Se connecterฉันเคยแต่งงานกับผู้ชายคนนึงด้วยความเต็มใจเพราะรักมาก แต่สุดท้ายเราสองคนก็หย่าขาดกันเพราะทางครอบครัวของฝั่งนั้นไม่เคยเห็นด้วยกับการแต่งงานเลย แต่เราสองคนก็ยังดันทุรังจนสุดท้ายก็ไปกันไม่รอด หลังหย่าขาดฉันเพิ่งจะรู้ว่าตัวเองท้องได้เดือนกว่าๆ ฉันเลือกที่จะไม่บอกใครและไม่ต้องการความรับผิดชอบ เพราะฉันรู้คำตอบนั้นดี ฉันจึงเลือกที่จะเลี้ยงลูกคนเดียวไม่ขอความช่วยเหลือจากใคร แต่แล้ววันนึงก็ได้กลับมาพบเจอกับคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อของลูกอีกครั้ง ฉันจะให้เขารู้ไม่ได้เด็ดขาด ว่าฉันมีลูกกับเขา ฉันไม่ได้ต้องการหวนคืนอะไรกลับมา เพราะครอบครัวของเขาไม่เคยยอมรับในตัวของฉันเลย เป็นแบบนี้มันก็ดีแล้ว อยู่แบบนี้มันก็ดีแล้ว จะกลับมาเจอกันอีกทำไมก็ไม่รู้
Voir plusหลายปีผ่านไปฉันกับคุณติณภพเราตกลงกันเอาไว้แล้วว่าจะไม่มีลูกอีกเพราะอายุของฉันก็เริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ การมีลูกของฉันก็ยากมาก ฉันเลยต้องปิดอู่เพราะไม่อย่างนั้นฉันอาจจะไปท้องตอนที่อายุมากไปเลยก็ได้ซึ่งถ้าฉันท้องตอนที่อายุมากแล้วมันก็มีความเสี่ยงหลายอย่าง คุณติณภพเลยตัดใจเรื่องที่จะมีลูกคนที่สองด้วยกันมีแค่ปอร์เช่คนเดียวก็ปวดหัวมากแล้วล่ะ เพราะรายนั้นยิ่งโตก็ยิ่งออกลาย สายตาแพรวพราวไม่น้อย รู้สึกว่าโตขึ้นจะเจ้าชู้ไม่น้อยเลยล่ะฉันไม่รู้ว่าเวลาชีวิตของฉันมันจะยาวนานสักแค่ไหน ฉันกับคุณติณภพจะอยู่ด้วยกันไปได้อีกนานเท่าไร และฉันก็ไม่รู้ว่าระหว่างฉันกับเขาใครที่จะจากกันก่อน ฉันรู้แค่ว่า ณ เวลาปัจจุบันนี้ ฉันจะทำให้คนที่ฉันรักและคนที่รักฉันมีความสุขมากที่สุด****************บ้านมาหยา"คุณติณ...""หืมครับ?""ปอร์เช่ไปไหนคะ?""มาขอออกไปเตะบอลกับเพื่อนน่ะผมก็เลยให้ไป เห็นว่าค่ำๆ จะกลับ ถามหาทำไมล่ะ มีอะไรกับปอร์เช่หรือเปล่า?""เปล่าค่ะแค่ไม่เห็นแกอยู่ในห้องก็เลยสงสัยว่าแกหายไปไหน" ฉันตอบกลับช่วงนี้ปอร์เช่จะค่อนข้างติดเพื่อน แถวๆ บ้านไม่ค่อยมีเพื่อนของแกสักเท่าไรเพราะบ้านของฉันอยู่ไกล แต่แกก็ปั่
