บทที่ 13 | สายเปย์

ห้องประชุม

" ไหนหลักฐานที่บอกว่า......ลื่อได้รับการแต่งตั้ง........แล้วแต่งตั้งจากใคร "

" ใจเย็นๆ สิครับคุณเฉิน "

ปึง!!

" อย่ามาเล่นลิ้นอาไป๋.....รีบๆ เอาออกมา......หรือว่าลื่อไม่มีอย่างที่พูด "

" ผมทำอะไรมีหลักฐานเสมอครับ.....คุณจางเฉิน!! "

จางเฉินทุบโต๊ะดังลั่นสนั่นเมื่อรู้สึกไม่พอใจกับคู่สนทนา เสียงทุ้มของชายสูงวัยตวาดคนตรงหน้าอย่างเหลืออด มือหนาของจิงไป๋กำเข้าหากันแน่นสุ้มเสียงของเขาพูดออกมาอย่างสะกดกลั้นอารมณ์

" นี่ครับ!! หลักฐานที่ทุกคนอยากเห็น "

" .............. "

ใบคำสั่งรักษาการตำแหน่งประธานกรรมการบริหารของบริษัทถูกวางตรงหน้าของจางเฉินทันที มือหนาที่เต็มไปด้วยรอยย่นหยิบมันขึ้นมาอ่านทุกบรรทัดอย่างละเอียด

" แล้วอั้วจะแน่ใจได้ยังไงว่านี่คือลายเซ็นจริงๆ ของจางเฉิง!!? "

" นั้นมันก็แล้วแต่คุณเฉินจะคิดเลยครับ....แต่เอกสารทุกอย่างมีลายเซ็นของคุณเฉิงและพยาน.....ทุกอย่างถูกต้องตามกฎหมาย "

" ............. "

" ในเมื่อทุกคนไม่มีข้อสงสัย......ผมก็จะยึดตามใบคำสั่งฉบับนี้....และพรุ่งนี้ผมจะเข้ามาทำงานแทนคุณจางเฉิงทั้งหมดจนกว่าเราจะพิสูจน์ได้ว่า...คุณจางลี่หลินยังมีชีวิตอยู่.......และเมื่อวันนั้นมาถึงผมจะคืนตำแหน่งประธานให้เธอ "

คำสั่งของจิงไป๋แฝงไปด้วยบารมีที่น่าเกรงขามอย่างกับผู้มีอำนาจที่เหนือกว่าทุกคนในห้องประชุม มือหนารวบเอกสารทุกอย่างใส่ซองสีน้ำตาลเหมือนเดิมแล้วเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้จางเฉินตอบคำถามของผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ

ณ.บ้านเลิศวชิรกุล

13:00 น.

ห้องครัวขนาดใหญ่ที่มีเครื่องครัวครบวงจร หญิงสาวในชุดแม่บ้านกำลังจัดเตรียมทำขนม เตาอบขนมขนาดใหญ่ถูกเปิดขึ้นพร้อมกับมือเล็กที่ดันถาดขนมเข้าเครื่อง

" หอมจังเลย ยัยดาว "

" ชิมให้ดาวหน่อยสิ สูตรใหม่เลยนะ "

ขนมหวานถูกตัดแบ่งใส่จานอย่างเรียบร้อยก่อนจะค่อยๆ วางลงบนเคาน์เตอร์บาร์ มือเล็กยื่นช้อนขนาดเล็กที่ใช้สำหรับทานขนมให้กับป้าแสงที่เป็นป้าแท้ๆ ของเธอ

" คุณหลิน! "

" คะ! ป้าแสง? "

หญิงสาวในชุดเดรสสีขาวกระโปรงยาวกำลังเดินออกไปที่สวนต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงเรียกของหญิงวัยกลางคนที่ดังมาจากในครัว เธอเดินมาหาต้นเสียงก็พบกับป้าแสงและดวงดาวที่กำลังทำขนมอยู่

" ทานขนมไหมคะ.....ยัยดาวพึ่งทำเสร็จเลย "

" ............ "

" ลองชิมให้ดาวหน่อยนะคะ คุณหลิน "

ดวงดาวที่มีอายุไล่เลี่ยกับลี่หลินรีบยื่นจานขนมชิ้นใหม่ให้ทันที เธอส่งยิ้มมาให้กับหญิงสาวอย่างเป็นมิตร มือเล็กค่อยๆ ตักขนมขึ้นมาก่อนจะสำรวจหน้าตาของมัน

" แต่งหน้าเค้กสวยมากเลย "

" ขอบคุณค่ะ........ดาวว่าจะทำไปขาย.....คุณหลินว่าดีไหม "

" ขอลองก่อนนะ "

