Tous les chapitres de : Chapitre 2381 - Chapitre 2390

“องค์หญิงน้อยมอบให้? นี่มันเรื่องอะไรกัน?” ทุกคนสงสัยไม่น้อย“เจ้าคงไม่รู้สินะ ที่กั๋วกงฮูหยินสามารถตั้งครรภ์ได้ เป็นเพราะเมื่อหนึ่งเดือนก่อนได้เข้ามาในวัง มาหาองค์หญิงน้อย แล้วจับมือขององค์หญิงน้อย”มีผู้รู้แอบกระซิบข่าววงในเรื่องนี้ไม่ใช่ความลับในวัง นำข่าวไปแพร่ให้คนอื่นรู้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร“แค่จับมือขององค์หญิงน้อยครั้งเดียว ก็ตั้งครรภ์ได้แล้ว ถ้าเป็นเช่นนี้องค์หญิงน้อยก็คือผู้มีบุญมาเกิดนะสิ ขอแค่เข้าใกล้องค์หญิงน้อยก็สมดังใจปรารถนา”“ใครว่าไม่ใช่ล่ะ? เดิมทีนึกว่าข่าวลือในหมู่ชาวบ้านเป็นเรื่องเหลวไหลไร้สารถ นึกไม่ถึงว่าจะเป็นเรื่องจริง ดูท่าข้าก็คงต้องหาเวลาไปคารวะองค์หญิงน้อยแล้ว”ท่ามกลางนี้มีบางคนเกิดแผนการ อยากหาข้ออ้างเข้าใกล้องค์หญิงน้อยเพราะกั๋วกงฮูหยินตั้งครรภ์ เรื่องที่เพ่าเพ่าเป็นผู้มีบุญมาเกิด ทำให้ทุกคนเชื่ออย่างสนิทใจ รวมถึงฟู่กุ้ยจือและท่านกั๋วกงไม่ว่าอย่างไรทั้งสองก็อยากขอบคุณที่เพ่าเพ่ามอบลูกคนนี้ให้พวกเขา“องค์หญิงน้อยล่ะ องค์หญิงน้อยอยู่ที่ใด? หม่อมฉันจะคุกเข่าคำนับนาง”ฟู่กุ้ยจือรู้สึกขอบคุณมากจริง ๆเหยาเสวี่ยกุมขมับ“องค์หญิงน้อยยังเล็ก เ

โดยพื้นฐานแล้วเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังไอน้ำคือการเปลี่ยนรูปแบบพลังงาน ด้านในหม้อไอน้ำด้านล่างคือเชื้อเพลิง หลักสำคัญคือเปลี่ยนความร้อนของเชื้อเพลิงผ่านไอน้ำให้กลายเป็นพลังงานไฟฟ้าหม้อไอน้ำเผาไหม้อยู่ข้างล่าง ทำให้เกิดไอน้ำ ด้านบนต่อท่อโลหะไว้หนึ่งท่อ อีกด้านหนึ่งของท่อโลหะคือกังหันไอน้ำเมื่อกังหันไอน้ำหมุนด้วยความเร็วสูงจะสามารถขับเคลื่อนเครื่องกำเนิดไฟฟ้าให้ทำงานจงหลีในตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจ นี่ถือเป็นเรื่องปกติ เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน ย่อมไม่เข้าใจว่าหมายความว่าอย่างไรกู้หว่านเยว่นำหลอดไฟออกมาหนึ่งดวง“พี่ใหญ่ นี่ก็คือหลอดไฟที่ข้าเคยบอกท่าน ให้ความสว่างเหมือนกับเทียน เพียงแค่ใช้ไฟฟ้า ก็จะสามารถกระจายความสว่าง”ขณะนี้เครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังไอน้ำทำงานแล้ว กู้หว่านเยว่นำหลอดไฟไว้อีกด้านหนึ่งของสายไฟพอเพิ่งวางลงจงหลีก็ได้ยินเสียงหลอดไฟดังเปรี๊ยะ ๆ แสงสว่างที่ปล่อยออกมาเหมือนยามกลางวัน“นี่มัน”จงหลีไม่เคยเห็นภาพเช่นนี้มาก่อน หลังจากหายตกใจจึงพูดอย่างลืมตัว“เจ้าสิ่งที่เรียกว่าหลอดไฟ สว่างกว่าไข่มุกจากทะเลตะวันออกเสียอีก”กู้หว่านเยว่ยิ้ม ในดวงตาเจือด้วยความภาคภูมิใจ ก็ใช่นะสิ!

ภายใต้ความพยายามของพวกเขา ทำการแกะชิ้นส่วนของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแต่ละชิ้นออกมาก่อน ต่อมาได้นำชิ้นส่วนแต่ละชิ้นประกอบกลับไปใหม่ เพื่อให้เข้าใจหลักการทำงานของเครื่องหลังเข้าใจหลักการแล้ว หากอยากสร้างเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาดใหญ่ขึ้น จึงไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไปใต้เท้าหลี่ลูบเคราพลางเอ่ยด้วยความภาคภูมิใจ “ช่างที่อยู่ใต้บัญชาของกระหม่อมสามารถสร้างฟันเฟืองกับกลไกที่ละเอียดขึ้นมาได้พ่ะย่ะค่ะ”ใต้เท้าโจว ขุนนางจากสำนักชลประทานก็ไม่ยอมน้อยหน้า “อย่าปรามาสสำนักชลประทานของพวกเรา เรื่องล้อกับเพลาพวกเราจัดการเอง”กู้หว่านเยว่ยกถ้วยน้ำชาขึ้น ดวงตาเผยแววชื่นชม แต่นางรู้สึกว่ายังไม่พอ“กระหม่อมมีความคิด ตอนกระหม่อมกำลังศึกษา สังเกตเห็นว่าเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังไอน้ำไม่เพียงทำให้หลอดไฟสว่าง ยังมีประโยชน์ในด้านอื่น”เมื่อกู้หว่านเยว่หันมอง เห็นว่าเป็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่หลังค่อมซึ่งยืนอยู่ด้านหลังสุด ใบหน้าค่อนข้างอัปลักษณ์ แต่ดวงตาคู่นั้นกลับเป็นประกายนางถูกอีกฝ่ายดึงดูด “เจ้าลองว่ามาให้ละเอียด”“พื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของที่ราบแห่งความโกลาหล มีพื้นที่แห้งแล้งหลายแห่ง หากอยากอาศัยแรงงานคนนำน้ำเข

