บททั้งหมดของ Isa pala akong rich kid?!: บทที่ 1061 - บทที่ 1070

Hindi ito mukhang mainit noong una niya itong nakita. Ngunit nagbago ito nang biglang sumigaw si Christopher nang masaktan siya sa nakakapasong init ng dagger. Sa sandaling iyon, mabilis na bumalik sa kamay ni Gerald ang maliit na dagger. "Isa... Isa itong magic artifact?!" gulat na gulat na sinabi ni Christopher. Makalipas ang ilang sandali, naging mabangis ang kanyang tingin at bumulong siya sa kanyang sarili, "Hindi lang pala ang imahe ng araw ang magic artifact ng pamilyang Crawford... Nakakagulat ito... Kung makukuha ko ang dagger na iyon at matutunan kung paano ito kontrolin, paniguradong magiging doble ang kapangyarihan ko! Magiging invincible ako! Kapag nakuha ko na ito, maipapakita ko ng buo ang aking kahusayan at talento sa panahon ng pledge of the holy water!" Nakita ni Gerald na parang nababaliw ang matanda kaya dahan-dahan siyang umatras ng ilang hakbang. “Biniyayaan talaga ako ng langit sa pagkakataong ito… Nasa akin na ang mahiwagang salamin, makukuha ko na rin

Pagkasabi niya ito, tatalikod na sana si Gerald at aalis nang bigla niyang narinig ang sinabi ng isa sa mga babae, “Aray! Ang paa ko!” Lumingon siya at nakita niya ang na kasalukuyang nakahawak sa ankle ang babaeng sumigaw. Malamang ay nasaktan siya noong nagpumilit siyang palayain ang kanyang sarili kanina. "Okay ka lang?" sabay na tinanong ni Gerald at ng isa pang babae habang naka-squat silang dalawa. Nabigla silang dalawa dahil pareho ang kanilang reaksyon habang ang babaeng nasaktan naman ay biglang sumagot, "Masakit ang ankle ko... Parang hindi ako makakalakad!" "Hmm... Susuportahan na lang kita!" sabi ng karismatikong babae na nakasalamin. Kahit na tinutulungan siya ng kanyang kaibigan, masyadong masakit ang binti ng babae para makalakad siya nang higit sa ilang hakbang. Pinanood ni Gerald ang dalawa na huminto ng ilang beses para magpahinga at sinabi na lang niya, “...Matatagalan kayo kung gagawin niyo pa ito... Patingin nga ako!” "Sige! Pero... Hindi ba mas mabut

Nang handa na ang lahat, sinimulan silang pangunahan ng matandang lalaki sa disyerto. Lumabas lamang si Gerald nang makalayo na sila. Hindi niya inaasahan na makakasalubong niya si Giya dito pagkatapos ng isang buong taon. Napansin niya rin na nagsimula na siyang magtrabaho at mukhang maganda rin ang kanyang buhay. Noong una ay natukso si Gerald na ibunyag ang kanyang pagkatao kay Giya lalo na't nalaman niyang hindi pa rin siya nakakalimutan nito kahit na isang taon na ang nakalipas. Alam ni Gerald na masama ang trato niya kay Giya noon at alam niyang imposible na magkasama sila, kaya nagpasya si Gerald na huwag nang sirain ang pag-move on ng babaeng ito sa kanya. Sabagay, napansin ni Gerald na napakabait ni Wynn kay Giya kanina. Hindi siya gusto Wynn, pero nagtitiwala siya na gusto lang ni Wynn ang best para kay Giya. Iyon ang dahilan kung bakit hindi na bumalik si Gerald para gamutin ang kanyang nasugatan na ankle noon. Nakita niya na may taong tutulong na kay Giya. Umil

“Medyo gabi na noon... katulad ng oras na ito! Lumubog ang araw noon at lalong dumilim ang kalangitan... Tumawid kami noon sa isang ilog at sinabi sa akin ng tatay ko na doon kami magtatayo ng camp. Pagkatapos naming maisaayos ang lahat, pumunta kami sa ilog para kumuha ng tubig para sa susunod na araw... Pagkarating namin sa ilog, doon namin siya nakita!” Nakatitig ang lahat sa Master of the Desert habang nagpapatuloy siya, "Si Capra Nanny ay umiinom ng tubig sa tabi ng ilog at kahit na hindi ko makita ng maayos ang kanyang mukha sa ilalim ng liwanag ng buwan, naaalala ko na siya ay may mahabang dila at ang kanyang buhok ay mahaba at magulo.” "Napahinto kami at itinaas ng matandang babae ang kanyang ulo at nakipag-eye contact sa amin. Saglit lang iyon, pero nakita kong berde ang mga mata niya! Sa kabutihang palad, mabuti na lang at natangay ako ang tatay ko sa tamang oras habang sumisigaw siya, 'Huwag kang tumingin sa kanya, Billy! Tumalikod ka!’” “Pagkasabi niya nito ay agad na

Tulang ng unang sinabi ng Master of the Desert, ang halimaw ay halos bulletproof dahil matigas ang balat na ito. "Ano?!" natulala si Wynn nang makita niya ito. Kahit na hindi ito nasaktan ng bala, nagalit pa rin ang halimaw sa atake ni Wynn! Mabilis itong lumapit sa kanya at tumayo sa kanyang bago nito hinawakan si Wynn sa kanyang kwelyo at inihagis siya sa hangin! Sa isang saglit, bumagsak ang katawan ni Wynn sa buhangin. Pagkaraan ng ilang sandali, bigla na lamang siyang sumuka ng dugo! “Na-napakalakas!” nauutal na sinabi ni Propesor Yale nang bigla siyang namutla sa takot habang inaakay ang kanyang grupo ng mga researcher patungo sa likuran. Bumagsak na si Wynn kaya humarap muli ang halimaw kay Gerald, siya nga naman ang unang target ng halimaw. Tumingin ito sa kanya at naramdaman niya kung gaano kalakas at kabangis si Gerald. Nang sumugod ito sa kanya, pinalipad siya ni Gerald gamit ang isang malakas na sipa! Makapal ang balat ng halimaw ngunit si Gerald ay isang semi-