ไฟแค้นลวงรัก

ไฟแค้นลวงรัก

last updateÚltima actualización : 2025-02-12
Idioma: Thai
goodnovel16goodnovel
No hay suficientes calificaciones
60Capítulos
2.0Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

เมื่อความสัมพันธ์มาถึงจุดเปลี่ยน... เปลี่ยนจาก ‘คนรัก’ กลายเป็น ‘คนอื่น’ จากคนอื่นเป็น ‘คนใจร้าย...’ กว่าจะรู้ตัวว่ารักมากแค่ไหน ก็เกือบสูญเสียคนสำคัญของหัวใจไปแล้ว

Ver más

Capítulo 1

ตอนที่ 1

西園寺蒼真(さいおんじ そうま)が幼馴染のために結婚式をすっぽかしたのは、これで七度目だ。蒼真の祖父の西園寺三郎(さいおんじ さぶろう)は自ら謝罪に訪れた。

「結納金としてさらに純金5キロ、西地区のビル三棟、都心一等地の路面店九店舗を西園寺家からの賠償とする」

言葉が終わるや否や、電話の向こうから蒼真の気のない笑い声が響いた。

「お爺さん、彼女にそんな価値あるか?

道端の石ころでも拾って彼女に渡せば、ご機嫌取りなんてイチコロだぜ。

その結納金、美雅の画廊への投資に回してやってくれよ」

三郎は慌てて電話を切ると、気まずそうに私、相沢穂乃(あいざわ ほの)を見た。

周囲からはクスクスと嘲笑が漏れ聞こえ、誰もが私がこれまで同様、屈辱を飲み込むのを待っていた。

だが、こんな謝罪はもう六回も受け取った。とうに興味は失せている。

蒼真という人間に対しても、同じように。

しばしの沈黙の後、私は眉を上げ、人混みの中にいる一人の男に視線を向けた。それは、蒼真が日頃から最も忌み嫌っている、父の愛人の子である弟――西園寺朔也(さいおんじ さくや)だった。

私はふと、笑みをこぼした。

「私が結婚する相手こそが、西園寺家の跡取りになります。その話、まだ有効ですか?」

私が冗談を言っているわけではないと悟り、皆は愕然とした。

何しろ、蒼真が式をすっぽかしたのはこれが初めてではない。

以前、「相沢家の令嬢、捨てられる」というワードがトレンド入りし、相沢家が半年もの間笑い者にされた時でさえ、私は婚約破棄を申し出なかったのだから。

三郎は慌ててなだめようとした。

「蒼真は一時的に血迷っているだけだ、もう少し待ってくれ……」

彼は再び蒼真に電話をかけたが、二、三言も話さないうちに遮られた。

「お爺さん、適当なこと言うなよ。穂乃がどんなに怒ったところで、俺と結婚しないなんて言い出すわけがない。

別に別れるって言ってるわけじゃないんだ。美雅の気晴らしに付き合ったら戻るよ」

隣から星野美雅(ほしの みや)の甘えるような声が聞こえてくる。

「蒼真さん、私、これでも彼女を試してあげてるのよ。これほど何度も放り出されてもなお、あなたと結婚したいって言うなら、それこそが本物の愛だって証明になるじゃない!」

二人が悪びれもせずいちゃつくのを聞きながら、私は口の端を冷たく歪めた。

「私がずっと待ってるって、どうしてそんなに自信があるの?」

まさか私がそばで聞いているとは思わなかったらしく、蒼真の言葉が一瞬途切れた。

再び口を開いたその声は、どこか取り繕うような、猫なで声へと変わっていた。

「穂乃、お前も美雅の性格は知ってるだろ?あいつ、昔から俺に依存してるから、俺の結婚がすぐには受け入れられないんだよ。

式はもう少し延期してくれないか?あいつをなんとかなだめたら、改めて式を挙げよう」

六回も延期して、まだ足りないというのか。

当初、私と蒼真が付き合っていると知った時、美雅はすぐに帰国して騒ぎ立てた。

その時、蒼真は真顔で、私の目の前で彼女のことはただの妹だと言い切った。

だがその後、彼はその「妹」のために、私を街中の笑いものにしたのだ。

三郎は不甲斐ない孫の振る舞いに、もはや業を煮やしていた。

「式まであと三時間だ。航空券は既に手配した。今すぐ這いずってでも戻ってこい!

