Short
ชื่อเรื่อง  : หลังขุนเขาเขียว กับจันทร์เดียวดาย

ชื่อเรื่อง : หลังขุนเขาเขียว กับจันทร์เดียวดาย

By:  ขุนเขาเขียวCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
9Chapters
857views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ในฐานะลูกสาวคนเดียวของเจ้าพ่อวงการการพนัน ฉันเกิดมาก็ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางอันตรายและการนองเลือดมาตลอด พ่อเพื่อปกป้องฉัน ตั้งแต่ฉันยังเด็กก็ฝึกคนไว้คอยเอาตัวบังแทนฉันถึงเก้าคน พอฉันโตเป็นผู้ใหญ่ พ่อก็ให้ฉันเลือกหนึ่งคนจากทั้งเก้าคนนั้นมาเป็นคู่หมั้น แต่ฉันกลับตัดสินใจอย่างเด็ดขาด กลับเลือกเลี่ยงห่างจากเจียงเย่ คนที่ฉันแอบรักมานาน เพียงเพราะในชาติก่อน ในวันงานหมั้นของฉัน ฉันถูกศัตรูลักพาตัวไป ตอนที่พวกเขาใช้ตะปูเหล็กชุบพิษตอกทะลุฝ่ามือของฉันอย่างโหดเหี้ยม… ฉันสั่นเทาโทรไปหาเจียงเย่ขอความช่วยเหลือ แต่กลับได้รับคำตอบที่เย็นชาจากเขา “เสิ่นชิงฮวน เลิกเล่นละครไร้สาระแบบนี้เถอะ ตำแหน่งของคุณยังแสดงว่าอยู่ในห้องสวีทของโรงแรมชัด ๆ!” “เพื่อจะครอบครองผมคนเดียวถึงกับใช้แผนทำร้ายตัวเองเรียกความสงสาร น่าขยะแขยงจริง ๆ!” ฟังเสียงหัวเราะออดอ้อนของผู้หญิงในสาย ฉันก็ฉันหลับตาลงอย่างหมดสิ้นความหวัง เมื่อกรงเหล็กจมลงสู่ก้นทะเล น้ำทะเลเย็นเยียบก็ทะลักเข้าปากเข้าจมูก ฉันก็สิ้นลมหายใจลงในที่สุด เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ย้อนกลับมาอยู่ในวันที่พ่อให้ฉันเลือกคู่หมั้นอีกครั้ง ครั้งนี้ ฉันขีดชื่อเจียงเย่ออกจากรายชื่อเป็นคนแรก! แต่ในงานหมั้นของฉันกับมู่เฉินโจว แล้วเหตุใดเขาถึงกลับมาร้องไห้ ขอให้ฉันแต่งงานกับเขาอีกครั้ง?

View More

Chapter 1

บทที่ 1

01

รายชื่อที่คุ้นเคยปรากฏตรงหน้า ฉันตื่นสะดุ้งขึ้นมา

ความทรมานจากการจมน้ำยังไม่ทันจางหาย เสียงพ่อก็ดังขึ้นข้างหูฉัน

“ชิงฮวน วันนี้ลูกเลือกหนึ่งคนจากพวกเขาทั้งเก้าคนมาเป็นคู่หมั้นเถอะ!”

ตอนนั้นเองฉันถึงรู้ว่าตัวเองเกิดใหม่แล้ว

ฉันมองรายชื่อ ก่อนจะขีดชื่อเจียงเย่ทิ้งโดยไม่ลังเล

พ่อชะงักไปครู่หนึ่ง “ชิงฮวน ลูกเลือกผิดหรือเปล่า?”

“ลูกชอบตามติดเจียงเย่มาตั้งแต่เด็กไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงขีดชื่อเขาทิ้งล่ะ?”

“รอสักครู่นะ พ่อจะให้คนไปเตรียมรายชื่อใหม่...”

ฉันรีบส่ายหน้า พลางขัดคำพูดของพ่อ “พ่อ หนูไม่ได้เข้าใจผิด!”

