บทที่ 11 | สถานะบังหน้า

ช่วงเช้าของอีกวันแสงอาทิตย์เริ่มสาดส่องเข้ามาในห้องนอนขนาดใหญ่ที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงาม มือหนาควานหาคนตัวเล็กข้างกายก็พบแต่ความว่างเปล่าดวงตาคมลืมขึ้นอย่างรวดเร็วความเย็นฉ่ำของที่นอนทำให้ชายหนุ่มรู้ได้ทันทีว่าหญิงสาวลุกออกไปนานแล้ว

' หลิน!!....เธอทิ้งฉันอีกแล้วนะ '

เขาสบถออกมาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงตรงไปยังระเบียงเพื่อสูดอากาศยามเช้า สีหน้าของเขาเผยให้เห็นถึงความโล่งใจเมื่อมองออกไปนอกระเบียงพบหญิงสาวกำลังนั่งเล่นอยู่ข้างสระว่ายน้ำ

" หลิน.......ลี่หลิน!! "

" คุณป๋า!! "

เสียงทุ้มตะโกนเรียกหญิงสาวที่นั่งเล่นอยู่ข้างล่างอย่างดัง เธอสะดุ้งหลุดออกจากภวังค์ก่อนจะหันซ้ายขวาตามเสียงเรียก คนตัวเล็กค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมามองด้านบน ก่อนจะพบกลับชายหนุ่มที่อยู่บนชั้นสองกำลังส่งยิ้มมาให้ เสียงใสตะโกนโต้กลับอย่างดังเช่นกัน มือเล็กโบกมือให้ชายหนุ่มที่ยืนมองเธอด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

" รออยู่ตรงนั้นนะ เดี๋ยวลงไปหา "

" ค่ะ! "

ชายหนุ่มรีบเดินเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัวด้วยความรวดเร็ว มือหนาคว้าเสื้อยืดสีขาวติดมือมาด้วยก่อนจะเร่งฝีเท้าลงมาหาหญิงสาวที่สระว่ายน้ำ เสื้อยืดถูกสวมใส่อย่างเรียบร้อยก่อนวิ่งมาถึง เขาอมยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อเห็นลี่หลินกำลังจะหย่อนขาลงในสระ

" ทิ้งให้นอนคนเดียวอีกแล้วนะ "

" ก็เห็นหลับสบายเลยไม่อยากปลุก....แล้วนี่วิ่งผ่านน้ำมาหรอคะ....คุณป๋า~ "

" เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ?? "

" คุณป๋า~ "

มือหนาลูบศีรษะของเธอก่อนจะค่อยๆ หย่อนตัวลงนั่งข้างๆ หญิงสาว คนตัวเล็กหันมาส่งยิ้มให้เขา ก่อนที่มือหนาจะดึงตัวของเธอเข้าซบอกแกร่ง คำเรียกสถานะของลี่หลินทำให้หิรัญชะงักเล็กน้อย เธอเลยดันตัวออกจากอกแกร่งของเขาแล้วสบตากับชายหนุ่ม

" ทำไมเรียกแบบนั้น "

" ก็หลินได้ยินคุณตะวันบอกกับคนอื่นๆ ในบ้านว่า....หลินเป็นลูกเลี้ยงคุณ "

' ไอ้ตะวัน!! ' เขาสบถในใจอย่างหัวเสียเมื่อลูกน้องคนสนิทดันหลุดปากพูดให้คนอื่นฟัง หิรัญส่งยิ้มให้หญิงสาวก่อนจะหลบสายตาที่กดดันของเธอ

" บอกมาเดี๋ยวนี้นะ....คุณป๋า~ "

" เฮ้ย!! ........ใบนั้นไม่น่าเป็นใบรับรองเลยเนอะ......น่าจะใบสมรสแทน "

เขานิ่งไปพักใหญ่ ก่อนจะตอบกลับมาและทั้งๆ ที่เป็นคำพูดประชดแต่น้ำเสียงกลับแฝงไปด้วยการหยอกเย้า ชายหนุ่มกุมมือเล็กของเธอเอาไว้แน่นแล้วสบตากับหญิงสาวอย่างจริงจัง

" อะไรของคุณเนี่ย......หลินงงกว่าเดิมอีก "

" ฮ่า! เอาเป็นว่า.....ลูกเลี้ยงคือสถานะบังหน้า......สถานะจริงๆ เธอคือเมียฉัน.....จำไว้นะ!! "

น้ำเสียงที่ดูร่าเริงแต่แฝงไปด้วยความจริงจังในประโยคท้าย ลี่หลินถึงกับนิ่งค้าง มือหนายื่นไปขยี้หัวของหญิงสาวอย่างมันเขี้ยวก่อนจะดึงตัวของเธอเข้ามากอดเอาไว้แนบแน่น