外には野次馬根性の記者が大勢張り付いているんだぞ。お前、穂乃の立場を一度でも考えたことがあるのか!」

「それは……」

蒼真の声に明らかな動揺が混じり、私の胸も無意識にざわついた。

しかし次の瞬間、美雅が甘えるように彼に絡みついた。

「蒼真さん、映画のチケットもう買っちゃったのよ。

もし行っちゃうなら、他の男の人を誘っちゃうんだから。私を狙ってる人なんてたくさんいるんだからね!」

「だめだ!」

蒼真の声には、苛立ちの混じった焦燥が滲んでいた。

そして、再び私に向けられた言葉には、あからさまな「面倒事」を押し付けるような響きがあった。

「穂乃、こっちはどうしても手が離せないんだ。どうせこういう処理はお手の物だろ?これぐらいのトラブル、お前ならなんとかなるって」

彼は事もなげに言い放った。まるで私がカメラの前で受ける屈辱や嘲笑など、取るに足らない些事であるかのように。

胸の奥に鈍い痛みが走り、私は思わず苦笑した。

「好きにすれば」

彼が戻るかどうかなんて、もうどうでもいいことだった。

美雅のご機嫌取りに必死な蒼真は、私の気配の変化に気づかなかった。

「よしよし、機嫌直せよ。お土産も買っておいたからさ」

スマホに写真が送られてくる。

指に引っかけられたネックレス。

また、美雅が身につけたものだ。

私はいつから、彼女のゴミ箱になったのだろう。

蒼真が初めてくれたプレゼントは、赤いレディースの腕時計だった。

赤は私が一番嫌いな色だったけれど、彼からの贈り物だというだけで、私はそれを宝物のように扱った。

ある日、修理に出した際、シリアルナンバーから前の持ち主が美雅だと判明するまでは。

問い詰める私に、蒼真は悪びれる様子もなく言った。

「俺、プレゼント選びのセンスないからさ、美雅に手伝ってもらっただけだよ。そんなに心が狭いこと言うなよ」

センスがないと言いながら、この街の人間なら誰もが知っている。

美雅の誕生日には毎年、蒼真はベイエリアで最も高価な展望台を貸し切り、街中から見えるほどの盛大な花火を打ち上げていることを。

オークションでしかお目にかかれないような宝石が、湯水のように美雅の前に並べられ、選び放題にされていることを。

彼が私にかける労力など、美雅にかけるものの万分の一にも満たない。

今この瞬間でさえ、新品を買って私を言いくるめる手間すら惜しんでいるのだ。

美雅は私の皮肉に気づかないふりをして、ケラケラと笑った。

「蒼真さんがあなたにあげるプレゼント、私が選んだのよ。気に入った?

