All Chapters of ดวงใจของคีย์นลิน(Mpreg): Chapter 31 - Chapter 40

เช้าวันต่อมาณ.ร้านK.linเบเกอรี่เวลา10:15นาที"ขออเมริกาโน่เย็นกับเค้กสตอเบอรี่ให้พี่ที่หนึ่งครับ"เสียงทุ้มเอ่ยสั่งเมนูกาแฟโปรดของตัวเองพร้อมกับเอ่ยสั่งเค้กที่คนตัวเล็กเจ้าของร้านเป็นคนทำมาหนึ่งอย่างพร้อมกับยืนเงินแบงก์สีเทาให้กับเจ้าของร้านส่วนนรินทร์ที่ได้ยินน้ำเสียงอันคุ้นเคยก็เงยหน้าขึ้นมามองสำรวจชายหนุ่มที่ยืนอยู่อีกฝั่งของเคาน์เตอร์บาร์ นัยน์ตาสวยไล่มองสำรวจใบหน้าหล่อที่ปกปิดด้วยผ้าปิดจมูกกว่าครึ่งหน้า แต่ถึงจะใส่ผ้าปิดจมูกปกปิดร่องรอยความฟกช้ำดำม่วงบนใบหน้าแค่ไหนก็ไม่สามารถปกปิดได้หมด เพราะยังคงมีรอยที่โผล่พ้นมาให้นลินได้เห็น นลินจ้องมองคนตรงหน้าอยู่สักพักก่อนที่จะล่ะสายตาแล้วหันไปทำเมนูให้กับคีย์หลังจากรับเงินและทอนเงินเสร็จสรรพและไม่นานนลินก็นำไปเสิร์ฟให้กับคีย์ที่กลายเป็นโต๊ะตัวประจำของเจ้าตัวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว"กาแฟที่ลูกค้าสั่งได้แล้วครับ"ฐิระเชษฐ์มองสำรวจทุกการกระทำของคนตัวเล็กพลางมือหนาก็เอื้อมหมายจะไปแตะแขนเรียวของอดีตคนรักแต่แล้วก็ต้องชะงักมือหนาไว้กลางอากาศ เมื่อนลินนั้นยังมีท่าทีตื่นตระหนกและถอยหลังหนีจากสัมผัสของเขาอีกแล้ว"ขอโทษ ถ้าคีย์ทำให้ลินตกใจ"เสียงทุ้มเอ

ฐิระเชษฐ์และนรินทร์มองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่กทันที เมื่อลูกชายตัวน้อยของพวกจะให้คีย์มานอนกับตัวเองให้ได้ ด้านคีย์นั้นก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่จะได้มานอนค้างอ้างแรมกับอดีตคนรักที่เขาเฝ้าคิดถึงมาตลอดหกปีที่ผ่านมา แต่ด้านนลินนั้นกับรู้สึกส่วนทางเพราะเขานั้นไม่อยากจะกลับไปยุ่งเกี่ยวหรือใกล้ชิดกับคีย์อีกเพราะเขาไม่อยากที่จะกลับไปเจ็บปวดอีกแล้วแต่สุดท้ายก็นั่นแหละ ด้วยความที่เขาไม่อยากที่จะสร้างบาดแผลในใจให้กับลูกชายตัวน้อยของเขา เขาก็คงต้องยอมให้คนตัวสูงอดีตคนรักของเขาก้าวเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวอีกครั้ง"โอเคครับๆ ไว้วันพรุ่งนี้เราค่อยให้ปะป๊ามาค้างกับเรานะครับ แต่วันนี้น้องคิรินต้องให้ปะป๊ากลับไปทำงานก่อนนะครับ ถ้าน้องคิรินดื้อแล้วงานปะป๊าไม่เสร็จพรุ่งนี้ปะป๊าก็ไม่ได้มาค้างกับเรานะครับ"เสียงทุ้มใสเอ่ยพูดกับลูกชายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนพลางใบหน้าหวานก็คลี่ยิ้มอบอุ่นส่งให้ลูกน้อย ก่อนที่ใบหน้างามจะเงยไปสบมองคนตัวสูงแล้วพยักหน้าให้น้อยๆเป็นเชิงบอกว่าเขานั้นอนุญาตให้คีย์มาค้างกับลูกน้อยในวันพรุ่งนี้ซึ่งพอคีย์เห็นก็ฉีกยิ้มกว้างอย่างดีใจในทันที ที่คนตัวเล็กยอมที่จะให้เขากลับเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวอ

"ลุคพาน้องนลินกลับเข้าไปในร้าน"เสียงทุ้มทรงพลังเอ่ยสั่งลูกน้องคนสนิทที่คอยติดตามเขามาตลอดตั้งแต่ไหนแต่ไร และเมื่อได้ยินคำสั่งของผู้เป็นนายลุคก็ปฏิบัติตามในทันที นรินทร์ที่เห็นลุคชายวัยกลางชายคนที่เขารู้จักมาตั้งแต่จำความได้ผ่ายมือเป็นเชิงสัญลักษณ์ให้เขาเดินนำหน้าเพื่อกลับเข้าไปในร้านตามคำสั่งของบิดาก็ก้าวเดินแต่โดยดีเพราะเขานั้นไม่อยากทำให้ลุคชายวัยกลางคนเปรียบเสมือนญาติผู้ใหญ่คนสนิทของเขาอีกคนต้องมาลำบากใจเพราะเขาอีกคน"กูจะให้โอกาสมึงอีกครั้ง กลับไปใช้ชีวิตแบบสงบๆที่ประเทศที่เป็นถิ่นของมึงซะ"ฟิลิปป์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบอีกครั้งหลังจากที่ลูกชายได้เดินหายออกไปกับลุคตามคำสั่งพร้อมกับที่ขายาวก้าวเดินเข้าไปประชิดตัวของฐิระเชษฐ์ที่โดนลูกน้องสองคนของเขาจับล็อกตัวไว้"ผมไม่กลับ! ผมจะมาทวงลูกกับเมียของผมคืน ต่อให้ตายตรงนี้ผมก็ต้องเอาเมียกับลูกของผมคืนมาให้ได้"คนที่โดนล็อกตัวอยู่นั้นเอ่ยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่นพลางนัยน์ตาคมก็แสดงแววตามุ่งมั่นและไม่เกรงกลัวคนตรงหน้าให้ฟิลิปป์เห็น ฟิลิปป์เองก็จ้องมองนัยน์ตาไม่หวาดหวั่นของคีย์กลับอย่างแข็งกร้าวเช่นเดียวกัน ก่อนที่เท้าแกร่งของฟิลิปป์จะย

