All Chapters of ภารกิจรั่ว...ยั่วให้รัก: Chapter 141 - Chapter 150

ดวงตาหม่นแสงเหลือบมองอาหารบนโต๊ะที่เธอตั้งใจจัดไว้รอฉลองวันเกิดแบบเล็กๆ ให้เขาซึ่งถูกอุ่นไปรอบหนึ่งแล้ว ไหนจะขนมเค้กวันเกิดที่อุตส่าห์ลงมือทำเองเป็นครั้งแรกโดยเปิดดูวิธีทำจากยูทูป แต่เจ้าของวันเกิดก็ยังไม่มาสักที มีก็แต่มารดาของเขาที่ส่งรูปถ่ายตอนไปเที่ยวด้วยกันมาให้ แถมยังโทร. มาถามเหตุการณ์ความเคลื่อนไหวของลูกชายกับคนรักเก่าสองสามรอบด้วยความเป็นห่วง ทุกครั้งหญิงสาวก็ต้องคอยปลอบไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกไม่สบายใจ ทั้งที่จริงๆ แล้วเธอต่างหากที่กำลังรู้สึกไม่มั่นคงทางใจภีรดาเลื่อนรูปภาพที่หน้าจอไปจนถึงรูปที่เธอกับนายจ้างหนุ่มโดนแอบถ่าย ดูแล้วก็อดทอดถอนใจด้วยความอัดอั้นในหัวใจไม่ได้ เพราะมันคล้ายกับว่า...เธอและเขาเป็นคู่รักที่กำลังสวีตกันก็ไม่ปานเส้นตายของภารกิจก็เริ่มใกล้เข้ามาทุกทีๆ นอกจากจะไม่มีวี่แววว่าเธอจะทำสำเร็จแล้ว ยังจะมีชารียาเข้ามาเป็นตัวแปรสำคัญในชีวิตของเขาเพิ่มอีกคน“เฮ้อ...” ยังไงๆ ผู้หญิงอื่นคงไม่อาจจะสู้กับคนรักที่แท้จริงได้หรอก ทำใจเสียเถอะ แพนด้าเอ๋ย...อีกไม่นานทั้งสองคนนั้นก็จะแต่งงานกัน แล้วตำแหน่งผู้ช่วยของเราก็คงตกกระป๋อง ไม่จำเป็นสำหรับหมอนั่นอีกต่อไป ตัดใจเสียเถอะน่

ภีรดาไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองผ่านคืนนั้นมาได้อย่างไร และไม่รู้ด้วยว่าเช้านี้จะมองหน้าเจ้าของบ้านติดโดยที่ไม่คิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนได้ไหม เธอไม่รู้หรอกว่าอีตาหมีน้ำแข็งจะมีความรู้สึกรู้สาอะไรบ้าง หัวใจของเขาอาจจะด้านชาไปแล้ว แต่เธอไม่!เสียงเปิดประตูห้องนอนดังขึ้น ทำให้คนนอนบนโซฟาแกล้งทำเป็นหลับตาทันที“ผมรู้ว่าคุณตื่นแล้ว...” เสียงเรียบนิ่งดักคอมาแต่ไกล ทำให้คนแกล้งหลับนึกอยากใช้แผนแกล้งตายไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด จะได้จบๆ ไป แต่ก็ทำไม่ได้ เมื่อมีร่างสูงใหญ่มายืนอยู่ตรงหน้าภีรดาจำต้องลุกขึ้นนั่งเผชิญหน้ากับนายจ้างหนุ่ม โดยไม่ยอมมองหน้าเขาตรงๆ“คุณมีอะไรจะให้ฉันทำเหรอ หรือว่าหิว”“คุยกันหน่อยได้ไหม”“ได้ค่ะ...แต่ขอเวลาฉันไปล้างหน้าล้างตา จัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนสักครู่ได้ไหม”ชายหนุ่มพยักหน้านิดๆ และนั่งรอจนหญิงสาวเดินออกมาจากห้องนอนของเขาด้วยสีหน้าสดชื่นขึ้น“เอาละ ฉันพร้อมแล้วคุณมีอะไรก็พูดมาสิคะ” “ผมอยากพูดเรื่องรียา...” แค่เริ่มก็จุกแล้ว แต่เอาเหอะ เจ็บมันไปเลยทีเดียวจะได้จบๆ “คือผมไม่อยากให้คุณเข้าใจผิด...”อะไรคือการเข้าใจผิดหว่า เอ...หรือเขากำลังจะสื่อแบบอ้อมๆ ว

