บททั้งหมดของ THE LONG LOST WIFE: บทที่ 21 - บทที่ 30

"You look beautiful"Iyon na ata ang panglimang beses na sinabi ni Sheehan na maganda ako ngayong araw. He never leaves his eyes on me. Panay ang titig niya sa akin habang papunta kaming elevator.Yes, our house has an elevator. 4 storey house kasi itong bahay. Kahit naman may karangyaan ang buhay ko no'n, hindi ko akalaing magiging ignorante ako ng ganito pagbalik. Panay ang libot ko sa paligid dahil nakakapanibago ang ganitong kalaking bahay. Nasanay na ako sa maliit kong bahay sa Isla eh. "Tigil na. Baka magsawa ka kaagad sa kagandahan ko" sambit ko habang papunta kami sa rooftop. Sabi ni Sheehan kasi ay doon kami mag-aalmusal. "Ten years had passed, Is that not enough proof that I will never be sick or tired calling you beautiful?" Naramdaman kong nag-init ang pisngi ko bago ko iniwas ang tingin. "Sabi ko nga" "You're blushing" asar pa niya sa akin kaya inirapan ko siya. Pumasok na kami sa elevator. Pagpasok na pagpasok namin ay bigla akong niyakap patalikod ni Sheehan. N

Once we stepped out of the car, hindi na ako nakaangal pa nang dalhin niya ako sa master bedroom. He locked the door before he claimed my lips. Kaagad ko iyong tinanggap ng buong-buo."Sheehan.." mahina kong ungol nang bumaba kaagad ang kaniyang labi sa aking leeg. Sinabunutan ko ang kaniyang buhok nang ipasok niya ang mga kamay sa aking suot at i-unhook ang aking bra. Matagumpay niyang namasahe ang aking dibdib habang dinidilaan ang at minsan ay sinisipsip ang aking leeg. Umarko ang aking likod at nagsimulang uminit ang aking nararamdaman lalo na nang paglaruan ng kaniyang daliri ang naninigas kong ut*ng. "Sheehan.." pinulupot ko ang mga binti sa kaniyang bewang at ikiskis ang aking sarili sa kaniyang bumubukol na kahabaan. He cursed before he slid himself inside my upper clothes. Hinuli ng labi niya ang dibdib ko. "Ohh Sheehan..."He expertedly stimulate my nipples with his tounge. Nagiging dahilan iyon para mas lalo akong mamasa. Panay pa rin ang kiskis ko sa kaniyang bumubuk

May kaba sa aking dibdib habang palapit kami ng palapit sa bahay ng magulang ni Sheehan. Buo ang desisyon kong kausapin siya ngunit alam kong maaari lang itong humantong sa dalawang posibilidad. Isang maganda at hindi. Hindi ko alam kung tama bang inilihim ko ito kay Sheehan o hindi. Kung dapat ba sinama ko siya dahil alam kong poprotektahan niya ako pero alam ko rin ang aking mga naging kasalanan at lahat ng aking tinakbuhan. I need to face it. Tahimik lang si George habang binabaybay namin ang daan. I wanted to ask him about my cousin but I choose to zip my mouth. We are not close and it's not my business to talk about. "We are here" tumigil ang aming sasakyan sa isang pamilyar na gate. Kaagad lumapit sa aming bodyguard na nagbabantay sa harap ng gate. I let George deal with it. Naghintay lang ako ng confirmation bago binuksan ang gate para papasukin kami. "Mrs. Laveny also wants to talk to you" ani ni George habang nagdadrive kami papasok. Tumango lang ako at tahimik na

Labag sa loob, sumama pa rin sa akin si Sheehan. I know we should enjoy our comeback together. Dapat siguro hindi muna ako mag-isip ng kung ano-ano pero hindi ako mapapanatag. Ang dami kong nakaligtaan mula ng umalis ako. I didn't seek of their whereabouts. Mas pinili kong maging mapayapa at maging masaya sa maliit na Isla na iyon, ignoring the consequences of my action. Tahimik si Sheehan habang nagmamaneho. Alam kong malalim ang isipan niya. Gaano ba kalala ang ginawa ng magulang ko. I don't know yet but I have a hunch. Bago ako umalis, alam ko naman nagkakaproblema ang aming negosyo. That's why they arranged me for a marriage. I never got fond of my parents because I feel like they are treating me like a puppet. A puppet that they can control. It always suffocating to be with them. That's why I chase my freedom more than anyone else. Kahit gusto ko pa no'n si Sheehan, ginusto ko umalis. Dahil ayaw ko naman na may pakikisamahan na naman ako. Magiging isang asawa, isang domestic

Masama ang timpla ni Sheehan dahil ayaw niya ang balak ko pero para sa akin, sinamahan niya pa rin ako. "What are you doing here?" Tanong ng ina ni Sheehan na ngayo'y ay prenteng nagrerelax sa hardin at may hawak na kopita ng mamahaling wine. Ang kaniyang mga mata ay may taray na taglay. Natural niya iyong ekspresyon pero mas lalong nadepina dahil sa kaniyang disgusto sa akin. I look at Sheehan and gestured him to go inside. He's reluctant to go. Kitang kita iyon sa kaniyang matigas na ekspresyon. "Please?" Hingi kong pakiusap. Sheehan sighed before looking at his mother. "Please don't hurt her." Mahinahong sambit ni Sheehan sa ina. Hindi siya pinansin ng kaniyang ina. Niyakap niya muna ako at hinalikan sa noo. "I'll wait for you." He whispered before going inside. Nang kami na lang ang natira ay napuno kami ng katahimikan. Maganda naman ang relasyon namin noon. She's caring and welcoming. Dahil sa sinabi ni Sheehan sa akin, alam kong may karapatan siyang magalit at mawalan