บททั้งหมดของ Pakawalan mo ako, Mr. Hill: บทที่ 1111 - บทที่ 1120

“Galing kasi ako sa banyo. Nakita kong kausap mo si Senator Mead, at ayaw ko rin namang makaistorbo.”Nagbigay na lamang ng palusot si Catherine.“Ahh…” Sumama ang loob ni Wesley. May kinausap siyang isang guest upang hanapin sa loob ng banyo si Catherine, ngunit lumabas ito upang sabihing wala si Catherine sa banyo.Malinaw na hindi nagsasabi ng totoo ang babae.Nagkataong hindi niya pa rin nakikita si Shaun noong mga sandaling iyon.Nagkuyom ang mga kamay ni Wesley na nakapamulsa ngunit matikas pa rin ang kanyang ngiti. “Siya nga pala, nakilala ko nang mas mabuti si Senator Mead ngayong gabi. Sabi niya, ipakilala rin daw kita sa kanya.”Sa totoo lamang ay hindi gusto ni Catherine ang makipag-usap sa mga pulitiko.Masyado silang kumplikadong intindihin.Subalit wala siyang nagawa kundi sumunod sa pakiusap ni Wesley.Hindi mapipigilang uminom sa mga gayong pagtitipon.Bagama’t uminom si Wesley para kay Catherine, napainom pa rin ang babae nang marami.Sa kalagitnaan ng pagti

At sa isang iglap, tanging bangkay na lamang ni Shaun ang natira?Nakaramdam ng paninikip ng dibdib si Catherine na siyang nagpapahirap sa kanyang huminga.Blangko ang kanyang utak.Malakas pa rin ang nginig ng kanyang kamay na hawak-hawak ang kanyang phone.Kinamumuhian niya si Shaun.Noong ikinulong siya nito sa isang isla, kinamuhian niya ito sa puntong gusto na niyang mamatay ang lalaki.Subalit bakit ganito ang kanyang pakiramdam noong nalaman niyang namatay na nga ang lalaki?Patuloy ang pag-message sa kanya ni Freya. [Okay ka lang?]Niyuko na lamang ni Catherine ang kanyang ulo sabay sagot gamit ang kanyang nanginginig na mga kamay. [Sigurado ka ba?]Muling sumagot si Freya. [Siguradong sigurado. Nakita ko sa footage na sumakay si Shaun ng elevator kasama ang anak ni Senator Mead. Nasa ikalawang palapag pa lamang ang ibinababa nito bago ito tuluyang masira. Hindi siya makakatakas doon.]Itinuon ni Catherine ang kanyang pansin doon sa kakaibang pananalita ng kanyang kai

“Parang may kakaiba talaga sa nangyari, ‘no, Uncle Nathan?”Paalala ni Shaun kay Nathan. “Kadalasan ay palaging tinitignan ang mga elevator ng mga hotel, lalo na ng isang seven-star hotel. Naghuhudyat dapat ang isang aksidente upang bumukas ang emergency system upang makatakas ang mga sakay nito. Hindi naman pwedeng bigla na lamang bubulusok pababa ang elevator.”“Iimbestigahan ko ito.”Makulimlim ang mukha ni Nathan.“Suspetya ko’y mayroong nananadyang i-target ako.” Biglang sinabi ni Shaun, “Marahil ay ako pa nga ang naghudyat upang madamay ang anak ni Senator Mead.”Natigilan ang lahat, Kung mayroong nanadya upang mangyari ang insidente upang i-target si Shaun, ang pinaka-kahina-hinalang sa mga taong dumalo ay ang mga Campos at mga Holt.Isa pa, alam din naman ng lahat ng kaya nilang i-set up si Shaun noong gabing iyon.Subalit walang gaanong pumansin dahil hindi rin naman gayong kaimportante nang tao si Shaun.Malupit ang tingin nina Senator Mead at Nathan. Matapos ang ilan

Ang paggapang palabas at paghintay ng tulong ay hindi ibig sabihin na nailigtas siya, habang ang mga bagay sa shaft ay maaari siyang brutal na patayin kahit anong oras.Sa ibang salita, ang pananatiling mabuhay ay hindi madali. Sa katotohanan, ito’y walang kulang na isang himala na nagawa niya ring makapagligtas ng buhay ng iba.Kahit pa, nanatiling walang pakialam si Catherine. “Young Master Hill, talagang nakamamangha ka. Hindi mo nakalimutang iligtas ang babae kahit na nasa bingit ka ng kamatayan.”Nagkacrush pa sa kanya ang babae ngayon. Talaga, hindi kailanman ay makakalimutan niyang mang-akit ng babae.Inangat ni Shaun ang kanyang mga kilay nang marinig niya ang mga babae. “Cathy, nagseselos ka.”“Selos, pw*t mo.”Sa kabila ng pagiging isang elite na dalaga, napipilitan si Catherine na gumamit ng mga mura paminsan minsan dahil sa kanya. “Shaun, sinabi mong si Wesley ay may mga tinatagong motibo, pero sa tingin ko wala kang pinagkaiba sa kanya. Ngayon na naligtas mo ang anak

T*ngina. Kilala ni Freya si Catherine ng sampung taon, pero ito ang unang beses niyang nakita si Catherine na umaasta na sobrang ayos. Ni hindi tumitigil si Catherine kakalingon isang minuto pa lang ang nakalipas.“Okay.”Tumawa si Shaun. Matapos nun, hinila niya pabukas ang pinto at sumakay sa sasakyan.Pinaandar ni Freya ang sasakyan. Dahil sina Catherine at Shaun ay tahimik sa loob ng sasakyan, ang nakakakilabot na katahimikan ang nagdulot na mabalisa si Freya na hindi niya napigilang magsimula ng usapan. “Bakit mag-isa kang naglalakad sa kalsada? Nasaan ang chauffeur mo?”“Hindi ko siya mahanap.” Mahinang paliwanag ni Shaun, “Bago ako gumapang palabas ng shaft, nahulog ang phone ko at nasira, kaya wala akong paraan na kumontact sa kahit sino.”“Edi gamitin mo ang phone ko para tawagan mo ang pamilya mo. Dadalhin kita sa malapit na ospital. Pwede mong sabihan ang pamilya mo na sunduin ka ron.” Habang nagsasalita si Freya, inobserbahan niya si Catherine, na engrossed pa rin sa k