LOGINShare
หมอหญิงตระกูลซ่ง
publish date:
2026-08-03 16:30:43
Latest chapter
ไม่สิ้นวาสนา ผลงานเป็นที่ประจักษ์
ขบวนเดินทางไกลจากมณฑลเหวินเฉิงใช้เวลาไม่นาน ในที่สุดก็เคลื่อนผ่านประตูเมืองหลวงเข้าสู่จวนขุนนาง รถม้าของเซียวเหวินรุ่ยแล่นมาจอดนิ่งสนิทลงที่หน้าป้ายของประตูจวนจงหย่งโหวบ่าวรับใช้ในจวนเมื่อเห็นว่าคุณชายใหญ่ผู้เป็นเสาหลักของตระกูลหวนคืน ต่างพากันวิ่งวุ่นเข้าไปรายงานด้านใน ทันทีที่เซียวเหวินรุ่ยประคองเป่าลี่เซียนก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามาในห้องโถงหลัก ท่านโหวเซียวหย่งคังและโหวฮูหยินที่นั่งรออยู่ก่อนแล้วต่างเผยสีหน้าดีใจจนปิดไม่มิด แต่ความปิตินั้นกลับคงอยู่ได้เพียงชั่วพริบตา เมื่อสายตาของบุพการีทั้งสองเหลือบไปเห็นสตรีที่เดินเคียงคู่บุตรชายเข้ามา"รุ่ยเอ๋อร์ เจ้ากลับมาแล้ว แม่คิดถึงเจ้ายิ่งนัก" โหวฮูหยินผุดลุกขึ้นก้าวเข้ามาหา สายตาจ้องมองเป่าลี่เซียนด้วยความเคลือบแคลง คิ้วเรียวขมวดมุ่น "แล้วนี่ เจ้าพาสตรีผู้นี้มาด้วยหมายความว่าอย่างไรกัน"เซียวเหวินรุ่ยประสานมือคำนับบิดามารดาด้วยท่าทีสุขุม แววตาคมกริบราบเรียบ ชายหนุ่มเอ่ยเสียงทุ้มหนักแน่น "ท่านพ่อ ท่านแม่ ลูกพาลี่เซียนกลับมาเพื่อเตรียมจัดพิธีมงคลสมรสตามราชโองการสมรสพระราชทานขอรับ""เหลวไหล!" ท่านโหวตบโต๊ะน้ำชาเสียงดัง ใบหน้าเคร่งเครียดขึ
ไม่สิ้นวาสนา เตรียมตัว
ในวันหยุดที่ลมขุนเขาพัดโบกโชยมาอ่อน ๆ เซียวเหวินรุ่ยสลัดคราบขุนนางใหญ่ผู้เคร่งขรึม สวมชุดลำลองผ้าเนื้อดีพาเป่าลี่เซียนนั่งรถม้าส่วนตัวออกมาเที่ยวพักผ่อนที่สวนป่านอกเมืองเหวินเฉิง สถานที่แห่งนี้เงียบสงบ มีเพียงเสียงนกร้องและเสียงลำธารสายเล็ก ๆ ไหลเอื่อย ทุ่งดอกไม้ป่าหลากสีสันชูช่อรับแสงแดดอุ่น ราวกับจะช่วยปลอบประโลมหัวใจที่ผ่านเรื่องราวร้าย ๆ ของทั้งคู่มาตลอดหลายเดือนชายหนุ่มจูงมือบางเดินทอดน่องไปตามสะพานไม้เตี้ย ๆ พลางเอ่ยเล่าถึงเรื่องราวในวัยเด็กด้วยเสียงทุ้มนุ่มนวล เป็นเรื่องราวตอนที่เขาแอบบิดามารดาหนีเที่ยวจนโดนลงทัณฑ์ ซึ่งมีเพียงเป่าลี่เซียนเท่านั้นที่จะได้ยินมุมอ่อนโยนเช่นนี้ของบุรุษข้างกาย"ตอนนั้นข้าดื้อรั้นนัก คิดว่าตนเองเก่งกล้ากว่าผู้ใด สุดท้ายก็ตกลงไปในบ่อโคลนหลังจวน ร้องไห้จนท่านพ่อต้องมาลากขึ้นมา" ชายหนุ่มหัวเราะแผ่วเบา ยามนึกถึงความหลังเป่าลี่เซียนอมยิ้ม ตาคู่สวยทอดมองใบหน้าด้านข้างของเขาด้วยความรัก ก่อนที่เซียวเหวินรุ่ยจะขยับกายเข้าสวมกอดร่างระหงจากทางด้านหลัง ท่อนแขนแกร่งโอบรัดเอวบางเอาไว้หลวม ๆ ดึงรั้งให้นางเอนกายซบลงกับแผ่นอกกว้าง ส่วนลี่เซียนก็เอียงศีรษะซบลงกับไห
ไม่สิ้นวาสนา กลับดึก nc18+
