INICIAR SESIÓNหลังๆ มานี้พิมพ์ดาวยั่วยวนเขามากขึ้น แม้จะรู้งานขึ้นกว่าเมื่อหลายปีก่อน แต่พิมพ์ดาวก็ยังเป็นพิมพ์ดาวที่น่ารักสำหรับเขาเสมอ เธอรู้จักหลอกล่อให้เขาตามติด อยากเอาชนะและอยากครอบครอง สำหรับเขาและเธอการร่วมรักเป็นสิ่งที่วิเศษเสมอ ตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน นอกจากกิจกรรมอื่นๆ กิจกรรมอันเร่าร้อนระหว่างการเมคเลิฟคือความพิเศษที่ต่างรังสรรค์ขึ้นมา ตอบสนองความต้องการของกันและกันพิมพ์ดาวสบตากับสามีก่อนจะถลกชุดนอนซีทรูขึ้นมาถึงเอวคอดเธอแยกขาขาวผ่องออกจากกันก่อนจะใช้นิ้วปาดลูบกลีบกายสาวฉ่ำน้ำหวานแล้วยกนิ้วเล็กๆ น่ารักนั้นขึ้นมาตรงหน้าเขาเพลิงตะวันไม่ต้องเสียเวลาคิด เขาจับข้อมือเธอเอาไว้ก่อนจะก้มลงดูด สายตาสองคู่สบกัน พิมพ์ดาวร้องครางเสียงโหยเมื่อเรียวลิ้นของเขาทั้งดูดและตวัดลามเลียนิ้วของเธอจนบังเกิดความเสียวซ่าน“อาเพลิงขา...” เสียงหวานเชิญชวน แยกขาขึ้นขณะยังนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง กระจกบานใหญ่ที่สามารถส่องได้ทั้งตัววางอยู่ตรงหน้าเพลิงตะวันคุกเข่าลงตรงหน้าภรรยา มือหนาจับกระชับที่ขาผ่อง ก่อนจะซุกหน้าลงดูดกลืนกลีบกายสาวฉ่ำน้ำหวานที่ผลิตไหลซึมออกมาต้อนรับลิ้นสากร้อนของเขาพิมพ์ดาวส
หลังจากมีบุตรสาวสามคนและล่วงเลยเข้าวัยต้องเรียนอนุบาล สองสามีภรรยาก็หยุดพักการผลิตลูกดูแลลูกสาวทั้งสามอย่างใกล้ชิดเพลิงตะวันปฏิเสธที่จะให้ลูกเข้าเรียนอนุบาล เขาคิดว่าการทำแบบนั้นเป็นการปล่อยเวลาทิ้งไปอย่างไร้ประโยชน์ ลูกเขาก็แค่ไปเล่นๆ เรียนเล็กๆ น้อยๆ นอนแล้วกลับบ้าน อาจจะมีสังคมเพราะมีเพื่อนเยอะ แต่เขาคิดว่าลูกชายลูกสาวพนักงานที่พามาที่โรงแรมและรีสอร์ทก็มีเยอะแยะ สังคมแบบนี้ลูกๆ ของเขาจะได้เจอคนหลากหลายแล้วเขาก็จะค่อยๆ สอนให้เรียนรู้มากกว่าเอาไปฝากไว้กับครูอนุบาลหรือเพื่อนในวัยเดียวกัน“โห... สอนลูกๆ เหรอคะพี่เพลิง” พราวตะวันเอ่ยแซวด้วยรอยยิ้ม เธอมีความสุขมากขึ้นเมื่อปล่อยวางอดีตและรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบันได้พิมพ์ดาวยังเป็นเด็กสาวผู้น่ารักเสมอต้นเสมอปลาย และพี่ชายก็ยังเป็นพี่ชายที่ห่วงใยดูแลน้องสาวไม่เคยขาดเช่นกัน เธอขอแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว มีคนเคยถามเธอหลายคนว่าทำไมไม่แต่งงาน ทำไมไม่มีลูก เธอมีคำตอบในใจอยู่แล้วและไม่เคยยึดติดกับการแต่งงานมีครอบครัวและการมีลูก คนเราเมื่อตายไปแล้วก็เอาอะไรไปไม่ได้สักอย่าง ข้าวของเงินทอง ทรัพย์สมบัติมากมาย ถึงไม่มีลูกก็ยังมีหลานๆ ที่น่ารักถึงสา
