บททั้งหมดของ After Divorce : Marrying My First Husband Again: บทที่ 121 - บทที่ 130

Elias's Point Of View."Anong mga hilig niyang gawin? May mga pagkain ba siyang gusto niyang kainin palagi? Anong paboritong kulay niya? May mga ayaw ba siya?" narinig kong sunod-sunod na tanong ni Jaz sa akin habang nandito kami sa kusina at nagluluto para sa umagahan, napansin kong nakatingin siya sa sala dahil nandoon si Ethan at naglalaro habang nanonood ng cartoon sa tv.Hindi ko naman maiwasang mapangiti dahil sa narinig, pinagpatuloy ko ang paghihiwa ng gulay para sa lulutuing sinigang. "Sa aming dalawa ni Bianca... mas close siya sa akin, noong una ay nagtataka pa ako pero ngayon ay naiintindihan ko na kung bakit," paliwanag ko. "Kahit madalas tahimik 'yan si Ethan, makulit naman siya at masiyahin. Magaling din sa school, matataas ang grades niya. Mahilig siya sa mga sasakyang laruan, at paborito niya ang kulay blue.... Wala naman siya ganoong mga ayaw, kinakain niya lahat pati mga gulay maliban nga lang sa okra at ampalaya."Narinig ko naman ang mahina niyang pagtawa. "Pareha

Jazz's Point Of View.Saktong kinabukasan ay ang pagdating nila Celaida rito sa Maynila galing sa El Nido Palawana para sa kanilang bakasyon, nasabi ko na sa call namin kahapon ang tungkol kay Ethan... napaliwanag na rin ako nang maayos ngunit halatang gulat pa rin siya sa impormasyong nalaman.Si Elias ang nagpaiwan sa condo ko dahil aalis ako ngayon para sunduin siya sa airport, magkahalong saya at lungkot ang nararamdaman ko habang nagmamaneho papunta. Kahit ako ngayon ay hindi pa rin makapaniwalang buhay ang anak ko... ang anak kong akala ko ay ilang tao na namatay na dahil sa kapabayaan ko.Totoo nga ang sinasabi nila, kahit na marami ka pang pera... Wala iyong magagawa para muling ibalik ang buhay ng taong mahal mo.Sa tuwing tinitignan ko si Ethan... nararamdaman ko talaga iyong pakiramdam na parehas na dugo lang ang nananalaytay sa amin, na kahit hindi na kami magsagawa ng DNA test ay alam kong lalabas na magtatay kami. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin alam kung paano ko si

Dr. Naomi's Point Of View.Abala ako sa aking opisina ng marinig ko ang malakas na sigaw ni Selena sa laboratory, mabilis akong pumunta roon at lahat ng mga doctor ay pinipigilan siyang sirain ang mga kagamitan."Putangina naman, Reyes! Akala ko pa naman matalino ka! Kaya nga ikaw ang pinagkatiwalaan ko riyan sa station 2 dahil akala ko naman hindi ka tanga katulad ng iba!" galit niyang sigaw habang ang cellphone niya ay nasa kaniyang tainga, hindi naman ako umalis sa kinatatayuan ko at pinanood lang silang magkagulo. "Sinabi ko bang patayin mo ang babaeng iyon?!"Natiglan ako sa huli niyang sinabi, sinong pinatay?""Oo nga! Hindi nga ikaw ang pumatay, pero ikaw pa rin ang malalagot dahil sa katangahan ng mga tauhan mo riyan!" pagpapatuloy ni Selena, pawis na pawis na siya kakasigaw, lahat ng mga tao ay tahimik lang at hindi siya magawang lapitan dahil sa takot na baka sila ang mabuntungan ng galit "Unang-una sa bakit siya nakatakas?! Nakakaalala na ba siya?! Hindi ba't sinabi ko sa'

Dasha's Point Of View. "Ano bang nangyari sa'yo?" Natigilan ako sandali dahil sa tinanong niya, hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag iyon sa kaniya. "Ako ang unang nakakita sa'yo," pagpapatuloy niya. "Bago ako tuluyang nakalapit sa'yo nakarinig ako ng mga boses mula sa taas ng bangin, dalawang lalaki iyon at nag-uusap. Iyong sabi ng isa babain ka raw para tignan, hindi naman pumayag iyong isa dahil sigurado namang patay ka na... Kaaway mo ba iyong mga iyon?" Natahimik ako dahil sa narinig. Kung inakala nga nilang patay na ako... Ibig sabihin ay baka sabihin din nila kay Dr. Reyes ang nangyari, kapag nangyari iyon ay baka malalagay sa panganib si Benjamin. Shit. Bakit naman kasi nahuli pa ako? Nakakainis, sana pala ay naghintay ako ng tatlong oras bago ako tuluyang lumabas ng truck. Hindi sana ako nahuli, ano na kayang nangyari kay Benjamin? Sana naman ay maayos lang siya... "H-Hindi ko maipapaliwang sa'yo kung saan ako nanggaling," sabi ko, mas mabuti na na hindi ko

Bianca's Point Of View.Pagkatapos kong makausap si Selena, pakiramdam ko ay hindi ko na yata kayang lumabas pa ng condo... Hindi naman sa natatakot akong harapin ang mga consequences ng mga ginawa ko, kung natatakot pala ako ay sana pa lang hindi ko na iyon ginawa.Mahal na mahal ko si Elias, iyon ang dahilan.Since college days, kilalang-kilala ko na siya, schoolmates kami at madalas ko siyang nakikita sa mga party. At noong nagkaroon ako ng pagkakataon na mas makilala siya, hindi na ako nag-aksya pa ng oras at hindi ko na sinayang ang pagkakataon na iyon.Noong maging kami, sobrang saya ko. Sobrang sweet namin sa isa't isa. Pero unfortunately, naghiwalay kami dahil mas pinili niyang sundin ang hiling ng kaniyang Mom. I was so devastated. Tangina, kung mahal niya ako, bakit pinili niyang matali sa iba?I don't fucking understand, alam ko namang ginawa niya lang iyon dahil mahal niya ang kaniyang ina. That's why I decided to do that. Kasalanan ng kaniyang kaniyang Mom kung bakit nagk