ตอนที่ 4 เสือผู้หญิง

ศรัญพัชญ์รู้สึกเหมือนลมหายใจสะดุด ความมั่นใจที่เคยมีเริ่มสั่นคลอนภายใต้สายตาที่พร้อมจะแผดเผาทุกกฎเกณฑ์ของชายหนุ่มตรงหน้า

บัณฑูรย์ไม่ใช่แค่ต้องการจีบเธอเล่นๆ แต่เขาเปิดเผยชัดเจนว่าเขากำลังประกาศสงคราม เพื่อแย่งชิงหัวใจของเธอมาเป็นของเขาให้ได้

หลังจบมื้ออาหารที่เต็มไปด้วยบทสนทนาอันลึกซึ้งและการรุกเร้าทางสายตาที่รุนแรงขึ้นทุกขณะ ศรัญพัชญ์รู้สึกเหมือนถูกต้อนให้จนมุม บัณฑูรย์คะยั้นคะยอให้เธออยู่ต่อด้วยเหตุผลในเรื่องเอกสารสัญญา

ศรัญพัชญ์ตัดสินใจยอมนั่งต่อ แม้สัญชาตญาณจะเตือนให้เธอหนีไปซะตั้งแต่ตอนนี้ก็ตาม

เงื่อนไขในกระดาษสัญญาที่เขาจะยอมเซ็นให้ในค่ำคืนนี้คือทางรอดทางเดียวของธุรกิจและหัวใจของเธอ

ศรัญพัชญ์พยายามหลอกตัวเองว่าทุกอย่างที่นี่ปลอดภัย แต่ความหลงใหลที่ฉายชัดในดวงตาของบัณฑูรย์กลับบอกเธอว่า ไม่มีที่ใดปลอดภัยสำหรับเธอหากเขาต้องการตัวเธอขึ้นมาจริง ๆ

หญิงสาวพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ เพื่อให้ใบหน้าของเธอให้ดูเฉยเมยต่อเสน่หาที่เขากำลังโหมกระหน่ำเข้าใส่ โดยหารู้ไม่ว่าภายใต้ท่าทีนิ่งสงบนั้น แรงปรารถนาของเขาก็เริ่มกัดเซาะป้อมปราการของเธอลงทีละน้อย

เพียงไม่นานสายตาที่บ่งบอกว่าเขาพร้อมจะช่วงชิงและครอบครองเธอโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้างใด ๆ ก็ทำให้ศรัญพัชญ์รู้สึกกังวล

ท่ามกลางเสียงคลื่นและลมทะเลที่พัดผ่านอยู่ด้านนอก ความเงียบในห้องอาหารกลับเต็มไปด้วยความเร่าร้อน เสือผู้หญิงอย่างบัณฑูรย์ไม่เคยยอมแพ้ต่อเหยื่อที่หมายปองง่ายๆ เพียงเพราะคำพูดที่อ้างถึงการมีเจ้าของหัวใจแล้วเพียงเท่านั้น

“ผมว่าคุณลองดื่มไวน์สักนิดเถอะ... มันจะช่วยให้คุณผ่อนคลาย เผื่อว่าการพรีเซ็นต์โครงการของคุณในคืนนี้มันจะราบรื่นขึ้น” เขาพูดพลางยื่นมือไปหยิบเมนูเครื่องดื่ม หลังจากที่เธอยอมตกลงที่จะดื่มไวน์กับเขาเพราะข้อเสนอเรื่องงานล้วน ๆ อย่างน้อย ๆ คืนนี้พ่อของเธอก็น่าจะกำลังรอคำตอบจากดีลนี้อยู่

เขาสั่งไวน์แดงให้เธอ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นอีกครั้งบนมุมปากหยักลึก หญิงสาวรู้สึกถึงสายตาที่เขามอง มันเต็มไปด้วยความคาดหวังบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว และค่ำคืนนี้มันอาจจะไม่ใช่แค่การเจรจาธุรกิจอย่างที่เธอคิดไว้เสียแล้ว...แต่เธอจะหาโอกาสออกไปจากที่นี่ได้อย่างไรกัน

บัณฑูรย์ทอดสายตามองหญิงสาวที่จำใจจิบไวน์แดงรสเลิศตามคำเชิญชวน ของเหลวสีทับทิมที่เปรอะเคลือบอยู่บนริมฝีปากอิ่มสวยนั่นทำให้ลำคอของเขาแห้งผาก

ความพยายามในการรักษามาดนักธุรกิจผู้สุขุมเรียบร้อยของเธอกำลังถูกหลอมละลายด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ ค่ำคืนนี้ทุกอย่างช่างเป็นใจกับเขาเหลือเกิน

ท่ามกลางแสงไฟสลัวที่สะท้อนกับฟองคลื่นด้านนอก บัณฑูรย์ลอบสังเกตอาการของหญิงสาวด้วยแววตาของผู้ชนะ ยามที่ศรัญพัชญ์จิบไวน์แดงรสเลิศเข้าไปเพียงไม่กี่อึก ฤทธิ์ของน้ำเมาก็เริ่มแผ่ซ่านไปตามกระแสเลือดอย่างอย่างช้า ๆ เขาไม่ต้องการให้มันออกฤทธิ์รุนแรงจนเธอเมาไม่รู้เนื้อรู้ตัว ขอเพียงแค่ค่ำคืนนี้เธอไม่ขัดขืนก็เป็นอันใช้ได้

