Chapter 9.2: Am I Okay? (part 2)

ELLIE"Ellie. Let's go home, together."I couldn't help but be surprised when he said that. Matagal pa akong napatitig sa kaniya. B-Bakit?"H-Hindi pa ako sigurado kung makakauwi ba ako." Utal kong tugon."P-Pero... Okay." Napamaang ako sa mabilis niyang sagot. Tapos no'n ay bigla siyang tumayo at lumabas mula sa opisina.Bigla akong napahawak sa dibdib nang maramdaman ang mabilis na pagtibok nito.Damn! Hindi pwede 'to! Bakit ganito ulit ang nararamdaman ko?!Inabot ko ang bote ng tubig na nasa lamesa ko at mabilis 'yong linagok. Pinipigilan ko rin ang paghinga ko dahil umaasa akong mababawasan nito ang matinding pagtibok ng puso ko. Pero hindi, walang nagbago."Damn!" Muli akong napamura dahil naririnig ko na ngayon ang pintig ng puso ko.Ilalapag ko na sana pabalik sa l

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 10: Memories

ELLIE “Sure ka na ba talaga s-sis? Iiwan mo talaga k-kami?” Humahagulgol na tanong ni Cherry. Hindi ako sumagot, tahimik lang akong nakayuko habang nasa harapan ko naman silang dalawa. Hindi maawat ang mga luha naming ngayon. Hindi sila makapaniwala na aalis nga talaga ako. Wala eh, ang sakit, kailangan kong makalimot. Kailangan ko siyang makalimutan.“Dahil lang do’n kaya ka aalis? Dahil lang sa lintek na Vic na ‘yan?!” Nagulat ako nang biglang tumaas ang boses ni Mia. Hindi ko siya masisisi kung bakit nagkakaganiyan siya. Oo, alam nilang baka nga aalis ako, pero alam kong kahit kailan ay hindi sila magiging handa sa pag-alis ko. Maging ako ay hindi rin naman ha

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 11.1: Unexpected Death (part 1)

ELLIE Halos isang linggo na rin simula nang huli kong nakausap si mama. Halos isang linggo na rin akong nag-iisip kung bakit niya nasabi ang lahat nang sinabi niya noong araw na 'yon. FLASHBACK “Ang papa, ma? Wala pa rin ba?” Tanong ko. Agad niya naman akong nilapitan at nginitian. “Wala pa, anak. Baka maya maya pa ‘yon.”

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 11.2: Unexpected Death (part 2)

ELLIE There are things in life that we can’t control. Gaano man tayo kagaling o gaano man tayo naging handa para sa bagay na ‘yon, kapag hindi para sa’tin, hindi para sa’tin. But that doesn’t mean na talunan na tayo dahil hindi natin nakuha o nagawa ‘yong gusto natin. There’s a reason. There’s always a reason.Ang pagkamatay ng pasyente ni Vic ay naging usap-usapan sa buong floor na ‘yon dahil sa naging kakaibang reaction ni Vic. Maraming nagsasabi na hindi naman siya gano’n dati. Na iyon ang unang beses na lumabas siya mula sa isang silid habang humahagulgol. I can’t blame him. That scene earlier was one of many tragic scenes kapag may nag-aagaw-buhay sa isang ER, ward, o kahit saan mang parte ng ospital. Sanay na’ko

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 12: Exchange of Words (part 1)

ELLIE Isang madilim na kalangitan ang sumalubong sa lahat ngayong umaga. Napakalamig din ng ihip ng hangin na akala mo’y panahon na ng pasko. Hindi napigilan ng mga nasa staff room ang kani-kanilang antok dahil nga sa lamig na rin ng panahon. Maging ako ay nahahawa na rin sa kanila. Hindi ko mapigilan ang pagpikit ng mga mata ko kahit pa nakaupo lang ako sa isang bakanteng swivel chair. Maya-maya pa ay agrisibong napatayo si Dave. “I can’t take this anymore! I need a damn coffee!” Matapos niyang sabihin ‘yon ay walang lingon siyang naglakad palabas. Sa muling pagkakataon, ipinikit ko ang mga mata at niyakap ang sarili. Damn! Napakalamig pero hindi pa kayang tanggapin ng sikmura ko ang kape kapag ganitong oras. Napadaing na lang ako sa inis. Ngunit maya-maya pa ay narinig kong muli ang reklamo ng mga kasama ko rito dahil sa sobrang lamig. Naimulat ko ang mga mata at pinagmasdan silang mabuti. Maya-maya pa ay aga

อ่านเพิ่มเติม

บททั้งหมดของ Chasing You (Tagalog): บทที่ 11 - บทที่ 15

Chapter 9.2: Am I Okay? (part 2)

Chapter 10: Memories

Chapter 11.1: Unexpected Death (part 1)

Chapter 11.2: Unexpected Death (part 2)

Chapter 12: Exchange of Words (part 1)