บททั้งหมดของ Kiss in the Shadows(Filipino): บทที่ 31 - บทที่ 40

Piercing Eyes I was surrounded by strong wind. The sun has gone down. There were faded colors of lights around. So even at night the place was still bright.I sat on a long chair that was adjacent to a high mango tree. It wasn't that far away from the inn but they won't probably spot me here. Hinahanap na siguro ako ng kambal.May narinig ako sa 'di kalayuan. As I turn my head, I saw the familiar big dog approaching me."Ano na naman ang gusto mo?" I stupidly asked. Wondering why I did not feel frightened by the same german shepherd dog. He climbed into the chair and my body slightly shook. Then he laid down his length and threw his head on top of my thigh. Napangiti ako. Nahaplos ko ang ulo ng aso. To my surprise, he closed his eyes like he wanted some more of my touch. Kaya ipinagpatuloy ko ang paghaplos sa ulo niya."Ano ba ang pangalan mo?" tanong ko sa aso kahit alam ko naman na hindi niya ako maiintindihan. "Sin

Not an Angel PAWISAN akong bumangon mula sa leg press machine. Humihingal pa ako habang nagpupunas ng pawis.This is where Camish spent so much of his time. Eversince he found out about this gym yesterday, halos dito na siya naglalagi. Malaki na nga ang katawan niya, mas lalo pa niyang pinalalaki. Kaya para lamang akong dahon kung buhatin niya. Pagkatapos ay yayayain niya akong maglalangoy sa dagat. While Caleb was too occupied with Sheena.My cellphone suddenly rang. Inabot ko iyon mula sa pinagpatungan kong bakanteng threadmill. It was Camish, speaking of the brute."Yes, Camish," sagot ko habang patuloy na nagpapatuyo ng pawis."Where are you, Angel? Hindi ka pa ba babalik dito? The occassion is about to start."I glanced at the clock. It was half past eleven. Ngayon ang celebration ng birthday ni Nanay Nena. They have invited all the guests. Especially, Sheena's. Kahapon pa busy ang lahat. At kahapon pa rin

Yesterday "SOFTY!"Napalingon ako nang may boses akong narinig malapit sa akin. May hawak akong juice na kanina ko pa sinisimsim. On my other hand was my phone. Hinihintay ko ang tawag ni Tita Pat. Hindi pa raw kasi kasi umuuwi ang kambal. Nag-aalala na siya.Few inches away from me was a tall, young man with fiery, chocolate-coloured eyes staring at me. His smile was only one sided and both of his hands were inside his pants' pocket. He has thick brows and a beautiful nose. His skin suits his masculine features. I couldn't blame those girls around literally swooning at him."Xylon Diaz! Ang guwapo-guwapo mo!" sigaw ng isang babae na halos himatayin na.Umikot ang mga mata ko sa hangin. Sino bang tinatawag ng babaeng iyon? Artista? Sikat na basketball player? Well, baka nga may mga celebrities na na-invite para sa foundation day ngayon.Nag-vibrate ang phone ko at tinalikuran ang lalaking parang sa akin lang na

No Escape "Sasagutin mo na ba si Fiore?"My forehead creased as Xylon blocked my way. Papunta ako ng library at hinahabol ang thesis professor ko."Get out of my way, Xyle. Nagmamadali ako."Pero mas iniharang pa niya ang katawan sa dinaraanan ko. Hindi ko maiiwas ang tingin sa porma niya. Kahit ano’ng isuot kasi ng hambog na ito, bagay sa kanya. Kahit simpleng white shirt at maong lang ang suot niya."Ano ba?" inis kong sabi at para kaming nagpapapintero sa gitna ng campus.May dinukot siya mula sa kanyang bulsa."Here..." Iniabot niya ang nakatiklop na papel sa akin."Papel?" takang tanong ko."Hindi. Bulaklak ito. Nanliligaw ako sa ‘yo para huwag mo nang sagutin ang kaibigan ko..." Napatanga ako sa sinabi niya. "Siyempre papel. Ano pa ba'ng nakikita mo?"Napalunok ako at napakurap-kura

Blood NAGMULAT ako ng aking mga mata. Malamig ang paligid ko kaya't ibinaon ko pa ang sarili sa ilalim ng kumot. Pag-ikot ko ay nakadama ako ng hapdi sa pagitan ng aking mga hita. Kinapa ko ang sarili and found out I was still sticky. Does it mean that it was all true? Hindi ako nananaginip lamang?Napabalikwas ako. Nahulog ang kumot sa aking pagbangon. And I was so naked. Dinama ko ang gilid ng kama. The space was so ruined and messed up. The scent of our lovemaking was very evident. His manly perfume stuck in my room.I let out a long sigh. He did not even say goodbye. Or any sense of gratitude, maybe. Just like that. Just left me and poof. Gone.Ano pa nga ba ang aasahan ko sa isang Xylon Diaz? Nakuha na naman niya ang kanyang gusto. Napaglaruan na naman niya ang utak pati na ang puso ko. Bumigay na naman ako sa kanya. Kailan pa nga ba ako matututo? Nakalimutan ko na naman na bahagi lamang ako ng init niya. Gaya ng ginawa