All Chapters of สามีอุ้มบุญ: Chapter 21 - Chapter 30

46 Chapters

ตอนที่ 21 เมามาย

ตอนที่ 21 เมามาย ทางด้านฝั่งภาคิน เขาขับรถมาส่งรวีที่บ้าน “รวี เราว่าเธอใจเย็น ๆ ก่อนนะ ให้คิดถึงลูกไว้มาก ๆ มีปัญหาอะไรลองเปิดใจพูดคุยกับคุณวัฒน์ก่อน บางทีเรื่องอาจไม่เลวร้ายอย่างนี้ก็ได้ ยังไงเราอยู่ข้างรวีเสมอนะ มีอะไรโทรมาได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ” ภาคินกล่าวเตือนสติหญิงสาว รวีปาดน้ำตาที่หน้า มือกุมท้องน้อยเบา ๆ ก่อนจะพยักหน้ารับคำ “ภาคิน อย่าเพิ่งบอกอิงฟ้านะ เธอเจอเรื่องร้าย ๆ มามากแล้ว เราไม่อยากให้อิงฟ้ามาไม่สบายใจเรื่องเราอีก ไว้เรามีทางออกแล้ว เราจะบอกอิงฟ้าเอง” รวีย้ำกับภาคิน แม้ว่ารวีจะเจอปัญหาหนักหนาแค่ไหน แต่ที่ผ่านมา อิงฟ้าเหมือนดังไข่ในหินที่เธอดูแลอย่างลูกน้อยก็ไม่ปาน เธอคิดว่าถ้าอิงฟ้ารู้เรื่องของเธอ ยายเด็กขี้แยนั่นคงเอาแต่ร้องไห้ เพราะสงสารเธอ ดังนั้นเธอจึงเลือกเก็บปัญหาไว้กับตัวเองดีกว่า ภาคินรับคำ ก่อนจะยื่นถุงยาให้รวี แล้วขับออกไป ทางด้านอิงฟ้า เธอกลับมาถึงคอนโด เธอทรุดลงกับพื้น ปิดหน้าร้องไห้โฮอย่างหนัก“ฮือ....ฮือ.....ฮือ....” เธอร้องออกมาอย่างสุดกลั้น เธอไม่อาจทนรับได้กับเหตุการณ
Read more

ตอนที่ 22 ลงโทษ

ตอนที่ 22 ลงโทษ อิงฟ้าหรี่ตามองผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า “คุณ..เป็น...ใคร” อิงฟ้าอ้อแอ้ถามออกไป “อิงฟ้า ทำไมคุณเมาขนาดนี้” ภาคินดุใส่ อิงฟ้ายื่นหน้าเข้ามาใกล้หน้าชายหนุ่มอย่างเพ่งมอง “หล่อจัง....หล่อเหมือนแฟนเราเลย...ม่ายซิ...ไม่ใช่แฟน...ไม่ใช่...” อิงฟ้าเพ้อพร้อมก้มหน้าเหมือนจะร้องไห้ “อิงฟ้า ตั้งสติหน่อยซิคุณ” ภาคินดุอีกครั้ง ก่อนจะเขย่าตัวหญิงสาวเบา ๆ ให้ได้สติ อิงฟ้าสะบัดตัวออกจากชายหนุ่ม “ม่าย..มี..คราย...ร๊ากก..ช้าน...” อิงฟ้าเมามายหมุนตัวไปรอบ ๆ ก่อนจะเซจนเกือบร่วงลงพื้น ภาคินรีบประคองตัวหญิงสาวเอาไว้ “กลับบ้าน กลับบ้านเดี๋ยวนี้ เรามีเรื่องต้องคุยกัน” ภาคินออกคำสั่งพร้อมลากตัวหญิงสาวขึ้นรถ “ปล่อย...ปล่อยช้านนน...ไม่ต้องมายุ่งกับช้านนน...ไม่มีใครรักฉันสักคนเลย” อิงฟ้ายังคงโวยวายไม่เลิก “มานี่ กลับบ้าน” ภาคินลากตัวหญิงสาวอย่างถูลู่ถูกัง อิงฟ้าเอื้อมมือโอบคอชายหนุ่มเอาไว้ พร้อมยื่นหน้าเข้าหาใบหน้าชายหนุ่ม ริมฝีปากแทบจะสัมผัสกันและกัน
Read more

