บททั้งหมดของ Lumayo Ka Man Sa Akin: บทที่ 1 - บทที่ 10

Odelia POV Hindi ako umiiyak sa harap ng libing ni dad dahil hindi na ako ang dating Odelia. "Ate, mag-ritwal ka na daw sabi ng hukom." bungad ni Odessa sa tabi ko at tumango na lang ako sa kapatid ko bago niya ako iwanan sa loob ng isang madilim na kwarto. Ang kasama ko sa pag-ritwal ang kapatid ko na si Michelle, Odessa naiwan sa labas ang iba pa naming kapatid dapat si Ashley ang mag-ritwal dahil siya ang pinaka-panganay sa aming pamilya maliban kay Aisha at Ash na anak ni ate Jinchi na pamangkin ko. Kaso, nasa ibang bansa pa siya hanggang ngayon at hindi pa siya makaka-punta sa huling burol ni dad dito sa China. Oo, nandito kami ngayon kung saan nilibing ang buong pamilya namin. Bago man namatay si dad noon binilin na sa akin ang pagpasa ng pag-ritwal na dapat kay Ashley at sa kambal kong pamangkin pinasa kaso, mula ng namatay si ate Jinchi nagbago na sila at si Ashley lumayo sa amin mula ng niloko ng asawa. Nagsimula na kami sa pag-ritwal kasama namin ang hukom para tulungan

Hindi ako mapakali sa inuupuan ko napansin ito ng mommy ko."Hindi ka mapakali dyan, anak." wika ng mommy ko sa akin nang mapansin niya ang paggalaw ko."Nag-aalala ako sa anak ko, mom hindi ako sanay na hindi siya kasama kapag ganitong event kahit alam kong high school na siya ngayon." aniko sa mommy ko."High school na nga sabi mo, anak dalaga na ang anak mo kaya na nga niya ang sarili niya hindi ka lang sanay na malayo ka sa kanya San Francisco to Los Angeles lang," wika ng mommy ko sa amin."Hija, nung ka-edad mo ang anak mo wala na kami sa tabi mo, alam mo 'yan hinayaan ka namin maging independent dahil may tiwala ako sa'yo hayaan mo ang anak mo na gawin ang gusto niya saka sinabi niya sa'yo nasa school siya ngayon ng kausapin mo kanina hindi nga siya gala tulad mo." wika ng daddy ko sa akin at ngumiti ako sa kanya."Oo nga, hija hayaan mo siya kokontakin ka naman niya sigurado kung mapapahamak siya." anila sa akin.Napaisip naman ako tama naman ang magulang ko dalaga na ang anak

Sa kabilang dakoSinabi ko sa magulang ko ang sinabi ng anak ko."Ang gusto niya makasama ang auntie at pinsan niya sa birthday niya at ang gusto niya sa Pilpinas ito gawin dahil nandun ang auntie at pinsan niya," malumanay nasambit ng mommy ko sa akin.Tumango na lang ako sa kanya at tumitig."Kailan ito?" tanong daddy ko sa akin.Binatukan siya ng mommy ko sa ulo napangiwi na lang siya at hinimas ang ulo niya."Sino ba sa atin malakas ang makalimot, hindi ba ako? Sinabi na niya, sa kaarawan ng apo mo." wika ng mommy ko sa daddy ko."Malapit na, kailangan nating mag-kansela ng meeting sa araw ng birthday niya." wika ng daddy ko sa mommy ko."Ikaw lang naman ang masyadong alcoholic at ang anak mong si Kenchie," sita ng mommy ko sa daddy ko.Natawa ako sa kanilang dalawa. Napangiti na lang ako noon kumpleto pa ang pamilya namin ngayon hindi na dahil, palipat-lipat ng tirahan ang kapatid ko at kaming dalawa na lang ng kapatid kong bunso ang nandito kasama ang anak ko."Ano, mom pumapayag

Nang matapos ang laban ng mag-tito nagpunta na kami ng kapatid ko sa ring binantaan pa ako ng kapatid ko na huwag naman sugatan ang mukha ng asawa niya na kapatid ko rin. "Ang kapal! Hoy, ayos lang na dungisan ni ate ang mukha ko hindi pa naman tayo babalik sa London para sa royal routine natin may pupuntahan pa tayo next week." pananaway ni Michelle sa asawa niya na kapatid ko rin inasar naman ito ni Aisha. "Kuya, ano ka ba! Ako nga dinungisan mo magka-dugo pa tayo nyan, si ate Michelle pa kaya? Magaling silang dalawa." wika ni Aisha sa tito niya na kapatid ko nailing na lang ako. Sobrang protective ni Mencius sa asawa niya natakot na kasi ang mokong nang muntik ng mamatay noon ang kapatid ko sa kamay ng mga kidnapper. "Oo nga, Mencius kaya niya akong labanan...kung ano naman kung madugisan ang magandang mukha ni Chelle? Magagamot naman 'yan, tara na nga, sis huwag kang magpa-buntis dyan sa mokong na 'yan." pagbibiro ko naman natawa naman ito at si Aisha maliban sa kapatid ko na n

I just watched them and couldn't help but stare at Odelia. Why didn't you say you weren't coming back? "Prince Tyler, the emperor calls you." the royal guard whispered who came next to me. My eyes turned to my wife and I approached the emperor and bowed before him. "Apologize to them right now, Tyler because they are related to princess Michelle and Prince Mencius along with you and my daughter." the king ordered me immediately. I was stunned by what the king said. I went back to my wife and whispered. "Your father doesn't like what you're doing and the way you embarrass him in front of important people has now stopped," I whispered to her and she turned her gaze to me and just looked at me evilly. "No," she said. When she approached our companions, I grabbed her arm to stop her. "They're going to prison us, princess Michelle where did that just happen, OA? Hi, prince Mencius!" Odelia just said to prince Mencius when they both looked at each other I felt a little jealous. "Is