บททั้งหมดของ THE BILLIONAIRE'S PLAYGIRL SISTER: บทที่ 31 - บทที่ 40

[Kataleia's POV] “Haaay!” bumuntong-hininga ako nang malakas. Antok na antok ako. Sana mamayang gabi makatulog na 'ko nang maayos. Nagpalinga-linga ako sa paligid ko, ako lang mag-isa sa malawak na faculty room. Kumakain pa ang iba sa labas. Kinalag ko ang dalawang butones sa gray kong blouse at isinandal ang likod sa aking rotating chair. Lunch break pa naman, pwede pa siguro akong maidlip nang kahit ilang minuto lang. “Hi, Miss Kat! Taking a nap?” Napasinghap ako nang magdilat. Pinunasan ako agad sa gilid ng bibig ko, pakiramdam ko tumulo na ang laway ko sa pagkakaidlip ko. “Hindi, napapikit lang po,” pinilit kong ngumiti kahit inis na inis ako. Inayos-ayos ko ang pagkakapakat ng salamin ko sa mata. Napaka-istorbo rin naman talaga nito ni Sir Seiji. Laging syang ganyan, bigla na lang lumilitaw sa harap ng table ko kapag napapaidlip na ako. Laging nakangiti si Sir Seiji at teacher na teacher ang datingan. Sya ang unang um-approach at nag-tour sa akin dito sa school no’

“Mga five po or six ng gabi pa ang bangon nya, ma’am,” sagot sa akin ni Yvonne, kasing-edad ko lang sya, pati na rin si Pearl. Tama ang hula ko. Tiningnan nya ang ginawa ko sa mga prutas, ngumiti sya sa akin. “Uhm, maganda po ang ginawa ninyo, pero hindi po kumakain si Sir ng prutas.” “Kakain sya nito kasi maganda ang pagkakagawa ko,” kumbinsi ko sa kanya. “Kapag hindi nya kinain ako na lang po ulit ang uubos.” Masaya ang kwentuhan namin ng tatlong kasambahay ni Tito Miguel. Marami akong nalamang ka-tsismisan. Nakwento rin nila na may pagka-masungit nga raw si Kuya Knives at tahimik. Tanging si Atsi lang daw ang kinakausap. Mayroon silang labandera na tinatawag tuwing araw ng Sabado para maglaba at mamalantsa ng damit, dinadamay ng labandera ang mga damit ni Kuya Knives pero sya ang mismong namamalantsa. Sya rin daw ang naglilinis ng sarili nyang kwarto kasi ayaw raw ng may pumapasok na iba. Tila diskumpyado raw sa lahat ng tao kung makatingin. Wala pa raw sa kanilang nakakitang

“Ano ba ‘tong folder mo, sir?! Pinagti-trip-an mo ba ‘ko??!” nababanas na tanong ko kay Sir Seiji. Tinawagan ko sya agad sa cellphone pagkauwing-pagkauwi ko. Kokomprontahin ko na sana sya sa school kanina bago ako umuwi kaso bigla naman syang nawala. Hawak ko ang folder nya na may drawing ng mukha ko. Wala naman akong itulak-kabigin sa galing nya sa pagguhit gamit ang lapis, kuhang-kuha nya ang lahat ng detalye ng kagandahan ko. Talentado rin pala ang ugok. Nakumbinsi nya ako. “Gumawa naman talaga ako ng evaluation mo, hindi ka ba naniniwala sa sinabi ni Rector kanina?! Gusto mo ipakita ko pa sa ‘yo ang sheet mo?!? Tsaka sa ‘kin ‘yang drawing na ‘yan eh, binigay pala sa ‘yo ni Rector. Isoli mo 'yan sa ‘kin sa Linggo!” parang naiinis pa sya sa tono ng pagsasalita nya. “Ayoko nga! Mabuti sana kung mukha mo ‘to, eh mukha ko ‘to eh!” pakli ko naman. Kung naiinis sya, mas naiinis ako. Narinig ko ang lutong ng tawa nya. “Magaling akong mag-drawing no? Kuhang-kuha ko, ‘di ba? Ibalik

[Seiji’s POV] My throat grunts habang binababa ko ang dalawang tig-twenty kilos na dumbbell sa isang gilid ng aking kwarto. Nararamdaman ko ang tension sa biceps at triceps ko sa pagha-hammer curl ng may twenty reps. It feels nice na pagpawisan sa exercise at the same time ay nabi-build ang aking forearms at grip strength ng mga braso ko. I chug on the green juice that I prepared bago ako mag-workout. It is composed of kale, celery, cucumber, and ah, whatever the name those green leaves na nasa vegetable rack sa kusina. Mapakla sa dila pero nakasanayan ko na ang lasa. Pinagmamasdan ko ang life-size painting na tatlong araw kong pinagpuyatan. I am deeply satisfied with my work. Kamukhang-kamukha talaga ni Miss Kat, natutuwa ako. Lahat ng features nya ay naipinta ko sa tulong lang ng pagkakatanda ko sa detalye ng mukha nya. Ang noo, ilong, tenga, ang mapupungay nyang mga mata at ang magandang kurba ng bibig nya ay kuhang-kuha ko, pati na rin ang mga tutsang ng buhok na lumulugay sa

[Kataleia's POV] Nakaupo na ako dito sa loob ng school chapel namin, katabi ko ang tatlo kong co-teachers: si Mrs. Ressie na assistant ni Rector, si Miss Isabel na kapareho kong bago lang sa school, at si Miss Nori, ang maliit at cute na Math teacher na pinaka-close ko sa lahat. Magkakahilera kami sa mahabang upuan at nagtsi-tsismisan habang hinihintay mag-umpisa ang Thursday novena. “Para kayong mga bubuyog,” puna sa amin ni Sir Seiji nang siksikin nya ako para umusog ako sa upuan. Sabay-sabay kaming apat na nagtikom ng aming bibig at nag-ayos ng upo. Tumikwas nang bahagya ang isang gilid ng nguso ko nang palihim akong kindatan ni Miss Nori, lagi nya akong tinutukso kay Sir Seiji. Bagay na bagay raw kasi kami. Nang nag-uumpisa nang umusal ng paunang panalangin ay tumayo ako para dukutin ang rosary sa malalim kong bulsa para hindi ko masiko si Sir Seiji. Hinatak nya ako paupo. “H’wag kang tumayo, nag-s-start na eh,” nguso nya sa madre na nakaupo sa harapan namin. “‘Yung