“อือ ไหนว่าเหนื่อยไงคะ” เธอไม่ได้ผลักไส แต่ก่อนหน้านี้ติณภพบ่นอยู่ว่าเหนื่อยที่ต้องถือของให้เธอ ก็เลยคิดว่าเขาน่าจะอยากพักผ่อนมากกว่า“เหนื่อยครับ แต่ก็อยากทำไง”“อือ…”“วันนี้ผมถือของให้คุณมาทั้งวันแล้วนะครับ คุณต้องจ่ายค่าเหนื่อยให้ผมนะมีน”“อึกอืม…”คนตัวโตซุกไซร้ไปตามลำคอขาว มือก็ถอดเสื้อผ้าของเธอไปด้วย ไม่นานร่างกายของเธอก็เหลือแต่บราตัวเดียวแล้ว มือหนาสอดไปด้านใต้หลังของมีนพร้อมกับปลดตะขอบราออก ทำให้หน้าอกอวบปรากฏต่อหน้าชายหนุ่มริมฝีปากร้อนครอบงำยอดจุกสีสวยในทันทีพร้อมกับบีบขยำสลับกันไปมาจนหญิงสาวเปล่งเสียงครางหวานออกมา"อะ อ๊ะอ๊า อึกอืม...""อืม..."ทุกอย่างมันดูเร่งรีบและก็เร่าร้อน ขาของเธอถูกจับยกขึ้นก่อนที่แก่นกายใหญ่ลำยาวจะค่อยๆ สอดเข้าไปในช่องทางรักคับแคบของเธอสวบ!"อะอ๊า!""อืม...เจ็บหรือเปล่า?""มะ ไม่เท่าไหร่ค่ะ""อืม ผมขยับแล้วนะ""....." หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อยเป็นคำตอบให้กับคนตรงหน้าก่อนที่เอวหนาจะเริ่มโยกขยับกระแทกแก่นกายลำยาวของตนเองเข้าช่องทางรักของหญิงสาวอย่างหนักหน่วงพั่ก! พั่ก! พั่ก!"อึกอื้ม...อ๊ะอ๊ะ อ๊า..!"เสียงร้องครางที่ดังออกมาทุกครั้งที่เขากระแทกลงไป
ผมกับมีนกำลังเดินเที่ยวห้างด้วยกัน เพราะงานที่มาตกลงกับนักธุรกิจที่นี่ผ่านราบรื่นไปได้ด้วยดี ตอนแรกก็เผื่อเวลาเอาไว้เพราะกลัวว่ามันจะมีปัญหา แต่พอผ่านไปได้ด้วยดีแบบนี้มันก็ดีเหมือนกัน ผมกับมีนจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้นนี่เป็นครั้งแรกที่ผมเดินตามหลังมีนโดยที่เธอกำลังเลือกซื้อของหลายสิ่งหลายอย่าง นานๆ ทีผมจะเห็นเธออยากซื้อของอะไรแบบนี้ เพราะเราไม่เคยเห็นมีนใช้เงินซื้อของแบรนด์เนมพวกนี้เลย"คุณติณ คุณว่ารองเท้าแบบนี้ฉันใส่สีไหนถึงจะเหมาะ""ความจริงมันก็เหมาะกับมีนทุกคู่เลยนะ เพราะมีนก็ใส่เสื้อผ้าหลายแบบ รองเท้าก็ไม่ควรจะซ้ำกันนะต้องใส่รองเท้าให้มันกลืนกับที่เราแต่งตัวสิ"รองเท้าสีแดงก็เหมาะกับเธอ เหมาะกับบุคลิกที่เธอแต่งไปออกงานหรือไปร่วมงานเลี้ยงต่างๆ สีดำก็เหมาะกับบุคลิกที่เธอแต่งมาทำงานในทุกๆ วัน"ถ้าอย่างนั้นเอาสองคู่นี้เลยละกัน""ครับ"หลังจากเสร็จการเลือกซื้อรองเท้ามีนเธอก็แวะไปที่ร้านขายกระเป๋าแบรนด์เนมทันที"แล้วกระเป๋าล่ะ ฉันควรจะถือกระเป๋าลูกใหญ่ๆ หรือใบเล็กๆ ดี?""อืม ผมว่าขนาดใบกลางๆ ดีกว่านะ เล็กเกินไปก็ไม่เหมาะกับคุณใหญ่เกินไปมันก็เทอะทะดูไม่สมส่วน""ถ้างั้นเอาแบบไหนดี"