ลี่หลินส่งยิ้มให้กับดวงดาวและป้าแสงที่กำลังจ้องมองมาที่เธอเหมือนรอลุ้นว่าหญิงสาวจะชอบเจ้าขนมนี่ไหม ช้อนเล็กค่อยๆ เคลื่อนช้าๆ แต่ในจังหวะที่กำลังจะเข้าปากเล็ก มือหนาก็ดึงเข้าปากหยักของตัวเองอย่างรวดเร็ว

" อ๊า! คุณป๋า~ ชิ้นนั้นของหลิน!! "

" อื้ออร่อย! ทำขายได้เลยดาว "

ชายหนุ่มยกยิ้มอย่างชอบใจเมื่อแกล้งคนตัวเล็กได้สำเร็จ มือหนาหยิกแก้มนิ่มของเธออย่างมันเขี้ยว ก่อนจะหันไปบอกดวงดาวสาวใช้อีกคนด้วยสีหน้าที่จริงจัง คำพูดของผู้เป็นนายทำให้หญิงสาวนิ่งไปพักใหญ่ก่อนจะสะบัดหัวแรงๆ เพื่อเรียกสติ

" นาย....ว่ายังไงนะคะ "

" ฉันบอกว่า.......ทำขายได้เลย "

หิรัญที่กำลังหยอกล้อกับลี่หลิน เขาหันมาพูดกับดวงดาวอีกครั้งก่อนจะจูงมือคนตัวเล็กออกมา มือหนาโอบเอวของเธอเอาไว้แน่นแล้วพาเดินขึ้นห้องนอนอย่างรวดเร็ว

" มีอะไร!!? ดูรีบร้อนจัง "

" เปลี่ยนชุด!! จะพาไปช็อป "

เสียงทุ้มพูดออกมาอย่างแผ่วเบาข้างๆ ใบหูของเธอ ชายหนุ่มเดินต้อนหญิงสาวจนสุดห้องแต่งตัว แขนแกร่งกักขังคนตัวเล็กให้อยู่ในอ้อมกอด ดวงตาคมฉ่ำเยิ้มมองคนตรงหน้าอย่างหลงใหล เขายกมือขึ้นเกี่ยวปอยผมนุ่มของเธอขึ้นทัดใบหู

" สายเปย์หรอเรา หื้มมม "

" อยากได้อะไร......ให้เต็มที่เลยครับ "

ดวงตากลมสบตาเจ้าเล่ห์ของเขาก่อนจะนึกสนุกอยู่ในใจ เสียงพูดกระเส่าอย่างแผ่วเบาข้างใบหูของเธอ ทำเอาคนตัวเล็กขนลุกซู่ไปทั้งตัว เขาดันตัวออกเล็กน้อยก่อนจะโน้มตัวลงบดจูบหญิงสาวอย่างเร่าร้อน

" อื้อออออ ป๋า........ไหนบอกจะพาไปช็อป "

" ก็ได้!! "

มือเล็กดันตัวของชายหนุ่มให้ถอนจูบออกเสียงใสออดอ้อนเขาสุดใจ เสียงทุ้มที่ตอบรับของเขาแฝงแววถอนใจเล็กน้อย มือหนาคว้าเสื้อคลุมมาสวมใส่ให้คนตัวเล็กก่อนจะจูงมือพาเดินออกจากห้องนอน

" นายค่ะ........ "

" ใบบัว!! "

เสียงใสเรียกเจ้านายหนุ่มเมื่อเห็นว่าเขากำลังจูงมือหญิงสาวอีกคนออกไปด้านนอก ชายหนุ่มเรียกชื่อผู้หญิงตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเย็นๆ แต่แฝงไปด้วยการวางอำนาจ เธอหันมามองตาขวางใส่เขาก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย

" มีอะไรกันรึเปล่า "

" เปล่าครับนาย.......นายรีบไปทำธุระเถอะครับ "

หิรัญที่ได้ยินเสียงของกิตลูกน้องมือขวา เขาหันกลับมาถามเมื่อเห็นใบบัวและกิตกำลังยืนจ้องหน้ากันอยู่ ทั้งสองหันมามองผู้เป็นนายอย่างพร้อมเพรียง ชายหนุ่มตอบปฏิเสธผู้เป็นนายอย่างหนักแน่นก่อนจะจูงมือของหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ กันออกไปให้พ้นสายตาของเจ้านายหนุ่ม

ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ใจกลางกรุง รถตู้คันหรูแล่นเข้ามาในบริเวณที่จอดรถในโซน VIP ชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงสแล็คสีดำกับรองเท้าผ้าใบสีขาว ทำให้หิรัญดูอ่อนกว่าอายุเลขสามของเขาเป็นอย่างมาก เขาจับมือเล็กเอาไว้แน่นก่อนจะพาไปร้านเสื้อผ้าแบรนด์หรู

" ห้ามโป๊เด็ดขาด!! "

" รับทราบค่ะ ป๋า "