“คนที่หนูจะเลือกไม่ใช่เจียงเย่จริง ๆ แต่คือมู่เฉินโจว”

ตอนนี้ในหัวของฉันผุดภาพสีหน้าของมู่เฉินโจวหลังจากที่ฉันตาย สีหน้าที่เจ็บปวดจนแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่

รวมถึง เสียงร้องอย่างเจ็บปวดแทบขาดใจของเขา

พอพ่อเห็นว่าท่าทีของฉันแน่วแน่ ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงพยักหน้าตกลง

เขาบอกให้ฉันยังไม่ต้องประกาศเรื่องนี้ออกไป รอจนถึงงานหมั้นอีกสามวันข้างหน้า เขาจะเป็นคนประกาศด้วยตัวเอง

เพิ่งเดินออกจากห้องทำงานของพ่อ ฉันก็ชนเข้ากับเจียงเย่กลางโถงวิลล่าเข้าอย่างจัง

คนที่เดินตามเขามา คือซูเสี่ยวโหรว

พอเห็นฉันแวบแรก ซูเสี่ยวโหรวก็รีบหลบไปอยู่ด้านหลังเจียงเย่ด้วยความหวาดกลัว ราวกับว่าฉันเป็นปีศาจกินคนยังไงยังงั้น

เจียงเย่ดึงเธอมาไว้ข้างหน้า แล้วปลอบอย่างอ่อนโยนว่า “เสี่ยวโหรว ไม่ต้องกลัว มีฉันอยู่ ไม่มีใครกล้ารังแกเธอหรอก!”

พูดจบ เขาก็จ้องฉันอย่างดุดันด้วยสายตาโกรธจัด

“เสิ่นชิงฮวน ต่อให้เสี่ยวโหรวจะเป็นนักเรียนทุนที่ตระกูลเสิ่นอุปถัมภ์ คุณก็ไม่ควรรังแกเธอแบบนี้นะ”

ฉันไม่เข้าใจ ภาพตรงหน้าช่างแตกต่างจากชาติก่อนโดยสิ้นเชิง

ตอนนั้นเอง ซูเสี่ยวโหรวก็เอามือที่บวมแดงน่าสงสารวางบนแขนของเจียงเย่อย่างระมัดระวัง ก่อนจะพูดเสียงแผ่ว ๆ

“พี่เจียงเย่ อย่าโทษคุณหนูเลยค่ะ ฉันเกิดมาต่ำต้อย แค่ซักผ้าให้คุณหนูด้วยมือมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก!”

พอได้ยินแบบนั้น ฉันก็นิ่งไปชั่วขณะ ฉันไม่เคยให้ซูเสี่ยวโหรวมาซักผ้าให้ฉันด้วยมือเลยสักครั้ง!

ตอนนั้นเองฉันถึงได้รู้ตัวว่า ซูเสี่ยวโหรวกำลังเล่นลูกไม้เพื่อเรียกความสงสารอีกแล้ว

ยังไม่ทันที่ฉันจะได้เอ่ยปาก เจียงเย่ก็ตะโกนใส่ฉันอย่างเดือดดาล

“เสิ่นชิงฮวน ผมบอกคุณไว้เลยนะ ต่อให้คุณเลือกผมเป็นคู่หมั้น ผมก็ไม่มีวันชอบผู้หญิงใจร้ายแบบคุณ!”

พูดจบ เขาก็ลูบมือของซูเสี่ยวโหรวอย่างทะนุถนอม สายตาเต็มไปด้วยความสงสาร

“เสี่ยวโหรว เธอไม่ได้ต่ำต้อยเลยนะ เธอยังสูงส่งกว่าคนที่จิตใจโหดร้ายพวกนั้นตั้งเยอะ!”