ในแต่ละวันหากผู้ใดในที่ว่าการมณฑลเหวินเฉิงมองหาผู้ว่าการเซียวเหวินรุ่ย ก็แทบไม่ต้องไปตามหาที่ห้องทำงานใหญ่ให้เสียเวลา เพราะไม่ว่าหมอหญิงซ่งเถาจะขยับกายไปทิศทางใด ย่อมต้องมีร่างสูงสง่าของชายหนุ่มติดตามไปเป็นเงาตามตัวอยู่เสมอแม้กระทั่งยามที่นางต้องลงพื้นที่ตรวจเขตชุมชนเพื่อดูการรักษาอาการเจ็บป่วยของเหล่าเจ้าหน้าที่และทหารยามชั้นผู้น้อย ใต้เท้าเซียวผู้เคร่งขรึมก็ยังยอมลดตัวนั่งรถม้าหลวงตามไปคุมเข้มด้วยตนเอง โดยอ้างเหตุผลกับขุนนางคนอื่นอย่างหน้าตายว่า "ข้ามาตรวจเยี่ยมความเป็นอยู่ของเจ้าหน้าที่ชั้นผู้น้อย" ทว่าสายตาคู่นั้นกลับเอาแต่จับจ้องแผ่นหลังบางของหมอหญิงตัวน้อยตาแทบไม่กะพริบ จนพวกหมอหลวงต่างลอบมองหน้ากันแล้วอมยิ้มอยู่เนือง ๆจนกระทั่งวันหนึ่ง เป่าลี่เซียนต้องอยู่สะสางงานที่เรือนหมอหลวงจนดึกดื่น เนื่องจากต้องคัดแยกประเภทตัวยาสมุนไพรทั้งคลัง กว่าจะเสร็จสิ้นภารกิจเวลาก็ล่วงเลยเข้าสู่ยามวิกาล บรรยากาศรอบกายเงียบสงัด เจ้าหน้าที่และคนงานคนอื่น ๆ ต่างดับไฟเข้านอนกันหมดแล้วร่างระหงเดินทอดน่องกลับมายังเรือนพักส่วนตัวด้วยความเหนื่อยล้า ทันทีที่นางผลักบานประตูก้าวเข้าไปในห้องที่มืดสลัวและกำ
ไม่สิ้นวาสนา ความรักลึกซึ้ง nc18+
สามเดือนต่อมา บาดแผลฉกรรจ์ที่แผ่นหลังกว้างของเซียวเหวินรุ่ยสมานตัวจนเกือบเรียบเนียน เนื้อตัวกลับมาแข็งแรงกำยำดังเดิมด้วยการดูแลอย่างดีของเป่าลี่เซียน ส่วนเรื่องคดีความของคนร้าย รองผู้ว่าการเสิ่นอวี่เจียได้ทำการตัดสินโทษประหารชีวิตสวี่ตงหลานและพวกพ้องล้างบางไปจนสิ้นซากตั้งนานแล้วในที่สุดวันสุดท้ายของการทำหน้าที่ดูแลคนเจ็บก็มาถึง พรุ่งนี้ใต้เท้าเซียวมีกำหนดการต้องกลับไปว่าราชการเต็มตัว บรรยากาศยามค่ำคืนในห้องพักฝั่งตะวันออกปกคลุมไปด้วยความเงียบกว่าทุกวันเมื่ออยู่กันสองคนตามลำพังเซียวเหวินรุ่ยทอดสายตามองสตรีเบื้องหน้าด้วยแววตาเผลอไผลและโหยหาจนเกินจะหักห้ามใจ หลายเดือนมานี้นางช่างเหมือนเป่าลี่เซียนของเขาเหลือเกิน ยิ่งคิดถึง ยิ่งใกล้ชิด เขาก็ยิ่งอึดอัดทรมานจนแทบจะอดใจไม่ไหว"ซ่งเถา" น้ำเสียงของเขาแหบพร่า สายตาจับจ้องใบหน้าหมดจดไม่วางตา "พรุ่งนี้เจ้าก็ไม่ต้องมาดูแลข้าแล้วหรือ"ทางด้านลี่เซียนเอง ในส่วนลึกของความทรงจำทุกอย่างแจ่มชัด ความว้าเหว่โดดเดี่ยวประดังประเดเข้ามา ตั้งแต่บิดามารดาในอดีตด่วนจากไป ซ้ำร้ายยังถูกท่านโหวและโหวฮูหยินแสดงท่าทีรังเกียจเหยียดหยามตั้งแต่นางสิ้นไร้ไม้ตอก ยาม
ไม่สิ้นวาสนา เอาใจใส่ด้วยความรัก
หลายวันผ่านไป บรรยากาศตึงเครียดในที่ว่าการมณฑลเหวินเฉิงเริ่มคลี่คลายลง บาดแผลที่ศีรษะของซ่งเถาหรือยามนี้คือเป่าลี่เซียน เริ่มสมานตัวจนเหลือเพียงรอยแผลที่ปิดผ้าซับไว้บาง ๆ ร่างกายของนางฟื้นตัวดีขึ้นตามลำดับ แววตาคู่สวยดูนิ่งลึกและเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความทรงจำในอดีตที่แจ่มชัดขึ้นทุกวัน ส่วนอาการของผู้ว่าการมณฑลก็พ้นขีดอันตรายแล้วเช่นกัน ทว่าบาดแผลที่หลังลึกเกินไป