ตอนที่3

กานติมาออกไปพบลูกค้าและกลับมาพร้อมสัญญาซื้อขาย ทุกคนในแผนกเฮกันใหญ่ตั้งแต่กานติมาย้ายมาอยู่แผนกขาย ก็ทำยอดเกินเป้า การซื้อขายได้รับการการเซ็นสัญญาหลายฉบับ แม้แต่บริษัทที่ไม่มีวี่แววจะเซ็นสัญญาก็ยอมเซ็นสัญญาอย่างง่ายดาย นั่นหมายความว่าเดือนนี้ทุกคนในแผนกจะได้รับโบนัส

" กิ๊ฟ หัวหน้าบอกว่าจะเลี้ยงฉลอง ไปเร็วเก็บของ"

" ไปกันเถอะ ฉันต้องพิมพ์แผนงานต่อ"

" แผนงาน อย่าบอกนะว่าบอสจะให้เธอทำโครงการต่อ"

" คนเดิมทำนั่นแหละ ฉันแค่ส่งมอบแผนงานที่ฉันเขียนขึ้นมาก่อนหน้านั้น"

" มันไม่แฟร์เลย เป็นแบบนี้จะย้ายกิ๊ฟทำไมให้คนไม่มีความสามารถไม่เคยทำงานมาทำสุดท้ายก็ทำอะไรไม่เป็น การเจรจาไม่สำเร็จ แล้วก็แกล้งเป็นลมให้คนอื่นมาทำแทน "

" ช่างเถอะ พวกเธอไปกินกันให้อร่อยนะ กินเผื่อด้วยหล่ะ"

" อือไม่ดีเลยง่ะกิ๊ฟ กิ๊ฟเป็นคนทำยอดแท้ๆแต่กลับไม่ได้ไปกินกับพวกเรา"

" ไม่เป็นไรรีบไปเถอะเดี๋ยวทุกคนจะรอ"

ดรุณีกับรุ่งอรุณออกไปแล้ว ทั้งแผนกเหลือแค่กานติมาคนเดียวที่นั่งพิมพ์งานอยู่ เธอหยิบแซนวิชขึ้นมากัดกินรองท้อง ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาพิมพ์งานต่อ รู้แบบนี้น่าจะเซฟงานเอาไว้ไม่น่าลบออกจนหมดเลย

ปรานนท์ตักข้าวผัดทะเลใส่จาน หั่นแตงกวาประดับไว้ข้างๆ แล้วยกมาวางไว้ที่โต๊ะ ถอดผ้ากันเปื้อนออก

" อื้อหือน่ากินจัง "

" น่ากินก็กินให้หมดนะ"

" โอ้ อร่อยมาก"

" หึหึ"

" นายคงทำอาหารให้เมียนายกินบ่อยสินะ ดูคล่องเชียว"

ปรานนท์กำลังจะตักข้าวเข้าปากก็ต้องหยุดชะงัก เขาแต่งงานกับกานติมามา2ปีไม่เคยทำอาหารให้เธอกินเลยสักครั้ง แม้แต่แม่ของเขาก็ไม่เคย ผู้หญิงคนแรกและคนเดียวที่เขาทำอาหารให้กิน ก็คือคนตรงหน้าเขา 

" เรื่องงานอย่าคิดมากเลย จะไม่ดีกับเด็กในท้อง "

" แต่ฉันทำให้นายต้องเสียโครงการนี้ไป เป็นเพราะฉันไม่มีความสามารถ ฉันขอโทษนะ นายให้คุณกิ๊ฟกลับมาทำเถอะ ฉันไม่ไปแล้ว"

" ไม่ไปอะไรกัน เรื่องแค่นี้ก็ถอยแล้วเหรอ มีใครประสบผลสำเร็จตั้งแต่ครั้งแรกกันเล่า ที่ผ่านมาใช่ว่าทุกโครงการของบริษัทจะผ่านหมด เธอไม่ต้องกังวล ฉันให้กิ๊ฟเขียนแผนงานให้แล้วพรุ่งนี้เธอนำไปเสนอกับคุณโทนี่อีกครั้ง"

" พรุ่งนี้ แต่ว่าเธอจะทำทันเหรอ "

" ทันสิ กิ๊ฟเขาเก่งจะตาย อีกอย่างแผนงานเขาเขียนเอาไว้แล้วแค่พิมพ์ออกมาเป็นเอกสารก็เท่านั้นเอง"

