Napalingon si Bella sa pinagmulan ng boses, at gaya ng inaasahan, si Rafael iyon. Simple lang ang suot, puting T-shirt at dark jeans, pero may presensya pa rin na hindi mo pwedeng balewalain."Ayos lang naman, Sir Rafael," sagot ni Bella, pilit na mapanatiling propesyonal ang tono ng boses, kahit medyo naninikip ang dibdib.“Goods,” ani Rafael na may bahagyang ngiti. Lumuhod siya para mapantayan ang tingin ni Natnat. “Oh, anong nangyari sayo? Bakit parang ang lungkot mo naman?”"Eh kasi po si Mama po, ayaw pa niya po itayo ang tent namin. Excited na po kasi ako," reklamo ni Natnat, para bang sinumbong na niya ang buong mundo.Tiningnan agad siya ni Bella, at may halong hiya sa ekspresyon. “I told you, Natnat. Busy pa ako, later na.”Ngumiti si Rafael, at may kakaibang kinang sa mga mata. “If you don’t mind, Ma’am… ako na lang ang tutulong kay Natnat na itayo ang tent ninyo.”Nanlaki ang mata ni Natnat. “Really po, sir? Yes!” Halos mapatalon siya sa tuwa."Ay naku, sir… wag na po. Kami
Magbasa pa
Mag-log in
