บททั้งหมดของ Ang Makasalanang Asawa ni Mr. Whitman: บทที่ 1801 - บทที่ 1810

Tinignan ni Evan ang likod ni Jeremy habang nagmamadaling umalis si Jeremy, at nalito si Evan. "Fab, ano yung tinurok ni Jeremy sa kanya kanina? Bakit parang mas epektibo pa yun kesa sa pampatulog?" Sinulyapan ni Fabian ang anyo ni Jeremy habang palayo nang palayo ito, pagkatapos ay kumunot ang kanyang noo. "Gumaling? Kung kagaya ito ng nakaraan, sa tingin ko hindi ganoon kadali na tuluyan siyang gumaling." "Kagaya ng nakaraan?" Naging interesado ulit si Evan. Ngunit hindi nagpatuloy si Fabian. Hindi na niya gustong banggitin ang masamang bagay na ginawa ni Lana noon. Sumugod si Jeremy sa gitna ng gabi nang hindi nag-aayos. Sa kasalukuyan, nagrenta siya ng isang kwarto sa isang malapit na hotel. Nang kukuha siya ng kwarto, inisip ng customer service lady na baka may masamang intensyon si Jeremy kay Madeline nang makita niya ang walang malay na si Madeline sa mga kamay ni Jeremy, hanggang sa pinakita ni Jeremy ang larawan ng kanilang marriage certificate. Pagkatapos ay pinagpa

"Adam, halika rito at tulungan mo ko."Naintindihan ni Adam ang ibig sabihin ni Cathy, pero ang totoo, balak naman niya talagang tumulong. Subalit, alam ni Shirley na sinusubukan siyang tulungan nina Cathy at Adam sa sandaling ito, pero nagpanggap siyang nag-iisip nang malalim at tahimik na tinanggap ang mabuting intensyon nina Cathy at Adam. Nagsimulang lumubog ang araw. Pinarada ni Adam ang kotse niya sa pinto ng pinakamagarang hotel sa Glendale. Kahit na hindi pa nagsisimula ang wedding banquet, bumabaha na ang mga panauhing pumapasok sa pintuan. Nakaupo si Shirley sa likuran ng kotse, pinapanood niya ang mga panauhin na pumasok sa pangunahing pintuan. Ang totoo, pamilyar siya sa maraming tao rito. Engrande ang wedding ceremony ni Carter. Isang araw bago ang kasal, napuno ang internet ng balita ng kanyang kasal. Ang kagalang-galang na viscount ng St. Piaf ay ikakasal na at nakatawag ito ng pansin ng maraming tao. Dagdag pa roon, sa sandaling lumitaw sa internet ang

Sa totoo lang, hindi rin inasahan ni Carter na magpapakita siya kasama ni Ada sa harapan ng mga kaibigan at kamag-anak niya sa ganitong paraan. Ngunit matapos maisip kung paano siya makikinabang, tinanggap niya ang alok ni Camille. Gusto niyang maging tigapagmana ng St. Piaf, at para magawa ito, kakailanganin niya ang tulong mula sa pamilya ni Ada. Tulad rin niya, akala ni Ada wala na siyang tyansang maging viscountess at hindi niya rin inakalang lalapitan siya ni Camille. Nahanap na ni Ada ang halaga niya. Sa sandaling iyon, lumakas ang loob ni Ada habang naglalakad sa tabi ni Carter. Naniwala siya na walang ibang babaeng makakakontra sa posisyon niya bilang ang viscountess. Nagkaroon ng nasasabik at matagumpay na ngiti si Ada habang hawak ang isang bouquet, isa-isang humahakbang nang elegante siyang maglakad patungo sa banquet hall. Lumingon siya para tumingin kay Carter. Sa gabing ito, ang gwapo at elegante niyang tingnan, habang presko at matikas ang dating na nagpaki

Di niya magawang maisip ang eksenang may kasamang ibang babae si Carter, na para bang ang maisip lang ito ay sumasama na ang pakiramdam ng sikmura niya. Gusto niyang sumuka ngunit walang lumalabas. Para hindi magtaka si Cathy, kaagad na pinakalma ni Shirley ang kanyang sarili at inikot ang kanyang wheelchair palabas ng banyo. Nang makita ni Cathy ang maputlang mukha ni Shirley, nag-alok siya, “Bakit di na tayo umuwi?” “Masyado pang maaga. Gusto kong lumabas para lumanghap ng sariwang hangin.” Tumingin si Shirley sa balkonahe sa may pasilyo. “Kaya kong pumunta doon nang mag-isa.” Sa kaalamang hindi maganda ang timpla ni Shirley, hindi na ito pinilit ni Cathy. Naisip niyang pumunta doon parra tumingon kay Shirley nang makatanggap siya ng isang tawag. Mula ito kay Adam. Nahulaan ni Cathy na tumawag si Adam dahil nag-aalala ito para sa kanila. Kaya sumagot si Cathy nang walang-alinlangan. Pumunta si Shirley ng balkonahe nang mag-isa. Gabing-gabi na at ang langit ay puno n

”Anong problema? Natatakot ka ba?” Itinaas ni Shirley ang kanyang kilay. “Hindi ko talaga inasahang ikaw yun.” “...Itigil mo ang kalokohang yan Shirley! Sinabi ko nang wala akong kinalaman sa pagkasira ng mukha mo at sa pagiging paralisado mo. Wag ka nang ulit magpapakita sa akin!” Sinigawan ni Ada si Shirley tapos itinaas ang kanyang gown at nababahalang tumakbo pabalik sa hall. Kalmadong tumingin si Shirley kay Ada nang tumakbo ito. Sadyang tinikom lang ni Shirley ang kamao niya. “Tama ka, may ibang nanakit sa akin.” Bumulong si Shirley sa kanyang sarili tapos tumawa nang may pait. “Hindi ko talaga inasahang siya yun…” “Ngayong alam mo nang nagkamali ka lang ng akala kay Eveline, ayaw mo pa rin bang ibunyag ang formula ng anti-toxoid test reagent?” Sinamantala ni Cathy ang pagkakataon para banggitin ito. Nanatiling nakangiti si Shirley. “Mukhang nag-aalala ka para kay Eveline, pero sa kasamaang palad, kahit na ibigay ko sa inyo ang formula ng anti-toxoid test reagent, di