Share

พ่อเลี้ยงพยัคฆ์ 2

Author: MOONY MAY
last update publish date: 2026-09-08 13:45:20

“สะ สวัสดีค่ะพ่อเลี้ยง ฉันขออนุญาตนั่งนะคะ คงไม่เป็นการเสียมารยาท” หญิงสาวรวบรวมสติเอ่ยตอบด้
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ไม่อยากได้ผัวเป็นโจรเถื่อน   พ่อเลี้ยงพยัคฆ์ 1

    มธุรดาก้าวขึ้นมาบนเรือนไม้สักขนาดใหญ่ โออ่าสมฐานะพ่อเลี้ยงคนดัง เธอเดินตัวลีบตามลุงน้อยที่ก้าวเข้าไปในบ้านอย่างคุ้นเคย ดวงตาคู่สวยแอบสำรวจภายในบ้าน และชื่นชมการตกแต่งที่สวยงามอยู่เงียบ ๆ หลังจากคิดทบทวนข้อเสนอที่อีกฝ่ายยื่นให้มานานนับเดือน สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจที่จะขายที่ดินที่พ่อเลี้ยงต้องการซื้อ นั่นเพราะเงินของตัวเองหร่อยหรอลงทุกวัน หลังจากที่ตัดสินใจว่าจะลงทุนทำไร่มรดกของคุณตา เธอเลยนำเงินเก็บอันน้อยนิดที่ติดตัวมา ซื้อพันธุ์ไม้และปุ๋ยยาต่าง ๆ จนตอนนี้เงินเก็บลดลงไปเรื่อย ทว่าผลผลิตในไร่ยังไม่สามารถสร้างรายได้ให้แม้แต่บาทเดียว “พ่อเลี้ยงบอกให้รอสักครู่ ตอนนี้ท่านติดงานอยู่” แม่บ้านวัยกลางคนเดินเอาน้ำมาเสิร์ฟให้ตรงหน้าพร้อมบอกกล่าว มธุรดายิ้มตอบพยักหน้ารับรู้ มือบางหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ จากนั้นก็วางลงพร้อมกับถอนหายใจชั่วครู่ ระงับอาการประหม่าของตน ที่ต้องดั้นด้นมาพบพ่อเลี้ยงด้วยตัวเอง เพราะอีกฝ่ายเสนอซื้อในราคาแสนต่ำจากราคาเดิมที่เคยเสนอ จนลุงน้อยที่เป็นตัวกลางในการเจรจาต้องยอมแพ้ เธอเลยต้องมาลองยื่นเสนอราคาที่สมน้ำสมเนื้อกับพ่อเลี้ยงด้วยตัวเองจนได

  • ไม่อยากได้ผัวเป็นโจรเถื่อน   พ่อเลี้ยงพยัคฆ์ 2

    “สะ สวัสดีค่ะพ่อเลี้ยง ฉันขออนุญาตนั่งนะคะ คงไม่เป็นการเสียมารยาท” หญิงสาวรวบรวมสติเอ่ยตอบด้วยเสียงที่ยังสั่นเครือ “ตามสบายเลยครับ” ชายหนุ่มเอ่ยยิ้ม ๆ พร้อมกับทรุดนั่งบนเก้าอี้ตัวถัดจากเธอในระยะไม่ไกล จนได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายโชยแตะจมูก มันแตกต่างจากกลิ่นตัวดิบ ๆ ของผู้ชายคนหนึ่ง ก็แค่คล้าย ! เธอให้คำตอบกับตัวเอง รีบปัดความคิดไร้สาระออก แม้จะยังเคลือบแคลงใจในบางอย่าง “ฉันขอเข้าเรื่องเลยได้ไหมคะ” “รีบไปไหนเหรอครับ ?” คนข้างเธอยกแก้วกาแฟที่แม่บ้านเพิ่งเอามาวางให้ขึ้นจิบ ดวงตาคมพราวระยับเมื่อมองสบตาเธออย่างเปิดเผย “ก็ไม่รีบค่ะ เพียงแต่อยากรีบคุยให้จบไว ๆ” “ครับ เชิญ” ชายหนุ่มผายมือล้อ ๆ ดวงตาคมยังเต้นระยิบ จนอาการตกใจของมธุรดาค่อยเลือนหายไป ท่าทางลักษณะอย่างนี้ คงไม่ใช่เขาคนนั้นแน่นอน ก็แค่เหมือนแต่ไม่ใช่ หญิงสาวให้คำตอบกับตัวเอง ตัดสินใจพูดธุระของตัวเองในที่สุด “เรื่องที่พ่อเลี้ยงขอซื้อที่ดินจากฉัน ฉันเองก็อยากจะขายนะคะ แต่ราคาที่พ่อเลี้ยงเสนอมามันต่ำไป” “ก็ไม่นะ ผมว่าราคาที่ผมให้สูงกว่าราคาปร

