บททั้งหมดของ Seducing My Hot Ninong Everett: บทที่ 981 - บทที่ 990

Lumi POVMakalipas ang isang linggo, masasabi kong malaki na ang ipinagbago ng lagay ng paa ko. Hindi pa man tuluyang nawawala ang kirot, pero sapat na ang paggaling nito para makalakad ako nang maayos. Hindi ko na rin kailangan ng saklay na halos naging parte na ng katawan ko nitong mga nakaraang araw.Sa wakas, pakiramdam ko ay nakawala ako sa isang mahabang pagkakakulong sa mansion na ‘to.Tahimik na rin ang buhay sa mansion ni Sorin. Wala na rito ang mga kaibigan kong pansamantalang nandito para samahan ako habang nagpapagaling. Bumalik na rin sila sa kani-kanilang mga trabaho at responsibilidad kaya mas naging payapa ang paligid. Wala ng makulit, palasigaw, matakaw at magulo sa kuwarto ko.At ngayong araw, handa na akong bumalik sa trabaho.Kaya pagdating ng sasakyan sa harap ng Sorin Spa, hindi ko napigilang mapangiti habang nakatingin sa buong spa. Grabe, na-miss ko ang lugar na ito.Na-miss ko ang trabaho ko. Na-miss ko ang pagiging busy.Huminga ako nang malalim bago bumaba n

Lumi POVPagkauwi namin ni Sorin sa mansion ay agad kong nakaamoy ng masarap na pagkain. Pagpasok pa lang namin sa living area ay sinalubong na kami ng mabangong amoy na nanggagaling sa dining area.Napahinto ako at napatingin kay Sorin.“Bakit ang bango?”Napangiti si Sorin. “Gutom ka na ba agad?”Agad akong tumango. Sa totoo lang, oo. Kanina pa kasi kamin nasa coffee shop at puro kape lang ang ininom namin. Wala man lang kaming in-order na tinapay o dessert.Noong una ay hindi ko nararamdaman ang gutom dahil abala kami sa pag-uusap. Pero ngayong naamoy ko ang pagkain, parang bigla na lang nagreklamo ang sikmura ko.Napatawa si Sorin. “Ganyan talaga kapag puro kape. Sinadya kong hindi tayo um-order ng kahit anong mabigat sa tiyan dahil nagpahanda ako rito sa bahay ng masarap nating dinner.”“Ikaw talaga, puro ka surprise ngayong araw,” sagot ko naman agad.Pagdating namin sa dining area ay mas lalo akong namangha. Punong-puno ng iba’t ibang pagkain ang mahabang lamesa. May mga ulam n

Lumi POVHapon na nang makarating ako sa main branch ng Sorin Spa. Pagkatapos kasi kong makipag-meeting kay Imelda Collarga ay dumaan ako sa mall para doon na mag-lunch at bumili na rin ng mga bagong damit. Wala lang, feeling ko lang ay gusto kong mamili ng bagong damit kaya sinulit ko na ang pagdaan sa mall.Pagdating ko sa Sorin Spa main branch ay napatitig ako sa buong paligid. Matagal ko nang iniisip ang renovation na ito. Natagalan lang ang aksyon dahil nagkasugat ang paa ko at ang tagal kong nanahimik sa bahay.Ngayon, mukhang mangyayari na talaga iyon. Kailangan ko nang magmadali at ipakita kay Sorin na kaya kong paasensuhin ng bongga ang Spa niya na pinagkatiwala sa akin. Nang sa ganoon, tuluyan na rin niyang tuparin ang napag-usapan namin.Huminga ako nang malalim bago pumasok sa loob.Sa loob, busy Sina Bidang, Cheche, Rirang, Nikay, Binus, Menda at iba pang mga staff ko rito sa main branch.Lahat sila ay nakatayo nang maayos habang tila kinakabahan. Napangiti ako.“Mukhang

Lumi POVNapangiti ako habang pinagmamasdan si Imelda Collarga na maayos na nilalagdaan ang kontrata sa ibabaw ng lamesa sa opisina ko.Sa wakas. Isa ito sa pinakamahalagang bahagi ng project para sa Sorin Spa. Kapag natapos ang renovation ng main branch, malaking pagbabago ang mangyayari sa negosyo namin. At kung may taong pinagkakatiwalaan akong humawak sa kabuuang disenyo nito, si Imelda iyon. Dahil gusto kong maging maganda ang magiging commercial shoot nitong Sorin Spa.Matapos niyang pirmahan ang huling pahina, inilapag niya ang ballpen at ngumiti sa akin.“Congratulations, Miss Lumi.”Napangiti rin ako. “Congratulations din sa atin.”Bakas na bakas din ang tuwa sa mukha ni Imelda. “I’m honestly excited to start working on this project.”Mas lalo akong natuwa sa narinig ko. Kitang-kita ko sa kilos niya na hindi lang ito basta trabaho para sa kanya. Mukhang interesado talaga siya sa direksyon na gusto kong tahakin para sa Sorin Spa.“Mabuti po,” sagot ko. “Because I’m excited too

Lumi POVPaglabas namin ni Sorin sa garden ng mansion, agad kong napagtanto na napakalaki pala talaga nito. Ilang beses ko na itong nakita, pero hindi ko naman kasi madalas nililibot.Ngayong naglalakad kami sa malawak na pathway na paikot sa iba’t ibang bahagi ng hardin, mas lalo kong nakita kung gaano ito kalawak.May mga fountain. May mga puno. May mga flower beds. May mga gazebo. May mga stone pathways.At higit sa lahat, may napakahabang ruta para sa walking. Mukhang pinag-isipan talaga ito ni Sorin. Mukhang matagal na niyang pinaplano ang kalokohang challenge na ito. Kapag nasa bahay lang siya, naku, ang dami niya rin talagang naiisip na kalokohan.Nang magsimula ang timer sa relo namin, sabay kaming naglakad. Hindi nga lang ordinaryong lakad.Pabilisan. Mahaba ang hakbang ni Sorin. Mahaba rin ang mga paa niya.Napakagat ako ng labi. Unfair. Napaka-unfair.Parang isang hakbang niya ay dalawang hakbang ko. Pero hindi ako nagpatalo. Binilisan ko rin ang lakad ko. Kahit pakiramdam