Alle Kapitel von หอมดอกซ่อนชู้: Kapitel 11 – Kapitel 15

“น้าดำต้องเชื่อฉันนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉัน... ฉันแค่บังเอิญเดินผ่านไป ฉัน... ฉันได้ยินเสียง ฉันก็เลยเข้าไปดู” ซ่อนกลิ่นพยายามอธิบายพร้อมหยาดน้ำตาที่กำลังจะรินไหลอยู่รอมร่อ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำเรื่องน่าละอายอย่างนี้ไปได้ยังไง“ฉันขอร้อง น้าดำอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครนะ ฉันขอร้องล่ะ ฉัน... ฉันไม่อยากให้เถ้าแก่เกลียดฉันไปมากกว่านี้ ไม่อยากให้เสี่ยเล็กเห็นฉันเป็นผู้หญิงหน้าไม่อาย ไม่อยากให้เถ้าแก่เนี้ยด่าว่าฉันอีก นะน้าดำนะ จะให้ฉันทำอะไรฉันก็ยอม ขอเพียงอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเลยนะ ฉันขอร้องล่ะ”ซ่อนกลิ่นทิ้งตะกร้าขนมในมือเข้ามาคว้าข้อมือของนายดำในทันที สิ่งที่เธอกลัวที่สุดคงไม่มีอะไรจะเกินไปกว่านี้แล้ว เพราะจะกลายเป็น ‘ความวัวยังไม่ทันหาย ความควายจะเข้ามาแทรก’ อีก ครั้งนี้เสี่ยเล็กคงไม่เข้าข้างเธอแน่“ครับ... ผมจะไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาด ผมเชื่อว่าคุณซ่อนไม่ได้ตั้งใจจริงๆ”ดำเหลือบตามองฝ่ามือขาวนวลเนียนอมชมพูที่กระชับอยู่บนต้นแขนดำๆ ของมัน เดิมมันคิดแค่จะพาเมียเจ้านายออกมาให้พ้นจากตรงนั้น เพราะไม่อยากให้คนงานคนอื่นเข้ามาเห็นว่าซ่อนกลิ่นกำลังแอบดูไอ้นุกับนังดอกอ้อเล่นจ้ำจี้กั

ซ่อนกลิ่นตาเบิกกว้างเมื่อน้าดำกดเธอให้นั่งคุกเข่าแทบพื้นก่อนจะดันความใหญ่โตมาจนชิดติดใบหน้า ความใหญ่โตที่น่ากลัวไม่เท่ากับกลิ่นหมักหมมของคราบเหงื่อไคลที่โชยมา มันเป็นกลิ่นเค็มปนเปรี้ยวปนกลิ่นฉี่ผสมผสานกันจนเธอแทบจะอาเจียนใบหน้าสะบัดหนีไม่อาจทนอยู่ใกล้ แต่ฝ่ามือที่จับยึดศีรษะของเธอไว้แน่นทำให้หลีกหนีไม่ได้ นึกสงสัยที่ทำไมดอกอ้อถึงกลืนกินท่อนเนื้อนี้ราวกับมันเอร็ดอร่อยเสียเหลือเกิน“กินมันสิครับคุณซ่อน” เสียงบอกนั้นสั่ง ไม่ใช่ขอร้อง“อื้อ... ไม่นะ ไม่... โอ๊ย! อุ๊บ!”ซ่อนกลิ่นส่ายใบหน้าหนีไม่ให้ท่อนแข็งๆ นั้นถูกริมฝีปากของเธอ ก่อนจะเธออ้าปากร้องด้วยความเจ็บเพราะฝ่ามือของน้าดำที่บีบหน้าอกของเธออย่างแรง และดวงตาสวยหวานก็ต้องเบิกกว้างเมื่อท่อนเอ็นแข็งเป๋งถูกดันเข้ามาในปากในทันที รสเค็มปะแล่มทำให้เธอโก่งคอขย้อนอยากจะอาเจียนแต่กลับถูกฝ่ามือของน้าดำตรึงศีรษะเอาไว้แน่นขึ้นอีก“อื้อ... อื้อ...” ความคับแน่นแค่เพียงช่วงหัวเข้าไปแทนที่ช่องว่างในปากจนไม่สามารถเปล่งคำใดๆ ออกมาได้ ได้แต่ร้องอือออในลำคอ ก่อนจะยิ่งตาเหลือกลานเมื่อน้าดำทำท่าซอยท่อนเนื้อเข้าๆ ออกๆ ในปากของเธอ ขณะที่ฝ่ามือก็เอื้อมลงมาบีบ