お礼なんて、いいのよ」

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
60 Capítulos
ตอนที่ 1
‘สำหรับผู้หญิงหน้าซื่อใจคดอย่างเธอ อย่าหวังว่าชาตินี้จะได้พบเจอกับรักแท้เลย ฉันขอให้เธอเจ็บปวดทุรนทุรายมากกว่าฉันร้อยเท่าพันเท่า... แล้วก็จำเอาไว้ ฉันเกลียดเธอ!’เฮือก! หญิงสาวสะดุ้งตัวขึ้นจากเตียงนอน เม็ดเหงื่อผุดซึมไปทั่วดวงหน้างามพลางหายใจหอบเหนื่อย ใบหน้าสวยตื่นตระหนกขณะที่ดวงตาฉายแววเศร้าระคนรู้สึกผิด ครั้นคิดว่ามันคือความฝันจึงถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะเอนแผ่นหลังพิงหัวเตียง พร้อมหลับตาสงบสติอารมณ์ประโยคคำพูดนั้นช่างมีอิทธิพลต่อเธอเหลือเกิน ถึงจะบอกว่ามันเป็นเพียงความฝัน แต่กลับไม่สามารถปฏิเสธได้เช่นกันว่ามันไม่ใช่ความจริง หญิงสาวเปิดเปลือกตาขึ้น ความเสียใจสะท้อนอยู่ในดวงตากลมโตของเธอ คำพูดของเขาคนนั้นยังดังก้องอยู่ในโสตประสาท เด่นชัดไม่จางหาย และไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไร เธอก็ไม่เคยลืม ว่าครั้งหนึ่งเคยทำร้ายเขาแม้จะไม่อยากทำก็ตาม...มือบางยกขึ้นลูบหน้าของตัวเองพลางวาดขาลงจากเตียงนอน ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำและกลับออกมาอีกครั้งเมื่อจัดการธุระส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว“สู้ ๆ นะเขม ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีเช่นทุกวันนะ” เขมิกา จินดารัตน์ ฉีกยิ้มหวานพลางพูดให้กำลังใจตัวเองอยู่หน้ากระจก
Leer más
ตอนที่ 2
“อ้าวน้องเขม มาพอดีเลย” โซนุตา สาวใหญ่คนสวยและเก่งเอ่ยทักรุ่นน้องสาว เมื่อเห็นเขมิกาเดินเข้ามาพอดี“สวัสดีค่ะพี่โซ มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ” หญิงสาวกล่าวทักทายพลางถามรุ่นพี่สาวเก่งตรงหน้า ตอนเธอเข้ามาทำงานกับศิวานันท์ใหม่ ๆ ก็ได้โซนุตาที่เป็นเลขาประธานบริษัทนี่แหละเป็นคนสอนงานให้ หลังจากนั้นหญิงสาวก็ยึดเอารุ่นพี่สาวเป็นแบบอย่าง หรือเรียกว่ามีโซนุตาเป็นไอดอลก็ว่าได้ “ท่านประธานเรียกหาจ้ะ” โซนุตาบอก ก่อนจะไล่หญิงสาวเข้าไปหาเจ้านายที่รออยู่ในห้องทำงาน “งั้นเขมเข้าไปหาท่านประธานก่อนนะคะ” บอกเสร็จก็ปลีกตัวไปยังหน้าห้อง เคาะประตูส่งสัญญาณเสร็จก็เดินเข้าไปด้านในทันที“สวัสดีค่ะท่านประธาน เห็นพี่โซบอกว่าท่านประธานเรียกเขมมีอะไรหรือเปล่าคะ”คนที่ถูกเรียกว่าท่านประธานชักสีหน้าไม่พอใจ จนเขมิกาต้องยิ้มแห้งพลางก้มศีรษะขอโทษกลาย ๆ เมื่อได้รับสายตาตำหนิของคนที่อายุมากกว่าและเป็นเจ้านายของเธอมองมา“ไม่ต้องมายิ้มแห้งเลย ป้าบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่ต้องเรียกว่าท่านประธาน แต่ให้เรียกว่าป้าแทน เด็กคนนี้นี่ บอกไม่เคยฟังเลย”“ขอโทษค่ะ เขมแค่กลัวหลุดเวลาประชุมบอร์ดบริหาร”“ไม่ต้องมาอ้างเลย เฮ้อ มานั่งเถอะ
