Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA! のすべてのチャプター: チャプター 351 - チャプター 360

CHRISTOPHER VILLARAMA POV '"Fuck!" paulit-ulit kong bigkas sabay tungga sa baso na may lamang alak. Kanina pa nagkukutkot ang kalooban ko. Galit ako na naiinis na hindi ko maintindihan Imagine, tinawag na nga akong matanda, napagkamalan pa akong bading. Sino ang matutuwa? Trenta pa lang naman ako pero kung maliitin ako ng kutong lupa na iyun, wagas. HIndi niya ba ako kilala? Ako yata si Christopher Villarama at wala pang bading sa pamilya namin. Lahat kami straight tapos sa isang Katrina lang na taga gubat, makakarinig ako ng hindi kanais-nais na salita. Dobleng pang-iinsulto sa pagkalalaki ko ang ginawa nito. Ang baba ng tingin sa akin at kung makapang husga sa akin, wagas? Shit. Tsaka, fuck! Kuya! Kuya talaga ang tawag nito sa akin? Hindi ko tangap iyun! Masakit sa tainga at nakakarindi! "Hey, Bro! Hinay-hinay lang, Ginagawa mo namang tubig iyang alak eh." natatawang sabat ni Oliver. Nandito kami sa bar na pag-aari ni Owen. Pagkalabas ko kanina ng hospital, tinawagan ko sil

KATRINA POV Sa isang restaurant kami dumirecho para kumain ng dinner. Iyun nga lang habang kumakain kami ng dinner, may isang taong hindi inaasahan ni Ate Amery na dumating. Ang Tatay ni Elizabeth. Hindi ko masyadong mainitindihan ang kung ano ang sadya nito pero noong bigla na lang nitong yayain si Ate Amery na sumama dito dahil gusto daw makipag-usap, naiwan na naman ako sa gurang na si Kuya Christopher. Mukhang pampamilya na pag-uusap at hindi ako pwede doon. "Chris, ikaw na ang bahala kay Katrina ha? Ihatid mo na lang siya ng maayos sa bahay. Nakalimutan ko na birthday pala ngayun ni Mommy Miracle." nakangiting wika ni Ate Amery bago sila umalis. Nakangiting kaagad namang tumango si Kuya Christopher dito. Hmmp, akala mo kung sinong mabait pero dahil naiwan ako sa pangangalaga nito, kailangan kong maging mabait at magpakahinahon na din. "Sure, huwag kang mag-aalala, Amery. Ako na ang bahala kay Katrina. Ihahatid ko siya sa bahay ng walang labis at walang kulang." nakangiti

KATRINA POV KANINA pa ako walang tigil sa paghikab. Kanina pa ako pasulyap-sulyap kay Kuya Christopher na ngayun ay nasa harap na ng manibela. Matapos kasi ang walang tigil kong reklamo kanina na inaantok na ako, wala na itong nagawa pa kundi ang yayain ako sa kotse at uuwi na daw kami. Naging mabilis lang naman ang naging biyahe namin. Pagdating ng bahay, mabilis na akong bumaba ng kotse at walang sabi-sabing naglakad na ako papasok sa loob Mag-isa lang ako ngayung gabi sa bahay na ito pero kailangan kong lakasan ang loob ko. Hindi ako pwedeng magpadala sa takot lalo na at gusto ko nang iwasan si Kuya Christopher. Hindi naman kasi ako bulag para hindi mapansin ang kakaibang pagtitig niya sa akin kanina pa. "Aba't wala man lang bang thank you diyan? HIndi mo man lang ba ako yayayain na pumasok sa loob ng pamamahay ko?" narinig kong wika nito. Wala sa sariling napabaling ang tingin ko sa kanya at nakataas ang kilay na tinitigan siya. "Pamamahay mo diba so pwede kang pumaso

KATRINA POV MABILIS na lumipas ang mga araw. Naging maayos naman ang lahat. Hangang sa nabalitaan ko na lang na nagkabati na sila Ate Amery at ang asawa nitong si Elias. Kasabay ng pagbabati nila ay ang pag-uumpisa din ng tutorial leason ko. Si Elizabeth naman ay pumapasok na sa prep School kaya naman lahat kami naging abala. Kahit ako, nag-eenjoy din ako sa buhay na meron ako ngayun. Naging maalwan ang lahat sa akin. Natuto na din akong gumamit ng cellphone. Nagkaroon na din ako ng sarili kong social media accounts. Hindi na ako babaeng gubat at isa na akong babaeng taga -siyudad Hangang sa dumating ang araw ng kasal ni Ate Amery. Isa ako sa mga naging abay. Nakilala ko din ang iba pang mga kamag-anak nila Kuya Elias. Malaking angkan sila. Lahat mababait maliban lang kay Kuya Christopher na ipinaglihi yata sa sama ng loob. Wala na kasi itong ginawa sa tuwing nakikita ako kundi ang magpapansin sa akin. Punong puno na ako sa panlalait na ginagawa nito sa akin. Palagi pa rin a

KATRINA POV "Nasaan na si Teacher Fe?" nagtataka kong tanong kay Kuya Christopher pagdating namin ng bahay. Wala kaming naabutan na teacher Fe dito sa bahay gayung sinabi sa akin ng matandang binata na ito na nandito na daw sa bahay si teacher at hinihintay ako. "Baka umalis na." baliwalang sagot naman ni Christopher. Hindi naman ako makapaniwala. "Umalis na? Paano nangyari iyun eh sabi mo nga kanina, naghihintay sa akin si teacher dito sa bahay?" halos nag-aalaburuto kong sagot "Then, baka hindi na siya nakapaghintay pa. Nainip na kaya kusa nang umalis." balewalang nitong sagot sa akin. Hindi na mapigilan ang mapasimangot "Dahil wala si teacher ang gawin mo, umakyat ka ng kwarto mo at matulog." muli nitong wika sa akin bago ito naglakad pabalik ng kotse. Ilang saglit lang, umarangkada na paalis ang magaling na si Kuya Christopher. Hindi ko alam kung pinagti-tripan lang ba ako ng lalaking iyun pero parang ganoon na nga. Kung hindi sana ako nito niyayang umuwi, eh di sana n