พูดพลาง เขาก็มองฉันด้วยสายตาดูถูก

ในใจของฉันพลันปวดแปลบขึ้นมา

ไม่ว่าจะเป็นชาติก่อนหรือชาตินี้ เขาก็ไม่เคยเชื่อฉันเลย

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
9 Chapters
บทที่ 1
01รายชื่อที่คุ้นเคยปรากฏตรงหน้า ฉันตื่นสะดุ้งขึ้นมาความทรมานจากการจมน้ำยังไม่ทันจางหาย เสียงพ่อก็ดังขึ้นข้างหูฉัน“ชิงฮวน วันนี้ลูกเลือกหนึ่งคนจากพวกเขาทั้งเก้าคนมาเป็นคู่หมั้นเถอะ!”ตอนนั้นเองฉันถึงรู้ว่าตัวเองเกิดใหม่แล้วฉันมองรายชื่อ ก่อนจะขีดชื่อเจียงเย่ทิ้งโดยไม่ลังเลพ่อชะงักไปครู่หนึ่ง “ชิงฮวน ลูกเลือกผิดหรือเปล่า?”“ลูกชอบตามติดเจียงเย่มาตั้งแต่เด็กไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงขีดชื่อเขาทิ้งล่ะ?”“รอสักครู่นะ พ่อจะให้คนไปเตรียมรายชื่อใหม่...”ฉันรีบส่ายหน้า พลางขัดคำพูดของพ่อ “พ่อ หนูไม่ได้เข้าใจผิด!”“คนที่หนูจะเลือกไม่ใช่เจียงเย่จริง ๆ แต่คือมู่เฉินโจว”ตอนนี้ในหัวของฉันผุดภาพสีหน้าของมู่เฉินโจวหลังจากที่ฉันตาย สีหน้าที่เจ็บปวดจนแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่รวมถึง เสียงร้องอย่างเจ็บปวดแทบขาดใจของเขาพอพ่อเห็นว่าท่าทีของฉันแน่วแน่ ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงพยักหน้าตกลงเขาบอกให้ฉันยังไม่ต้องประกาศเรื่องนี้ออกไป รอจนถึงงานหมั้นอีกสามวันข้างหน้า เขาจะเป็นคนประกาศด้วยตัวเองเพิ่งเดินออกจากห้องทำงานของพ่อ ฉันก็ชนเข้ากับเจียงเย่กลางโถงวิลล่าเข้าอย่างจังคนที่เดินตามเขามา คือซูเสี่ยวโ
Read more
บทที่ 2
ในตอนนั้นเอง คนแปลกหน้าคนหนึ่งก็ถือมีดพุ่งเข้ามาหาฉันอย่างกะทันหันฉันตกใจจนกรีดร้องออกมา ก่อนจะถอยหลังกรูดอย่างลนลานเจียงเย่ตอบสนองอย่างรวดเร็ว อด้วยความเคยชินที่ฝึกฝนมานานหลายปี เขาพุ่งเข้ามาขวางอยู่ตรงหน้าฉัน ก่อนจะเตะมีดในมือของชายคนนั้นจนหลุดกระเด็นตกลงพื้น แล้วก็จัดการจับตัวเขาไว้ได้แต่ในตอนนั้นเอง ซูเสี่ยวโหรวก็กรีดร้องขึ้นมา ก่อนจะล้มลงไปกองกับพื้น ส่งเสียงคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวดเห็นเพียงว่าที่ขาของเธอถูกชายแปลกหน้าอีกคนใช้มีดกรีดจนเป็นแผลเจียงเย่ชะงักไปเสี้ยววินาที สีหน้าลังเลเล็กน้อย แต่ไม่นานก็รีบพุ่งไปอยู่ข้างซูเสี่ยวโหรวเพื่อปกป้องเธอมองภาพตรงหน้า ใจของฉันค่อย ๆ เย็นชาลงทีละนิดและเมื่อชายคนนั้นเห็นว่าข้างกายฉันไม่มีใครคุ้มกันแล้ว ก็คว้ามีดขึ้นมาแล้วพุ่งเข้ามาหาฉันขณะที่ปลายมีดของเขากำลังเล็งมาที่หน้าอกของฉัน จู่ ๆ ก็มีใครบางคนพุ่งเข้ามา เตะเขาจนล้มลงกับพื้นฉันลืมตาขึ้น ถึงได้เห็นชัดว่าคนที่มาช่วยคือมู่เฉินโจว!02เมื่อเห็นว่าแผนไม่สำเร็จ มือสังหารทั้งสองก็รีบหนีเตลิดไปทันทีมู่เฉินโจวสีหน้าเย็นชา มองไปทางเจียงเย่ด้านข้าง ก่อนจะตะโกนด้วยความโกรธ“เจียงเ
Read more
บทที่ 3
“ชุดที่คุณหนูถืออยู่นี่เป็นรุ่นลิมิเต็ดใช่ไหมคะ? ก่อนหน้านี้ฉันเคยเห็นในทีวีราคาคงแพงไม่น้อยเลยนะคะ!”“ถ้าฉันมีโอกาสได้ใส่ชุดลิมิเต็ดแบบนี้สักครั้งก็คงดีนะ”พูดจบ เธอก็ก้มหน้าลงอย่างเศร้าสร้อยเจียงเย่เห็นดังนั้นก็เดินมาหยุดอยู่ข้างฉัน ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงขรึม“ในเมื่อเสี่ยวโหรวชอบชุดนี้ คุณก็ยกให้เธอไปเถอะ”ความโกรธพลันพุ่งขึ้นมาในใจฉันทันที “ทำไมฉันต้องให้เธอด้วย!”แต่เจียงเย่กลับพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ“ยังไงคุณก็ต้องหมั้นกับผมอยู่แล้ว ไม่ว่าคุณจะใส่อะไรก็ใส่ให้ผมดูอยู่ดีไม่ใช่เหรอ?”“อีกอย่าง เสี่ยวโหรวก็ยังต้องมาบาดเจ็บเพราะคุณอีก แค่ให้ชุดเธอสักชุดจะเป็นอะไรไป?”“อย่างมากผมก็จ่ายเงินชดใช้ให้คุณก็ได้!”พอได้ยินคำพูดของเขา ฉันก็อดหัวเราะเยาะออกมาไม่ได้“ใครบอกว่าฉันจะหมั้นกับคุณ?”สีหน้าของเจียงเย่มีแววลนลานวาบผ่าน แต่ไม่นานก็กลับมาเรียบเฉย เขาหัวเราะเยาะออกมาครั้งหนึ่ง“เสิ่นชิงฮวน ใคร ๆ ก็รู้ว่าคุณเอาแต่เดินตามผมต้อย ๆ ทั้งวัน ถ้าไม่เลือกผม แล้วคุณจะไปเลือกใคร?”“เลิกพูดเรื่องไร้สาระพวกนี้ได้แล้ว รีบเอาชุดให้เสี่ยวโหรวมา!”พูดจบ เขาก็กระชากชุดไปแล้วส่งให้ซูเสี่ยวโหรว
Read more
บทที่ 4
“เสิ่นชิงฮวน ต่อให้ผมถูกบังคับให้แต่งงานกับคุณ ผมก็ไม่มีวันชอบคุณเด็ดขาด”“ถ้าคุณยังกล้าไปอวดต่อหน้าเสี่ยวโหรวว่าคุณได้ผมไปแล้ว ผมไม่มีวันแต่งงานกับคุณเด็ดขาด!”พูดจบ เขาก็พาซูเสี่ยวโหรวเดินจากไปโดยไม่หันกลับมาอีกเลยฉันมองแผ่นหลังของพวกเขาที่จากไป ในใจก็แค่นหัวเราะเย็น ๆ ขึ้นมาถึงขั้นเริ่มไม่เข้าใจตัวเองในชาติก่อน ว่าทำไมถึงไปชอบคนแบบนี้ได้05ก่อนงานหมั้นจะเริ่ม ฉันเพิ่งแต่งหน้าเสร็จ ซูเสี่ยวโหรวก็เข้ามาหาฉันทันทีเธอมองฉันอย่างคับแค้นใจ แววตาเต็มไปด้วยความแค้น “เสิ่นชิงฮวน ทำไมกัน ฉันไม่ยอม!”