บัณฑูรย์ไม่ได้อยากฟังเรื่องโครงการนั่นอีกต่อไป สิ่งเดียวที่เขาอยากสัมผัสคือความนุ่มนวลภายใต้ชุดเดรสแนบเนื้อที่เธอสวมใส่อยู่ต่างหาก

“ไวน์รสชาติดีไหมครับคุณรัญ...” เขาเอ่ยถาม เสียงทุ้มนั้นพร่าลงเล็กน้อยขณะจ้องมองปลายนิ้วเรียวที่สั่นระริกยามจับแก้ว

“รสชาติดีค่ะ ปกติฉันไม่ค่อยดื่มหรอก ฉันดื่มของพวกนี้ที่ไรแล้ว หน้าฉันแดงทุกทีเลยค่ะ”

“นั่นสิครับ! ตอนนี้แก้มคุณแดงเชียว...แต่ผมก็ชอบนะ ผมชอบผู้หญิงผิวขาวอมชมพูอย่างคุณ”

“ว่าแต่...คุณดื่มไหวนะครับ” เขาถามด้วยความเป็นห่วงหลังจากสายตาสำรวจพวงแก้มและลำคอระหงที่มีรอยแดงระเรื่อทีละน้อย

“ไหวค่ะ... งั้นเรามาคุยเรื่องเงื่อนไขการร่วมทุนในโครงการกันเลยดีมั้ยคะ” ศรัญพัชญ์พยายามรวบรวมสมาธิ แต่สายตาของเขานั้นก็ทำให้เธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว คุยเรื่องงานกันได้ไม่นาน บัณฑูรย์ก็นอกเรื่องขึ้นมาอีกจนได้

“ผมว่าคุณกำลังฝืนตัวเองอยู่นะครับ ตอนนี้คุณหน้าแดงมากเลย วางแก้วลงเถอะครับ ผมไม่อยากให้คุณดื่มต่อแล้ว เดี๋ยวคุณศรัญจะว่าผมเอาได้ ว่ามอมลูกสาวเขา” บัณฑูรย์วางแก้วของตนลง ก่อนจะขยับมานั่งข้าง ๆ แล้วเอาแก้วไวน์ของเธอออกจากมือ

“คุณรู้ไหมว่าคนอย่างผม ถ้าเล็งอะไรไว้แล้ว ผมไม่เคยปล่อยให้หลุดมือ...” เขาพูดออกมาอย่างเปิดเผยเมื่อเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้าไม่ปฏิเสธการใกล้ชิดของเขาขณะที่เธอมีอาการกรึ่ม ๆ เล็กน้อย

มือหนาเอื้อมไปโอบหัวใหล่เอาไว้เบา ๆ ความร้อนจากฝ่ามือเขาทำเอาศรัญพัชญ์สะดุ้ง แต่เขากลับกระชับหัวไหล่เธอเอาไว้แน่น

สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย สื่อความหมายอย่างโจ่งแจ้ง และไม่ใช่กระดาษสัญญาเหล่านั้น แต่เป็นร่างอวบอิ่มที่เขากำลังโอบกอดอย่างจงใจนี้ต่างหาก

“คืนนี้ผมอาจจะเซ็นสัญญาให้คุณง่ายๆ... ถ้าคุณทำให้ผมพอใจมากกว่าการนั่งพรีเซนต์โครงการอยู่ตรงนี้” เขากระซิบพลางโน้มตัวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมบุรุษเพศที่ผสมกับกลิ่นไวน์ชั้นเลิศ

คำพูดนั้นทำให้ศรัญพัชญ์หน้าร้อนผ่าว เขามีเจตนาอะไรเธอรู้ดี ตอนนี้หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

 ความปรารถนาอันแรงกล้าที่ฉายชัดในดวงตาของบัณฑูรย์กำลังต้อนเธอให้จนมุมด้วยเสน่ห์อันล้นเหลือและข้อเสนอที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้

“คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่คะ คุณบัณฑูรย์!”

“ไปกับผมที่บาร์สิ หลังจากนั้นผมจะเซ็นต์สัญญาพวกนี้ให้คุณ” เขารีบยื่นขอเสนอทันที

ในหัวของบัณฑูรย์ตอนนี้มีเพียงสิ่งเดียว... คือการได้ครอบครองเรือนร่างนี้บนเตียงนุ่ม ๆ และเปลี่ยนเสียงเจรจาธุรกิจที่น่าเบื่อให้เป็นเสียงครางอันเร่าร้อน

 เขาไม่สนใจว่าเธอจะอ้างเหตุผลใด ๆ แม้แต่จะอ้างว่ามีแฟนแล้วก็ตามที เพราะคืนนี้... เหยื่อแสนสวยคนนี้จะต้องตกเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว

ไฮโซหนุ่มหลงใหลในความพยศและความทะเยอทะยานของผู้บริหารสาว และคืนนี้เขาจะทำให้เธอรู้ซึ้งว่า... การอยากได้เขาเป็นหุ้นส่วนนั้น เธอต้องจ่ายด้วยอะไรที่มากกว่าลายเซ็นในกระดาษ