Todos os capítulos de For Rent: Groom For The Billionaire : Capítulo 221 - Capítulo 230

Kalix POVKanina pa ako hindi mapakali. Para akong bata ulit na unang beses makakakita ng swimming pool. Pero nang makita ko ang reaksiyon ng tatlo, lalo akong natawa.“Ay putek, parang dagat pero nasa loob ng bakod!” sigaw ni Buchukoy habang tumatakbo papalapit sa gilid ng pool.“Tingnan ninyo, ang asul! Para kang naliligo sa tubig na kulay langit!” sabi ni Buknoy na tatalon-talon pa na parang batang walang pakialam sa mundo.Si Tisay naman, dahan-dahang lumapit at inilubog ang paa. “Ay, hindi maalat! Matabang ‘to, pero ang sarap! Parang tubig ulan na walang dumi!”Napailing ako habang pinagmamasdan sila. Nakangiti lang si Xamira sa tabi ko. Nakaupo siya sa isang lounger na may hawak na malamig na juice habang pinapanood ang mga kaibigan naming parang mga batang pinayagang mag-swimming ng kanilang mga magulang.Napapansin ko tuloy na minsan, natatawa na rin ang mga kasambahay ni Xamira sa inaasta namin. Kaya ako, kahit itang-ita rin, tahimik lang. Ayoko kasing isipin at makita ng iba

Xamira POVPinasundo agad ni Kalix sina Aling Karen at Mang Felix sa Isla Lalia. Pagkarating nila sa Lux City, halos mapanganga sila sa mga ilaw, sa mga matataas na gusali, sa mga tren sa itaas, at siyempre, sa mansiyon ko. Iyon ang kuwento sa akin ni Kalix.“Aba’y anak, para kang Reyna rito!” halos mapasigaw si Aling Karen habang nakatayo sa harap ng main entrance ng mansiyon ko.Tumawa nalang ako. Kitang-kita ko ang kasiyahan sa mukha nila. “Welcome po sa bahay ko.”“Anak, Xamira, parang palasyo ‘to dahil sa laki,” sabi naman ni Tatay Felix.“Simula ho ngayon, dito na rin po kayo titira kasama namin ni Kalix.” Naluha ako habang sinasabi ‘yon. Niyakap ako ni Tatay Felix at Nanay Karen.Hindi pa rin ako makapaniwala. Isang linggo lang ang lumipas mula nang malaman ko ang tungkol sa mana ni Lola Flordelisa, at ngayon... magiging asawa ko na si Kalix.“Grabe,” bulong ko habang nakaupo na sa harap ng salamin, suot ang puting-puting wedding gown na gawa ng isa sa mga kilalang designer ng

Cristina (Tisay) POVMalakas ang ulan nung gabing ‘yon. Yung tipo ng ulan na parang hindi lang basta ulan—ang lakas na sinasabayan pa ng hangin. Naka-jacket na nga ako, pero ramdam ko pa rin ang lamig. Patay na nga rin ang aircon. Ang kasi sabi sa balita kanina sa radyo, may paparating na bagyo—signal number two na nga raw sa ilang lugar, at baka sa hatinggabi, mag-signal three na rin kami.“Tsk,” bulong ko sa sarili habang pinapatay ko ang isang ilaw sa sulok. Oras na para magsara talaga. Balak ko pa naman gumawa ng cake para bukas, may ma-display pa rin kami. Alas otso na rin, at wala nang customer mula kaninang alas siyete pa. Mabuti na lang ubos na rin ang mga cake. Wala akong tinira kahit isang slice para sa sarili ko na dati ay kapag mayroon, inuuwi ko talaga para may makain sa hatinggabi kapag nanunuod ako ng movie. Pero, ayos lang. Mas okay na ‘yun kaysa maraming tira na cake dito.Paglingon ko sa glass door, napansin kong ang dilim na sa labas. Kanina rin nung mabalitaan ng m

Tisay POVSa totoo lang, hindi ko na rin maintindihan kung bakit ako pumayag. Siguro dahil malamig ang gabi. Siguro dahil ang lakas ng ulan. O baka dahil sa katahimikan sa pagitan namin ni Kaiser habang sabay naming inuubos ang huling baso ng alak. Hindi na rin namin naalala kung pang-ilang tagay na ‘yon. Basta ang alam ko lang, tuluyan na akong nalasing.“Tisay,” tawag niya sa akin dahil inamin ko na rin na Tisay ang palayaw ko. Tawa pa nang tawa ang bundol kasi ang cute daw ng nickname ko.Lasing na siya kasi makailang beses na niyang binabanggit ang nickname ko. Hindi ko na rin mabilang kung ilang beses na niya akong tinignan nang ganoon ngayong gabi. Yung parang may gusto siyang sabihin pero hindi niya alam kung paano sisimulan. “Kung… kung liligawan kita ngayon… papayag ka ba?”Napahagalpak ako ng tawa. Hindi dahil iniinsulto ko siya, kundi dahil hindi ko inaasahan na sasabihin niya ‘yun. Ang seryosong tanong na ‘yon, bigla niyang binanggit habang tumatapon-tapon na ang wina haba

Tisay POVHindi ko na nagawa ang pagpunta sa cake shop ko. Pagkatapos kong galain si Xamira, umuwi ako sa condo kasi sinabi niya na check ko raw ang kuha ng CCTV sa bedroom ko para makita kung totoo bang may nangyari sa amin ni Kaiser o baka may period lang ako.Ayoko sanang tignan pa at tila hindi ko rin kayang makita na gumaganoon ako ng gabing ‘yon. Pero dahil gusto ko ring makasiguro, sinunod ko ang utos ni Xamira. Gusto pa nga sana niyang makita para mapanuod din pero hindi ako pumayag. Sinabi ko na lang sa kaniya na babalitaan ko siya.Pag-uwi ko sa condo, tumuloy ako sa bedroom ko kung saan naroon ang table na pinaglalagyan ko ng laptop. Tumingin pa ako CCTV camera bago i-check ang kuha kagabi.Kabado at halos nahihiya talaga ako sa sarili ko. Pero tinapangan ko pa rin ang sarili ko. Tuloy-tuloy ko nang tinignan ang kuha kung saan makikita ang pangyayari dito sa bedroon kaninang madaling-araw.Pagka-check ko, inumpisahan ko doon sa magkatabi na kami sa sofa sa may sala. Napapai