“ทำไมคุณถึงเกิดมาก็มีฐานะสูงส่ง ส่วนฉันกลับต้องเป็นแค่นักเรียนยากจนที่ใคร ๆ ก็ดูถูก!”“แม้แต่เจียงเย่ที่ฉันชอบ ยังต้องจำใจยอมเพราะอำนาจของพ่อคุณ แล้วมาหมั้นกับคุณ!”พอได้ยินแบบนั้น ฉันก็แค่นหัวเราะเย็นชา ก่อนจะมองเธออย่างดูแคลน“ซูเสี่ยวโหรว หลายปีมานี้ตระกูลเสิ่นของฉันไม่ได้ใจร้ายกับเธอใช่ไหม?”“พ่อฉันเห็นว่าครอบครัวเธอยากจน ก็ออกเงินช่วยให้เธอเรียน พอพ่อแม่เธอเสีย ก็ยังรับเธอมาเลี้ยงไว้ในบ้านอีก”“แล้วเธอล่ะ นอกจากไม่รู้จักสำนึกบุญคุณแล้ว ยังเอาแต่ยุแยงให้เกิดเรื่องไม่หยุด!”“ส่ว
Read more
บทที่ 5
06มู่เฉินโจวชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด เขามองมาที่ฉันอย่างไม่อยากเชื่อพอฉันสบตาเขาแล้วพยักหน้าอย่างยืนยัน เขาถึงค่อย ๆ ก้าวขึ้นเวทีอย่างช้า ๆส่วนเจียงเย่ยืนนิ่งอยู่กับที่ ปากพึมพำเบา ๆ“ไม่… เป็นไปได้ยังไง?”ทุกคนต่างหันไปจับจ้องที่มู่เฉินโจวบนเวที ไม่สนใจเจียงเย่อีกแต่จู่ ๆ เขาก็คำรามลั่นแล้วพุ่งขึ้นเวที ก่อนจะคว้าแขนฉันไว้แน่นแล้วพูดว่า“เสิ่นชิงฮวน คุณจงใจทำให้ผมหึงใช่ไหม?”“เพราะหึงเสี่ยวโหรว คุณเลยจงใจเอามู่เฉินโจวมาทำให้ผมหึงใช่ไหม!”ตอนนี้ฉันเริ่มไม่เข้าใจแล้ว ทั้งที่ตอนแรกเขาอยากอยู่กับซูเสี่ยวโหรวเองแท้ ๆ พอฉันยอมปล่อยให้เขาได้อยู่กับเธอจริง ๆ กลับกลายเป็นว่าเขาไม่ยอมซะงั้น!มู่เฉินโจวที่อยู่ข้าง ๆ ผลักเขาออกไปอย่างแรง ก่อนจะพูดอย่างไม่ไว้หน้า “เจียงเย่ ตอนนี้ชิงฮวนเป็นคู่หมั้นของฉันแล้ว นายอยู่ให้ห่างจากเธอ!”แต่เจียงเย่กลับมองมู่เฉินโจวอย่างดูแคลนเพียงแวบเดียว แล้วหันมาคาดคั้นฉันต่อ“ชิงฮวน ผมรู้ว่าคุณทำแบบนี้เพื่อยั่วผม แต่คุณก็ไม่จำเป็นต้องไปหมั้นกับคนที่ตัวเองไม่ได้ชอบหรอกนะ!”“ใคร ๆ ก็รู้ว่าคุณชอบผมมาตลอด ตอนนี้ถ้าคุณจะเปลี่ยนใจ ผมก็จะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ
Read more
บทที่ 6
ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็เริ่มมีความรู้สึกพิเศษต่อเจียงเย่ตอนนั้นเขาก็ดูแลเอาใจใส่ฉันดีมากพ่อยุ่งกับงานมาตลอด ฉันเองก็เสียแม่ไปตั้งแต่เด็ก เป็นเจียงเย่ที่คอยอยู่ข้าง ๆ คอยดูแลเอาใจใส่ฉันเสมอฉันเคยคิดว่า พอพวกเราโตขึ้น ก็คงได้อยู่ด้วยกันโดยปริยายแต่ตั้งแต่ซูเสี่ยวโหรวเข้ามาอยู่ในบ้าน ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหมดเขาเริ่มเข้าข้างซูเสี่ยวโหรวโดยไม่รู้ตัว อีกทั้งยังบอกว่าครอบครัวของซูเสี่ยวโหรวน่าสงสาร เหมือนตัวเขาเองในช่วงแรก ฉันพยายามเอาใจเขา ก็เลยทำดีกับซูเสี่ยวโหรวไปพร้อมกับเขาแต่พอเวลาผ่านไป ซูเสี่ยวโหรวก็เริ่มได้คืบจะเอาศอกมากขึ้นเรื่อย ๆเธอมักจะใส่ร้ายฉันว่ารังแกเธอในฐานะคุณหนู แล้วก็แสร้งทำเป็นน่าสงสารเพื่อเรียกความเห็นใจจากเจียงเย่ไม่ว่าฉันจะอธิบายยังไง เจียงเย่ก็ไม่ยอมเชื่อฉันชาติที่แล้ว ทั้งที่ฉันรู้อยู่แล้วว่าเจียงเย่มีความรู้สึกให้ซูเสี่ยวโหรว แต่ฉันก็ยังตัดสินใจเลือกเขาอย่างเด็ดขาดฉันคิดว่าความสัมพันธ์ที่เรามีต่อกันมาตั้งแต่เด็กนั้น ต่อให้เป็นใครก็ไม่มีวันทำให้สั่นคลอนได้แต่ฉันคิดผิด ผิดอย่างร้ายแรงเกินไปพอคิดมาถึงตรงนี้ หน้าอกของฉันก็ปวดหน่วงขึ้นมามู่เฉินโจวเห
Read more
บทที่ 7
ได้ยินมาว่าวันนั้น เจียงเย่คุกเข่าอยู่หน้าบ้านฉันอยู่นานมาก จนหมดแรงและถูกพาไปส่งโรงพยาบาลพอได้ยินข่าวนี้ ในใจไม่มีคลื่นอารมณ์ใด ๆ เกิดขึ้นเลยฉันคิดว่า สถานการณ์ทั้งหมดเป็นสิ่งที่เขาก่อขึ้นเอง09หลังจากนั้น เจียงเย่ก็ไม่ปรากฏตัวอีกเลยความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับมู่เฉินโจวก็ยิ่งมั่นคงมากขึ้นเรื่อย ๆเมื่อก่อนทั้งใจทั้งสายตาของฉันมีแต่เจียงเย่ ไม่เคยมองเห็นใครคนอื่นเลยพอได้ใช้เวลาร่วมกับมู่เฉินโจว ฉันถึงได้เข้าใจว่าความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคนไม่ควรเป็นการที่ฝ่ายหนึ่งต้องยอมอยู่ฝ่ายเดียวแต่ต้องเป็นการที่ทั้งสองฝ่ายร่วมกันทุ่มเท ถึงจะทำให้ความสัมพันธ์นี้ดีขึ้นเรื่อย ๆและความสัมพันธ์แบบคนสองคน ก็ไม่ควรมีคนที่สามเข้ามาแทรกอย่างเด็ดขาดฉันเคยคิดว่าชีวิตจะดำเนินไปอย่างสงบและสวยงามแบบนี้ต่อไป แต่การปรากฏตัวของคนคนหนึ่งกลับทำลายความสงบนั้นลงวันนั้นเป็นวันเกิดของมู่เฉินโจว ฉันออกไปข้างนอกคนเดียวเพื่อเตรียมเซอร์ไพรส์วันเกิดให้เขาแต่ที่หน้าห้างสรรพสินค้า ฉันกลับเจอซูเสี่ยวโหรว เธอดูซูบผอมลงมากเบ้าตาที่ลึกโหลทำให้เธอดูแก่ขึ้นเป็นสิบปี แตกต่างจากเด็กสาวที่เคยสดใสในอดีตอย่างสิ้นเชิง
Read more
บทที่ 8
