ!! ฝ่ามือเรียวฟาดลงที่ใบหน้าผู้เป็นสามีอย่างแรง

"เราจบกันแค่นี้" จบคำพูดเมรีก็วิ่งออกจากร้านอาหารนั้นมา น้ำตาของหญิงสาวไหลมาตลอดทาง สิ่งที่เธอคิดไว้มันเป็นจริง

เธอไม่ค่อยไว้ใจเขาตั้งแต่ตอนอยู่ที่โรงพักเก่าแล้ว จนถูกสั่งย้ายไปต่างจังหวัด ซึ่งเมรีก็ตามไปไม่ได้ เพราะติดงาน..ทั้งสองแต่งงานกันมาได้หนึ่งปีแล้ว แต่ก็ยังไม่มีลูกด้วยกัน ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ไปตรวจแล้วหมอบอกว่าเธอมีภาวะมีลูกยากแต่ไม่ได้เป็นหมัน ..พอได้ยินว่าเขามีลูกกับผู้หญิงคนอื่น เรื่องนี้เธอรับไม่ได้จริงๆ

สิงหราชได้แค่นั่งมอง เหมือนกับดูละครฉากใหญ่

เย็นวันเดียวกันนั้น..

"แม่คะ แม่พูดกับน้องหน่อยสิ" หญิงสาวกุมมือผู้เป็นแม่ไว้แน่น เธอพร่ำพูดกับแม่อยู่แบบนี้มาทั้งวัน

"ป้าว่าหนูทานอะไรบ้างเถอะนะ อย่าเพิ่งกดดันแม่มากนักเลย"

"ทำไมแม่หลับไปอีกล่ะคะคุณป้า"

"หนูน่าจะพาหลานมาเยี่ยมคุณยายบ้างนะลูก เผื่อว่าคุณยายจะมีกำลังใจมากกว่านี้"

..จริงด้วยถ้าแม่เห็นหลานอาจจะ มีกำลังใจมากขึ้นก็ได้ จังหวะที่หญิงสาวกำลัง