ตอนที่ 10 หอมไหม (2)

แกร๊ก! 

เสียงเปิดประตูทำให้ทั้งสองคนหันไปมองที่ประตูพร้อมกัน

“เฮียอยู่นี่ไหม” ฟีน่าเจอกับภาพที่หญิงสาวที่เธอไม่รู้จักกำลังโน้มใบหน้าเข้าหาพี่ชายของเธอที่มีแฟนอยู่แล้ว

“กำลังทำอะไรกัน” สีหน้าของฟีน่าแสดงความไม่พอใจพร้อมกับน้ำเสียงที่เข้มขึ้น 

เว็นดี้รีบผละออกจากฟีนิกซ์เดินออกมาห่างจากเขา หลุบใบหน้าลงไม่กล้าสบตาฟีน่า

“ไม่มีอะไร” ฟีนิกซ์ตอบ

“เฮีย” ว่ากดเสียงต่ำพร้อมกับสายตาคาดคั้น

“ก็มันไม่มีอะไร เมื่อกี้น้องเขาแค่เอาขนมมาให้”

 ก่อนที่น้ำใสจะเดินตามเข้ามาทีหลัง เลยไม่ทันได้เห็นภาพดังกล่าว

“แกจะรีบเดินอะไรขนาดนั้น”

“ถ้าแกรีบเดินตามฉันเร็วกว่านี้หน่อยก็คง…” หันไปมองพี่ชายที่กำลังมองมาที่เธอด้วยสายตาจริงจัง ฟีน่าเองก็รู้อยู่ว่าพี่ชายนั้นเคยผ่านผู้หญิงมามากมาย เธอกลัวว่าพี่ชายจะเป็นคนเจ้าชู้ตอนแรกเลยค้านหัวชนฝาไม่อยากให้พี่เธอคบกับน้ำใสด้วยซ้ำเธอไม่อยากให้น้ำใสต้องมาเสียใจอีก

ฟีน่าจำได้ดีในตอนที่น้ำใสผิดหวังและเสียใจจากรักครั้งแรกเธอเป็นคนที่อยู่ด้วยในทุกเหตุการณ์เห็นว่าน้ำใสเจ็บปวดและทรมาณมากแค่ไหนกับการถูกหักหลัง พอเห็นน้ำใสเจ็บในใจของฟีน่าเองก็เจ็บไม่ต่างกัน เธอชอบเห็นรอยยิ้มของเพื่อนมากกว่าที่จะเห็นน้ำตา

ฟีน่าคัดค้านการคบกันของทั้งคู่ในตอนแรกแต่ฟีนิกซ์เองก็ให้สัญญาว่าจะไม่ทำให้น้ำใสต้องเสียใจ ส่วนน้ำใสเองก็คงรักพี่ชายของเธอไปแล้วเธอจึงต้องปล่อยให้ทั้งคู่นั้นคบกัน โดยที่เธอเองก็สอดส่องเป็นหูเป็นตาดูพฤติกรรมพี่ชายตัวเองมาโดยตลอดเรื่องผู้หญิง แต่ก็ไม่เคยมีตลอดสามปีที่ผ่านมา จนกระทั่งตอนนี้…

“หมวย” พูดกดเสียงต่ำเป็นการหยุดน้องสาวตัวเองไม่ให้พูดไปมากกว่านี้

“แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใคร”

 “เป็นน้องของคนรู้จัก ฝากเข้ามาทำงานด้วย ชื่อเว็นดี้” ตอบน้องสาวก่อนจะแนะนำให้อีกฝ่ายรู้จัก

“เว็นดี้นี่ฟีน่า น้องสาวพี่ แล้วก็เป็นเพื่อนของน้ำใส”

 “สวัสดีค่ะ พี่ฟีน่า” เว็นดี้ยกมือไหว้ แต่ฟีน่ากลับมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าไม่มีการรับไหว้จากเธอ ทำให้เว็นดี้หน้าเจื่อน น้ำใสรู้สึกถึงความตึงเครียดในห้องก็อยากจะถามออกไปว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไร แต่เว็นดี้ก็รีบเดินเข้ามากอดแขนเธออย่างสนิทสนม ยิ้มแย้มเช่นทุกครั้ง เหมือนว่าก่อนหน้านี้ไม่ได้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น

“พี่น้ำหนูไปย้อมผมมาพี่ว่าสวยไหม เข้ากับหน้าหนูหรือเปล่า”

“เข้ากับเว็นดี้มาก”

“ใช่ไหม หนูเลือกตั้งนานกว่าจะได้สีที่ถูกใจ สีเดียวกันเลย” จับผมตัวเองขึ้นมาเทียบเพราะสีที่หญิงสาวทำมานั้นเหมือนกัน