  • ไม่อยากได้ผัวเป็นโจรเถื่อน   อิสระที่โหยหา 2

    มธุรดามองบ้านไม้สักและข้าวของที่ตนขนมาตั้งแต่ย้ายออกมาจากกรุงเทพ ฯ ด้วยความแปลกใจ ทุกซอกมุมของบ้านที่ไม่ได้อยู่มาร่วมปีไม่มีแม้แต่ฝุ่นจับเกาะ ข้าวของเครื่องใช้ภายในบ้านยังสะอาดเอี่ยม เหมือนมีคนมาทำความสะอาดให้อยู่เสมอ “คุณหนู” เสียงเรียกหนึ่งทำให้หญิงสาวออกจากภวังค์ความคิด เธอมองตามเสียงเรียกก็เจอเข้ากับร่างของชายวัยชราแต่ยังเดินเหินคล่องแคล่ว กำลังเดินตรงเข้ามาหาเธอ “คุณหนูจำลุงได้ไหมครับ ?” คิ้วเรียวพยายามประมวลผลรำลึกความทรงจำ ดวงตากลมโตขยายขึ้นมาทันทีเมื่อนึกได้ “ลุงน้อยเหรอจ๊ะ” “ครับ ลุงน้อยเอง” “ไหน ๆ ตาน้อย คุณหนูอยู่ที่ไหน” อีกเสียงดังขึ้นพร้อมกับร่างอวบท้วนที่เข้ามาสมทบ ทำให้ความทรงจำในวัยเด็กผุดขึ้นมาอีกครั้ง “ป้าอุ่น” เธอเรียกอีกฝ่ายอย่างจำได้ “คุณหนูของอุ่นกลับมาแล้วเหรอคะ ป้าห่วงแทบแย่ วันแรกที่คุณหนูมาถึงป้ากับลุงมาที่ไร่ไม่ได้ พอมาอีกวันคุณหนูก็หายไปแล้ว ไปลำบากลำบนที่ไหนมาคะ คุณหนูของอุ่น ต่อไปนี้อุ่นจะดูแลคุณหนูเองค่ะ คุณหนูอย่าหนีไปไหนอีกนะคะ” “ผึ้งไม่เป็นไรเลยค่ะป้าอุ่น”

  • ไม่อยากได้ผัวเป็นโจรเถื่อน   อิสระที่โหยหา 1

    มธุรดาควรดีใจที่จะได้กลับไปบ้านอย่างที่ปรารถนามานาน ทว่าเธอกลับไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น ความรู้สึกบางอย่างจุกแน่นอกในตอนที่เสียงห้วนห้าวเอ่ยบอกเธอในช่วงค่ำคืนที่ผ่านมา“เตรียมตัวไว้ พรุ่งนี้ฉันจะให้คนไปส่งเธอ” ชายหนุ่มเอ่ยแทบไม่มองหน้า หญิงสาวหันไปมองเขาทว่าร่างสูงกลับยืนนั่งหันหน้าออกหน้าต่าง สายตาคมทอดมองไปไกลอย่างไร้จุดหมาย“ค่ะ ฉันคงต้องขอบคุณที่คุณรักษาคำพูด”“ฉันเป็นคนบังคับเธอมา ควรเป็นฝ่ายขอโทษเธอมากกว่า”“ขอโทษที่ทำให้ชีวิตทั้งชีวิตของฉันพังเหรอคะ” มธุรดากลั้นก้อนแข็ง ๆ และหยาดน้ำที่เอ่ออยู่บริเวณหน่วยตาไว้จนสุดความสามารถ แต่มันกลับไหลหยดลงมาจนเธอต้องรีบปาดทิ้ง ใบหน้าสวยเชิดขึ้นเหลือบตาขึ้นมองร่างสูงใหญ่ที่ยังยืนนิ่งเป็นหิน ไม่สนใจแม้กระทั่งความรู้สึกของเธอ“ฉันคงไม่มีอะไรพูดมากไปกว่าคำว่าขอโทษ ส่วนตัวเธอจะเกลียด จะโกรธฉัน ยังไงก็ตามสบาย เพราะหลังจากนี้เรายังไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันอีก เธอไปตามทางของเธอ ส่วนฉัน โจรเถื่อนไม่มีอนาคตก็คงจมปลักอยู่ที่นี่แหละ”“ใช่ ฉันไม่ควรเกี่ยวข้องอะไรกับพวกโจรเถื่อนอย่างคุณตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เป็นเพราะคุณที่บังคับฉันมา สมใจคุณแล้วใช่ไหม ?”“เธอเป็น

