บททั้งหมดของ UNCHAINED MY HEART : บทที่ 181 - บทที่ 190

Isang umaga, habang nasa Pasig Trial Court si Jasmine, hindi maitatanggi ang kakaibang glow na nagmumula sa kanya. Suot ang isang simple ngunit eleganteng beige na blazer, ang kanyang makeup ay natural at ang buhok ay maayos na nakatirintas sa isang gilid. Ngunit higit sa lahat, isang kumikislap na detalye sa kanyang kaliwang kamay ang pumukaw ng pansin ng kanyang mga kasamahan—ang engagement ring na ibinigay ni Michael. Habang nasa opisina, tila sinadya ni Jasmine na ipakita ang singsing tuwing may pagkakataon. Nag-ayos siya ng buhok, kunwaring hinihila ang mga hibla nito pabalik sa kanyang tainga, at sabay nakita ang mga kasamahan niyang napapangiti. “Iba na talaga ang naka-engagement ring,” pabirong sabi ni Atty. Lopez habang nakaupo sa kabilang mesa. “Kumukutikutitap pati ang mga mata, Jasmine. Parang ang saya-saya mo na parang wala nang problema sa buhay.” Natawa si Jasmine at sinadyang iangat pa ang kamay, kunwaring itinutuwid ang kuwintas na suot niya. “Ewan ko ba, Atty.

Habang binabaybay nila ang kalsada pauwi sa bahay ni Jasmine, naramdaman ni Michael ang init ng kanyang palad dahil sa kamay ni Jasmine na nakakapit sa kanya. Patuloy silang nag-uusap tungkol sa kanilang plano sa darating na weekend. Muling napansin ni Michael ang pagsulyap ni Jasmine sa engagement ring na nakasuot sa kanyang daliri.“Michael, alalahanin mong ako lang ang nag-iisang babae sa pamilya namin. Kaya lang, papayag ba ako kung hindi?” tanong ni Jasmine, na may kasamang kilig habang tinitingnan ang kanilang engagement ring.Sumulyap si Michael kay Jasmine. “Seryoso ka, ha?” tanong niya, nagtataka kung gaano ba kalalim ang mga kahulugan ng mga salita ni Jasmine.Tumango si Jasmine at ngumiti ng buo, halatang masaya at sabik na magbahagi ng kanyang kwento. “Oo, naman, Michael. Matatanda na tayo, magpapakipot pa ba ako?” sagot ni Jasmine, at halos pwedeng maramdaman ang kanyang kilig sa bawat salitang binitiwan. “Pero... may ilang bagay na hindi mo alam. Hindi biro ang magpakila

Ang engagement ring na nasa daliri ni Jasmine ay sumisimbolo ng kanilang pangako sa isa’t isa, ngunit higit pa roon, alam niyang ang tunay na pundasyon ng kanilang relasyon ay ang lakas ng kanilang loob at determinasyon na harapin ang lahat ng hamon, lalo na ngayong nasa harap sila ng pamilya ni Jasmine.Sa pintuan ng bahay, sinalubong sila ng amang si Roberto at inang si Lilia. Nakaayos ng simple ngunit magalang ang mag-asawa, at bakas sa mukha ni Mr. Estrada ang mahigpit na pagmamasid sa binatang kasama ng anak."Pa, Ma, gusto ko po sanang ipakilala si Michael," panimula ni Jasmine habang hawak pa rin ang kamay ni Michael. "Siya po ang fiancée ko."Tahimik na tumingin si Mr. Estrada kay Michael, tila sinusukat siya mula ulo hanggang paa. Ang kanyang mga mata ay matalim ngunit hindi mapanghusga. Si Mrs. Estrada naman ay may kalmadong ngiti, ngunit halata ang pagkausisa sa binata."Michael," bungad ni Mr. Estrada sa mababang tinig. "Ano ang plano mo para sa anak ko?"Bahagyang nanlami

"Papang, tama na," biglang sumabat si Jasmine, na halatang naiinis na. "Bakit ba parang pinarurusahan niyo si Michael? Nandito siya dahil mahal niya ako, hindi para daanin sa interrogation.""Hindi ito interrogation, Jasmine," sagot ni Roberto, hindi inaalis ang tingin kay Michael. "Ito ay pagsisiguro na hindi ko ibinibigay ang anak ko sa isang lalaking hindi ko kayang pagkatiwalaan.""Papang," dagdag ni Jasmine, lumapit siya kay Michael at hinawakan ang kamay nito. "Alam ko ang ginagawa ko. Huwag niyo naman pong gawing parang kriminal si Michael."Sa wakas, huminga nang malalim si Roberto at bahagyang tumayo mula sa kanyang pagkakaupo. "Sige, Michael," sabi niya, mas kalmado ngunit may halong babala. "May tiwala ako sa desisyon ng anak ko, pero hindi iyon nangangahulugan na tapos na tayo. Simula pa lang ito. Sana lang, totoo lahat ng sinabi mo.""Salamat po," sagot ni Michael, iniwasan niyang ipakita ang anumang tanda ng takot o pagdadalawang-isip.Bumalik si Roberto sa kanyang upuan

Si Michael, na may tamang panahon ng pag-iisip, ay sumagot ng tapat at taimtim. "Oo, Romeo. Kung si Jasmine ang kasama ko, handa akong gawin ang lahat para sa kanya. Hindi lang para sa pamilya ko, kundi para sa pamilya namin. Ipaglalaban ko siya."Si Jasmine, na naririnig ang lahat ng ito, ay naglakad patungo kay Michael, at hinawakan ang kanyang kamay. "Tama siya, Romeo," sagot niya, ang boses ay puno ng lakas at tapang. "Ang pagmamahal ko kay Michael ay hindi dahil sa gusto ko lang. Ito ay dahil sa lahat ng ipinapakita niyang malasakit at respeto sa akin. Kaya't sana naman, magtiwala na lang kayo."Ang mga kapatid ni Jasmine ay hindi agad nakasagot. Bawat isa ay nag-iisip ng mga saloobin, ngunit sa huli, si Romeo lang ang tila may natirang tanong. "So, Michael," sagot niya ng mas mahinahon, "handa ka bang itaguyod ang isang pamilya kasama si Jasmine? Handang maging katulad ng ama mo, na handang magsakripisyo at magbigay ng lahat ng kailangan?"Si Michael, na may tamang panahon ng pa