บททั้งหมดของ Sandoval Series #7 : Trapped in the Midnight : บทที่ 11 - บทที่ 20

"Good morning Storm! Aga mo ngayon ah?" Bati ni Val sa akin sabay bukas ng gate. Siya ang isa sa mga secuirty na naka assign dito sa bahay ni Boss. I will describe him as someone snappy and smart. According sa mga kasamahan niya si Baldo ang head ng security kahit mas bata ito sa kanila. Base sa tayo ni Val mukha itong galing sa military. By the way, naka schedule ang shift ng mga tauhan ni Boss at maya lang konti ibang tauhan na naman ang magtatao dito. Pinasok ko muna ang big bike na dala ko bago ako huminto at gumanti ng bati sa kanya. Hindi pa rin ito umaalis at nakatingin lang sa akin. "Good morning Sir Val! Inagahan ko kasi mainit kapag lumabas na ang araw." "That's good." Aniya. Pagkatapos sinara nito ang gate. Sosyalin itong si Baldo, madadalas itong ang-e-ingles kapag nakikipag-usap sa akin. Tatlong linggo na ako dito sa trabaho ko. So far, maayos naman at tahimik ang buhay ko. Purely work and I am enjoying it. Sinunod ko lahat ng bilis sa akin ni Ma'am Lyn. Maintained

"Ayos lang ako dito Val. Kaya ko na to. Doon ka na lang sa labas at kontakin mo na lang si Ma'am Lyn." Sabi ko kay Baldo. Kanina ko pa kasi ito pinipigilan na tulungan ako pero ayaw talaga paawat. Ako yung nagwalis at nagligpit sa mga kalat at si Baldo naman ang nag-vacuum at nag-mop sa sahig. Hindi lang pala dito sa sala nagkalat si Ameeya pati dun sa kusina. Ang mga powdered milk at harina ay ikinalat niya doon. Basa din ang sahig dahil ang fresh milk mula sa ref ay tinapon din ng bata. "Mabait na bata naman yan si Ameeya. May mga panahon lang talaga na nagta-tanrums. Pero mabait yan. Tahimik lang yan dito sa bahay at naglalaro mag-isa. Ngayon lang talaga nasobrahan ang tantrums niya. " Wala na pala si Ameeya dito sa baba, inakyat na ng yaya sa room niya para linisan.Gusto pa nga akong tulungan ng yaya pero sinabihan ko siyang asikasuhin na lang ang alaga niya. Ewan ko lang kung matutuloy ba sa pag-alis ang yaya ni Ameeya. 'Pag nagkataon walang magbabantay sa bata. "Okay lang

"Delikado na talaga ang panahon ngayon. Ilang linggo na itong balita na may serial killer daw umiikot tuwing gabi.Pero ang maganda lang, drug addict at rapist ang mga pinapatay niya. " Nagtago ako saglit sa damuhan pagkarinig ko sa usapan ng mga tauhan ni Thunder. Nagkakape silang tatlo ngayon at nakatalikod sa akin. Hindi nila napansin na nakababa na ako. Tulog na ang mga tao sa taas kaya nagmamadali akong bumaba. Kailangan kong makaalis agad. "Dapat lang talaga sa mga yun patayin. Kung ako, pasasasalamatan ko pa ang killer na yun sa mga ginawa niya. Kahit na brutal yung mga ginagawa niya at least nakakatulong sya puksain ang mga salot sa lipunan." "Alam niyo ba, yung isang pinatay na natagpuan dun sa ilalim ng tulay? Ang balita sa lugar nila rapist daw, niyari ang mismong anak na limang taong gulang." "Put*ng ina! Hayup na yun! Tama lang na pinutol ang ari ng gagong yun at pinakain sa kanya!" "Tapos yung isa naman labas masok na sa kulungan, drug addict at nambubugbog pa ng a

Hindi ko alam kung naiihi ba ito sa takot o ano pero hindi maitsura ang mukha niya. Kahit ang mga lalaking katabi nitong nakaupo ay hindi rin makatingin sa akin. At dahil natutuwa ako sa reaksyon nila kinuh ako pa ang hand granade na dala ko kanina at tinanggal ang safety sabay angat sa harapan nila. "I can release this too if anyone of you here wish me to do that. Wanna try?" Walang sumagot pero ang takot sa mga mukha nila ay hindi na maipagkaila. Baliw na kung baliw pero parang nagcecelbrate ang puso ko sa loob ng aking dibdib sa mga nakikita kong takot sa mga mata nila. "Siguro masaya yun? Let's see if who can survive among us here. Well of course I will let my father and my brother go out first. What do you think, Dad?" Dad didn't say anything. Alam niya kung gaano ako kasiraulo pagdating sa ganitong bagay. Ilang warehouse at ilang safehouse niya na ba ang sumabog noon dahil sa akin. "How about you, bro? Do you wanna play with me this time."Gaya ng sabi ko kanina, kung sira

After sa nangyari nung araw na yun hindi agad ako nakatulog. Ang daming gumumugulo sa utak ko. Dumagdag pa si Ameeya na ayaw humiwalay sa akin. Kung nasaan ako nandun din ito nakabuntot. Kahit sa pagtulog gusto pa akong katabi. Ayokong malapit ang loob ng bata sa akin pero hindi ko rin magawang lumayo sa kanya. Kanina nga lang papunta ito sa school niya pahirapan pa. Gusto niya akong sumama pero hindi pwede dahil wala naman sinabi ang daddy niya. Kung hindi ko pa sinabihan na hihintayin ko siya dito pag-uwi at maglalaro kami, hindi pa ito titigil sa pag-iyak. Sa kabilang banda si Thunder naman ay naging mailap na sa akin. Halos hindi niya na ako kinakausap. Kung may kailangan siya pinapadaan niya kay Rina o di kaya kay Baldo. Hindi na rin ako nakakapasok sa opisina niya. Hindi niya naman sinabi na bawal pero wala akong rason para umakyat doon. Hindi ko tuloy alam kung may alam na ba ito sa plano. Kaninang umaga naman nung umalis ito sinulyapan niya lang ako.I thought working here