บททั้งหมดของ Heat and Passion : บทที่ 1 - บทที่ 10

"Sige na, Gwen. Mabilis lang promise," pamimilit ng kaibigan ko na si Alice kaya napatawa nalang ako ng mahina saka umiling-iling.We are friends because we are classmates since grades school. Pareho kami ng school hanggang college pero dito lang siya nagtrabaho di gaya ko na sa Iloilo lang.She's been forcing me to go to her boyfriends birthday celebration. Hindi ko naman kilala ang boyfriend niya pero ipapakilala niya daw sa akin ngayon. I am not interested, to be honest. I just wanna rest because tomorrow I'll go back to Iloilo, my home town. Nagbakasyon lang naman ako dito sa Manila, tapos dinalaw niya ako sa hotel room ko.Ang kulit, ayoko sana pero napilit niya ako kasi hindi niya ako tinantanan.I sighed when she went home so I slowly close the door of the room. The said party will be held at the bar. I am not a party goer but I do parties just once a year, I guess. I chuckled and immediately open my fixed stroller to find a nice dress.Napa

Malaki ang ngiti ko habang nakatitig sa anak kong mahimbing ang tulog. Bahagyang nakaawang ang mga labing mapupula saka nakatagilid. Isang buwan palang siya pero matangkad na siya kumpara sa ibang mga bata na kasabayan niya. He's been the source of our happiness this past few weeks. They way he giggles and cry is making me real blessed that I have a son like him. Hindi ko tinuring na isa lang siyang pagkakamali. Siguro nga isang pagkakamali kung papaano siya na buo ngunit para sa akin isa siyang anghel. Anghel na gagabay at magpapasaya sa akin. "How's my baby?" nanggigigil na sabi ko sabay halik sa maliit niyang kamay. Mukhang naistorbo ang tulog niya kaya marahan siyang tumagilid at nag-akmang iiyak. Kaya kaagad ko rin naman siyang binuhat saka sinayaw-sayaw kaya nakatulog ulit siya sa bisig ko. Nadatnan kami ni Daddy sa ganoong sitwasyon kaya marahan siyang ngumiti at tahimik na lumapit sa aming dalawa. Hinalikan niya si Andrae sa noo saka marahan akong hinimas sa ulo. "Let me

Nagpasya akong kailangan kong pabilisin ang pagproseso ng mga kailangan kong ayusin dito sa manila kasi gusto ko nang umuwi sa Iloilo. Sa mga nangyari kagabi alam kong magkakasalubong at magkakasalubong ulit kami ni Alice. Hindi ko na makita sa kaniya ang Alice na naging kaibigan ko. Masyado siyang galit. Galit na galit at halos makalimutan na niya ang kahihiyan para sa sarili niya. She really did well for embarrassing me last night. But she also embarrassed herself and her fiance. Wala akong karapatang magreklamo kasi may kasalanan ako kung bakit siya galit. Ang magagawa ko lang ngayon ay ang iwasan ang galit niya. Nasa harap na ako ngayon ng restaurant kung saan ko kikitain ang abogado ni Mommy. Iniwan ko si Andrae sa condo kasama ang yaya niya para makapag-usap kami ng masinsinan ng abogado. Dahil alam kong hindi ko magagawa 'yon kapag sinama ko si Andrae. Nang pumasok ako kaagad hinanap ng mga mata ko si Attorney na agad ko ring nakita. Ngumiti ako ng bahagya saka kumaway sa abo

 "Yes, Dad," mahinang sabi ko kay daddy sa kabilang linyan. "Are you sure?" Tanong nito kaya marahan akong tumango kahit hindi niya nakikita. Nang tumawag siya kaagad kong sinabi ang tungkol kay Alexander. Hindi ko alam ang gagawin kaya kailangan kong sabihin kay daddy para mapaalalahanan niya ako. Para akong natataranta at hindi na ako makagawa ng maayos na desisyon. "Don't do reckless moves, Gwen," paalala ni Daddy bago patayin ang tawag. Napabuntong hininga ako saka nilingon ang anak na mahimbing pa rin ang tulog. Kanina pa ako kinakabahan. Buong akala ko dito matutulog si Alexander kasi nang makatulog si Andrae ngayong gabi hindi siya umalis kaagad. I am so afraid to asked him. Ni hindi nga niya ako

 "What do you want?" Malambing na tanong ko sa anak pero ngumuso lang siya saka umiling ng ilang beses. Huminga ako ng malalim saka akmang kukununin lahat ng laruan na pinagtatapon niya kanina lang. Pero wala pa akong nadadampot ni isa agad siyang umiyak ng napakalakas habang inuuntog ang ulo sa sahig. "No! No! No!" "Andrae!" Matigas at pasigaw kong sabi pero binato niya lang sa akin ang isang laruan na kaya tumama 'yon sa bandang dibdib ko. Iyak siya ng iyak at hindi ko siya maawat. I don't know what happened. Nagbihis lang ako saglit kanina tapos pagkalabas ko ganiyan na siya.  "Daddy!" Sigaw niya habang umiiyak kaya bahagya akong natigi