ตอนที่ 23 ความไม่เข้าใจ

ตอนที่ 23 ความไม่เข้าใจ ภาคินลืมตาตื่นขึ้นในตอนเช้า เขาหันไปสำรวจร่างบางที่อยู่ด้านข้าง ร่องรอยแดงเป็นจ้ำ ๆ ทำให้เขาเริ่มรู้สึกผิดต่อหญิงสาว ชายหนุ่มก้มลงประทับรอยจูบตามรอยแดงอย่างแผ่วเบา จูบไล้ไปตามจุดต่าง ๆ ประหนึ่งรอยเหล่านี้จะอันตธานหายไปตามสัมผัสของเขา “อื้อ....” อิงฟ้างัวเงีย ปัดป่ายเขาออกไป อย่างคนที่กำลังโดนรบกวนความสุขในการนอน ชายหนุ่มเท้าแขนขึ้น จ้องมองหญิงสาวด้วยความรู้สึกหลากหลาย เขาค่อนข้างงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างบางนี้กันแน่ นิ้วใหญ่ลูบไล้ไปตามไรผมที่ปรกลงบนใบหน้าเธอ สัมผัสแผ่วเบาอย่างกลัวเด็กน้อยจะตกใจตื่นขึ้น เนิ่นนานที่เขามองร่างบางอย่างใช้ความคิด อิงฟ้าเป็นอะไร อิงฟ้าโกรธอะไรเขา อิงฟ้าทำไมปล่อยให้ตัวเองเมาไม่ได้สติขนาดนั้น แล้วถ้าเมื่อคืนเขาไปไม่ทัน จะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ภาคินสะบัดหัวไล่ความรู้สึกฟุ้นซ่าน ก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว ความเย็นของน้ำที่ไหลผ่านตัว ทำให้เขารู้สึกสดชื่นมากขึ้น นิ้วมือลูบไปตามลำตัวและไหล่ พบรอยข่วนจาง ๆ จากฤทธิ์เดชหญิงสาวเมื่อคืน ภาคินอดที
Read more

ตอนที่ 24 ปรับความเข้าใจ

ตอนที่ 24 ปรับความเข้าใจ ภาคินยกฝ่ามือขึ้นมากอบกุมใบหน้าของเธอ ปลายนิ้วปาดไล้น้ำตาที่นองใบหน้าอิงฟ้า ก่อนจะก้มลงจุมพิตที่แก้มหญิงสาวเบา ๆ สายตาที่ประสานกันต่างมีคำถามมากมาย ชายหนุ่มไม่อยากเร่งรัดหาคำตอบจากหญิงสาว หวังเพียงจะทำให้เธอยอมเปิดใจเอ่ยปากออกมา อิงฟ้าพยายามเบือนหน้าหนี แต่ภาคินกลับบังคับให้เธอจ้องมองเขาอยู่อย่างนั้น สายตาที่ส่งผ่านมองดูด้วยคำถามมากมาย “อิงฟ้าเนี่ยเค้าเหมือนแม่ ดูเหมือนเป็นคนอ่อนแอ แต่จริง ๆ แล้ว เด็ดขาดมาก มีอะไรก็ชอบเก็บไว้คนเดียว หน้าตายิ้มแย้มทำเหมือนไม่มีอะไร แต่ในใจกลับกำลังร้องไห้ ลูกเองถ้ารักน้อง อย่าแค่เพียงฟังคำพูดน้องนะ ขอให้ใช้หัวใจฟังเสียงน้องด้วยนะลูก” คำพูดของคุณกรภัทร แวบเข้ามาในหัวชายหนุ่ม “พร้อมรึยัง พร้อมที่เราจะคุยกันรึยังคะ” ภาคินเอ่ยออกมา ทำลายความเงียบสงัด อิงฟ้าส่ายหน้าเบา ๆ ไปมา ผมที่โบกสะบัดตามจังหวะการเคลื่อนไหว ร่างบางสภาพไม่ต่างกับนกน้อยที่ปีกหัก และกำลังต้องการคนโอบกอดดูแล “คนดี คนดีของภาคิน พูดอะไรหน่อยซิคะ พูดอะไรให้เราเข้าใจกันมากขึ้นหน
Read more