องครักษ์ลับจะรายงานสถานการณ์ของจ้าวเหวยเซิงเป็นระยะ“วันนี้ใต้เท้าจ้าวพบอุปสรรคที่สำนักช่างหล่ออีกแล้วพ่ะย่ะค่ะ”“ตลอดสามวัน ใต้เท้าจ้าวกินนอนที่กรมโยธาธิการ ไม่ได้กลับบ้านเลย”“หม้อไอน้ำมีโครงร่างแล้ว แต่ใต้เท้าจ้าวไม่ค่อยพอใจ รู้สึกว่าทำให้ประณีตกว่านี้ได้อีก”“ใต้เท้าจ้าวไม่ได้กลับบ้านหกวันแล้วพ่ะย่ะค่ะ”กู้หว่านเยว่สังเกตความคืบหน้าไปด้วย พลางหัวเราะในใจ แล้วเอ่ยถามกะทันหัน “จ้าวเหวยเซิงแต่งงานหรือยัง?”“เรื่องนี้” องรักษ์ลับสะอึกไปชั่วครู่ แต่เรื่องนี้ไม่ยากสำหรับเขา แต่หัวข้อสนทนาเปลี่ยนแปลงเร็วเกินไป จึงต้องใช้เวลาตั้งตัวเล็กน้อย“ใต้เท้าจ้าวเป็นโสด ยังไม่แต่งงาน ในบ้านก็ยังไม่มีอนุภรรยาพ่ะย่ะค่ะ”กู้หว่านเยว่พยักหน้าเรื่องนี้พอเข้าใจได้ โชคดีที่ยังไม่แต่งงาน ท่าทางบ้างานขนาดนี้ของเขา หากที่บ้านมีเมียมีอนุ คงจะถูกละเลยกู้หว่านเยว่ไม่เห็นด้วยที่จะทุ่มเทพลังกายทั้งหมดให้ราชสำนัก นางคิดว่าควรบริหารจัดการอย่างเหมาะสม การที่ขุนนางทุ่มเทให้เรื่องบ้านเมือง แน่นอนว่าย่อมเป็นเรื่องดี แต่หากแต่งงานมีครอบครัวแล้วก็ไม่ควรละเลย“เจ้านำโจ๊กเห็ดหูหนูขาวถ้วยนี้ไปให้ใต้เท้าจ้าว”กู

จ้าวเหวยเซิงไม่ใช่คนโง่ช่วงที่ผ่านมา เขาถูกรังแกในสำนักชลประทานอยู่บ่อยครั้งใครคือผู้สั่งการอยู่เบื้องหลัง เดาได้ไม่ยากเลย“หลีกไป”จ้าวเหวยเซิงไม่เกรงใจ“ใต้เท้าโจวยุ่งมากไม่ใช่หรือ ทำไมถึงมีเวลาว่างมาที่นี่ ในเมื่อยุ่งขนาดนั้น ไม่สู้ทำงานในสำนักชลประทานให้มากหน่อย จะได้ไม่ต้องยุ่งมาก”มุมปากของใต้เท้าโจวบิดเบี้ยวเล็กน้อยเขาฟังออก จ้าวเหวยเซิงกำลังถากถางเขาเรื่องที่หลายวันมานี้เขาอ้างว่างานยุ่งตลอด เพื่อบ่ายเบี่ยงเรื่องที่สำนักชลประทานควรให้ความร่วมมือเขาสะบัดแขนเสื้อแล้วส่งเสียงฮึดฮัดต่อให้เป็นเช่นนั้น ก็ไม่ยอมไปขอเป็นฝ่ายอ่อนข้อในเมื่อบาดหมางกันแล้ว เขาก็อยากจะดูว่าจ้าวเหวยเซิงที่อวดดีคนนี้ วันนี้จะสามารถแสดงออกอย่างงดงามต่อหน้าผู้คนหรือไม่จ้าวเหวยเซิงหันหลังก็มองเห็นสายตาที่ไม่หวังดีของใต้เท้าโจว เขาเงียบไม่พูดจา เขารู้ดีว่ามีองครักษ์ลับคอยจับตาดูพวกเขาตลอด“ใต้เท้าจ้าว ท่านอ๋องเชิญท่านไปหา” องครักษ์ข้างกายกู้หว่านเยว่มาแจ้งข่าวจ้าวเหวยเซิงได้ยินดวงตาลุกวาวแล้วพยักหน้า รีบวิ่งเหยาะ ๆ ไปคารวะกู้หว่านเยว่ทันที“ท่านอ๋อง” ดวงตาจ้าวเหวยเซิงเผยความเลื่อมใสหากไม่ใ