"มะ เมื่อกี้คีย์พูดว่าอะไรนะ ละ ลูกอย่างงั้นหรอ?"คานะเอ่ยถามน้องชายขึ้นด้วยน้ำเสียงตกใจและใบหน้าอึ้งๆ ส่วนคีย์ที่ได้ยินประโยคคำถามจากพี่สาวก็นึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองนั้นยังไม่เคยเอ่ยเรื่องของลูกชายให้พี่สาวได้รับรู้เลย จึงทำเพียงพยักหน้าน้อยๆและเอ่ยตอบพี่สาวไป"ครับลูกของผมกับนลิน แฟนคนนั้นที่ผมทิ้งเขาก่อนที่ผมจะกลับไปกับพี่""ตะ แต่เขาเป็นผู้ชายไม่ใช่หรอคีย์"คานะที่ได้ยินคำตอบจากน้องชายก็ยิ่งงงเข้าไปใหญ่ เพราะหล่อนจำได้ว่าแฟนของคีย์นั้นเป็นผู้ชาย จะท้องได้ยังไง แต่พอได้ยินคำอธิบายของคีย์หล่อนก็พยักหน้าน้อยๆอย่างเข้าใจ ถึงแม้หล่อนนั้นจะยังงงๆอยู่ก็เถอะ"ใช่ครับนลินเป็นผู้ชาย เขาเคยบอกผมตอนที่คบกันว่าแม่ของเขาเป็นผู้ชายหนึ่งในล้านที่มีมดลูกเหมือนผู้หญิงซึ่งพบเจอได้ยาก และคุณหมอก็บอกว่าเขานั้นอาจจะได้รับกรรมพันธุ์มาจากคุณแม่ด้วย และมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ""แล้วคีย์รู้ได้ยังไงว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกเขากับคีย์"คานะเอ่ยถามน้องชายอย่างสงสัยอีกครั้งพลางคิ้วเรียวสวยของหล่อนก็ขมวดเข้าหากันจนแทบจะเป็นปม"วันที่ผมกลับมาที่ประเทศนี้เพื่อคุยธุรกิจ มีเด็กน้อยวิ่งเข้ามากอดขาผมแล้วเรียกผมว่าปะป๊า แรกๆผมก็

"ไปมีเรื่องกับวัวแก่ที่คิดอยากจะกินหญ้าอ่อนมา แม่งอายุเป็นรุ่นราวคราวพ่อแล้วยังคิดจะมากินเด็กที่อายุห่างกันเป็นรอบอีก มิหนำซ้ำยังมีเมียแล้วด้วย ยังคิดอยากจะเลี้ยงต้อย กูขอให้เมียจับได้แล้วจับมันตอนสาธุ!!!"ฐิระเชษฐ์เอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าโกรธแค้น ส่วนเรียวตะที่ได้ยินก็ได้แต่นั่งขมวดคิ้วมึนงงกับคำพูดของเพื่อนสนิท ก่อนที่จะเอ่ยถามอย่างงงๆ"มึงพูดถึงใครวะคีย์ กูงงไปหมดแล้วเนี่ยยย""พูดถึงไอ้แก่หัวหน้าแก๊งPLมันมายุ่งกับเมียกู""คุณฟิลิปป์?"เรียวตะที่ได้ยินชื่อแก๊งก็เอ่ยชื่อชายวัยกลางคนที่เพื่อนสนิทพึ่งจะเอ่ยว่าเบาๆ ด้านคีย์ที่ได้ยินเพื่อนเอ่ยเหมือนรู้จักกับชายคนที่เขาพึ่งจะเอ่ยสาปแช่งเมื่อกี้ก็ได้แต่ขมวดคิ้วคมเขาหากันจนแทบจะเป็นปม ก่อนที่จะเอ่ยถามว่ารู้จักอย่างงั้นหรอ"มึงรู้จัก?""นักธุรกิจที่ไหนบ้างไม่รู้จักเขาวะ ว่าแต่มึงว่าเขาไปยุ่งกับเมียมึงหรอวะ เมียมึงใครทำไมกูไม่เห็นรู้ว่ามึงแต่งงาน ตั้งแต่ที่มึงทิ้งพี่นลินไปกูไม่เห็นมึงจะเปิดใจให้ใครเลย มึงไปแอบมีเมียตอนไหนวะ"เรียวตะเอ่ยพูดพลางถามด้วยสีหน้าสงสัยว่าเพื่อนตนนั้นไปแอบซุกเมียไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่"ก็เขานั่นแหละ"คีย์เอ่ยตอบเสียงเบาพลางหันหน้า