All Chapters of รักนี้อย่าหวนคืน: Chapter 31 - Chapter 40

มาถึงสุสาน บาทหลวงกำลังทำพิธี มีคนมาร่วมงานมากพอสมควร" แปลกๆไหม ร่างก็ยังหาไม่เจอ ทำไมถึงได้รีบจัดงานศพ พวกเขาไม่คิดว่าจะมีปาฏิหาริย์เหรอ บางทีเขาอาจจะยังไม่ตายก็ได้"ไอยวรินทร์พูดขึ้นมาอย่างสงสัย" อืม ผมก็คิดเหมือนคุณ ทุกอย่างดูรีบไปหมด"ภานุพงศ์พยักหน้าเห็นด้วย" ไอ้เจตมันกลัวน้ำ มันว่ายน้ำไม่เป็น มันเคยเล่าให้ฟังว่าตอนเด็กๆมันเคยจมน้ำเลยกลัวน้ำตั้งแต่นั้นมา แล้วทำไมมันถึงได้ไปอยู่ริมหน้าผาตรงทะเลได้ แถมมันยังพิการนั่งรถเข็นจะไปอยู่อะไรตรงนั้น เรื่องนี้มันดูมีเงื่อนงำ"คำพูดของธีรเดชทำให้ภูริตานึกถึงภาพที่ไอยวินทร์ส่งมาให้ดูก่อนหน้า ภาพที่เขตคามกับคามีเลียแนบชิดกัน ระหว่างพวกเขาสามคนมันต้องมีอะไรแน่ๆสายตาของเธอมองหาเขตคามจนไปเห็นเขายืนอยู่กับคามีเลีย ทั้งสองจับมือกันแน่นเธอกำมือแน่นไม่รู้ตัว ธีรเดชมองตามสายตาก่อนจะหันมามองภูริตาด้วยความเป็นห่วง ลูกน้องของเขตคามเห็นภูริตายืนมองอยู่ไม่ไกลก็รีบเข้าไปกระซิบ" คุณพายมาแล้วครับยืนอยู่ด้านหลังคุณ"เขตคามตกใจรีบปล่อยมือคามีเลียหันไปมองเห็นภูริตามองเขาด้วยแววตาผิดหวังเขากำลังจะเดินไปหา คามีเลียเห็นแบบนั้นก็แกล้งเป็นลม เขตคามรีบคว้ารับไว้แ

" ขนาดนอนอยู่เตียงเดียวกันคุณยังแอบลงไปหาเธอ ไปแก้ผ้าให้เธออม ไปเย่เธอ แล้วลับหลังฉันหล่ะกี่ครั้งกี่หนที่คุณบินมาที่นี่อ้างว่ามาหาหลานมาหาแคธี่ แต่ความจริงคงมาเอากับคามีเลียสินะ น่าขยะแขยงที่สุด"" ไม่ใช่นะพายไม่ใช่แบบที่คุณคิด ทุกครั้งที่ผมมา ผมมาหาแคธี่จริงๆ แคธี่บอกว่าคิดถึงผมอยากเจอผม ผมก็มา อยากให้ผมไปงานโรงเรียนแทนไอ้เจตผมก็ไป ผมแค่ทำหน้าที่แทนไอ้เจตชั่วคราวเท่านั้น"" ทำหน้าที่พ่อให้ลูกของน้องชายไม่พอ ยังทำหน้าที่ผัวแทนน้องชายอีก คุณนี่มันช่างเป็นคนดีจริงๆ"" ไม่ใช่พาย คุณเข้าใจผมผิด ผมสาบานตั้งแต่ผมแต่งงานกับคุณผมก็ไม่เคยเอาผู้หญิงที่ไหน"" ยกเว้นคามีเลีย"" ผมขอโทษ ผมสาบานแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้นแค่อารมณ์ชั่ววูบ"เขตคามจะคว้าแขนภูริตาแต่เธอเดินถอยหลังออกห่าง" เขตคาม เราเลิกกันเถอะ ลูกสองคนฉันจะดูแลพวกเขาเอง"" ไม่ ไม่เอา พายผมไม่เลิก ผมรักคุณผมไม่เลิก"" หยุดพูดว่ารักฉันสักที รักฉันแต่ไปเอากับคนอื่นน่าขยะแขยงที่สุด"ภูริตาวิ่งกลับไปที่บ้านอีกครั้ง เธอลืมไปว่าโทรศัพท์กับกระเป๋าของเธออยู่ในห้องนอนในนั้นมีทั้งบัตรสำคัญ เงินและพาสปอร์ตกลับมาถึงบ้านก็เห็นคามีเลียยืนอยู่ประตู