" แต่นายก็เห็นว่าวันนั้นเธอกดลบไปหมดแล้ว"

" ไม่มีผลหรอก เธอเซฟไว้ก่อนหน้านั้นแล้วเชื่อฉันสิ"

การุณกลับมาที่บริษัท เขาลืมของเอาไว้พอหยิบเสร็จกำลังจะเดินกลับ มองไปเห็นไฟในแผนกขายเปิดอยู่ก็เดินไปดู เห็นกานติมากำลังนั่งพิมพ์งานอยู่หน้าคอมอย่างตั้งใจ

" คุณกิ๊ฟ ทำไมยังทำงานอยู่อีกนี่ดึกแล้วนะครับ จะห้าทุ่มแล้วทำไมยังไม่กลับอีก"

กานติมาเงยหน้าขึ้นมาเห็นการุณก็ส่งยิ้มให้

" งานด่วนหน่ะ "

" งานด่วน "

" อืม "

" แต่ผมได้ยินว่าคุณปิดงานขายได้แล้วทุกคนในแผนกพากันกลับไปหมดตั้งแต่เย็น ไปเลี้ยงฉลองยอดขายทะลุเป้าที่ผับ ผมก็นึกว่าคุณจะไปด้วย "

" ฉันต้องรีบทำเอกสารโครงการให้เสร็จก่อนไปเจรจาใหม่ในวันพรุ่งนี้ วันพรุ่งนี้เป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว ก่อนคุณโทนี่จะบินกลับประเทศ "

การุณถอนหายใจเฮือกใหญ่ ให้กานติมาทำตั้งแต่แรก ป่านนี้คงได้เซ็นสัญญาเรียบร้อยแล้ว ไม่รู้ว่าจะย้ายกานติมาไปแผนกขายแล้วให้เมลดามาแทนทำไม ดูก็รู้ว่าทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง เป็นลูกคุณหนูที่ไม่เคยทำงาน เรียนจบแต่งงานตามสามีไปอยู่เมืองนอก ไม่เคยทำงานไม่มีประสบการณ์ แต่ปรานนท์กลับมอบหมายโครงการให้ทำ สุดท้ายก็เจรจาไม่สำเร็จ เขาเองก็รู้อยู่แล้วว่าผลจะออกมาเป็นแบบนี้ แต่เขาก็แค่ลูกน้องจะไปมีสิทธิ์บอกอะไร ก็รู้ๆอยู่ว่าปรานนท์หลงรักเมลดามานาน ยิ่งตอนนี้เธอหย่าแล้วก็คงอยากจะสานต่อความสัมพันธ์ น่าสงสารกานติมา ทั้งสวยทั้งน่ารักทั้งเก่ง มากความสามารถขนาดนี้ แต่งงานกับปรานนท์มาสองปีแต่ไม่สามารถทำให้หัวใจของปรานนท์อุ่นขึ้นมาได้เลย

" ผมจะอยู่เป็นเพื่อนคุณเอง"

" ไม่ต้องหรอกค่ะ อีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว ว่าแต่ดึกแล้วคุณยังไม่กลับอีกเหรอ"

" ผมกลับไปแล้วพอดีลืมของเลยกลับมาเอา ให้ผมอยู่เป็นเพื่อนเถอะ คุณอยู่คนเดียวไม่กลัวเหรอ"

" ฮ่าฮ่า กลัวอะไรผีเหรอคะ "

" นั่นแหละครับ ไม่กลัวเหรอ "

" ไม่ค่ะ "

" ให้ผมอยู่เป็นเพื่อนเถอะ คุณบอกว่าอีกนิดเดียวไม่ใช่เหรอ"

" อืม ใช่ เสร็จแล้ว เหลือปริ้นต์ออกมาแล้วเรียงใส่แฟ้ม "

" งั้นผมนั่งรอตรงนี้นะ"

" ค่ะ"

ปรานนท์กลับมาถึงห้องตอนห้าทุ่มครึ่ง ไม่พบกานติมาก็แปลกใจ ดึกป่านนี้แล้วยังไม่กลับอีกเหรอ นึกขึ้นได้ว่าที่แผนกขายมีเลี้ยงฉลอง ฮึ คงกำลังกินดื่มสนุกจนลืมเวลาเลยสิท่า หวังว่าแผนงานคงเรียบร้อยพร้อมนำเสนอในวันพรุ่งนี้นะ เขาอาบน้ำแล้วเข้านอนเลย แต่นอนยังไงก็นอนไม่หลับดูนาฬิกาเป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าแล้ว เสียงเปิดปิดประตูเข้ามา เขารีบแกล้งหลับ กานติมาเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ สักพักก็ขึ้นมานอนบนที่นอน ปรานนท์ลืมตาขึ้นมาเข้าไปใกล้ๆสูดดมหากลิ่นแอลกอฮอล์ ทำไมไม่ได้กลิ่นนะ 