บ้านติณภพ"เสร็จงานแล้วแม่จะรีบกลับนะ ดูแลตัวเองดูแลคุณย่าด้วยนะลูก""ครับแม่หยา""เอาไว้พ่อจะซื้อขนมซื้อของมาฝากเยอะๆ เลย""ครับ"ฉันพาลูกชายตัวดีมาส่งไว้กับแม่ของคุณติณภพ เพราะต้องเดินทางไปต่างประเทศกับคุณติณภพและไม่สามารถพาลูกชายตัวดีไปด้วยได้ และจินก็กลับบ้านในช่วงนี้พอดี ก็เลยต้องพามาไว้ที่บ้านของคุณย่าแกหลังจากที่พาลูกชายมาส่งเรียบร้อยแล้วฉันกับคุณติณภพก็ออกเดินทางกันในทันทีเพราะไม่อยากเสียเวลาไปหลายวันต่างประเทศ...✈️"นานแล้วนะคะที่ไม่ได้มาแบบนี้""ผมเองก็เดินทางบ่อยแต่ส่วนใหญ่เดินทางกับเลขามากกว่าไม่เคยมาคนเดียวสักครั้ง""เรื่องโรงแรมจัดการเรียบร้อยใช่ไหมคะ""ครับ"คุณติณภพให้เลขาจัดการเรื่องโรงแรมที่พักสำหรับที่นี่ให้กับพวกเรา ฉันเองก็ไม่รู้หรอกว่าได้ไปพักที่ไหนจนกระทั่งคุณติณภพพาฉันมายังโรงแรม ซึ่งอยู่ในเขตเมืองเลย เป็นโรงแรมใหญ่หรูเลยทีเดียว"ป่ะ เรียบร้อยแล้ว ขึ้นไปพักกันเถอะผมอยากอาบน้ำจะแย่""ค่ะ"คุณติณภพพาฉันขึ้นไปบนห้องที่ได้จองเอาไว้ มันเป็นห้องกว้างๆ เตียงใหญ่ๆ มีระเบียงและมีอ่างอาบน้ำ ก็สไตล์โรงแรมหรูหราบ้านเรานั่นแหละ แต่บรรยากาศที่นี่ก็แตกต่างจากบ้านเราไปมาก"
ติณภพ Talk"ทำไมล่ะมีน ผมก็แค่อยากเห็นคุณพักผ่อนบ้างก็เท่านั้นเอง คุณทำงานเหนื่อยมาตั้งหลายปีแถมยังต้องคอยดูแลลูกอีก จากนี้ให้ผมเป็นคนคอยดูแลหน้าที่ตรงนี้ก็พอแล้ว""แต่ฉันยังสนุกกับการทำงานอยู่เลยนะคะ"".....""ให้ฉันทำงานต่อเถอะ ถ้าฉันเลิกทำงานไปแล้วอยู่แต่บ้านเฉยๆ ฉันคงได้ลงแดงตายแน่ๆ"ผมกำลังหว่
หลายเดือนผ่านไปฉันกับคุณติณภพเราจดเบียนสมรสกันแล้วและใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันฉันสามีภรรยาทั่วๆ ไป เรื่องบนเตียงก็มีบ้างครั้งคราวเพราะเราสองคนต้องทำงานกันด้วย กลับมาถึงบ้านก็เหนื่อยล้าและพากันหลับไปแล้วปอร์เช่เองก็เติบโตขึ้นเรื่อยๆ ตามกาลเวลาที่ผ่านล่วงเลยไป ครอบครัวของเราก็อยู่ด้วยกันเรื่อยมาโดยที่ไม่
ตกบ่ายของอีกวันฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดร่างกายอย่างหนัก โดยเฉพาะตรงนั้นที่ผ่านการใช้งานจนตอนนี้รู้สึกตึงไปหมด และไม่อยากขยับตัวลุกไปไหนเลย นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันตื่นสายได้ขนาดนี้ปอร์เช่คงจะใกล้จะได้เวลากลับจากโรงเรียนแล้วสินะ“ตื่นแล้วเหรอ”“อือ…คุณทำไมอยู่ตรงนี้”“แล้วจะให้ผมไป
สองชั่วโมงผ่านไป“อึกแฮ่ก…อะอ๊า คุณติณ…” เสียงแหบกระเส่าเมื่อแก่นกายลำยาวยังคงกระแทกเข้าช่องทางแคบอย่างไม่หยุด เวลาผ่านล่วงเลยไปราวๆ สองชั่วโมงได้แล้วแต่ก็ยังไม่มีท่าทีว่าบทรักแสนเร่าร้อนนี้จะหยุดลงเลย“อืมมีน…ผมไม่อยากหยุดเลยอึก”“แฮ่ก ให้ฉันพักหน่อยไม่ได้เหรอ” เธอถามคนตรงหน้าเสียงแหบพร่า เพราะมีเ