Leer más
ตอนที่ 3
ณ สนามบินสุวรรณภูมิ ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดสบาย ๆ ของแบรนด์ดัง อย่างเสื้อยืดกางเกงยีน และรองเท้าผ้าใบรุ่นลิมิเต็ดเอดิชัน เดินออกมาจากช่องทางผู้โดยสารขาเข้าพร้อมกับผู้ใช้บริการสนามบินอีกหลายคน ทว่าเขากลับโดดเด่นที่สุดในกลุ่มคนเหล่านั้น ด้วยครอบครองความสูงเกินมาตรฐานชายไทย ท่าทางการเดินองอาจผึ่งผาย ดูทระนงตนและเย่อหยิ่ง กอปรกับใบหน้าคมคายภายใต้แว่นกันแดดสีดำ ยิ่งทำให้เขามีเสน่ห์เพิ่มขึ้นไปอีกเท่าตัวดวงตาคมเข้มมองตรงไปเบื้องหน้า พลางกวาดตามองสำรวจด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งคิดถึงและห่วงหา ทว่าที่เด่นชัดที่สุดกลับเป็นความโกรธแค้นและเกลียดชัง จากผลการกระทำของผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง คนที่ครั้งหนึ่งเขาเคยคิดอยากสร้างครอบครัวด้วย…น่าขัน ที่เขาคิดวาดฝันไปเองฝ่ายเดียว หลงในความใสซื่อบริสุทธิ์จนเป็นไอ้โง่ ถูกนอกใจและนอกกาย ยิ่งคิดถึงหญิงไร้ยางอายคนนั้น ความแค้นก็ลุกโชนในดวงตาราวกับไฟที่กำลังรอการปะทุ ทุกความเจ็บปวด ความเสียใจ ที่เขาเคยได้รับ เขาจะคืนมันให้เธอทั้งหมด จะแก้แค้นเธออย่างสาสม! ให้สมกับที่เธอเคยทำไว้กับเขา ทำกับทิวากรคนนี้!ทิวากร ศิวานันท์ ทายาทเพียงคนเดียวของศิวานันท์ บุตรชายขอ
Leer más
ตอนที่ 4
บ้านศิวานันท์ ทิวากรมองบ้านหลังใหญ่ตรงหน้าด้วยอารมณ์หลากความรู้สึก ก่อนที่เขาจะตรงไปที่สวนด้านข้างเพื่อดูอดีตต้นไม้ที่เขาเคยชอบ... ปล่อยให้กายทำหน้าที่ยกกระเป๋าเดินทางไปเก็บให้พุ่มไม้เล็ก ๆ สีเขียวที่ถูกตัดแต่งกิ่งอย่างดีปรากฏอยู่ตรงหน้าทำให้ความทรงจำที่เขาพยายามลืมแวบเข้ามา‘ชอบมันมากเลยเหรอครับ’‘ค่ะ เขมชอบมันมาก ว่ากันว่าต้นแก้วเป็นไม้มงคลชนิดหนึ่ง นิยมปลูกกลางแจ้ง หากบ้านไหนปลูกก็จะส่งเสริมให้มีแต่สิ่งดี ๆ เข้ามา แต่เขมไม่ได้สนใจเรื่องนั้นหรอกค่ะ เขมชอบเพราะรู้สึกว่ามันเหมือนเขม พี่ทิวรู้ไหมคะว่าต้นแก้วเนี่ย ดูแลง่ายมาก ๆ เลยนะคะ ทั้งยังทนแดดด้วย แล้วเวลาออกดอกนอกจากจะมีสีขาวดูบริสุทธิ์สวยแล้วยังหอมมาก ๆ ด้วยนะคะ สรรพคุณของต้นแก้วก็มีหลากหลายและมีประโยชน์สุด ๆ ไปเลยค่ะ ต้นแก้วนี้เขมให้พี่ทิวแล้วไม่รับคืนนะคะ ดูแลมันให้ดี ๆ ด้วย ไม่งั้นเขมไม่ยอมแน่’‘อ้อ พี่เข้าใจละ’‘เข้าใจว่าอะไรคะ’‘เข้าใจว่าที่พูดมายืดยาวเป็นเพราะอยากให้พี่ดูแลมันให้ดีนี่เอง ทั้งยังเจ้าเล่ห์แอบขู่พี่กลาย ๆ ว่าจะไม่ยอมถ้าไม่ดูแลมันให้ดี พูดแบบนี้หมายถึงต้นไม้หรือหมายถึงเขมกันแน่ครับ’‘ฮึ่ย พี่ทิวอะ ก็ต้องหมายถ
