2

จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่อยากจะเชื่อว่าฉันกลับมาในเวลานี้ได้จริงๆ

เวลาหนึ่งเดือนก่อน...

ทริปกระบี่คือจุดเริ่มต้นของหายนะของฉัน

ฉันเริ่มทบทวนบางสิ่งในใจ ขณะที่มองดูสามีกลับมาพร้อมกับถุงกระดาษใส่อาหาร มันเป็นแซนวิชสำหรับฉันและแฮมเบอร์เกอร์ให้เขา มีน้ำส้ม และน้ำอัดลม เขาซื้อลูกอมมิ้นท์มาด้วย...และเดี๋ยวเขาก็จะทำแฮมเบอร์เกอร์ร่วงจากมือ เพราะมีเด็กมาวิ่งชนเข้า เขาจะสบถ ก่อนจะเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างคราบเลอะ

มันจะเกิดขึ้นภายในอีกห้านาที

ฉันถือแซนวิชค้างไว้ในมือ ตามองเขาที่กำลังยกอาหารขึ้นมารับประทานเช่นกันพร้อมกับใช้นิ้วปัดหน้าจอโทรศัพท์ในมือไปด้วย ฉันลองเหลือบดูหน้าจอนั้น เชื่อได้ว่าเขากำลังคุยกับเพื่อนรักของฉัน ฉันรู้เพราะหลังจากนี้อีกสองอาทิตย์ฉันจะแอบเข้าโทรศัพท์ของเขาถ่ายหลักฐานในนั้นไว้ทุกอย่าง และส่งให้กับทนาย และเลขานุการของฉันเพื่อเก็บไว้เป็นหลักฐาน

เลขาของฉัน...

ตอนแรกไม่มีเขาในทริปนี้

ตอนนี้ฉันจะให้เขาไปด้วย

"แม่งเอ๊ย!"

เสียงสบถของสามีดังขึ้น เด็กคนหนึ่งมาชนข้อศอกเขาเข้า แฮมเบอร์เกอร์ของเขาตก ฉันดูนาฬิกาบอกเวลาที่หน้าจอโทรศัพท์กดแคปหน้าจอไว้ ฉันจะลองเอาไปเทียบเวลากับ...การคุยของสองคนนั้น

ฉันรู้ก่อนล่วงหน้าว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ฉันได้เปรียบพวกเขา

รอยยิ้มน้อยๆ ผุดขึ้นที่ริมฝีปาก ขอบคุณสิ่งใดก็ตามที่ส่งฉันกลับมาได้แก้ไขทุกสิ่งนี่ และตอบแทนพวกคนทรยศนั่น สามีที่ทรยศหัวใจของฉันอย่างเลือดเย็น นังเพื่อนตัวร้ายที่ทำลายครอบครัวฉัน รวมถึงแม่ของเขาด้วย

ทุกอย่างจะไม่เกิดขึ้นอีก

ฉันจะไม่ใช่คนที่ตกจากระเบียงมาตาย

ฉันจะไม่ใช่คนที่ต้องสูญเสียทุกสิ่ง

แต่เป็นพวกมันต่างหาก

ที่จะต้องเสีย

ไม่มีผู้หญิงโง่คนนั้นอีกแล้ว

ฉันเผลอหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะพิมพ์แชทหาเลขานุการของฉัน

ฉันอยากจะทดสอบบางอย่าง

ว่าคนเราจะเปลี่ยนอดีตรวมไปถึงอนาคตได้ไหม

ฉันจำทริปกระบี่ได้ดี...ดีมาก

และตอนนี้มันกำลังวนลูปเดิม...แต่ฉันจะเปลี่ยนมัน