ตอนที่ 25 เติมหวาน

ตอนที่ 25 เติมหวาน “รวี เป็นไงไงบ้าง มีอะไรทำไมไม่บอกเรา เราเป็นห่วงมากนะ” อิงฟ้าโทรหารวี เพื่อไถ่ถาม “ไม่ต้องห่วงเหรอกแก เราโอเคแล้ว เพื่อลูก เพื่อตัวเอง เราจะเข้มแข็งและเดินหน้าต่อไปให้ได้ ส่วนแกเนี่ยนะ น่าจับตีให้ตายเลย คิดบ้า ๆ อะไรก็ไม่รู้ ต้นงิ้วจะถามหาเราแล้วไหมล่ะ” รวีบอกเพื่อนแต่ก็อดจะบ่นหญิงสาวเสียยาวยืดไม่ได้ “เราขอโทษ เราผิดไปแล้ว สัญญาเลยต่อไปจะไม่คิดและทำอะไรบ้า ๆ แบบนั้นแล้ว เข็ดจริง ๆ” อิงฟ้ากล้อมแกล้มบอก “รวี ไปเที่ยวทะเลกันไหม ไปพักผ่อนสมองกัน แกได้ไปสูดอากาศบริสุทธิ์ ดีทั้งกับแม่ และหลานเราด้วย” อิงฟ้าเอ่ยชวน “อืม....ก็ดีเหมือนกันนะ ได้พักผ่อนสมองบ้าง อยากหนีจากความวุ่นวานซะเต็มแก่แล้ว” รวีตกลงรับคำเพื่อนสาว “งานนี้โนแอลกอฮอล์นะจ๊ะ ชนได้แต่น้ำผลไม้” อิงฟ้าย้ำ “บอกใครยะ บอกเรา หรือบอกตัวเอง” รวีแซว “หืม...เอาเชียวนะ” ทั้งสองสาวหัวเราะชอบใจกัน ณ ที่พักริมทะเล เสียงคลื่นที่ดัง โต้กับสายลมอ่อน ๆ พัดโชยเส้นผมปลิวปกใบหน้าสองสาว รวีและอิงฟ้าจับมือกันเ
Read more

ตอนที่ 26 รักละมุน

ตอนที่ 26 รักละมุน หลังจากทั้งสองเหนื่อยหอบ ร่างบางเอนกายเข้าหาชายหนุ่ม อิงซบด้วยความเหนื่อยล้า ชายหนุ่มโอบร่างบางด้วยความรักใคร่ มือไม้ลูบไล้ไปตามลำแขนขาวเนียน พรมจูบเส้นผมหญิงสาวอย่างอ่อนโยน รักใคร่ ก่อนจะอุ้มร่างบางขึ้นแนบกายแกร่ง หญิงสาวใช้สองมือโอบรอบลำคอ พร้อมซบหน้าลงบนแผงไหล่อุ่นหนา ร่างน้อยไร้เรี่ยวแรงจากบทรักที่เพิ่งพัดผ่านไปหมาด ๆ “อื้อ..เหนื่อยจังค่ะ” อิงฟ้าออดอ้อนในลำคอ “ใครจะยอมให้พักกันคะ” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ สายตากรุ้มกริ่มบ่งบอกว่าไม่ยอมให้หญิงสาวหลับง่าย ๆ แน่ “แน๊...อย่าขี้โกงซิคะ...นะ...นะคะ” อิงฟ้าเอียงหน้าทำเสียงหวานหยด “หึ..” ภาคินไม่ตอบอะไร เพียงทำเสียงในลำคอเบา ๆ ภาคินวางหญิงสาวลงบนเตียงหนานุ่ม ก่อนจะลุกเดินออกไปอิงฟ้านอนแผ่หลา ขยับสายตามองตามร่างหนาแกร่งภาคินเดินกลับมาพร้อมผ้าขนหนูชุบน้ำหมาด ๆ ก่อนจะก้มตัวลงนั่งข้าง ๆ หญิงสาว มือหนาจับผ้าชุบน้ำ ค่อย ๆ บรรจงเช็ดร่างบางอย่างแผ่วเบาผ้าเย็นที่สัมผัส ชวนทำให้หญิงเส้นขนลุกตั้งขึ้นมือใหญ่จับผ้าเย็นค่อย ๆ ลูบไล้ใบหน้า ผ่านแก้
Read more