“อาเพลิง หนูดาวเจ็บท้องจัง” พิมพ์ดาวเป่าลมออกจากปาก ใบหน้าชื้นไปด้วยเหงื่อเพลิงตะวันจับมือนิ่มเอาไว้โอบกอดร่างอวบอย่างห่วงใย“อดทนหน่อยนะ จะถึงโรงพยาบาลแล้วคนดี ไม่ต้องกลัวนะ อาอยู่นี่แล้ว ลูกพ่ออย่าทำให้แม่เจ็บมากนะครับ เดี๋ยวจะได้ออกมาลืมตาดูโลกแล้ว”เพลิงตะวันปลอบภรรยา ลูบหน้าท้องนูนๆ ไปมา ทารกน้อยในครรภ์ตอบสนองสัมผัสของบิดาจนหน้าท้องของมารดากระเพื่อม ภาพนั้นทำให้เพลิงตะวันตกตะลึง สิ่งมีชีวิตที่อยู่ในนี้คือลูกสาวตัวน้อยที่น่ารักของเขา“พ่อรักหนูนะครับ” เพลิงตะวันกระซิบบอกที่หน้าท้องนูน ก่อนจะจุมพิตที่หน้าผากนูนเกลี้ยงอย่างปลอบประโลม พิมพ์ดาวเหงื่อโซม เธอปวดท้องจนต้องกัดฟันพอรถเคลื่อนมาจอดหน้าโรงพยาบาล บุรุษพยาบาลก็รีบนำเตียงเข็นคนไข้เข้าห้องคลอด เพลิงตะวันตามติดไม่คลาดสายตา เขาบีบมือเธอเอาไว้ตลอดเวลา ช่วยลุ้นให้เธอเบ่งท้องคลอด“อืดด...” เสียงของพ่อกับแม่ประสานกันจนพยาบาลต้องอมยิ้ม ดูคุณพ่อจะเป็นกังวลมากกว่าคุณแม่ที่พยายามเบ่งสุดกำลังให้ลูกน้อยออกมาลืมตาดูโลกเพลิงตะวันลุ้นจนหน้าซีด คอยซับเหงื่อให้ภรรยาอย่างห่วงใย ถ้าเจ็บได้เขาอยากจะเจ็บแทนเธอ ยิ่งเห็นร่างเล็กโซมไปด้วยเหงื่อ หายใจ
“ถ้าอาเพลิงบอกหนูสักนิด ให้หนูได้รู้ว่าอีกชีวิตจากเราไป หนูจะได้ทำบุญให้เค้าไงคะ นะ... หนู ฮึกๆ ฮือๆๆ เป็นแม่ที่แย่มาก” แทนที่จะโทษคนอื่น พิมพ์ดาวกลับพูดออกมาเช่นนั้นแล้วร้องไห้ ยิ่งทำให้ทุกคนรู้สึกผิดเข้าไปอีก“อาขอโทษ” ในที่สุดเขาก็เปล่งคำพูดนี้ออกมา ยิ่งเห็นคนในอ้อมแขนร้องไห้หนักขึ้นเขายิ่งกอดกระชับร่างเล็กๆ นั้นเอาไว้แนบอก“เป็นเพราะหนูดาวใช่ไหมคะ อาเพลิงห่วงความรู้สึกหนูดาวเกินไป อาเพลิงไม่ต้องปกป้องหนูดาวขนาดนี้ก็ได้ ให้หนูดาวได้รับรู้ทุกเรื่องไม่ได้เหรอคะ หนูดาวอยากแบ่งรับความรู้สึกสุขทุกข์ที่เกิดขึ้น ไม่ใช่ยืนอยู่บนโลกอีกโลกที่ทุกคนสร้างกำแพงเอาไว้ เค้าเป็นลูกของหนูดาวเหมือนกันนะคะ หนูดาวมีสิทธิ์รู้ว่าเขาอยู่หรือจากไป”พิมพ์ดาวร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่กับอกของเพลิงตะวัน ทุกคนร้องไห้ตามเงียบๆ มันเป็นช่วงเวลาที่รวดร้าวเมื่อคิดถึงการสูญเสียอีกครั้ง“อาขอโทษ อาห่วงหนูดาวที่สุดคนดี” เพลิงตะวันประคองแก้มนุ่มที่อาบด้วยน้ำตาแล้วเช็ดเบาๆ ด้วยนิ้วโป้งของเขา“เป็นความผิดของพราวเองนะคะ ทุกอย่างเป็นความผิดของพราวเอง” พราวตะวันร้องไห้เบาๆ อยู่กับสายหยุด แม้เธอจะไม่ใช่คนดีนัก แต่การมีส่วนสำคัญท