" อ่า! ปล่อยเลยนะ.....เดี๋ยวมีใครมาเห็น "

" แล้วไง.......เธอคือเมียฉันนะ.....จะกอด!ใครจะทำไม!! "

คนตัวเล็กรีบดันตัวออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่มทันที หิรัญทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เสียงทุ้มพูดออกมาอย่างไม่สนว่าใครหน้าไหนจะได้ยิน เธอค่อยๆ ขยับตัวหันมานั่งประจันหน้ากับชายหนุ่ม ดวงตาของทั้งคู่ประสานกันอย่างไม่ยอม

" คุณป๋า!! "

" คุณสามี!! "

" โอ๊ย!! คุณหิรัญ "

" มันเขี้ยวเว้ย!! "

ดวงตาคู่สวยของเธอมองหน้าชายหนุ่มอย่างไม่พอใจ เสียงใสดุชายหนุ่มตรงหน้าเมื่อเห็นท่าทีที่ไม่ยอมของเขา หิรัญเองก็ตะคอกกลับใส่หญิงสาวทันที มือหนาบีบจมูกเล็กของเธออย่างแรงเมื่อเห็นสายตาดุ

" ไอ้รัญ!! "

" ............. "

ทั้งสองที่กำลังจับจ้องกันอย่างไม่ยอม จู่ๆ ก็มีเสียงเรียกขัดจังหวะดังมาจากด้านหลัง หิรัญและลี่หลินหันไปตามเสียงเรียกก็พบกับชายหนุ่มในชุดเสื้อยืดกางเกงขายาวสบายๆ กำลังเดินตรงมายังทั้งสองคน

" สวัสดีครับ "

" ........สวัสดีค่ะ "

คุณหมอหนุ่มหย่อนตัวลงนั่งข้างๆ หญิงสาว เธอขยับตัวชิดกับหิรัญทันที เหมือนไม่ไว้ใจคนด้านหน้า มือหนาโอบกอดคนตัวเล็กอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นท่าทีของเพื่อนที่เหมือนจะสนใจในตัวของลี่หลิน

" นี่ไอ้หมอทิน.....เพื่อนฉันเอง "

" ส่วนนี่หลิน!! "

ทั้งสองยิ้มให้กันอีกครั้ง หิรัญยันตัวลุกขึ้นจากสระว่ายน้ำไม่ต่างจากคุณหมอทิม มือหนายื่นออกมาตรงหน้าของลี่หลิน เธอลังเลอยู่พักใหญ่มองชายหนุ่มที่ไม่คุ้น หิรัญเห็นท่าทีของเพื่อนเลยรีบโน้มตัวลงประคองหญิงสาว

" ช้าๆ นะหลิน "

" ............... "

แขนเรียวยันตัวขึ้นจากพื้นด้วยความทุลักทุเล มือหนาโอบเอวบางเอาไว้แน่นเพื่อช่วยผ่อนแรงของหญิงสาว หมอทิมพยายามเข้ามาช่วยแต่ก็ถูกหิรัญดันตัวเข้ามาขวางเอาไว้

" เดี๋ยวทานข้าว ทานยาเสร็จแล้ว พี่ทำแผลให้นะครับ "

" ............... "

" ไม่ต้อง!! เดี๋ยวกูทำเอง "

คุณหมอหนุ่มยังไม่ยอมแพ้เดินอ้อมไปอีกทางเพื่อที่จะได้เดินข้างๆ กับลี่หลิน ดวงตาร้อนของคุณหมอทิมจับจ้องเธออย่างเต็มไปด้วยความเสน่หา เสียงทุ้มของหิรัญพูดออกมาอย่างไม่พอใจและแฝงไปด้วยความหวงอย่างกับคนตัวเล็กเป็นสมบัติส่วนตัว

ห้องอาหาร

ตอนนี้เหล่าแม่บ้านกำลังจัดเรียงโต๊ะกันอย่างเร่งรีบ อาหารเช้าหลากหลายพร้อมเสิร์ฟให้กับผู้เป็นนาย ป้าหัวหน้าแม่บ้านรีบตรวจเช็คบนโต๊ะทันทีเพราะกลัวว่าจะมีอะไรตกหล่น

" นาย! รับกาแฟเลยไหมคะ? "

" ไม่!......ขอเป็นข้าวต้มก็แล้วกันครับป้าแสง "

" อ่อ! ได้ค่ะนาย "

ใบบัวเด็กใช้ในบ้านรีบเข้ามาหาผู้เป็นนายทันที หิรัญตอบปัดไปอย่างไม่สนก่อนจะหันมาบอกกับป้าหัวหน้าแม่บ้าน มือหนาค่อยๆ ประคองหญิงสาวในอ้อมแขนลงนั่งที่เก้าอี้ช้าๆ

" เช้านี้มีอะไรทานบ้างครับป้า "

" ข้าวต้มกุ้งค่ะคุณหมอ.......คุณหลินทานได้ไหมคะ "

" ได้ค่ะ.....ขอบคุณนะคะป้าแสง "

ชามข้าวต้มกุ้งถูกวางไว้ตรงหน้าของเจ้านายทั้งสาม เมื่องานเสิร์ฟทุกอย่างจบลงเหล่าแม่บ้านก็เดินออกไปจากห้องทำงานทันทีเพราะหิรัญไม่ชอบให้ใครเข้ามาวุ่นวาย

ประเทศจีน

เมืองซัวเถา

ณ.บ้านตระกูล จาง

" สามวันแล้วนะป๊า......เรายังไม่เจอตัวอาหลินเลย "

" ................. "

" บ้านจิงไป๋ก็ไม่มี.......อั้วคิดไม่ออกแล้วว่าอีจะไปไหน "

" ............... "

" ป๊า!!!.......ฟังอั้วอยู่รึเปล่า "

สองพ่อลูกมีสีหน้าที่เคร่งเครียดเป็นอย่างมาก หยุนตะคอกใส่จางเฉินอย่างดังเพื่อเรียกสติของผู้เป็นพ่อ ดวงตาคมชำเลืองมองหน้าลูกชายอย่างไม่พอใจก่อนจะทุบโต๊ะดังสนั่นไปทั่ว

ปึก!

" ได้ยินเว้ย!!! อั้วก็กำลังตามหาอีอยู่เหมือนกัน.....ถ้าไม่ได้ตัวอี....เราสองคนจบเห่แน่!! "

" หมายความว่ายังไงป๊า! "

" ก็จางเฉิงมันเซ็นพินัยกรรมยกหุ้นในส่วนของมันให้อาหลินทั้งหมด......ไม่ว่าจะหุ้นของอะไรที่มันถืออยู่ล้วนแต่ตกเป็นของอาหลิน.....ถ้าเราพิสูจน์ไม่ได้ว่าอาหลินอีตายไปแล้ว......ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม!! "

" ป๊าจะบอกว่า......เราต้องหาตัวอาหลินให้เจอไม่ว่าจะตัวเป็นๆ หรือศพอย่างงั้นหรอ!!? "

" ใช่!! "

น้ำเสียงที่หนักแน่นยืนกรานอย่างชัดเจน ใบหน้าของจางเฉินไม่สามารถเดาอารมณ์ได้อีกทำเอาหยุนถึงกลับหมดคำโต้แย้งใดๆ ออกมา สองพ่อลูกยังคงนั่งนิ่งหมดหนทางแก้ไขก่อนที่จางเฉินจะลุกออกไปข้างนอกเพื่อสงบสติ

ณ.บ้านตระกูล หยาง

" หุ้นของบริษัท จาง ตกได้ขนาดนี้เลยหรอเนี่ย "

" เราช้อนซื้อเลยไหมเฮีย? "

" ยังก่อนอาหมวย......อั้วอยากเห็น.....ว่าไอ้แก่เฉินมันจะทำยังไงให้ จาง คอร์ปอเรชั่นกลับมารุ่งโรจน์ได้อีกครั้ง "

" งั้นเดี๋ยวอั้วจะช่วยปั่นให้หุ้นมันตกมากกว่านี้ "

" ฮ่า ฮ่าๆ ดี!! "

หยางเฟิงหัวเราะออกมาอย่างสะใจ มือหนาหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบอาหารให้กับหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างสนิทสนม ทั้งสองยังคงพูดคุยเรื่องของตระกูลจางกันสนุกปาก

ประเทศไทย

ณ.บ้านเลิศวชิรกุล

22:00 น.

" นอนก่อนเลยนะ......เดี๋ยวฉันขอไปเคลียร์งานก่อน "

" ค่ะคุณป๋า~ "

มือหนาค่อยๆ ดึงเสื้อของหญิงสาวลงเมื่อทำแผลให้เธอเสร็จ เขาวางกล่องพยาบาลไว้ข้างหัวเตียงก่อนจะดึงผ้าห่มผืนใหญ่ขึ้นมาคลุมตัวของลี่หลิน คนตัวเล็กรับปากเขาด้วยน้ำเสียงที่ออดอ้อนแต่เหมือนจะไม่ค่อยถูกใจชายหนุ่ม

" บอกว่าให้เรียกคุณสามี......อันนั้นมันสถานะบังหน้า "