สีหน้าของเว็นดี้ที่คุยกับน้ำใสยิ้มแย้มค่อยๆ จางหายไปเมื่อเห็นว่าฟีน่ามองอย่างไม่ชอบ เว็นดี้เห็นว่าฟีน่าดูจะไม่ชอบเธอจึงขอตัวออกไปก่อน

“หนูกลับไปทำงานก่อนนะคะ”

“อืม” เธอรีบถือถาดออกไปทันที ฟีน่าจึงเดินเข้าไปหาพี่ชาย

“เฮีย ป๊าให้ไปกินข้าวที่บ้านวันนี้”

“บอกป๊าไปแล้วว่าไม่ไป”

“แต่ป๊าม้าอยากเจอเฮีย อยากให้เฮียกลับไปกินข้าวที่บ้านบ้าง”

“ถ้าไปกินกับม้าได้ แต่ถ้ามีป๊าเฮียไม่ไป”

“แต่ป๊าอยากทำความรู้จักกับน้ำด้วยนะ”

“รู้แล้วได้อะไร เคยสนใจด้วย?”

“เพราะเฮียไม่เคยเล่าเรื่องคบกับน้ำให้ป๊าฟังไง ป๊าเลยคิดจะจับคู่เฮียกับลูกเพื่อน ๆ ป๊า หนูเลยรีบบอก ป๊าเลยอยากให้ไปเจอ ไปทำความรู้จัก” น้ำใสรู้สึกหน่วงในใจเล็กน้อยคบกันเกือบสี่ปีเขาไม่เคยแม้แต่จะพูดเรื่องความสัมพันธ์ของเราให้พ่อฟังเลยเหรอ

“ก็นึกว่ารู้อยู่แล้ว เฮียก็ไม่ได้ปิดบังนี่ ไปไหนมาไหนด้วยกันก็เปิดเผยตลอด ไปรับไปส่งที่บริษัทป๊าก็เคยเห็นผ่านตาบ้างล่ะมั้ง”

“แต่ป๊าคิดว่าเฮียไม่ได้…” 

“ไม่ได้จริงจัง? จะบอกอย่างนั้นใช่ไหม?”

“ใช่ นี่คือเหตุผลที่เฮียต้องไปนะ”

“งั้นเดี๋ยวโทรไปบอกเดี๋ยวนี้เลย” หยิบมือถือขึ้นมากำลังจะกดโทรหาพ่อ แต่น้องสาวคว้ามือถือเอาไว้

“เรื่องสำคัญมันต้องคุยต่อหน้า เฮียควรให้เกียรติน้ำบ้างนะ คบกันมาก็หลายปีแล้วควรพาไปเปิดตัวอย่างเป็นทางการบ้างได้แล้ว” ฟีนิกซ์นิ่งเงียบไปแต่สายตามองไปที่หน้าของน้ำใส 

“น้ำแกช่วยพูดหน่อยสิ” ฟีน่าเอ่ยร้องขอน้ำใสตอนนี้เธอควรจะพูดอะไรสักอย่างใช่ไหม

น้ำใสเดินเข้าไปใกล้แฟนของเธอก่อนเอ่ยพูดกับเขาอย่างใจเย็น ไม่รู้ว่าการเกลี้ยกล่อมของเธอจะได้ผลไหม แต่หากเธอพูดไปแล้วเขาไม่อยากไปเธอก็จะไม่ฝืนพูดต่อ

“พี่คะ” กุมมือของเขาอย่างแผ่วเบา

“หนูไม่รู้หรอกนะว่าพี่ทะเลาะหรือมีปัญหาอะไรกับพ่อ แต่อย่างน้อยเราควรไปเจอพวกท่านนะคะ ยังไงซะพวกท่านก็คือพ่อกับแม่ คุณแม่จะต้องรอกินข้าวพร้อมหน้าอยู่แน่ๆ หนูรู้ว่าพี่รัก แม่มากอย่างน้อยก็เห็นแก่คุณแม่ได้ไหมคะ” น้ำใสรู้ดีว่าฟีนิกซ์นั้นเวลาคุยโทรศัพท์กับพ่อและแม่ มักจะให้อารมณ์ความรู้สึกที่ต่างกัน ฟีนิกซ์จะดูอ่อนโยนเวลาคุยกับแม่มาก เหมือนว่าจะแคร์ความรู้สึกของแม่มากกว่า แม่ของเขารู้ว่าน้ำใสและฟีนิกซ์คบกันเคยเจอกันและกินข้าวด้วยกันบ่อย ๆ แต่กับพ่อนั้นเขาไม่เคยพาไปเจอ ทำความรู้จัก แม้เธอเองจะทำงานที่บริษัทของเขา แต่พ่อของเขานั้นก็ไม่ได้มาสนใจเธอสักเท่าไหร่

ฟีนิกซ์ถอนหายใจออกมาก่อนจะตอบตกลงด้วยการพยักหน้าเบาๆ กับคนรักเป็นการตกลง