  • ไม่อยากได้ผัวเป็นโจรเถื่อน   อย่ามาแตะเมียกู 2

    ปัง ! “โอ๊ย !” เชิดยกมือกุมกลางเป้ากางเกง ร้องครวญครางออกมาทิ้งตัวนอนลงบนพื้นอย่างเจ็บปวด มองเลือดสีแดงที่ค่อย ๆ ไหลซึมออกมาตามร่องมืออย่างหวาดหวั่น “ยิงกูอีกสิ ไอ้เวร” เชิดกัดฟันท้า มองใบหน้ารกรุงรังหนวดเคราที่ลั่นไกด้วยใบหน้าเรียบนิ่งอย่างเดือดดาล ทว่าอีกฝ่ายแค่ยกยิ้มมุมปากเอ่ยเสียงเด็ดขาด “ปลิว เปรม เอามันแขวนไว้กลางหมู่บ้าน ไม่ต้องให้ข้าวให้น้ำจนกว่ามันจะตาย แล้วถ้ามันตายให้เอาศพไปทิ้งลงหน้าผาไกล ๆ อย่ามาฝังไว้ในหมู่บ้านให้เป็นเสนียด เข้าใจไหม ?” “ครับ” ทั้งคู่รับคำสั่ง ช่วยกันจับประคองร่างปวกเปียกของเฉียดขึ้นแขวนบนต้นไม้ตามคำสั่ง บรรดาไทยมุงเริ่มเดินออกมาดูกันทั้งหมู่บ้าน จนเสียงอื้ออึง ทว่าบางคนก็ยังไม่เข้าใจเรื่องราวนัก “เชิดมันทำผิดอะไรเหรอนาย ถึงกับต้องฆ่าแกงกัน” “เอาความลับไปบอกศัตรู หาโอกาสแทงข้างหลังพี่ยักษ์ตลอดเวลา ไม่มีความซื่อสัตย์ต่อหมู่บ้านและเพื่อนฝูง ล่าสุดคือร่วมมือกับอัญชันทำร้ายนายหญิง” เป็นเปรมที่ตอบให้แทน หลีกเลี่ยงคำตอบที่สร้างความเสียหายให้กับผู้หญิงของนาย มองร่างที่ห้อยต่องแต่งอย่างสังเวช

  • ไม่อยากได้ผัวเป็นโจรเถื่อน   อย่ามาแตะเมียกู 1

    อัญชันนั่งรออย่างกระวนกระวาย จนได้ยินเสียงเคาะข้างฝากระท่อมก็ยิ้มกว้างออกมาอย่างยินดี เด็กสาวเปิดหน้าต่างอีกฝั่งของแคร่ ชะโงกมองออกไปด้านนอก เวลาตอนนี้เลยเที่ยงคืนไปแล้ว ทุกคนต่างหลับใหลไปกับราตรีกาล ส่วนเวรยามที่ผลัดกันเฝ้าหมู่บ้านนั้นก็เป็นช่วงผลัดเปลี่ยนกำลังพอดี จึงเป็นโอกาสให้อีกร่างของชายฉกรรจ์ก้าวเข้ามาในเรือนของผู้มีอำนาจสูงสุดของหมู่บ้านได้อย่างง่ายดาย “ขนาดหลับยังสวย น่าหลงใหล” มันไล้เลียริมฝีปาก มองร่างบนเตียงอย่างหื่นกระหาย “รีบจัดการมันซะสิ” “ข้าเองก็อยากใจจะขาดแล้ว ว่าแต่เอ็งรับได้เหรอที่จะนั่งมองข้าเอากับผู้หญิงคนอื่น” “ฉันไม่ได้พิศวาสพี่ขนาดนั้น จะเอาก็รีบเอา แล้วรีบพามันออกไปให้พ้นจากหมู่บ้านสักที ชังน้ำหน้ามันจะตายอยู่แล้ว” “ได้สิจ๊ะ มามะคนสวยได้เวลาสนุกของเราแล้ว ถึงจะโดนนายยักษ์ปู้ยี่ปู้ยำมาจนช้ำฉันก็รับได้ สวยขนาดนี้ มาสภาพไหนก็เอาทั้งนั้น” เชิดค่อยปลดกระดุมเสื้ออย่างใจเย็น จ้องมองร่างงามและใบหน้าสวยหวานที่อยู่ในนิทรารมณ์อย่างหลงใหล ไม่แปลกใจถ้าไอ้ยักษ์ที่ทุกคนคิดว่าไร้หัวใจจะหลงหญิงสาวแบบหัวปักหัวปำความจริ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status