ตอนที่ 27 หรือว่า

ตอนที่ 27 หรือว่า เช้าวันต่อมา ภาคิน จึงชวนอิงฟ้าและรวี ออกไปเที่ยวสวนสนุกใกล้ ๆ เพื่อพักผ่อนขณะที่ภาคินและอิงฟ้าเดินเกาะเกี่ยวแขนกันอยู่ อิงฟ้าสังเกตว่ารวีเดินตามหลังอยู่ห่าง ๆ หญิงสาวเหลียวหลังไปมอง ก่อนจะคลายแขนแล้วเดินย้อนมาหารวี เธอเดินมาควงแขนรวีแทนก่อนจะจูงเธอให้เดินนำหน้ารวียิ้มอ่อน ๆ ให้อิงฟ้า เธอรู้ว่าอิงฟ้าคงเป็นห่วงเธอมาก และกลัวเธอจะรู้สึกเป็นส่วนเกิน“ภาคิน นายเป็นส่วนเกินแล้วล่ะ” รวีเดินมาจนทันภาคินที่ยืนอยู่ ก่อนจะเอ่ยปากแซวอย่างไม่จริงจังภาคินยืนนิ่ง ก่อนจะยกมือลูบท้ายทอยไปมา เขาอมยิ้มก่อนจะเดินตามสองสาวไปวันนี้เป็นวันธรรมดา ทำให้สวนสนุกแห่งนี้ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านมากนักสองสาวเกาะเกี่ยวกันโพสท่าถ่ายรูปไปมา ภาคินเลยต้องกลายเป็นตากล้องจำเป็นให้สองสาวไปโดยปริยาย“ภาคินมาถ่ายรูปคู่อิงฟ้าซิ” รวีไม่วายอดชวนภาคินเข้าร่วมเฟรมด้วยไม่ได้ภาคินเดินมายืนเคียงข้างอิงฟ้า ผมปลิวสยายของหญิงสาว ทำให้ชายหนุ่มหันข้างไปปัดเส้นผมทัดหูให้หญิงสาว รวีจับภาพดังกล่าวไว้ได้ ก่อนจะก้มมองรูปภาพดังกล่าวรูปภาพที่ไม่จำเป็นต้องตั้งใจโพสท่าให้สวยงาม แต่กลับถ่ายทอดความรัก ความอบอุ่น ผ
Read more

ตอนที่ 28 อารมณ์คนท้อง

ตอนที่ 28 อารมณ์คนท้อง เช้าวันต่อมา ภาคินยังคงมีอาการแพ้ท้องอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะคลื่นไส้ อาเจียน เวียนหัว โดยเฉพาะกลิ่นอาหาร ทำให้ชายหนุ่มทานข้าวได้น้อย และหมดเรี่ยวแรงอย่างเห็นได้ชัดอิงฟ้านั้นต้องคอยดูแลชายหนุ่มอยู่ไม่ห่าง หญิงสาวนึกขำขันในใจเพราะโดยปกติ ผู้หญิงจะมีอาการแพ้เสียเป็นส่วนใหญ่ ในขณะที่เธอนั้นไม่มีอาการดังกล่าวเลย“ลุกขึ้นมาทานข้าวหน่อยซิ เราทำอาหารอ่อน ๆ มาให้” อิงฟ้ายกถาดอาหารมาให้ภาคินที่นอนหลับอยู่ชายหนุ่มหยัดกายขึ้นมาด้วยท่าทีอ่อนเพลีย“ป้อนหน่อยซิคะ ยกมือไม่ขึ้นเลย” ชายหนุ่มได้โอกาส เขายังคงออดอ้อนหญิงสาวอิงฟ้า ยกถ้วยอาหาร ก่อนจะเป่า ๆ แล้วป้อนให้ชายหนุ่มทีละคำ ทีละคำชายหนุ่มอ้าปากรับอาหารดั่งลูกนกน้อยรอรับอาหารของแม่นก สายตาจ้องมองหญิงสาวด้วยความรัก ความเสน่หา พลางยื่นมือไปแตะที่หน้าท้องหญิงสาว ลูบไล้เบา ๆ ที่ท้องน้อย“ลูกพ่อ ทำเอาพ่อเหนื่อยเลยนะเนี่ย” เขาแซวออกมาเบา ๆอิงฟ้าอมยิ้มอย่างเขิน ๆ ก่อนจะป้อนอาหารชายหนุ่มต่อจนอิ่ม แล้วจึงจัดการพยุงกายให้เขาพักผ่อนต่อไปหลายสัปดาห์ถัดมา อาการชายหนุ่มค่อย ๆ ดีขึ้น อาการแพ้ท้องลดลงอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขา
Read more

