TIE OF LOVE のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

CHAPTER ONE_ CAGAYAN DE ORO CITY - ISLA DEL CASTRO, HOTEL AND RESORT "We are gathered here today in the sight of God and these witnesses to join together with Marco and Trixie in holy matrimony; which is an honorable estate, instituted of God, since the first man and the first woman walked on the earth. 'Therefore; it is not to be entered into unadvisedly or lightly, but reverently and soberly. Into this holy estate, these two persons present come now to be joined. 'Therefore, if anyone can show just cause why they may not be lawfully joined together, let them speak now or forever hold their peace..." "Itigil n'yo ang kasal!" Buong lakas at tapang akong sumigaw na natitiyak ko na narinig rin ng lahat. Kung alam lang nila kung gaano ang inipon kong lakas ng loob para lang masabi ko ang mga katagang ito. Batid ko na maaaring sa mga oras na ito nakatutok na rin ang mga mata ng lahat sa akin. Dahil sa eksenang ginagawa ko na ngayon. Subalit wala na akong pakialam. Dahil ang tan

CHAPTER THREE___"Papa..." This time, alam kong nasaktan ko ang kalooban ni Papa. "Pa, sorry na po! Kahit kailan naman hindi ko inisip na hindi ikaw ang Papa ko para sa'kin ikaw lang ang nag-iisang Papa ko at hinding-hindi kita ipagpapalit sa kahit anong yaman sa mundo. Dahil mahal kita, mahal na mahal kita Papa!" Puno ng pagmamahal na salita ko. Para sa'kin nag-iisa lang si Papa, si Alejandro Soriano siya ang Papa ko at si Cassandra Castelo ang Mama ko sila lang dalawa ang pamilya ko. "Mahal din kita anak, mahal na mahal ko kayo ng Mama mo. Pasensya ka na kay Papa ha' kung kailangan na iwan kita d'yan ng mag-isa. 'Darating ang araw na maiintindihan mo rin ako anak. Kung bakit kailangan na hindi tayo palaging magkasama. Sana intindihin mo na lang si Papa ha'?" Wika nito sa malungkot na tono. "Naiintindihan ko naman po Papa, pasensya na kung pinag-alala kita nami-miss lang talaga kita." Muling tugon ko. "Anak, sabihin mo na lang sa'kin kung ano ang problema?" Muling giit nito s

CHAPTER FIVE: ___ Pagmulat ng mga mata ko bahagya akong nagtaka, puting kisame, puting ding-ding at asul na kurtina. Ito ang unang bumungad sa aking paningin ngunit tila ito pamilyar? Tinangka kong bumangon subalit bigla akong napaigik dahil sa biglang kirot na aking naramdaman. Tama! Hindi ako maaaring magkamali nasa loob ako ng klinika, clinic sa loob mismo ng Resort, pero bakit naman ako narito? Muli akong pumikit upang balikan ang lahat sa aking isip... A-ang huli kong naaalala, may bumabang anghel este' si Sir Rigo siya ang nakita ko na nagligtas sa akin. P-pero nasaan na kaya siya ngayon? Pinilit kong tumayo sa kabila ng aking pagkaliyo, ngunit saglit lang umayos rin ang aking pakiramdam. Dahil mas masakit pa rin ang tinamo kong galos at pasà sa katawan. Paika- ika akong lumakad ng maalala ko nga pa lang wala akong sapin sa paa. Nag-palinga-linga ako sa paligid upang hanapin ang aking sinelas ngunit... Sinelas? Sandali hindi naman sinelas ang suot ko kanina ah,

CHAPTER SEVEN:___"Anong itinawag mo sa akin?" Bakit ba sa dami naman ng p'wede kong makasabay sa elevator ang lalaking ito pa? "Hi Sir ikaw pala 'yan, dito ka rin ba nagtatrabaho Sir?" Sinubukan kong ibahin na lang ang usapan."Bago ka ba dito?" Hindi naman na niya inulit ang tanong kanina. Hayst salamat naman.."Opo bago lang po ako, ikaw ano pa lang ginagawa n'yo dito Sir?" Muli hindi nito sinagot ang tanong ko."Ikaw bakit ka narito, wala ka bang makitang iba at si Rigo pa ang sinamahan mo?" Lumapit pa ito sa akin.Ano daw, at ano naman kayang problema nito kay Sir Rigo?"Eh Sir, may problema ba kay Sir Rigo? Siya po ang Boss ko, actually tinulungan lang niya ako. Inilipat lang niya ako dito galing ako ng Cagayan de Oro at matagal na po akong nagtatrabaho sa Resort." May kalakip pang pagmamalaki ang huli kong sinabi. Baka kasi isipin nito na babae ako ni Sir Rigo na gustong ipasok sa kumpanya. Kaya naman itinaas ko talaga ang noo ko na napansin kong ikinataas rin ng kilay ni

CHAPTER NINE: ___ "What the hell.. Saang bundok ka ba nanggaling ha, hindi mo ba ako kilala?" Mataray na tanong ng babaing nakasalubong ko sa may entrance door. Dapat ba kilala ko siya? "Sorry po ma'am tama po kayo, hindi ko nga po kayo kilala e!" Malakas ang loob na sagot ko. "B*ba, no one in this building does not know me." Muling tungayaw nito sa akin. Gusto ko rin sanang sabihin.. no one has the right to tell me that word too. Dahil hindi ako b*ba. "Nakupo! Ma'am ako na po ang humihingi ng dispensa pasensya na. Bago pa lang po kasi siya dito kaya hindi pa niya kayo kilala." Saglit na lumingon si Maam Divina sa akin at hinawakan ang aking kamay. "Sige na, humingi ka ng dispensa." Pabulong nitong utos sa akin. Tumututol ang isip ko ngunit alam kong kailangan kong sundin si Ma'am Divina. Dahil iyon rin ang alam kong pinakatama kong gawin, kung nais kong tumagal pa dito. Kahit hindi ko pa batid kung sino nga ba ang babaing kaharap ko? "S-sorry po ma'am hindi ko po talaga