“ก็ได้ค่ะ ฉันจะไปกับคุณ!”รวินรุตม์มองตามร่างเพรียวที่เดินตุปัดตุป่องเข้าห้องนอนเขาไปด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดในหัวใจตัวเองที่มีรู้สึกมีความสุขเมื่อได้เห็นความไม่พอใจในแววตาแสนรั้นคู่นั้นยามที่เขาแสดงความเป็นห่วงผู้หญิงคนอื่น เพราะนั่นหมายถึงว่าเธอเองก็แอบหวงเขานั่นเองเมื่อทั้งสองมาถึงคอนโดที่ชารียาพักอยู่ ภีรดาก็ชักจะปอดแหก เธอไม่น่าปากลั่นเสนอตัวมาที่นี่เลย จะถอยตอนนี้ก็ไม่ทันเสียด้วย“เดี๋ยวค่ะ!” หญิงสาวดึงชายเสื้อคนพามาเมื่อถึงหน้าห้อง “ฉันขอรอตรงนี้แล้วกันนะคะ เผื่อคุณสองคนอยากคุยเป็นการส่วนตัวก่อน ฉันไม่อยากรบกวน”“อืม...” เขาพยักหน้ารับ เข้าใจความรู้สึกอึดอัดของอีกฝ่าย “งั้นคุณรอตรงนี้ก่อน เดี๋ยวผมมา...”ว่าแล้วรวินรุตม์ก็เปิดประตูเข้าไปในห้องนั้น โดยจงใจแง้มประตูไว้ไม่ยอมปิดให้สนิทภีรดารู้สึกปวดใจจี๊ด ได้แต่ถามตัวเองกลับไปกลับมาซ้ำๆ ว่าเธอมาทำอะไรที่นี่นะ มาดูคนเขารักกันให้มันช้ำใจเล่นหรือไง หรือเป็นพวกซาดิสม์ ชอบเอาเกลือมาทาแผลตัวเองให้แสบใจเล่นๆ ยิ่งคิดก็ยิ่งจิตตกหรือจะหนีกลับก่อนดีนะ ยังไงเขาก็คงไม่ออกมาง่ายๆ แน่ ดูท่าแล้วเรื่องที่คุยคงจะยาว หญิงสาวมองผ่านช่องประตูที่เปิ

คนกำลังคิดเพลินถึงกับสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงริงโทนเพลงฮิตของตนดังขึ้น หัวใจก็แอบพอง คิดว่าคนเป็นนายจ้างจะโทร. มาตามจิก แต่พอเห็นเบอร์โทร. ที่โชว์อยู่หน้าจอหัวใจพองๆ ก็แฟบลง“สวัสดีค่ะพี่ดาว...”“ต๊าย...ไม่เจอกันตั้งนาน ทำไมเสียงเหี่ยวแบบนั้นล่ะคุณน้อง” ปลายสายแซวอย่างอารมณ์ดี“มีเรื่องเซ็งๆ นิดหน่อยน่ะค่ะ ว่าแต่พี่ดาวเป็นยังไงบ้างคะ คุณแม่พี่อาการดีขึ้นแล้วหรือยัง” หญิงสาวพยายามข่มเสียงไม่ให้สั่นเครือเพราะกลัวปลายสายจับได้“โอ๊ย...ดีขึ้นแล้วละ ตอนนี้กลับมาบ่นได้แล้ว พี่เลยกลับมารับงานได้ไง ว่าแต่แพนเหอะ ตอนนี้เป็นไงบ้าง เงียบหายไปเลย พี่เป็นห่วง ตอนนี้ทำงานอะไรยังไงอัปเดตพี่หน่อย”“ก็เรื่อยๆ น่ะค่ะ ไม่ค่อยมีงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันหรอกค่ะ ช่วงนี้แพนก็ว่างๆ อยู่” ภีรดาเอ่ยอย่างเซ็งๆ“ว่างเหรอ งั้นก็พอดีเลย!” ปลายสายดีดนิ้วเปาะน้ำเสียงตื่นเต้น “งั้นแพนมาหาพี่หน่อยได้ไหม ตอนนี้เลยนะ พี่มีงานให้ทำ”“จริงเหรอคะ! งานอะไรคะ” พริตตีสาวฟังแล้วตื่นเต้น รีบปาดน้ำตา“ถ่ายโฆษณาสินค้าน่ะ พอดีนางแบบที่แคสต์ไว้ป่วยกะทันหันไปคนนึง ส่วนคนอื่นๆ ก็ไม่มีคิวว่างเลย ทุกอย่างก็เตรียมพร้อมหมดแล้ว ตอนนี้กองถ่ายก็

อันที่จริงหลังจากที่รู้ว่าชารียามีสามี เขาก็ตัดใจและไม่ได้รู้สึกอะไรกับอดีตคนรักอีกแล้ว ที่ยังช่วยเหลือทุกวันนี้ก็เพราะเห็นแก่ความเป็นเพื่อน และต้องการจะไถ่โทษให้แก่ความผิดในอดีตที่เขาเคยทำกับเจ้าหล่อนไว้ จนต้องเสียใจและเลิกรากันไปเท่านั้น อยากจะอธิบายเรื่องนี้ให้ผู้หญิงอีกคนเข้าใจแต่ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดี แล้วจะอ้างฐานะอะไรไปคุยกับยายแพนด้านั่นล่ะ ในเมื่อเขาเป็นแค่นายจ้าง และเธอก็เป็นลูกจ้าง แล้วไหนจะกฎเหล็กที่ตัวเองตั้งไว้แต่แรกนั่นอีกล่ะตอนนี้เขายอมรับว่าแคร์ความรู้สึกของผู้ช่วยสาวอยู่ไม่น้อย และทนไม่ได้ที่เห็นอีกฝ่ายตีตัวออกหากและหมางเมินใส่ เพราะมันทำให้หัวใจของเขาทุรนทุรายแปลกๆ ทุกครั้งที่เห็นใบหน้าหงอยๆ ของภีรดา เขาก็อยากจะดึงอีกฝ่ายเข้ามากอดแล้วถามไถ่ว่าเป็นอะไร หรือเวลาที่เห็นเธอใกล้ชิดกับคนอื่น เขาก็พาลหงุดหงิดขวางหูขวางตาแบบไม่มีเหตุผลขึ้นมาดื้อๆ ทั้งที่ผ่านมาไม่เคยมีความรู้สึกที่ว่ากับผู้หญิงคนไหนมาก่อน แม้แต่กับชารียาคนรักเก่า...หรือนี่จะเป็นสัญญาณอันตรายที่บ่งบอกว่าหัวใจของเขากำลังถูกรุกรานด้วยพลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็น และพลังงานที่ว่าก็มีต้นเหตุมาจาก...แม่แพนด