ตอนที่ 29 เรียนรู้ไปด้วยกัน

ตอนที่ 29 เรียนรู้ไปด้วยกัน เช้าวันต่อมา ภาคินลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้า ในขณะที่อิงฟ้ายังคงนอนหลับอยู่ เขาลุกขึ้นจัดเตรียมอาหารอย่างดีเพื่อเอาอกเอาใจหญิงสาว หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย เขาจึงเดินเข้าไปหาหญิงสาว ก่อนจะล้มตัวลง จุมพิตที่หน้าผากเบา ๆ “ตื่นไหมคะ เช้าแล้ว วันนี้มีแต่กับข้าวของโปรดเธอทั้งนั้นเลยนะ” ภาคินกล่าวอย่างเอาอกเอาใจ “อื้อ...อื้อ...” หญิงสาวยังคงงัวเงียจากการพักผ่อนน้อย เนื่องจากเธอนอนหลับ ๆ ตื่น ๆ แทบทั้งคืน “ลุกนะ วันนี้เรามีนัดกับหมอ....นะคะ จะได้ไม่สายมาก” ภาคินยังคงตื้อต่อไป อิงฟ้าหยัดกายลุกขึ้น ก่อนจะดันอกชายหนุ่มออกห่างตัวเบา ๆ อย่างแง่งอน เธอสะบัดตัวขึ้นจากเตียง เดินเข้าห้องน้ำ อย่างไม่สนใจ หรือแม้จะเหลียวหลังมามองเขาด้วยซ้ำ ที่โรงพยาบาล “เชิญคุณอิงฟ้าและสามีค่ะ” พยาบาลกล่าวเรียกทั้งสอง ภาคินพยุงอิงฟ้าลุกขึ้นเดินเข้าไปห้องตรวจ แม้ว่าหญิงสาวจะพยายามสะบัดตัวออกด้วยความแง่งอนเช่นเดิม “สวัสดีครับ คุณหมอ ผลการตรวจเป็นอย่างไรบ้างครับ” ภาค
Read more

ตอนที่ 30 เมียรัก

ตอนที่ 30 เมียรัก ภาพหญิงสาวที่นอนอยู่ตรงหน้า ปอยผมที่ปรกรั้งลงบนแก้มเนียนนุ่ม ผมเผ้าที่ดูยุ่งเหยิงนิดหน่อย ชวนให้ดูเซ็กซี่ น่าหลงใหล จนชายหนุ่มอดก้มตัวลงมาหยอกล้อไม่ได้ ชายหนุ่มคลอเคลียลงบนหน้าอกนุ่ม จูบลูบไล้ไปทั่วผิวสัมผัสผิวขาวเนียน ดูดเม้มจนเกิดรอยแดง เป็นจ้ำ ๆ ผิวขาวของร่างบางยิ่งทำให้รอยแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ร่างใหญ่ยังคงขบเม้มไปทั่วบริเวณอย่างหลงใหล กลิ่นกายสาวอ่อน ๆ ประสมกับเครื่องประทินผิวหอมยิ่งทำให้อารมณ์เตลิด แก่นกายใหญ่แข็งชูชันขึ้นด้วยอารมณ์โหยหาเปี่ยมล้น “งืมมม...งืมมมม...” หญิงสาวปรือตาขึ้นมา พบชายหนุ่มที่ค่อมอยู่บนกายเธอ ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย ดวงตาปรือฉ่ำด้วยความต้องการอย่างสุดเสน่หา “หวานเหลือเกิน...หวานจนอยากจะกลืนกินไปทั้งตัว” ชายหนุ่มเพ้อออกมา ร่างบางขยับกายตะแคงเล็กน้อย เปิดรับสัมผัสร่างใหญ่อย่างเชิญชวน มือบางลูบไล้ไปตามไหล่หนา โอบกอดรอบลำตัวชายหนุ่ม ชายหนุ่มเลื่อนตัวขึ้นมา จูบริมฝีปากบางที่เผยอรับ ลิ้นหนาสอดแทรกเข้าพันเกี่ยวลิ้นบาง โลมเลีย ดูดดื่มเป็น
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status