MY BOSS IS MY EX-BOYFRIEND のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

Dahil sa malamig na hangin at tahimik na paligid, si Cearina at Ezekiel ay nagpatuloy sa kanilang pag-uusap. Ang mga ilaw mula sa bonfire ay nagbigay ng kaunting liwanag sa kanilang mga mukha, habang naglalakad sila sa paligid ng campsite. Maririnig mo ang mga tawanan ng ibang mga tao, pero sila ay tila nasa isang mundo lamang para sa isa’t isa.“Isa sa mga bagay na talagang nagugustuhan ko ay ang mga outdoor activities. Anong paborito mong gawin sa mga ganitong pagkakataon?” tanong ni Cearina, umaasang mas mapapalalim ang kanilang pag-uusap.“Mahilig akong maglakad-lakad sa mga bundok. Ang pakiramdam ng malinis na hangin at ang mga tanawin ay nakakabawi ng pagod. Minsan, nagdadala ako ng camera para kuhanan ang mga magagandang tanawin,” sagot ni Ezekiel, tumitingin sa mga bituin na tila nag-aanyaya ng mga alaala.“Wow, gusto ko ang ideya na iyon! Magandang makakuha ng mga litrato sa mga natural na tanawin. May mga pagkakataon ba na may mga espesyal na kuha kang nakuha?” tanong ni Cea

Nasa isang tahimik na cafe sa gitna ng lungsod sina Cearina at Ezekiel. Ang mga ilaw ay dim, nag-aambag sa malamig na atmospera na bumabalot sa kanilang mga pag-uusap. Bagamat madalas silang magkasama, palagi pa ring may distansya sa kanilang mga puso. Hindi nila mabura ang mga anino ng kanilang nakaraan, ngunit pareho silang nagpasya na hindi ito talakayin—ngunit, ang pagsisikap na magpatuloy sa kasalukuyan ay hindi naging madali.“Anong gusto mong orderin?” tanong ni Cearina habang hawak ang menu. Alam niyang kailangan nilang mag-usap, pero natatakot siyang lumampas sa mga hangganan.“Siguro, kape. Ikaw?” sagot ni Ezekiel, ang boses niya ay tila may halong pag-aalinlangan. “Pareho na lang tayo. Kape na lang,” sagot niya. Minsang nag-iisip siya kung paano pa nila maibabalik ang dating saya na nagbuhat ng mga pagkakaibigan.Habang naghihintay sila ng kanilang order, ang tahimik na ambiance ay nagbibigay-diin sa malamig na pakiramdam sa pagitan nila. Ang kanilang mga mata ay bumubulon

Makalipas ang ilang linggong masiglang pag-uusap, unti-unting naging mas malalim ang koneksyon nila Cearina at Ezekiel. Sa kabila ng kanilang pagsisikap na gawing normal ang lahat, nananatili pa ring malamig ang kanilang interaksyon. Naramdaman ni Cearina na may mga bagay pa silang kailangang pag-usapan, at isa na rito ang masakit na nakaraan. Isang hapon, habang nagkakape sila sa paborito nilang coffee shop, napansin ni Cearina na tila nag-aalangan si Ezekiel. Pinili niyang ilabas ang isang mabigat na tanong. “Ezekiel, may gusto sana akong pag-usapan. Tungkol sa atin... sa mga nangyari noon,” nagsimula si Cearina, ang kanyang boses ay puno ng pag-aalinlangan.Tumigil si Ezekiel sa kanyang pag-inom at tumingin sa kanya, ang kanyang mga mata ay puno ng kuryusidad. “Anong tungkol dito?” tanong niya, ang kanyang tono ay naglalaman ng pag-aalangan.“Alam mo, iniisip ko na dapat tayong maging tapat sa isa’t isa. Kung hindi ko nasabi noon, gusto ko sanang maipaliwanag ang dahilan kung bak

Habang umuusad ang panahon, unti-unting nagbago ang pakikitungo ni Ezekiel kay Cearina. Mula sa malamig at tahimik na interaksyon, napansin ni Cearina ang unti-unting pag-init ng kanilang relasyon. Minsan ay nakikipagbiruan na siya rito, at ang mga simpleng tanong tungkol sa araw-araw na buhay ay nagiging mas makulay. Parang ang lahat ng dating hadlang ay unti-unting nawasak.“Cearina, anong balita sa mga proyekto mo sa school?” tanong ni Ezekiel isang umaga habang nagkakasalubong sila sa campus. Ang kanyang mga mata ay puno ng interes at pag-aalala, hindi na tulad ng dati na parang wala siyang pakialam. “Okay naman! Nagsimula na kami ng bagong proyekto tungkol sa mga lokal na tradisyon. Ikaw, anong bago sa iyo?” sagot ni Cearina, na may kasamang ngiti. “Wala masyado, nag-aalala lang ako sa finals. Gusto ko sanang makakuha ng mataas na marka,” tugon ni Ezekiel, ngunit hindi niya maiwasang ngumiti nang makita ang saya sa mukha ni Cearina. Sa mga susunod na araw, patuloy ang kanilang

Unti-unti ring nagbabalik ang mga ngiti at tawanan na dati nilang ipinagsaluhan. Ang dating masakit na alaala ay unti-unting napapalitan ng mga bagong alaala ng kasiyahan.Sa isang maaliwalas na umaga, nagpasya si Ezekiel na mag-imbita ng mga kaibigan para sa isang simpleng salu-salo sa kanilang tahanan. Nais niyang makabawi sa mga sandaling nawala at ang pagkakataong ito ay tila perpektong pagkakataon para makasama si Cearina. “Cearina, gusto mo bang sumama sa akin sa salu-salo mamaya?” tanong niya habang naglalakad sila papasok sa paaralan.“Sure, anong oras?” sagot ni Cearina, ang kanyang boses ay puno ng excitement.“Alas-syete. Maraming tao, at sana maging masaya tayo,” ani Ezekiel na may ngiti sa kanyang mga labi.“Okay! Anong dadalhin ko?” tanong niya.“Wala na, basta nandiyan ka. Ang mahalaga ay kasama kita,” sagot ni Ezekiel, na nagbigay ng ngiti kay Cearina. Parang bumalik ang mga alaala ng mga nakaraang taon, nang sila’y magkasintahan at punung-puno ng saya ang bawat sandal