" คุณกับคนชื่อเจตรินสนิทกันไหม"" ไม่เลย ผมกับไอ้เจตเคยเจอกันแค่ไม่กี่ครั้งแทบไม่เคยคุยกันเลย แต่ทักทายตามมารยาทนิดหน่อยเวลาเจอกัน"" แล้วคุณจะตามหาเขาต่อไปไหม"" แน่นอน ถึงยังไงเขาก็เป็นญาติผมคนหนึ่งผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าทำไมมันถึงตกลงไปได้ ตั้งใจฆ่าตัวตายหรือมีคนทำ"" เป็นไปได้ไหมว่าเขาจะรู้เห็นว่าพี่ชายฝาแฝดกับเมียตัวเองเป็นชู้กัน ไม่ก็อาจเห็นทั้งคู่กำลังทำเรื่องอย่างว่ากันแบบที่ยัยพายเห็น ก็เลยไปที่หน้าผานั่น แล้วก็"" ก็มีความเป็นไปได้ แต่ที่ฟังจากที่คุณธีร์เล่า เจตมันเป็นเสือผู้หญิงมาก่อน ถึงต่อให้มันรู้เห็นมันก็ไม่มีทางฆ่าตัวตายเพราะเรื่องนี้หรอก แต่ผมก็ไม่รู้ว่ามันไปที่หน้าผานั่นทำไมแล้วตกลงไปได้ยังไง"" ใครบอกว่าเขาตกลงไป มีคนเห็นไหมหรือเห็นแค่รถเข็นที่เขานั่งตกลงไปเลยคิดว่าเขาตกลงไปด้วย"" ไม่มี ไม่มีใครเห็น "ภานุพงศ์ครุ่นคิด" ลางสังหรณ์ของผมบอกว่าเขายังมีชีวิตอยู่อยู่ ตอนนี้น่าจะอยู่ที่ไหนสักแห่ง"เห็นไอยวรินทร์จ้องมองเขาด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ เขาจึงพูดขึ้น" หือ ไม่เชื่อที่ผมพูดเหรอ ลางสังหรณ์ผมแม่นนะ"เขตคามลงจากรถก็เร่งสาวท้าวเข้าบ้าน" พาย พายครับพายผมกลับมาแล้ว"เข

เดินผ่านล็อบบี้อานนท์ก็ร้องเรียก" พายครับ"ภูริตาหันไปมองอานนท์ที่นั่งอยู่ที่ล็อบบี้ เขารีบลุกเดินมาหา" พอดีผมผ่านมาแถวนี้เลยซื้อชานมไข่มุกมาฝาก แล้วก็มีชิโอะปังแฮมชีสด้วย"เขตคามจ้องมองอานนท์ด้วยความไม่พอใจ" เอากลับไปพายไม่กินหรอก"ภูริตารับเอาชานมกับขนมมาส่งยิ้มให้" ขอบคุณค่ะ"อานนท์ส่งยิ้มกลับ ธีรเดชตามเข้ามาเห็นภูริตาถือแก้วชานมกับขนมในมือยังส่งยิ้มให้ผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้ที่เขาไม่รู้จัก" งั้นผมกลับก่อนนะครับ"" ค่ะ"อานนท์สบตากับเขตคามและธีรเดชมุมปากยกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินไป " ไอ้หมอนี่มันเป็นใคร"" มันชื่ออานนท์ เป็นน้องชายแม่เลี้ยงกูเอง"เขตคามตอบธีรเดชก่อนจะรีบตามภูริตาที่กำลังเข้าลิฟต์ไป" ไอ้ทักมึงไปสืบเรื่องมันมาด่วน"ธีรเดชหันไปสั่งทักษะเขตคามนั่งเฝ้าภูริตาไม่ห่าง เธอเดินไปไหนก็เดินตาม" ที่บริษัทโน้นไม่มีงานให้ทำรึไง ถึงได้มีเวลามาทำตัวไร้สาระที่นี่"" ไม่มี ผมเป็นเจ้าของบริษัทจะทำอะไรก็ได้"ภูริตาเบื่อหน่ายกับท่าทีของเขาที่เอาแต่ตามติดเธอ" ถ้าคุณยังไม่หยุดตามฉันฉันจะให้ร.ป.ภมาไล่คุณออกไป"เขตคามหยุดชะงักมองดูภูริตาที่เดินเข้าห้องน้ำไป " คุณเขตครับ คุณผู้หญิงกับค

หลังจากซื้อบ้านเสร็จเขตคามก็พาอนงค์กับคามีเลียมากินข้าวที่ร้านอาหาร " เอ๊ะ นั่นพายนี่ เธอมากับใครหน่ะ"เขตคามหันไปมองตามที่คามีเลียชี้บอก ก็เห็นภูริตากำลังนั่งกินอาหารอยู่กับอานนท์ เขารีบเดินไปนั่งลงข้างเธอทันที" พายทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ ทำไมไม่รอผมผมบอกแล้วไงว่าเดี๋ยวผมจะพาคุณมา"เชตคามถามด้วยความไม่พอใจ เขาคิดว่าจะพาอนงค์กับคามีเลียมากินข้าวเสร็จก็จะส่งกลับบ้าน เขาจะนั่งเป็นเพื่อนเฉยๆแล้วจะรอกินพร้อมภูริตา ไม่คิดว่าจะมาเจอเธออยู่ที่นี่ แถมยังมากับอานนท์อีกคามีเลียกับอนงค์เดินมานั่งลงร่วมโต๊ะ" พายบังเอิญจังเลยนะ เขตบอกว่าร้านนี้อาหารอร่อยเลยพาฉันกับแม่มาทาน อุ้ยนี่คุณนนท์ สวัสดีค่ะไม่คิดว่าจะเป็นคุณ"อานนท์ไม่ได้สนใจ เขามองหน้าภูริตาเห็นเธอดื่มน้ำ" อิ่มแล้วเหรอครับ"" ค่ะ"" งั้นเรากลับกันเลยไหม"ภูริตาพยักหน้า อานนท์เรียกพนักงานมาคิดเงินแล้วเดินออกไปพร้อมภูริตา เขตคามคว้าแขนเธอไว้" พาย ผมไปส่ง คุณไปไหนก็ไป พายเป็นเมียผม ผมไปส่งเธอเอง"ภูริตาสะบัดแขนออก" อดีต เราสองคนเป็นเพียงแค่อดีต เราเลิกกันแล้ว ฉันกับคุณไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันกลับไปดูแลคนรักของคุณเถอะ"พูดจบก็เดินออกไปจ