Leer más
ตอนที่ 5
‘จัดการทุกอย่างเรียบร้อยหรือยัง’‘เรียบร้อยแล้วค่ะ’‘อย่าให้มีอะไรผิดพลาดล่ะ’‘ไม่มีแน่นอนครับ’เสียงโต้ตอบของพนักงานศิวานันท์ดังขึ้นเป็นระยะพร้อมกับความวุ่นวายของคนที่เดินสวนกันไปมา ท่ามกลางใบหน้าเปื้อนยิ้มของเขมิกา“แหม... มีความสุขจังเลยนะ” อินทุอร เพื่อนสาวคนสนิทของหญิงสาวเอ่ยล้ออย่างอดใจไม่ไหว ที่เห็นเพื่อนของเธอยิ้มกว้างกว่าครั้งไหน ๆ อันที่จริงเธอก็มีความสุขกับเพื่อนมาก เพราะรอยยิ้มสดใสเต็มใบหน้าแบบนี้เธอไม่ได้เห็นมันมา 6 ปีแล้ว ขณะเดียวกันเธอก็มีความสุขแบบไม่สุด มันมีความกังวลเล็ก ๆ ผุดขึ้นมาในใจ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม จู่ ๆ ความรู้สึกแบบนี้ก็เกิดขึ้นมาพร้อมกับความคิดที่ว่าไม่อยากให้เขมิกาเจอกับทิวากรอีกครั้งเลย...แต่บางทีเธออาจจะคิดมากเกินไปก็ได้ มันคงไม่มีอะไรหรอก... มั้ง?“ปกติน่าอิน” หญิงสาวปฏิเสธทว่าทั้งปากและดวงตาก็ยิ้มพราวระยับจนหนุ่ม ๆ หลายคนที่มองมาทางนี้ระทวยกันเป็นแถบ ๆ “เฮ้อ แกนี่นะ เขม ฉันถามแกตรง ๆ นะ แกได้เผื่อใจไว้บ้างหรือเปล่า เผื่อว่าบางทีพี่ทิวเขาอาจมีคนใหม่ไปแล้ว”เขมิกาชะงักไปเสี้ยววินาทีก่อนจะยิ้มบางแล้วตอบกลับไปว่า “นิดหน่อยน่ะ แต่คุณป้าก็บอกแล้วว่าพี
Leer más
ตอนที่ 6
เขมิกามองไปยังหน้าประตูอีกครั้งด้วยแววตาสงบนิ่งทั้ง ๆ ที่ในใจรวดร้าวกับภาพความสนิทสนมของเขากับหญิงสาวชาวลูกครึ่ง เธอคนนั้นควงแขนชายหนุ่มอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ทั้งยังฉีกยิ้มหวานให้เป็นรางวัลเมื่อถูกเขาเอาใจ ภาพตรงหน้าทำเอาเธอแทบรับไม่ไหวทว่าต้องทนมองให้ได้ มองให้รู้ว่าเขาไม่ใช่ของเธออีกต่อไปแล้วไม่มีพี่ทิวของเธออีกแล้วมีแต่พี่ทิวของคนอื่น...“ยินดีต้อนรับค่ะ/ครับคุณทิวากร” เสียงพนักงานทั้งหมดกล่าวขึ้นพร้อมกัน ฉุดรั้งสติของเขมิกาให้กลับคืน เธอมองไปที่เขาอีกครั้งเห็นว่าเขามองเธออยู่เช่นกัน แต่สายตากลับต่างกันไป“เขม! เอาดอกไม้ไปให้ท่านรองได้แล้ว”“อะ อื้ม” หญิงสาวถูกเพื่อนสะกิดจึงเดินออกไปเบื้องหน้าก่อนจะหยุดตรงหน้าชายหนุ่มสองตาสบประสานกัน หนึ่งรักและรู้สึกผิด หนึ่งเย็นชายิ่งกว่าคืนวันในฤดูหนาวเขมิกากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากก่อนจะถอนสายตาออกมาอย่างรวดเร็วเมื่อทนเห็นสายตาเย็นชาของเขาไม่ไหว รวมทั้งต้องรักษากิริยาเมื่อหญิงสาวที่ชายหนุ่มควงมาในวันนี้มองมาที่เธอเหมือนไม่พอใจ“ยินดีต้อนรับค่ะท่านรอง” คำพูดที่ตั้งใจจะเอื้อนเอ่ยยืดยาวกลับสั้นเพียงนิดเดียว ทั้งน้ำเสียงยังสั่นอยู่กลาย ๆ
Leer más
