บททั้งหมดของ A NIGHT TO REMEMBER WITH THE CEO: บทที่ 111 - บทที่ 120

Ang bilis ng takbo ng panahon—isang taon na pala ang lumipas mula ng magbago ang buhay ni Maria. Pasko na naman, ngunit ang saya ng kapaskuhan ay nagdala ng magkahalong saya at lungkot sa kanyang puso. Ito ang unang Pasko na magkasama sila ng kanyang anak na si Harry, ngunit wala ang ama nitong si Kean. Nakatanaw si Maria mula sa maliit nilang bahay, ang mga mata ay naglalakbay sa malayo, tila nagbabalik-tanaw sa mga alaalang iniwan ng nakaraan.Si Harry, na ngayo'y limang taong gulang na, ay abala sa kanyang mga laruan. Wala itong kamalay-malay sa mga pinagdadaanan ng kanyang ina. Ngunit may isang bagay na hindi nakaligtas sa kanyang mga mata—ang kalungkutan na bumabalot kay Maria, ang pagkabigo ng hindi niya magampanan ang mga pangarap para kay Harry na magkasama silang buo bilang pamilya. “Mommy, yeheyy! Ang saya saya, punta tayo ng beach !” sigaw ni Harry, habang nakita ang Christmas getaway package na inihanda ni Eric para sa kanyang kumpanya. Ang mga mata ni Maria ay naluha na

Habang naglalakad si Rosemarie sa tabing-dagat, ang mga alon ng dagat ay tila sumasalamin sa kanyang mga nararamdaman—magulo, masalimuot, ngunit may kakaibang katahimikan. Ang bawat hakbang niya sa malamig na buhangin ay parang pagbalik sa mga alaala ng nakaraan, at habang tinatanaw niya ang malawak na dagat, hindi niya maiwasang magtanong sa sarili, “Tama ba itong nararamdaman ko? Baka naman ako lang ang nag-iilusyon.”Nasa kalagitnaan ng kanyang pag-iisip nang maramdaman niyang may mga yabag na papalapit sa kanya. Paglingon niya, nakita niya si Eric, ang kanyang anak, na nag-aalalang nakamasid sa kanya.“Ma,” tawag ni Eric, “kanina pa kita hinahanap. Napansin kong parang may bumabagabag sa’yo. Ano po bang nangyayari?”Ngumiti si Rosemarie, ngunit alam niyang hindi niya maitatago ang bigat ng kanyang damdamin. “Eric,” mahina niyang sabi, “Alam mo, may mga bagay talaga sa buhay na minsan, kahit anong pilit nating kalimutan, bumabalik at bumabalik.”“May kinalaman ba ito kay Maria at s

Ang gabing iyon ay hindi lamang pagtatapos ng mga taon ng pagkakawalay kundi simula rin ng isang panibagong kabanata para sa kanila. Si Maria, habang nakayakap kay Rosemarie, ay ramdam ang init at tibok ng puso ng kanyang ina. Sa wakas, natagpuan niya ang matagal na niyang hinahanap—isang tahanan sa mga bisig ng kanyang tunay na pamilya. Ngayon, hindi na siya nag-iisa.Si Eric at John naman ay lumapit, at silang lahat ay magkayakap, kasama si Harry, na masayang ngumiti habang pinagmamasdan ang kanyang ina at ang bagong lola, at mga tito. Sa gabing iyon, silang lahat ay nakatagpo ng bagong pag-asa at bagong simula.Nangako sila sa isa’t isa na ano man ang pagsubok na dumating, mananatili silang buo bilang isang pamilya. Ang mga sugat ng nakaraan ay kanilang hinayaan sa alon ng dagat, at ang pagmamahal at pagtanggap sa isa’t isa ang naging bagong pundasyon ng kanilang muling nabubuong samahan. Sa ilalim ng malamlam na liwanag ng buwan, ang hangin ay dahan-dahang humaplos sa kanilang m

Makalipas ang ilang buwan ng pagiging magkasama sa iisang bubong, naging mas agresibo si Mirasol sa kanyang mga paraan upang mas mapaibig si Kean at mas mapalapit pa sa kanya. Sa bawat pagkakataon, tila walang paltos na sinusubukan ni Mirasol na akitin si Kean. Sa kanya, ang pagkakaroon ng anak nila ni Kean ay isang pangarap na magpapatibay ng kanilang samahan at mas mag-uugat ng koneksyon sa kanila. Higit pa sa kasal, ang magkaroon ng anak ay tila ang pinakapangarap na kanyang ninanais.Isang gabi, habang si Kean ay abala sa pagbubukas ng mga dokumento at pagsusuri ng mga papeles sa kanilang sala, palihim na lumapit si Mirasol sa kanya. Suot ang isang simpleng damit na sadyang dinisenyo upang magmukha siyang mas kaakit-akit, siya ay tahimik na pumuwesto sa tabi ni Kean at inilagay ang kanyang kamay sa balikat nito."Kean, hindi ba napapagod ka na? Baka naman pwedeng magpahinga ka muna?" Lambing ni Mirasol habang ang mga daliri niya ay marahang hinihimas ang balikat ng lalaki.Napatin

Pinaikot ni Kean ang kanyang ulo at hinalikan ang kaliwang hita ni Mirasol sa apat na lugar. Pagkatapos, ang kanyang kanang hita ng anim na beses. Alam niyang gustong-gusto niya ito. Palagi siyang nalilibugan kaagad tuwing gagawin niya ito. Inilabas niya ang kanyang kaliwang binti upang bigyan siya ng mas maraming access para sa kanyang mga paglapit. Pinapayagan niya siyang ipagpatuloy ang kanyang kasiyahan. Nakikita niya ang kanyang bilog na mga suso na umaalon ngayon, at nagiging hindi regular ang pattern ng pagtaas at pagbaba nito. Patuloy siyang humalik at dumila sa kanyang clit, na ngayon ay medyo tigas na, pati na rin ang kanyang mga panloob na labi. Kinagat at sinipsip niya ang huli nang bahagya ng ilang beses. Lumiit sila at nagpatuloy na lumampas sa kanyang bulbol. Sinipsip niya ang kanyang klitoris nang matagal at medyo madiin sa pagkakataong ito. Si Mirasol ay huminga ng malalim at nagbigay ng mabagal, nakaka-satisfy na "Ahhh" na lumabas mula sa kanyang nakabukas na bibig