เสียงใสรับปากชายหนุ่มอย่างหนักแน่น เขานั่งลงบนโซฟารับรองเพื่อให้ความเป็นส่วนตัวแก่คนตัวเล็กให้ได้เลือกตามใจชอบ ดวงตาคมจับจ้องหญิงสาวตรงหน้าอย่างตักเตือนเมื่อเห็นมือเล็กกำลังคว้าเสื้อสายเดี่ยวลายลูกไม้สีขาวเว้าลึกช่วงหน้าอกขึ้นมาลองทาบตัว ลี่หลินเชิดหน้าใส่อย่างไม่สนก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อผ้าในรูปแบบต่างๆ ตามสไตล์ของเธอ

" เหมือนคำสั่งนายจะไม่ได้ผลนะครับ "

" หึ!! นี่แหละ........คุณหนูลี่หลินของฉัน "

หิรัญแค่นหัวเราะออกมาอย่างชอบใจเมื่อเห็นสีหน้าที่มีความสุขของหญิงสาว การ์ดแพลทินัมสีดำถูกยื่นให้กับตะวันลูกน้องคนสนิท เขารับมันมาก่อนจะเดินไปหาหญิงสาวที่กำลังเดินไปที่เคาน์เตอร์ชำระเงินพร้อมกับเสื้อผ้ามากมายที่พนักงานกำลังจัดใส่ถุง

" โป๊ของป๋า....กับของหลินไม่เหมือนกันนะ "

" หึ!! ตามใจ......กลับบ้านจะให้ลองทุกตัวเลย "

" ได้เลยค่ะ!! "

น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยการประชดแต่ก็เด็ดขาดในช่วงท้าย หญิงสาวเชิดหน้าตอบรับอย่างไม่กลัว มือหนายังคงกระชับมือเล็กเอาไว้แน่นก่อนจะพาเดินไปซื้อของที่จำเป็นโดยที่เขาก็ไม่ได้ขัดใจแถมยังตามใจจนมือหนาทั้งสองข้างของตะวันเต็มไปด้วยถุงแบรนด์มากมาย

" เอ่อ.....นายครับ "

" ว่า?? "

" ผมจะขอไปห้องน้ำสักหน่อยครับ "

ตะวันชำเลืองมองถุงมากมายในมือก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาส่งสายตาอ้อนวอนให้กับเจ้านาย หิรัญรับถุงมากมายมาถือเอาไว้โดยมีลี่หลินช่วยถืออีกสามสี่ถุงก่อนที่ตะวันจะรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกล

" ป๋า!!......รอตรงนี้นะ เดี๋ยวหลินขอไปดูกระเป๋าก่อน "

" อื้ออ......รีบมานะ "

เสียงทุ้มพูดออกมาอย่างแผ่วเบา หญิงสาวส่งยิ้มหวานออกมาให้ชายหนุ่มก่อนจะเดินเข้าไปเลือกกระเป๋าที่หมายตาเอาไว้ กระเป๋าหลากหลายแบบถูกยื่นให้กับพนักงานทันที คนตัวเล็กออกมาพร้อมกับถุงมากมายก่อนจะรีบเดินตรงมาหาหิรัญที่กำลังยืนรออยู่ที่เดิม

พลั่ก!! ตุ๊บ!!

" โอ๊ย!! ขอโทษค่ะ "

" ขอโทษครับ......ผมไม่ได้มอง "

ชายหนุ่มที่เอาแต่เดินก้มหน้ากดโทรศัพท์ชนเข้ากับหญิงสาวที่กำลังเดินออกมาจากร้านกระเป๋าอย่างแรงจนถุงมากมายหล่นลงพื้น มือเล็กรีบเก็บของต่างๆ ใส่ถุงอย่างรวดเร็วโดยมีมือหนาของคู่กรณีช่วยอีกแรง เสียงทุ้มยังคงเอ่ยขอโทษเธออยู่ตลอด

" หลิน!! เจ็บตรงไหนไหม "

" นิดหน่อย "

มือหนาจับเข้าที่ต้นแขนของหญิงสาวก่อนจะออกแรงดึงให้ลุกขึ้น เขารีบสำรวจมองหาแผลบนตัวเธอ ตะวันยื่นมือออกไปรับถุงที่เหลือจากชายหนุ่มคู่กรณีตรงหน้า

" ผมต้องขอโทษอีกครั้งนะครับ "

" ไม่เป็นไรค่ะ......ฉันเองก็ไม่ได้ระวังเหมือนกัน ขอโทษด้วยนะคะ "

เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมามองหญิงสาว นัยน์ตาคมมองผู้หญิงตรงหน้าอย่างหลงใหล เขาไล่สายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะหลุดยิ้มออกมาแต่ชายหนุ่มก็ต้องรีบหลบสายตาเมื่อสบเข้ากับดวงตาคมที่จับจ้องเขาอย่างอาฆาต คนตัวเล็กรีบกระชับมือหนาของหิรัญเอาไว้แน่นเมื่อรู้สึกว่าตนเองกำลังถูกคุกคามจากชายคู่กรณี