บททั้งหมดของ A Naive Bride For The Sophisticated CEO (Filipino version) : บทที่ 61 - บทที่ 70

“Hudson, ano bang nangyayari sayo? Bakit patuloy kang gumagawa ng mga bagay na pinagsisisihan kong ipinanganak ka?!" Kumatok si Freddie habang sinubukang tumayo ni Hudson.Pinunasan niya ang duguang bibig gamit ang likod ng kamay at inangat ang mukha para tingnan si Freddie.“Pwede bang itigil na natin ang pagpapanggap na palagi kang mabuting tao kahit sandali? Akala mo hindi ko alam?! Sa lahat ng mga taon na ito, alam kong hindi ikaw ang lalaking iniisip ng mga tao!" Tumugon si Hudson sa malakas na boses.“Anong kalokohan ang sinasabi mo?”"Tingin mo bobo ako? Akala mo hindi ko alam na pinatay mo ang kapatid mo? Akala mo hindi ko alam na sinubukan mong halayin ang asawa niya kahit noong kasama pa natin si mama!""Tumahimik ka, Hudson!!""Bakit? Nagulat ka alam ko lahat ng sikreto mo at kung gaano ka kadumi? I got that stupid attitude from you, pero lagi mo akong pinapagalitan. Bakit?"Nag-init at natubigan ang mga mata ni Freddie habang nakikinig sa pagsasalita ni Hudson. Naikuyom ni

“Dumating ka dito at nanatili hanggang sa manganak ako. Pumasok ka na.” Pinilit ni Amelia na pumasok si Elena.Dahan-dahang tumango si Elena at binuksan ang pinto. Pumasok siya, nanatiling nakatutok ang mga mata sa mukha ni Amelia.Naghintay siya sa pinto para masuotan din siya ng mga nurse ng gown.Nang matapos sila, kinalikot niya ang kanyang mga daliri sa glove at dahan-dahang nagtanong sa kama ni Amelia. Tumayo siya sa tabi niya at ibinaba ang ulo.May gustong sabihin sa kanya si Elena, ngunit natatakot siyang mahanap ang mga tamang salita. Matapos ang labis na pagkamuhi niya kay Amelia, wala talaga siyang alam na magandang sasabihin, dahil nalilito siya.Napansin ni Amelia kung gaano nagkasala si Elena at tinulungan siya sa pamamagitan ng pagsisimula ng pag-uusap."Hindi mo ba siya makikita?" Tanong ni Amelia at ibinaling ang kanyang ulo para tingnan ang duyan ng kanyang sanggol na napapaligiran nina James at Penelope.Napatingin si Elena sa duyan at nakaramdam ng pag-aatubili na

Dumating ang araw sa wakas. Ang araw ng paghatol nina Hopper at Freddie. Si Hopper at Freddie ay nakaupo sa pagitan ng kanilang mga abogado, mukhang kinakabahan.Si Amelia, James at ang iba pang mga pamilya ay nakaupo sa courtroom, naghihintay na marinig ang sasabihin ng hukom.“Pagkatapos pakinggan ang lahat ng ebidensya sa kaso ng pagpatay kina Mr. Stanley at Mrs Clara Copper, na naganap noong ika-10 ng Oktubre, 1997. At pagkatapos na umamin ng guilty ang mga nasasakdal, sina Mr Hopper Richardson at Freddie Cooper, sa pamamagitan nito ay binibigkas ko ang dalawa. may kasalanan sila!"Napapikit ng mariin si Amelia at ibinaba ang ulo. Napalunok siya ng mariin at napakapit sa kandungan ni James. Hinawakan ni James ang kamay niya at tinapik ito ng dahan-dahan.‘Amelia, tama ba ang naging desisyon mo para dalhin sila sa korte?’ Tanong niya sa sarili, naghihintay sa pinakamahalagang bahagi ng desisyon ng hukom.“Ito ang aking paghatol! Si Mr. Hopper Richardson at Mr. Freddie Copper ay sin

“Ma’am Amelia!! Wala na si Alice!" Patuloy na sumisigaw si Alba habang tumatakbo pababa ng hagdan, na hinihila ang atensyon ng lahat sa kanya."Ano?!" Bulalas ang mga tao."Anong ibig mong sabihin wala na si Alice?!" bulalas ni Amelia at James na tumakbo pabalik sa hagdan.“Ako. ako.” Ungol ni Alba, pilit na hinahabol ang kanyang hininga. Hinawakan siya ni Amelia sa mga balikat at sinimulang yuyugyog ng malakas.“Kausapin mo ako, Alba! Nasaan si Alice?!" sigaw ni Amelia. Nag-init ang mga mata niya ng wala sa oras, at basang-basa na siya ng pawis."Kailangan kong gumamit ng banyo. Iniwan ko siya sa kama sa kwarto, para lang bumalik ako at malaman na siya…”Binitawan siya ni Amelia at tumakbo ng mabilis sa hagdan. "Ma'am Amelia!" Takot na tawag ni Mrs Alba at sinundan si Amelia."Walang umaalis sa party na ito!" galit at takot na pahayag ni James. Tumakbo siya sa pinto, ni-lock ito at inihagis ang mga susi sa kanyang mga bulsa."Ano? Bakit mo gagawin iyon? Hindi mo kami pwedeng patuluyi

~ PAGKATAPOS NG DALAWANG ARAW~Magkahawak kamay sina Amelia at James habang nakaupo sa sala kasama ang iba pa nilang kamag-anak. Pangatlong araw na simula noong party at hindi pa nila nahahanap si Alice.Ang mga pulis ay nagsumikap din nang husto upang makakuha ng higit pang impormasyon tungkol sa kanyang kinaroroonan, ngunit tila si Alice ay wala sa Alabama.Tumangging kumain si Amelia hanggang sa matagpuan niya ang kanyang sanggol. Sinubukan siyang kausapin ni James at ng iba pa ngunit walang resulta. Tinanggihan niya ang aliw ng lahat, maging ang asawa niyang si James."Mas nag-aalala ako ngayon kay Amelia kaysa kay Alice. Mukha siyang maputla at payat. Hindi ko alam kung ano pa ang gagawin o sasabihin ko sa kanya para makapagpahinga o makakain siya. Sinubukan niyang matulog kahapon, pero nauwi sa pag-iyak. " Malungkot na sambit ni James.Nakapatong ang ulo ni Amelia sa balikat nito at hindi nag-abalang mag-react sa sinabi nito. Parang hindi niya narinig magsalita. Ang tanging nasa