" ก็หลินอยากใช้สถานะนี้อ่ะ "

" หลิน!!....อย่าให้หายนะ....แม่งจะจับกดให้จมเตียงเลย "

คนตัวเล็กยังคงดื้อดึงย้ำสถานะที่ปลอดภัยของเธอ เสียงทุ้มของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความข่มขู่แต่กลับแฝงไปด้วยน้ำเสียงกระเส่าหยอกล้อเธอ ดวงตาคมจับจ้องหญิงสาวแล้วส่งสายตากดดัน

" ขู่หรอ!!? "

" ไม่ได้ขู่......รอให้แผลหายก่อนเถอะ......เธอเสร็จฉันแน่!! "

เขาดันตัวขึ้นจากเตียงก่อนจะหันไปหยิบกล่องพยาบาล ชายหนุ่มหันหลังให้หญิงสาวก่อนจะหันกลับมาอีกครั้งแล้วโน้มตัวบดจูบเธออย่างเร่าร้อนโดยที่ลี่หลินยังไม่ทันได้ตั้งตัว ลิ้นหนาค่อยๆ แทรกเข้าไปหยอกล้อกับลิ้นเล็กของเธอจนพอใจก่อนจะยอมถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง

" ไอ้คุณป๋า!! "

" คุณสามีเว้ย!! "

เสียงใสตะโกนไล่หลังชายหนุ่มอย่างดัง หิรัญเองก็ไม่ยอมแพ้หันกลับมาตะคอกใส่หญิงสาวเช่นกัน ก่อนที่มือหนาจะกดปิดไฟในห้อง ' ไอ้คุณหิรัญบ้า.....ชอบเอาแต่ใจอยู่เรื่อยเลย ' ลี่หลินพึมพำออกมาเบาๆ เธอระบายรอยยิ้มออกมาอย่างสบายใจก่อนที่ดวงตากลมจะค่อยๆ ปิดลง

ห้องทำงานขนาดใหญ่ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับห้องนอน หิรัญที่อยู่ในชุดนอนสีกรมกำลังเปิดแฟ้มเอกสารขึ้นมาเซ็น ใบหน้าหล่อยังคงยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ แฟ้มเอกสารจำนวนมากเริ่มลดลงไปเรื่อยๆ

" กาแฟมาแล้วค่ะ นาย "

" ฉันไม่ได้บอกว่าจะเอา "

" บัวอยากเอา.......เอ่อหมายถึงเอากาแฟมาให้ค่ะ "

จู่ๆ ใบบัว สาวใช้ก็เปิดประตูเข้ามาโดยที่หิรัญยังไม่ได้อนุญาตเลยสักนิด ใบหน้าหล่อหุบยิ้มอย่างรวดเร็ว มือเล็กค่อยๆ วางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะทำงานตรงหน้าของชายหนุ่มก่อนจะเดินอ้อมไปยังด้านหลังของเขา

" บัวนวดให้นะ "

" ............. "

ชายหนุ่มไม่ยอมตอบ เขายังคงเร่งมือเซ็นเอกสารให้เสร็จ มือเล็กเริ่มเคลื่อนมาด้านหน้าก่อนจะค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อของผู้เป็นนายออก ใบบัวจับเก้าอี้ทำงานให้หันมาหาเธอ ดวงตาคู่สวยมองชายตรงหน้าอย่างต้องการก่อนจะนั่งคร่อมตัวเขาอย่างถือวิสาสะ

" อ๊า นาย!!.......บัวเสียวจังเลย "

" ............. "

เสียงกระเส่าของหญิงสาวดังไปทั่วห้อง เธอขยับตัวไปมาถูไถตัวตนใหญ่ของชายหนุ่มผ่านเนื้อผ้าซาตินชุดนอนเพื่อปลุกอารมณ์ตัณหาของหิรัญให้ลุกขึ้นมา มือเล็กลูบไล้ไปทั่วหน้าท้องแกร่งที่เรียงตัวกันอย่างสวยงาม กางเกงนอนถูกถอดออกอย่างง่ายดาย มือหนาจับบังคับสะโพกของเธอให้ถูไถไปตามความยาวของเขา

ภายในห้องนอนที่อยู่ตรงข้ามกับห้องทำงานของชายหนุ่ม หญิงสาวที่หลับใหลอยู่บนเตียงใหญ่ จู่ๆ ก็เริ่มกระสับกระส่าย เม็ดเหงื่อขนาดเล็กเริ่มผุดขึ้นเต็มกรอบหน้าของเธอ ดวงตากลมที่ปิดอยู่เริ่มมีน้ำใสไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้

ปัง!

' ป๊า!! '

' เฮือก!! '

เพล้ง!!