“ขอบคุณมากๆ นะคะ” พิมพ์ดาวไหว้ขอบคุณพราวตะวันเช่นเคย เพราะถือว่าอายุน้อยกว่า“ไม่ต้องไหว้หรอกจ้ะ มันดูห่างเหินเกินไป แล้วก็ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นก็ได้ อะไรที่ทำให้หนูดาวได้ พี่ถือว่าเป็นการทำให้ผู้หญิงที่พี่เพลิงรักมีความสุขและพี่เพลิงก็จะมีความสุขไปด้วย”“ขอบใจนะพราว อะไรก็ตามที่ทำให้พราวมีความสุข นั่นคือสิ่งที่พี่จะทำเช่นกัน”พิมพ์ดาวยิ้มให้กับความรักของสองพี่น้อง เธอลูบหน้าท้องนูนๆ ของตัวเองไปมา การเป็นลูกคนเดียวนั้นหงอยเหงานัก ถ้าเธอสามารถท้องได้อีกและร่างกายพร้อม เธอจะมีลูกหลายๆ คน มีเสียงเด็กพูดคุย เสียงหัวเราะ เสียงหยอกล้อเล่นกัน มันคงดีพิลึก“นั่งยิ้มอะไรคนเดียวหนูดาว” เพลิงตะวันทรุดนั่งลงใกล้ๆ กับภรรยาสาว เขาเองก็ยกมือขึ้นลูบหน้าท้องของพิมพ์ดาวด้วยเช่นเดียวกัน“กำลังคิดว่าถ้าเรามีลูกหลายๆ คน บ้านของเราคงมีเสียงหัวเราะ เสียงเด็กเต็มไปหมดนะคะ”“คิดเหมือนอาเลย มีสักโหลดีไหม”“โอ้โห... หนูดาวจะคลอดไหวเหรอคะนี่”พราวตะวันฟังทั้งสองพูดแล้วตาโต ก่อนจะหัวเราะเสียงใส“ตอนนั้นหนูดาวคงกลายเป็นแม่หมูแน่ๆ เลยค่ะ ตอนนี้ก็อ้วนเอาอ้วนเอา อาเพลิงจะรังเกียจหนูดาวไหมคะ” พิมพ์ดาวถามอย่างสงสัยตามป
“อาเพลิงขนลุกด้วย” เธอลูบมือเล็กๆ ไปตามเรือนร่างของเขา“โดนเด็กหื่นลูบเอาลูบเอานี่นา”“อี๊!” เธอทำเสียงขึ้นจมูก ..คำก็เด็กหื่น สองคำก็เด็กหื่น เดี๋ยวเธอจะฟัดเขาให้จมเขี้ยวเลย“อื้อ...” เพลิงตะวันร้องครางเมื่อปลายลิ้นของเธอลากไปตามใบหน้าของเขา เธอลากปลายลิ้นเล็กๆ มาตามหน้าท้องแกร่ง ไล้เลียเส้นขนของเขาที่ทอดตัวลงไปเป็นทางหายเข้าไปในขอบกางเกง แล้วมือน้อยก็เริ่มดึงกางเกงนอนของเขาออก เขาจึงอำนวยความสะดวกโดยการยกสะโพกให้เธอถอดออกไปโดยง่าย“อาเพลิงอยู่ในชุดวันเกิดแล้ว คิกๆ”“ขี้โกงจัง หนูดาวก็น่าจะอยู่ในชุดวันเกิดด้วยสิ”“หนูดาวจะสำรวจอาเพลิงก่อนค่ะ” เธอมองเขาตาวาวเหมือนเด็กได้ของเล่นชิ้นโปรด“ทำยังกะอาเป็นตุ๊กตาอีกแล้วนะ”“เดี๋ยวนี้อาเพลิงกล้าหือกับหนูดาวเหรอคะ เอาใหญ่แล้วนะ” เธอทำเสียงเฉียบเขาได้ยินแล้วขำ เป็นใครไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่นิดาเพื่อนรักตั้งแต่สมัยเรียนของเขาสั่งสอนให้เป็นคนแบบนี้“ใครจะกล้าหือกับเมียได้ลงคอ” เขาไปตามน้ำ“ดีมากค่ะ คิกๆ” เด็กสาวคว้าหมับเข้าที่แก่นกายชายเขาถึงกับใบหน้าเหยเกครางออกมาเสียงหลง“โอ้... หนูดาวชอบแกล้งจริงเชียว ใครสั่งใครสอนกันนี่”“อานิ อุ๊ย!” พูดแล้วรีบปิ







