All Chapters of Rejected Wife of A Heartless CEO: Chapter 331 - Chapter 340

“Papa, matagal na kitang pinagsilbihan, hindi mo puwedeng tratuhin ako nang ganito!” “Pinagsilbihan mo ako? Sa tingin mo ba mahalaga iyon? Ilang pera na ba ang nagastos ng anak ko sa’yo nitong mga taon? Kahit kumuha pa ako ng isang libong katulong, hindi iyon magiging problema. Bukod pa roon, lahat ng ginawa mo ay para lang sa marriage certificate na iyon,” malamig na sabi ni Lolo Arnulfo habang nakasandal sa kanyang tungkod. “Isang sakim na babaeng tulad mo—hinding-hindi kita bibigyan ng pagkakataong mahawakan ang kayamanan ng pamilya Victorillo.” Hindi ko maiwasang hangaan ang pagiging mapagmatyag ni Lolo Arnulfo. Noon pa man ay alam na niyang hindi simpleng babae si Aurora, kaya sa loob ng maraming taon ay pinigilan niya ang kasal nila. Ngayon, malinaw na tama ang kanyang hinala. Kung hindi dahil sa kanya, baka ang pamilya Victorillo na ang sumunod sa sinapit ng pamilya De Leon. “Matagal ka nang nasa pamilyang ito. Dahil sa tagal ng ating pagkakakilala, bibigyan kita ng huling p

Ang nakakakilabot na halakhak ni Aurora ay umalingawngaw sa buong kwarto. Tinitigan ko ang mukha niya at bigla akong kinutuban na may mali.Mula pa noong simula, nang nagmamakaawa siya, malinaw na gusto niyang mabuhay. Pero bakit ngayon ay kusa niyang inilalantad ang sarili niya?May mali talaga.“Hindi tama ito, may bitag! Lahat, lumabas kayo agad sa kwartong ito!”Sinasabi ng kutob ko na hindi mukhang taong gustong mabuhay si Aurora, sa halip, tila handa na siya sa anumang kapalaran.Kung totoong galit na galit ang kabilang panig sa pamilya Victorillo, ngayon na ang pinakamagandang pagkakataon para umatake—para ubusin silang lahat nang sabay-sabay.“Bilisan n’yo!” Napagtanto rin ni Vicento na may problema.Bago pa niya matapos ang sasabihin niya, itinulak ko ang wheelchair niya at mabilis na tumakbo.Nasaksihan ko mismo ang impiyernong nilikha ng organisasyong iyon, pati ang kalupitan nila kina Raul, Mylene, at sa akin.Kapag nalantad ka, iisa lang ang kahihinatnan: kamatayan.Ganit

Ang pag-alam sa katotohanan ay hindi nagpawala ng bigat sa dibdib ko; sa halip, lalo lamang itong dumagdag.Mula sa pamilya De Leon hanggang ngayon sa pamilya Victorillo, ang pagkamatay at muling pagkabuhay ko—lahat ay nangyari sa mga paraang hindi inaasahan.Akala ko noon na ang kamatayan ko ang katapusan, pero ngayon napagtanto kong maaaring iyon pa lamang ang simula. Ang pagkakakilanlan ni Nica, pati na rin ang taong nasa likod ng lahat ng ito, ay nababalot pa rin ng misteryo. Ni ang pamilya De Leon o ang pamilya Victorillo ay hindi nakatakas sa sumpang ito.Madilim ang kalangitan, parang makapal na ulap na bumabalot sa aming mga mukha at mabigat na nakadagan sa aming mga puso.Pagbalik namin sa bahay ng pamilya Victorillo, agad lumapit ang mga bodyguard. Kahit na halos lahat kami ay pumunta sa ospital at marami ring bodyguard ang sumama, paano pa rin nawala si Nica sa ilalim ng ilong ng mga natirang guwardiya?“Ano ba talaga ang nangyari? Paano basta na lang siya nawala?”“Sir, ma

Narinig ko ang boses ni Vicento mula sa labas ng pinto. “Ria, nandiyan ka ba?”Biglang bumilis ang tibok ng puso ko at dali-dali akong sumagot, “Oo, nandito ako.”“May sasabihin ako sa’yo.”“Sandali lang, lalabas na ako.”Sinulyapan ko ang hawak kong pregnancy test; iisang guhit lang ang lumabas.Tama si Vicento na hindi ako buntis.Pero sa halip na matuwa sa resulta, nakaramdam ako ng matinding pagkadismaya. Lumalabas na sa kaibuturan ng puso ko, gusto ko talagang magbuntis.Pagkabukas ko ng pinto, agad niyang napansin ang lungkot sa mukha ko. “Anong nangyari?”“Kaka-test ko lang… hindi ako buntis.”Mukhang hindi siya nagulat. Hinaplos niya ang ulo ko. “Okay lang ’yan. Bata ka pa naman, siguradong magkakaanak ka rin balang araw.”Ang sinabi niya ay “ikaw,” hindi “tayo.”Hindi ako naging komportable sa tono niya kaya agad ko siyang itinama. “Tayo, hindi ako lang.”Saglit siyang natigilan bago sumagot, “Oo, tayo.”Napunta ang tingin ko sa paso sa mesa—isang maliit na halamang Bodhi vin

Marahil dahil hindi maganda ang una kong impresyon kay James, naging likas na maingat ako sa kahit sinong may apelyidong Aurelio.Kahit mukhang napaka-maalalahanin nitong si Jander, matapos kong masaksihan ang kapangitan ng pagkatao ni James, hindi ko na kayang basta husgahan ang isang tao bilang walang masamang balak dahil lamang sa kilos nito.Ang tunay na mga demonyo ay nakasuot ng balat ng tao upang linlangin ang publiko.Ibinaba niya ako, at nakaramdam ako ng kakaiba ngunit pamilyar na init sa ibabang bahagi ng katawan ko.Lintik, posible bang dinatnan na ako?Sinabi ni Vicento na hahanapan niya ako ng matandang doktor ng tradisyunal na medisina na Chinese, pero bago pa man ako matingnan ng doktor, kusa na lang akong dinugo.At mas masakit ito kaysa dati.Malinaw na mahina ang pangangatawan ni Ria Canlas kaya iregular ang regla niya at matindi rin ang pananakit kapag dinadatnan. Magtatanong sana ang doktor sa paaralan at sinabi ko ang totoo.Nagreseta siya ng pampawala ng sakit.