บททั้งหมดของ A Blessing in That One Sinful Night: บทที่ 161 - บทที่ 170

Pagkahatid kay Chinkee sa kanila ay dumiretso muna siya sa sementeryo para madalaw ang puntod ng lola niya saka siya umuwi sa mansiyon ng mga Escobar. Kahit matagal na niyang alam na isa rin siyang tunay na Escobar ay hindi pa rin niya matatawag ang sarili na parte nga siya ng pamilya officially,

Nang hindi makita ang babae ay nagmamadaling umakyat na siya para pumasok sa kwarto niya. Kahit habang nagsa-shower siya ay hindi maalis-alis sa isip niya ang malamyos na boses nito. Pagkapaligo ay nagbihis agad siya ng pambahay. Bumabang muli at dumiretso ng kusina. Hindi siya kakain. Nagbabaka

Hindi niya alam kung anong iniisip nito sa tuwing nakatulala ito sa mga bulaklak sa harap nito. Matagal na pinagmasdan muna niya nakatagilid na view ng mukha ng babae. Kahit sa gano'ng anggulo ay hindi maikakaila ang kagandahan nito. Nag-aatubili tuloy siyang lapitan ito dahil parang mas masarap

"I'm so sorry if hindi ako nakadalaw these past few months, Salud. You see, I stayed most of the time outside the country because of business, as usual." "What's new with that, Conchita?" Nagkatawanan pa ang dalawa sa sagot ng mamita niya. Habang abala ang dalawa sa tsikahan nila ay busy naman a

Mabilis na naputol ang kakaibang titigan ng dalawa. Nakita pa niya nang bahagyang lumayo si Clarisse kay Arthur kaya't napilitan na ring bitiwan ito ni Arthur. Ipinaskil niya agad ang ngiti sa mga labi nang mapatingin ang mga ito sa kanya. "Make sure na mananalo ka na ngayon sa akin, Arthur, ha