แพทย์หลวงจึงสั่งห้ามไม่ให้ขยับเขยื้อนกายเด็ดขาดในบ่ายวันหนึ่งเสิ่นอวี่เจียเดินทางมาเยี่ยมเยียนนางถึงห้องพัก ชายหนุ่มทอดสายตามองนางด้วยความอ่อนโยนและห่วงใยจากใจจริง "แม่นางซ่ง อาการของเจ้าดีขึ้นมากแล้วหรือไม่ ขาดเหลือสิ่งใดรีบบอกข้าเถิดนะ""ขอบคุณใต้เท้าเสิ่นเจ้าค่ะ ข้าน้อยดีขึ้นมากแล้ว" นางเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้มบางหลังจากนั้น เขาจึงเดินต่อไปยังห้องพักฝั่งตะวันออกเพื่อเข้าเยี่ยมเยียนเซียวเหวินรุ่ย ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งข้างเตียงพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบราบเพื่อให้อีกฝ่ายคลายกังวล "ใต้เท้าเซียว เรื่องคดีความ ท่านไม่ต้องเป็นห่วง ข้าได้ลงมือจัดการสอบสวนและควบคุมดูแลที่ว่าการแทนท่านทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ยามนี้ท่านควรพักผ่อนให้มาก"
ไม่สิ้นวาสนา ความโหดเหี้ยมของรองผู้ว่าการ
ตึกตึกตึกตึก ฮี้!!!เสียงเกือกม้ากระทบพื้นดังก้องกังวานฝ่าความเงียบสงัดของค่ำคืน รถม้าสำรองควบทะยานผ่านประตูใหญ่เข้าสู่ลานด้านหน้าของที่ว่าการมณฑลเหวินเฉิงอย่างรีบร้อน ก่อนที่กู้เฉิงจะดึงสายบังเหียนจนม้าหยุดลง ตัวรถครูดไปกับพื้นจนเกิดเสียงบาดหู"เร็วเข้า! ตามหมอหลวงมาเดี๋ยวนี้! ใต้เท้าเซียวถูกลอบโจมตีได้รับบาดเจ็บสาหัส แม่นางซ่งก็บาดเจ็บไม่ได้สติ เร็ว!!!"สิ้นเสียงตะโกนอย่างตื่นตระหนกและสิ้นหวังขององครักษ์คนสนิท ที่ว่าการมณฑลที่เคยเงียบสงบพลันแตกตื่น ทหารยามที่เข้าเวรดึกต่างเบิกตาโพลง วิ่งสวนกันไปมาจนเสียงชุดเกราะกระทบกันดังเคร้งคร้าง ทหารนับสิบนายวิ่งกระจายกำลังกันออกไปตามตัวหมอหลวงทุกคนที่อยู่ในเรือนพักอย่างรีบเร่ง บางส่วนรีบพุ่งเข้าไปช่วยประคองร่างโชกเลือดของเซียวเหวินรุ่ยและร่างซีดเซียวของซ่งเถาลงจากรถม้าอย่างระมัดระวังที่สุดสถานการณ์บีบคั้นจนบรรดาหมอหลวงที่วิ่งกระหืดกระหอบมาในชุดคลุมตัวยาวแทบไม่มีเวลาหายใจ ร่างของคนเจ็บทั้งสองถูกจับแยกห้องพักทันทีเพื่อความรวดเร็วในการรักษาห้องพักฝั่งตะวันออก ทหารหามร่างของเซียวเหวินรุ่ยเข้าไปนอนคว่ำบนเตียง บาดแผลฉกรรจ์ที่แผ่นหลังยาวลึกจนเห็นกระ
You may also like
พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
กระดิ่งจันทร์437.4K viewsทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา
หวานใจ74.4K viewsร้ายพ่ายกลายรัก
LiHong25.2K viewsลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ
กุหลาบดิน40.1K viewsตงกงบูรพาคืนบัลลังก์
บัวหลวง45 viewsจางอิ้งเหย่หาหนทางเอาตัวรอดในยุคโบราณพร้อมระบบมิติ
วริษา448 viewsนักฆ่าสาวทะลุมิติมาพลิกชะตาดาวหายนะสู่พระชายาผู้เหี้ยมโหด
ต้าซินซิน6.6K viewsรวมเรื่องจีนย้อนยุค เกิดใหม่ ทะลุมิติ SS2
มังกรเครา207 views
