เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 8
บทล่าสุด
ไร้ใจใฝ่คืนงาม บทที่ 26
เฝิงเจียไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะยืนอยู่ท่ามกลางกองหิมะตลอดทั้งคืนจริง ๆช่วงครึ่งหลังของคืนหิมะยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ เฝิงเจียมองออกไปนอกหน้าต่างอยู่บ่อยครั้ง และถังจินก็มองตามออกไปแวบหนึ่งเช่นกันเมื่อมองเห็นใบหน้าอันคุ้นเคยที่ชะโงกเข้ามาตรงหน้าต่าง แม้ว่าจะถูกความหนาวเหน็บแช่แข็งจนริมฝีปากแห้งแตกไปหมดแล้ว แต่เฉิงเฟิงเหยียนก็ยังคงฝืนยิ้มออกมา“โค้ชถัง แบบนี้จะถึงตายไหม” เฝิงเจียถามขึ้นถังจินห่มผ้าห่มแล้วหลับตาลงอย่างไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย พร้อมกับพูดอย่างขอไปทีว่า “ไม่หรอก ต่อให้ตายก็ไม่เกี่ยวกับเรา รีบนอนเถอะ”เฝิงเจียนับถือความหนักแน่นของถังจิน แต่พอนึกถึงบาดแผลเหล่านั้นที่ถังจินเคยได้รับ วินาทีต่อมาเธอก็กระชากผ้าม่านปิดอย่างแรงราวกับต้องการระบายความโกรธค่ำคืนนี้ท่ามกลางกองหิมะ ในหัวของเฉิงเฟิงเหยียนเอาแต่หวนนึกถึงอดีตของพวกเขาสองคนทั้งที่พวกเขาเคยมีช่วงเวลาที่ดีขนาดนั้นแท้ ๆ พวกเขาเคยตกแต่งบ้านด้วยกัน และเคยวาดฝันถึงอนาคตด้วยกันแต่ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ กลับถูกทำลายลงเพียงเพราะเฉินชิงชิงพอนึกถึงเฉินชิงชิง ร่างกายของเขาก็มีไฟแห่งความโกรธแค้นปะทุขึ้นมาเขายืนจนถึงช่วงสุดท้าย รู
ไร้ใจใฝ่คืนงาม บทที่ 25
เฉิงเฟิงเหยียนมองไปยังทิศทางที่มาของเสียง เขาอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง“ฟู่ถิงอวี่ คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”ฟู่ถิงอวี่รวบไหล่ของถังจินเข้ามากอดเอาไว้ ในวินาทีที่เขาสัมผัสได้ว่าเธอไม่ได้ขัดขืน เขาก็กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น“ผมเป็นคู่หมั้นของเธอ ทำไมผมถึงจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ล่ะ”สิ้นคำพูดนี้ เฉิงเฟิงเหยียนก็เหมือนถูกฟ้าผ่า ในหัวของเขาดังอื้ออึงจนไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกเลย “คู่หมั้นเหรอ เป็นไปได้ยังไง อาจิน...เขาจะเป็นคู่หมั้นของคุณได้ยังไง”ขอบตาของเขาแดงก่ำ ริมฝีปากก็กำลังสั่นเทาถังจินดึงมือของฟู่ถิงอวี่ลงมา เธอประสานสิบนิ้วเข้ากับเขาแน่นแล้วยกขึ้นตรงหน้าเฉิงเฟิงเหยียน“ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ล่ะ ฉันยังไม่ได้แต่งงาน ยังไม่มีลูก การมีคู่หมั้นสักคนมันรับยากตรงไหนเหรอ”ริมฝีปากของเฉิงเฟิงเหยียนขยับมุบมิบ ในแววตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อคำพูดของถังจินเหมือนมีดทื่อที่แทงเข้าไปในใจของเขา มันกรีดเฉือนหัวใจของเขาให้เจ็บปวดรวดร้าวทีละรอยลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง “ไม่ได้ ผมไม่อนุญาต ผมรักคุณ คุณต้องเป็นของผมคนเดียว!”ถังจินอดยิ้มเย้ยหยันไม่ได้ เธอไม่อยากแกล้งทำเป็นไม่รู้จักอีกต่อไปแล้ว