ตอนที่ 7 รังเกียจ1
‘คนสำคัญของฉัน’เขมิกานั่งนิ่งวนเวียนคิดถึงแต่คำพูดของบุคคลด้านในห้องทำงาน รวมถึงสายตาที่ใช้มองเธอในวันนี้ตั้งแต่วินาทีแรกที่เจอกัน บอกตามตรงว่าเสียใจ ถึงจะคิดไว้แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้ แต่เอาเข้าจริงเธอกลับรับไม่ได้ เธอทนเห็นเขาใช้สายตาเย็นชาระคนรังเกียจไม่ได้จริง ๆ แต่จะทำอะไรได้เล่า เธอไม่มีสิทธิ์เรียกร้องใด ๆ อยู่แล้ว ที่ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ก็เพราะตัวเธอเองไม่ใช่เหรอถ้าวันนั้นเธอเลือกที่จะคุยกับเขา อธิบายทุกอย่างให้เขาเข้าใจ มันคงไม่เป็นแบบนี้... มาคิดได้ตอนนี้ก็สายไปแล้วละ ในเมื่อแก้ไขไม่ได้ก็ต้องจำทนยอมรับและเผชิญหน้ากับมัน ส่วนความรู้สึกของเธอที่มีต่อเขา เห็นทีต้องกดเอาไว้ให้อยู่ลึกที่สุด เพื่อที่ใครอีกคนจะได้ไม่เสียใจหรือหวาดระแวงเรื่องในอดีตระหว่างตัวเธอกับทิวากรอีกอย่าง การมีอยู่ของผู้หญิงที่ชื่อแพทริเซีย นับเป็นเรื่องดีสำหรับเธอเหมือนกัน เพราะเธอจะได้ตระหนักรู้ ว่าข้างกายเขา มันไม่มีที่ว่างสำหรับเธออีกต่อไปแล้ว เป็นการตอกย้ำให้เธอเตือนตัวเอง ว่าไม่ควรรู้สึกกับเขาไปมากกว่านี้ถ้าไม่ต้องการเจ็บ ใช่ เพื่อความปลอดภัยต่อความรู้สึกแสนเปราะบาง เธอต้องไม่ถลำลึก และหยุดทุกอย่างไ
Leer más
ตอนที่ 8 รังเกียจ 2
ทิวากรตีหน้ายุ่งปฏิเสธเสียงแข็ง ยิ่งเห็นเพื่อนสาวคนสนิทยังยิ้มล้อเลียนไม่เลิกก็ยิ่งไม่พอใจ พลันนึกถึงคนที่ทำให้เขาโดนเซ้าซี้ก็ยิ่งหงุดหงิดมากกว่าเดิม ‘เป็นเพราะเธอคนเดียวเขมิกา ออกไปแล้วยังสร้างความยุ่งยากใจให้ฉันอีก’“คิดอะไรอยู่”“ก็คิดถึงเรื่องที่ต้องประชุมไง ถามอะไรนักหนา นู่น! กลับไปนั่งที่โซฟาได้แล้ว มายืนทำไมตรงนี้ เกะกะ”“อ้าว! ยูเป็นคนลากไอมาเองนะ ใช้งานเสร็จแล้วชิ่งเหรอ” แพทริเซียพูดเสียงเขียวหากชายหนุ่มกลับไม่สนใจ ก้มหน้าอ่านเอกสารที่ผู้ช่วยส่วนตัวหยิบมาให้เมื่อครู่ เห็นดังนั้นหญิงสาวยิ่งฮึดฮัดใจ“เหอะ” หญิงสาวร้องในลำคอแล้วเดินทิ้งส้นไปกระแทกก้นนั่งที่โซฟา ด้วยความที่ไม่มีอะไรทำหญิงสาวจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นและคุยกับ ‘พ่อ’ ไปพลาง ๆทิวากรเหลือบสายตามองเพื่อนสาวคนสนิทเล็กน้อย เห็นอีกคนคุยโทรศัพท์แล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ก็ไม่สนใจอีก เขาแสร้งก้มหน้าอ่านเอกสารในมือ ทว่าแท้จริงแล้วหาได้สนใจตัวอักษรที่ปรากฏอยู่บนเนื้อกระดาษนั้นไม่ ชายหนุ่มหลุบสายตาครุ่นคิดกับตัวเอง‘สายตาเจ็บปวดแบบนั้นเธอก็แค่แกล้งทำ คงจะหวังให้ฉันตกลงไปในหลุมพรางของเธอล่ะสิ เสียใจด้วยเขมิกา ครั้งนี้ฉันไม่โง่! ฉั
Leer más
ตอนที่ 9 กลั่นแกล้ง1