แต่พวกนั้นพอเกิดความใคร่ขึ้นมาแล้ว ก็ไม่สนใจอะไรอีกเลยชายคนนั้นผลักเธอล้มลงกับพื้นอย่างแรงจนไถลไปไกลหลายเมตร ความเจ็บทำให้น้ำตาเธอคลอเบ้าพอเห็นว่าตัวเองสู้พวกนั้นไม่ได้แน่ เธอก็ได้แต่ยอมอ่อนข้อเธอแสยะยิ้มอย่างมีเลศนัยอีกครั้ง “แบบนี้ก็ดี ต่อให้มีคนมาช่วยเธอ แล้วเห็นว่าเธอถูกย่ำยีไปแล้ว ฉันไม่เชื่อหรอกว่าพวกเขาจะยังต้องการเธอ!”พวกผู้ชายเดินเข้ามาหาฉันด้วยสีหน้าบิดเบี้ยวน่ากลัว ฉันร้องขอความช่วยเหลือสุดเสียง แต่ก็ไร้ประโยชน์“ปล่อยเธอ!”ในขณะที่เสื้อผ้าของฉันกำลังจะถูกฉีกออกจนหมด ประตูโกดังก็ถูกเปิดออกคนที่มาคือเจียงเย่ เขาพุ่งเข้าไปต่อยเตะไม่กี่ที ก็จัดการล้มพวกนั้นลงได้หมดเขาเอาเสื้อคลุมพาดบนตัวฉัน แล้วอุ้มฉันขึ้นเตรียมจะพาออกไปแต่ตอนนั้นซูเสี่ยวโหรวกลับตาแดงก่ำ เธอหยิบมีดสั้นออกมาแล้วพุ่งเข้ามาทางพวกเราอย่างบ้าคลั่ง“ระวัง!”แต่มีดของเธอเร็วเกินไป ถึงเจียงเย่จะพยายามปกป้องฉัน เขาก็ยังถูกมีดของซูเสี่ยวโหรวแทงเข้าที่หลังพอเห็นเขาค่อย ๆ ล้มลง ซูเสี่ยวโหรวก็ลนลานขึ้นมาทันที“ไม่! ทำไม…ทำไม?”ตอนนั้น สีหน้าของเธอกลายเป็นดุร้าย แสดงท่าทางราวกับจะเอาให้ตายกันไปข้าง แล้ว
Read more
บทที่ 9
ในงานแต่ง เราได้รับคำอวยพรอย่างจริงใจจากญาติพี่น้องและเพื่อนฝูงและฉันก็ได้รับจดหมายฉบับหนึ่งจากที่ไกลแสนไกลในจดหมาย เจียงเย่บอกว่าเขาขออวยพรจากใจจริงให้พวกเรามีความสุขไปตลอดชีวิตตลอดหลายปีมานี้ เขาคอยทบทวนตัวเองอยู่เสมอ และขอโทษฉันกับเรื่องราวในอดีตแม้จะไม่กล้าคาดหวังให้ฉันให้อภัย แต่ก็ยังอยากพูดคำว่า “ขอโทษ!”พอได้อ่านสิ่งเหล่านี้ ฉันก็รู้ว่าทุกอย่างได้ผ่านพ้นไปแล้วผู้คนและเรื่องราวในอดีต ล้วนราวกับภาพฝันชั่วครู่ แล้วก็หายไป และฉันก็จะก้าวไปสู่ชีวิตที่มีความสุขของตัวเอง!หลังจากมู่เฉินโจวเข้ามารับช่วงกิจการของตระกูลเสิ่น เขาก็บริหารทุกอย่างได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยแม้งานในแต่ละวันจะยุ่งมาก แต่เขาก็ยังหาเวลามาอยู่กับฉันเสมอวันนั้นฉันอยู่บ้านคนเดียว ว่าง ๆ เลยเข้าไปที่ห้องทำงานของมู่เฉินโจวเพื่อหาหนังสือมาอ่านแก้เบื่อสายตาฉันไปสะดุดเข้ากับกล่องไม้ใบหนึ่ง ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ฉันจึงเปิดกล่องนั้นออกข้างในนั้นมีจดหมายอยู่หลายฉบับจดหมายทุกฉบับ ล้วนเป็นจดหมายรักที่มู่เฉินโจวเขียนถึงฉันอ่านถึงฉบับสุดท้าย น้ำตาของฉันก็ไหลออกมาโดยไม่อาจหยุดได้ที่แท้ ตอนนั้นที่ฉั
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status