ตอนเช้ากานติมาถือแฟ้มเอกสารไปให้ปรานนท์ เห็นเมลดาอยู่ในห้องด้วย

" นี่เป็นเอกสารโครงการที่ฉันทำขึ้นมา คุณศึกษาดูให้เข้าใจก่อนแล้วค่อยไปเจรจาสงสัยตรงไหนถามฉันได้เลย"

" ขอบคุณนะ แต่ฉันยังใหม่อยู่กลัวว่าครั้งนี้จะไม่สำเร็จอีก คุณไปกับฉันได้ไหม"

ไม่รอให้กานติมาปฏิเสธ ปรานนท์รีบพูดขึ้นมา โครงการนี้ต้องสำเร็จเขาไม่อยากเสี่ยงอีก

" คุณไปด้วย การพูดคุยครั้งนี้ให้เป็นคุณส่วนฝ้ายจะเป็นผู้ช่วยคุณ ให้เธอได้เรียนรู้งานจากคุณ"

กานติมาตอบตกลง งานขายเธอก็ปิดยอดได้แล้ว โครงการเธอก็ช่วยทำจนเสร็จ เหลือแค่นำเสนอ ฉะนั้นเธอจะไป และนี่จะเป็นงานสุดท้ายของเธอที่จะทำเพื่อปรานนท์เพื่อให้เขาได้โครงการนี้มา ถือว่าเป็นของขวัญจากเธอ

ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

" ขอบคุณมากครับในความร่วมมือครั้งนี้ขอบคุณที่ให้โอกาสกับบริษัทเล็กๆอย่างเรา"

" อืม ผมชอบในแนวคิดนี้ วันนี้คนของคุณอธิบายเข้าใจดีมาก ผมชื่นชมบริษัทของคุณ มีคนเก่งๆแบบนี้ต่อไปบริษัทต้องเติบโตแบบก้าวกระโดดแน่ หวังว่าความร่วมมือครั้งนี้จะทำกำไรให้กับพวกเราตามที่คาดเอาไว้"

" ครับแน่นอนครับ"

เมลดามองดูโทนี่ที่ชื่นชมกานติมา แล้วยังชวนพูดคุยหัวเราะสนุกสนานก็เกิดอิจฉาเธอทั้งสวยทั้งเก่งจริงๆ มีความสามารถทำให้โทนี่ร่วมลงทุนในโครงการนี้ได้ นึกถึงเมื่อวันก่อนเธอเขียนแผนงานขึ้นมาแล้วนำเสนอ แต่โทนี่ไม่สนใจเลย ไม่แม้แต่จะมองหน้าเธอด้วยซ้ำ ดูเอกสารแค่แป๊บเดียวก็บอกว่าไม่น่าสนใจแล้วให้เธอออกไป เธอทั้งอายทั้งขายหน้า เครียดจนเป็นลม งานก็ล่มไม่เป็นท่า ไม่คิดว่าการเจรจาจะยากขนาดนี้ แต่วันนี้ดูจากท่าทีที่โทนี่มีต่อกานติมา ช่างแตกต่างจากเธอลิบลับ เขาตั้งใจฟังที่กานติมาพูดแล้วยังยิ้มแย้มตลอด เธอยอมรับว่าแผนงานที่กานติมานำเสนอน่าสนใจจริง เก่งจริงๆ ในใจมีแต่ความอิจฉาเต็มไปหมด

" ฝ้าย ฝ้าย"

" ห๊ะ มีอะไรเหรอนนท์"

" ฉันถามว่าหิวไหม"

" ไม่หิว แล้วคุณกิ๊ฟหล่ะถ้าเธอหิว"

" ฉันก็ไม่หิว เชิญพวกคุณตามสบาย เดี๋ยวฉันนั่งแท็กซี่กลับบริษัทเอง"

" สรุปไม่มีใครหิวงั้นก็กลับบริษัทพร้อมกันนี่แหละ "