บททั้งหมดของ Playing Pretend with Mr. Billionaire : บทที่ 41 - บทที่ 50

Dalawang araw nang wala si Michael dahil sa conference na dinaluhan nito.Kagustuhan ko pa rin iyong nasunod na manatili ako rito sa iniupahan ko sa halip na doon pansamantalang tumira sa bahay niya o sa bahay ng mga magulang niya. Kapalit nga lang ay ang pagpayag ko na laging nakabuntot sa'kin ang ilang mga bodyguard niya.Hinayaan ko na lang tutal ay hindi naman nakaabala ang mga ito sa normal kong ginagawa araw-araw. Hindi ko nga gaanong napapansin ang mga ito pero ilang beses kong naramdaman na may nakamasid sa'kin na kinumpirma naman ni Michael na mga tauhan niya.Mula sa pag-aayos ng mga bagong pinamili kong groceries ay nabaling ang atensiyon sa kumakatok sa pinto.Mukhang ang kapatid na ito ni Amor na nangakong dadaanan ang nilagyan ng mga ulam no'ng nakaraan. Sa pag-aakalang ito na nga ang dumating ay malaki ang ngiting binuksan ko ang pinto.Agad ding napalis ang ngiti ko nang bumungad sa'kin si James na siyang kumakatok. Hindi ko alam kung papaano nito nalaman itong tinitir

Hindi ko na matandaan kung papaanong nagpaalam sa mag-asawang Michelle at Luc dahil abala ako sa pagkontrol ng nararamdaman ko.Ayokong mahahalata nila ang hindi magandang epekto sa'kin ng mga kinuwento nila. Lumalabas kasi na ginamit lang ako ni Michael. Parang namamanhid ang puso ko tuwing maiisip na dahil lang sa pamana kaya gusto na niyang magkaanak kami.Kung noon ay natutuwa ako tuwing binabanggit niya ang tungkol doon ay iba na ngayon. Naghahalo iyong sakit at galit sa tuwing naaalala ko ang mga pagkakataong iyon! T*ng-*na! Naloko na naman ba ako?Pagkauwi ko ng bahay ay nanginginig ang mga kamay na binuksan ko ang cellphone ko. Pipi kong hiling na sana ay may makikita akong makakabawas sa nararamdaman ko ngayon. Hindi ko tiyak kung ano talaga ang hinahanap ko pero sana ay meron ngang gano'n.Lalong nadagdagan ang bigat na nararamdaman ko nang makitang wala nang sumunod sa naunang mensahe ni Michael.Gusto ko nang bumitiw sa katiting na pag-asa na may paliwanag ang lahat ng mg

"Where's is she?" dumadagundong ang boses ko sa bawat sulok ng sarili kong pamamahay habang nagtatanong.Hindi makatingin sa'kin nang diretso ang tinatanong kong mga tauhan. Saglit lang silang nalingat at bigla ay nawala na si Jocelle!"Hindi po namin napansing umalis siya dahil sa likod ng bahat po siya dumaan at hindi siya gumamit ng kotse—""Mga walang silbi!" pasigw kong putol sa paliwanag ng isa sa mga ito!Ayaw tanggapin ng puso ko ang posibilidad na sinadya iyon ni Jocelle upang takasan ako. "Ilang oras nang nawawala si Jocelle pero wala pa rin kayong lead?" galit na galit kong bulyaw sa mga ito.Konti na lang at magpapalit na ako ng mga taong pinagkakatiwalaan!"Sir, pinapasundan na po namin si Mr. James Guillemore pero one hundred percent pong hindi nito alam kung nasaan si Ma'am Jocelle.""Hindi ko kailangan ang mga walang kwenta ni'yong reports!" pabulyaw kong pahayag. "I need results! Positive results!""Kumalma ka, Rowan Michael!" bigla ay singit ng pamilyar na boses.Ma

Nabunutan ako ng tinik sa dibdib at bahagya akong napanatag nang makumpirma ng mga tauhan ko na kasama ni Dianne si Jocelle.Isang araw din ang lumipas bago marinig ko ang pinakahihintay kong balita.Ito na yata ang pinakamahaba kong paghihintay bagay pero worth it naman dahil nasa maayos na kalagayan si Jocelle.Pahirapan pa muna ang paghahanap sa kaibigan ni Jocelle dahil nasa isang malayong probinsya ito at protektado ng pinakamayamang angkan sa bahaging iyon ng bansa. Kahit naman ganito ako kaimpluwensya ay may mga tao pa ring hindi ko agad napapasunod at kasali na roon ang angkan na kasalukuyang pinagtatrabahoan ni Dianne.Mabuting tao si Dianne at ang pamilya nito kaya panatag akong walang masamang mangyayari kay Jocelle habang kasama nila ito.Mas maalagaan pa ng pamilya ni Dianne si Jocelle kumpara sa sariling pamilya ng huli.Nababawasan ang bigat na nararamdaman ko simula no'ng mawala si Jocelle dahil umaayon na ang lahat sa kagustuhan ko.Napilitang makipag-cooperate sa'k

Wala naman pala akong dapat na ipag-alala sa bago kong trabaho dahil mababait iyong mga makakasama ko.Maging si Sir Cloud ay sobrang bait. Seryoso lang itong tingnan pero kapag kausap mo na ay sobrang down to earth.Kambal man sila ni Sir Sky ay hindi iti nawisikan ng pagiging masungit ng huli. Bawing-bawi naman sa hitsura dahil hindi man magkamukhang- magkamuha ay wala namang tapon sa magkakapatid. Akala ko noon ay si Michael lang iyong perpekto pagdating sa kagwapuhan pero meron din pala sa lugar na ito at iyon ay ang magkakapatid na Granzon. Si Ma'am Star naman na minsan ko na ring nakilala ay ang masasabi kong pinakamadaling lapitan sa triplets. Bungisngis kasi ito at sobrang kwela. Kapag nakikipag-usap sa aming mga empleyado ay parang kabarkada lang. Si Sir Sky lang talaga iyong medyo ilag kami dahil bibihira lang talaga itong ngumiti at iyon ay kapag kinukulit na ito ni Ma'am Star.Hindi ko pa nakikita iyong mga magulang nila at sa usap-usapan ko lang naririnig iyong tungkol