ตั้งแต่ถูกทิวากรพูดจาร้าย ๆ ใส่ เขมิกาก็เริ่มปรับตัวและจุดยืนของตัวเองอีกครั้ง ในคราแรกเธอตั้งใจทำดีกับเขาให้มากเพื่อให้เขายกโทษให้ ไม่หวังให้ตัวเองกลับไปเป็นคนรัก แค่หวังให้เขาไม่โกรธเกลียดเธอแล้วก็พอ ทว่าหลังจากเห็นปฏิกิริยาที่ชายหนุ่มมีต่อตัวเองแล้ว หญิงสาวก็ได้แต่ทำใจในเมื่อเขารังเกียจเธอเสียยิ่งกว่ากิ้งกือไส้เดือน เธอก็จะไม่ยุ่งวุ่นวายให้เขารำคาญใจ ทำหน้าที่เลขาของตัวเองให้ดีก็พอ พอคิดได้แบบนั้น ความรู้สึกมากมายที่เคยอัดแน่นอยู่ในอกค่อย ๆ เบาบางลง ไม่ใช่ว่าไม่รัก ไม่ใช่ว่าทำใจหรือตัดใจได้ ที่ต้องวางเฉยก็เพื่อไม่ให้เขาเกลียดเธอไปมากกว่านี้เขมิกายืนทอดถอนใจอยู่หน้าบริษัทศิวานันท์กรุป ดวงตากลมโตจับจ้องประตูเข้าบริษัทอย่างละล้าละลัง ความคิดแรกที่จะตั้งใจทำหน้าที่เลขาของตัวเองให้ดี ไม่สนใจเรื่องเก่าก่อนหรือปัจจุบันระหว่างเธอและเขาอีก พอเอาเข้าจริงกลับทำไม่ง่ายเสียเลย แค่คิดว่าต้องเห็นหน้าเขาใจดวงน้อยก็แปลบไปทั้งดวงเฮ้อ จะถอยก็ไม่ได้ ได้แต่ก้มหน้าจำทนนั่นแหละนะ“น้องเขม มายืนทำเอ็มวีอะไรอยู่ตรงนี้ครับ ใกล้เวลาเริ่มงานแล้วนะ เดี๋ยวเข้าไปช้าก็โดนท่านรองประธานดุเอาอีกหรอก” ระหว่างที่ห
Leer más
ตอนที่ 10 กลั่นแกล้ง2
“คุณเขมิกาช่วยชงกาแฟมาให้ผมใหม่ด้วยครับ ถ้วยนี้เย็นชืดหมดแล้ว”วันนี้ก็เป็นเหมือนหลาย ๆ วันที่ผ่านมานับตั้งแต่ที่เธอมาทำงานเป็นเลขาของเขาก็ถูกเจ้านายคนใหม่กลั่นแกล้งอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เฮ้อ! หญิงสาวถอนหายใจด้วยความปลดปลง ครั้งนี้เป็นรอบที่สามแล้วที่เสียงคนด้านในห้องทำงานใหญ่สั่งให้เธอชงกาแฟเข้าไปให้ ครั้งแรกบอกว่าหวานไป ทั้ง ๆ ที่เธอชงแต่กาแฟดำไม่ใส่น้ำตาล สูตรประจำที่เขาชอบ ครั้งที่สองบอกขมไปให้ไปชงให้ใหม่ ส่วนครั้งนี้บอกเย็นชืด แต่สิ่งที่เธอเห็นมันยังร้อนอยู่เลยนะ เขมิกาตวัดตามองเจ้าของคำสั่งด้วยความคับข้องใจ“ทำไม มีปัญหา?” ทิวากรถามเสียงเข้มหาเรื่อง“ค่ะ มีปัญหา” แล้วต้องแปลกใจเมื่อคนที่ไม่เคยมีปากเสียงมาตลอดสัปดาห์ยอมรับตรง ๆ ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปากเลิกคิ้ว วางมือจากงานเอกสารที่ทำ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ยกมือกอดอก สายตาคมปลาบจับจ้องไปยังดวงหน้าหวานที่เขาชื่นชอบ ไม่สิ เคยชื่นชอบให้พูดต่อเขมิกาทำใจกล้าเชิดหน้าขึ้นแล้วพูดออกไปตรง ๆ ตามความรู้สึกว่า “ท่านรองจะกลั่นแกล้งเขมไปถึงไหนคะ สัปดาห์ก่อนเรียกเขมไปตำหนิเรื่องมาสาย สัปดาห์นี้ให้เขมเอาเอกสารเก่า ๆ มานั่งสรุปให้ ไม่ก็สั่งงานก่อน
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status