All Chapters of ลวงสวาทท่านประธานธงแดง: Chapter 11 - Chapter 20

“ถ้าคุณก้าวขาออกไปจากที่นี่ก่อนที่จะได้รับอนุญาตจากผมแม้แต่ก้าวเดียวแล้วล่ะก็ รับรองเลยได้ว่าคลิปการช่วยตัวเองพร้อมกับเสียงหวาน ๆ ที่ครางเรียกชื่อผมจะถูกโชว์หราทุกหน้าแพลตฟอร์มโซเชียลอย่างแน่นอน” คนเจ้าเล่ห์พูดประโยคแสนร้ายกาจออกมาอย่างไม่รู้สึกผิดอะไร อีกทั้งประโยคเหล่านั้นก็ถึงกับทำให้ฉันตัวชาวาบไปทั้งร่างทันที“มะ...หมายความว่ายังไงคะ...!!” ก้อนเนื้อที่อกด้านซ้ายพลันกระตุกวูบทันทีที่ได้ยินคำขู่ ก่อนจะพยายามข่มใจให้สงบลง ด้วยพอคิดได้ว่าเขาอาจจะแค่ขู่เฉย ๆ เพราะนับตั้งแต่ที่ฉันทำงานอยู่ห้องเดียวกับเขามา ฉันยังไม่เคยเห็นกล้องวงจรปิดสักตัว“ก็หมายความตามที่พูด” คนเจ้าเล่ห์ยักคิ้วขึ้นจนดูท่าทียียวน พร้อมกับยกแก้วบรั่นดีบนโต๊ะขึ้นมาอีกครั้งแล้วจิบน้ำสีอำพันด้วยท่าทางสบาย ๆ อีกครั้ง“คุณโกหก...!!” ฉันกัดฟันกรอดอย่างไม่เชื่อ แม้ในใจจะภาวนาขอให้สิ่งที่ฉันได้ยินไม่เป็นความจริง แต่แล้วสิ่งที่ทำให้ฉันต้องพลันหวั่นใจขึ้นมาอีกครั้งก็คือ...นับตั้งแต่ที่ฉันทำงานกับเขามา...เขายังไม่เคยโกหกเลย...!!“ผมว่าคุณรู้จักผมดีนะคุณมนต์” คนตรงหน้าที่เหมือนจะรู้ดีว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่ตอบกลับมาอย่างรู้เท่าทันใ

“อ่ะ...อ๋อ...ป่าวค่ะไม่มีอะไร” ฉันยิ้มแหย ๆ ส่งไป“งั้นมนต์ขอตัวพักผ่อนก่อนนะคะ แล้วก็เรียกมนต์แค่มนต์เฉย ๆ ก็พอ ไม่ต้องคุณมนต์หรอกค่ะ เรามันก็ลูกจ้างเขาเหมือนกัน รับเงินเขาเหมือนกัน เพียงแต่ทำหน้าที่ต่างกันก็เท่านั้นเอง” ฉันฝืนยิ้มพูดอีกครั้งด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสั่นไหว และเหมือนกับว่าคนตรงหน้าจะรับรู้ได้ถึงความรู้สึกผ่านดวงตากลมโตใส ดังนั้นในจังหวะที่ฉันกำลังจะสแกนนิ้วมือเปิดประตูห้องเข้าไป“ได้เลยครับ คุณมนต์เฉย ๆ” (^-^) บอดี้การ์ดหน้านิ่งเลือกจะเล่นมุกตลกส่งฉันเข้าห้องพร้อมกับยิ้มฝืน ๆ และด้วยความพยายามที่จะทำให้ฉันสบายใจของคนตรงหน้าก็ได้ทำให้ฉันถึงกับยิ้มกว้างออกมาได้ในวันที่แสนวุ่นวายแบบนี้...รุ่งเช้า ~~ฉันตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้าตรู่ด้วยความเคยชิน หลังจากนอนหลับสนิทเลยตลอดทั้งคืน“ฮ้าาาาว ~~ กี่โมงแล้วเนี่ย” ฉันหยัดตัวขึ้นหยิบมือถือที่วางตรงโต๊ะหัวนอนขึ้นมาดู ก่อนที่หน้าจอจะบอกว่าอีกไม่กี่นาทีจะ 7 โมงเช้าแล้ว“ตายแล้ว สายแล้ว ไอ้มนต์เอ๊ยจะไปทำงานทันไหมเนี่ย” ฉันเด้งตัวดึ๋งออกจากที่นอนด้วยอาการร้อนรน ก่อนที่สมองจะรันงานเต็มที่แล้วเผยความจริงว่าวันนี้เป็นวันหยุดประจำสัปดาห์“