ไร้ใจใฝ่คืนงาม บทที่ 24
ไม่ว่าเฉิงเฟิงเหยียนจะตะโกนเรียกตามหลังอย่างไร รถคันนั้นก็ไม่มีท่าทีจะหยุด หนำซ้ำยังขับเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นจุดสีดำไกล ๆ อย่างรวดเร็วหลังจากเงาคนในกระจกมองหลังหายไปอย่างสมบูรณ์ ฟู่ถิงอวี่ถึงค่อย ๆ ลดความเร็วรถลงถังจินปรายตามองเขาอย่างคลางแคลงใจ “ทำไมวันนี้ขับเร็วขนาดนี้ รีบไปเกิดใหม่เหรอ”ฟู่ถิงอวี่ไม่ต่อปากต่อคำกับเธอ จู่ ๆ ก็ถามขึ้น “ถ้าเฉิงเฟิงเหยียนมาหาเธอ ร้องไห้สารภาพผิดขอคืนดี เธอจะตกลงไหม”คิ้วของถังจินขมวดเข้าหากันแน่น ราวกับได้ยินของสกปรกอะไรบางอย่าง แต่กลับยังคงตอบอย่างจริงจัง “ไม่ ต่อให้ตายก็ไม่ตกลง”แค่นึกถึงเรื่องที่เฉิงเฟิงเหยียนเคยทำกับเธอ เธอก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว เธอมักจะสะดุ้งตื่นกลางดึก แทบอยากตายไปในกองเพลิงครั้งนั้นจริง ๆ ยังดีกว่าตอนนี้ที่ต้องถูกความทรงจำเชือดเฉือนซ้ำแล้วซ้ำเล่าฟู่ถิงอวี่จับความเด็ดเดี่ยวในแววตาของเธอได้ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางโดยไม่รู้ตัวทว่าสีหน้าเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้กลับถูกถังจินจับได้ “นายถามเรื่องนี้ทำไม ฝันเห็นเขาเหรอ”“ไม่มีอะไร แค่คุยเรื่อยเปื่อย” เขาพูดปัดไปอย่างไม่ใส่ใจ ทว่าในใจกลับแอบตัดสินใจอย่างแน่วแน่——ครั้งนี้ ไ
ไร้ใจใฝ่คืนงาม บทที่ 23
เฉิงเฟิงเหยียนไม่รู้เลยว่า ตัวเองยังเดินไม่ทันถึงสนามฝึกซ้อม ก็กลายเป็นจุดสนใจของทุกคนไปเสียแล้วในหัวของเขามีเพียงความคิดเดียว สืบทอดเจตนารมณ์ของถังจิน วิ่งให้จบทุกสนามแข่งแทนเธอ กวาดแชมป์มาให้หมดแบบนี้ รอให้ตายไปแล้วเจอเธอ บางทีอาจจะช่วยลดความรู้สึกผิดลงได้บ้างก่อนมาเขาเคยได้ยินว่า สองปีมานี้ในต่างประเทศมีโค้ชระดับตำนานปรากฏตัวขึ้นคนหนึ่ง นักแข่งรถหญิงที่เธอปั้นมากวาดแชมป์การแข่งขันรายการไอวีลีกมาได้ทั้งหมดแม้จะบอกว่าโค้ชคนนี้รับแต่ผู้หญิง เขาก็ยังอยากลองดูเขาเพิ่งจะเดินเข้าไปในห้องพักนักกีฬา ก็รั้งพนักงานคนหนึ่งไว้ “สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าโค้ชของทีม Zero อยู่ที่ไหนเหรอครับ”“คุณหมายถึงโค้ช Today เหรอ” อีกฝ่ายชี้ไปไม่ไกลนัก “เมื่อกี้เธอยังนั่งอยู่ตรงนั้นเลย ลูกทีมของเธอก็ยังอยู่ที่นั่น คุณลองไปถามดูสิ”เฉิงเฟิงเหยียนขอบคุณ แล้วก้าวเร็ว ๆ ไปหาเฝิงเจีย “สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าโค้ชของพวกคุณไปไหนแล้วเหรอครับ ผมมีธุระด่วนจะคุยกับเธอ”เฝิงเจียมองประเมินเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าสองสามแวบ แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจ “คุณถามหาถังจินเหรอ เธอเพิ่งไปเมื่อกี้ ป่านนี้น่าจะลงเขาไปแล้วล่ะ”คำว่า ‘ถังจิ
ไร้ใจใฝ่คืนงาม บทที่ 22
ฟู่ถิงอวี่รู้สึกมาตลอดว่าอย่างน้อยถังจินก็ปฏิบัติกับเขาแตกต่างจากคนอื่นเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นเธอจะเป็นหัวหน้าห้องที่เยือกเย็นและควบคุมตัวเองได้เสมอ ทว่าเวลาอยู่ต่อหน้าเขาเธอถึงจะโมโหและหน้าแดงท่าทางที่มีชีวิตชีวาแบบนั้นทำให้เขาคิดว่านั่นคือข้อพิสูจน์ของความชอบดังนั้นในวันที่สอบเกาเข่าเสร็จเขาจึงรวบรวมความกล้าไปสารภาพรักกับเธอแต่ถังจินกลับมองเขาด้วยแววตาที่มีเพียงความสงสัย“ทำไมล่ะ เธอไม่ชอบฉันเหรอ” เขาถามอย่างร้อนรนจนน้ำเสียงสั่นเทาถังจินในวัยสิบเจ็ดปีขมวดคิ้วราวกับกำลังมองสิ่งมีชีวิตประหลาด “ไม่ชอบ ฉันไม่ชอบนาย แล้วก็ดอกไม้พวกนี้ รวมถึงกลุ่มเพื่อนของนายที่ชอบสร้างความวุ่นวายด้วย”ฟู่ถิงอวี่สารภาพรักล้มเหลวเป็นครั้งแรกแต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ “เธอไม่ชอบฉันตรงไหนเหรอ เป็นเพราะฉันเอาโมเดลของเธอไปให้อาจารย์ หรือคิดว่าฉันหน้าตาหน้าเกลียดเหรอ”ถังจินหันหลังกำลังจะเดินจากไปแต่ก็ต้องชะงักฝีเท้าเมื่อเหลือบไปเห็นหยาดน้ำตาในแววตาของเขาเธอจ้องมองดวงตาของเขาแล้วพูดอย่างจริงจังทีละคำ “ไม่ใช่ทั้งนั้นแหละ ฉันชอบคนอ่อนโยน แต่นายเอาแต่ทำตัวอยู่เหนือคนอื่นเสมอ เหมือนไม่มีใครอยู่ในสายตานายเลย”“น
ไร้ใจใฝ่คืนงาม บทที่ 21
สามปีต่อมา ประเทศอิตาลีในโซนพักผ่อนหน้าฐานฝึกซ้อมแรลลี่ นักแข่งผมทองตาสีฟ้าสองสามคนกำลังจับเข่าคุยกันโดยหันหน้าไปทางสนามแข่ง“ได้ยินข่าวกันไหม ครั้งนี้มีม้ามืดชาวจีนมาคนหนึ่ง เพิ่งเรียนขับรถแข่งแค่สามปี ก็กวาดแชมป์ในประเทศมาหมด นี่เป็นการออกไปแข่งต่างประเทศครั้งแรก มีหลายคนพนันว่าเขาจะชนะ แต่ฉันกลับรู้สึกว่างั้น ๆ แหละ”“นักแข่งจีนเหรอ งั้นจะประมาทไม่ได้นะ”นักแข่งตัวสูงอีกคนเดาะลิ้น “ลืมโค้ชหญิงชาวจีนคนนั้นไปแล้วเหรอ แค่สามปี ก็ปั้นแชมป์ F1 หญิงได้ถึงห้าคน หลายปีมานี้ตบหน้านักแข่งชายอย่างพวกเราจนแทบจะบวมไปหมดแล้ว”เฝิงเจียที่อยู่ข้าง ๆ ฟังไปสองประโยค ก็ยิ้มพลางส่ายหน้า แล้วหันหลังเดินกลับไปที่โซนพักผ่อนของทีมตัวเองเธอเอาน้ำแร่ในมือที่เพิ่งหยิบออกมาจากตู้แช่ ‘แปะ’ ลงบนใบหน้าของโค้ชที่กำลังหลับตาพักผ่อนอยู่“โค้ชถัง ได้ยินพวกขี้แพ้กลุ่มนั้นบ่นถึงเธออีกแล้ว ในสายตาพวกเขา เธอแทบจะกลายเป็นเทพแห่งโรคระบาดไปแล้วนะ”ถังจินถูกความเย็นจนสะดุ้งเฮือก หยิบหนังสือบนหน้าออกแล้วยันตัวลุกขึ้นนั่ง บิดฝาขวดดื่มน้ำเย็นไปอึกหนึ่ง พลางเลิกคิ้วขึ้น“ช่างพวกเขาสิว่าพูดอะไร ฝึกรถของตัวเองให้ดีก็พอแ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ไม่ลาก่อนการจากลา
เอ๋อร์อวี่3.9K viewsฉันถูกฆ่าทิ้ง สามีเป็นบ้าไป
มู่กุ่ยสือลิ่ว2.6K viewsเมื่อฉันตาย อดีตสามีร้องไห้โฮหน้าหลุมศพฉัน
แมวผู้ไม่กินปลา6.8K viewsฉันถูกสามีเอามาทำเป็นหุ่นจำลอง
อูเหมยปิงเหม่ยซื่อ2.8K viewsกลับมาเกิดใหม่ ฉันสะบัดสามีทิ้ง
มะเขือเทศเขียว12.0K viewsเลขาที่รักของสามีฆ่าสลูกชายของเรา
ทาร์ตคุง3.7K viewsสัญญาหัวใจร้อยปี
ลู่ลู่2.9K viewsแฝดน้องผู้แสนอาภัพ
ซูเหอ2.8K views