“ผมว่าผมบอกคุณไปแล้วนะว่าไม่ให้ใส่ชิ้นนั้นน่ะ”เสียงเย็นพูดก่อนจะเดินมาประชิดตัวด้านหลัง พร้อมกับหยิบเสื้อชั้นในจากมือฉันไป“ตะ...แต่ว่าข้างนอกมี...”และในจังหวะที่ฉันยังไม่ทันพูดจบ“หรือว่าไม่อยากใส่อะไรเลย...??” คนตัวโตยักคิ้วถามเอ่ยปากเอาแต่ใจแต่ทว่า...ด้วยประโยคนั้นยังไม่น่าตกใจเท่า อวัยวะบางส่วนของเขาที่ตอนนี้กำลังทิ่มแทงอยู่แถวบริเวณบั้นท้ายของฉัน และด้วยการรับรู้ได้ถึงอันตรายที่ฉันรู้ดีว่ามันจะส่งผลให้ฉันลำบากแค่ไหน ฉันก็ได้แต่รีบเด้งตัวหลบหนีอาวุธร้ายของเขา พร้อมกับเลือกที่จะใส่แค่เสื้อตัวนอกอย่างที่เขาต้องการการกระทำของฉันส่งผลทำให้คนตัวโตที่กำอำนาจในมือพอใจทันที เขาที่ยกยิ้มได้ใจใส่ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป ส่วนฉันที่เห็นว่าถ้าขืนตัวเองยังอยู่ในห้องนอนกับเขาแบบนี้ต่อไปแล้วละก็ความปลอดภัยต่อพื้นสงวนคงไม่เหลืออย่างแน่นอน พอคิดได้ดังนั้นฉันจึงรีบเดินผละออกไปจากห้องนี้ทันทีแล้วรีบลงไปยังด้านล่างโดยที่หลังยังเสียววาบไม่หายหลังจากที่ฉันได้ลงมายังด้านล่างป้าแม่บ้านที่ฉันเจอก่อนหน้านี้ก็ไม่อยู่แล้ว จะมีเพียงก็แต่อาหารที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้ที่โต๊ะเรียบร้อยแล้วเท่านั้น และแม้ว่าฉันจะร

เจ้าของลำเอ็นสีเนื้อบอกในขณะที่ตัวเขาเอนกายพิงลงกับโซฟา พร้อมกับหลับตาพริ้มรอรับความหฤหรรษ์ที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้านี้...จากนั้น...จ๊วบ ~~ แผล็บ ~~ริมฝีปากอวบอิ่มอ้ากว้างตรงเข้าครอบงำเอ็นแข็งเหมือนดั่งที่เคยทำมาแล้วก่อนหน้านี้ก่อนจะออกแรงดูดกินประหนึ่งไอติมแสนอร่อย จากนั้นเรียวลิ้นเล็กก็บรรจงลากเลียจากจุดสูงสุดไปยังจุดต่ำสุดสลับกับดูดปลายหัวมนที่มีน้ำเหนียวใสทยอยไหลออกมา“อ่า...ซี๊ดดดดด ~~ อย่างนั้นแหละ” เสียงครางทุ้มสลับกับเสียงซูดปาก หลังจากที่จุดอ่อนไหวของกายหนุ่มถูกกระตุ้นด้วยความร้อนชื้นไม่หยุดแผล็บๆๆก่อนที่ลิ้นเล็กยังคงบรรจงลากเลียปรนเปรอเอ็นอุ่นต่อ อีกทั้งยังเร่งความเร็วในการระรัวลิ้นเพิ่มขึ้นด้วยนึกสนุกกับการได้ยินเสียงครวญครางจากผู้ชายเจ้าเล่ห์อย่างเขากระทั่งเมื่อลำเอ็นที่อยู่ในปากเริ่มกระตุกไหว บวกกับเส้นเลือดที่พันอยู่รอบลำเอ็นใหญ่เริ่มปูดปูนกระตุกตอกเป็นจังหวะ ก็ทำให้ริมฝีปากร้อนรับรู้ได้ว่าอีกไม่ช้าน้ำรักสีขาวขุ่นอันเป็นสัญญาณของความสุขสมจะถูกปลดปล่อยออกมาจนเต็มโพรงปากอีกแล้ว นั่นจึงทำให้เรียวปากสวยเปลี่ยนจากใช้ลิ้นลากเลีย มาเป็นครอบงำตัวตนขนาดใหญ่อย่างเต็มปากเต็มคำอ

พรวด ~~กึด...!!“กรี๊ดดดดด...!! เจ็บ...!!” ฉันถึงร้องเสียงหลง พร้อมกับส่งมือขึ้นไปยันตัวเขาเอาไว้ แต่ด้วยขนาดแก่นกายที่ใหญ่เกินมาตรฐานได้ล่วงล้ำเข้ามายังดินแดนสงวนจนมิดลำแล้ว มีหรือคนที่เต็มไปด้วยความกำหนัดจะยอมถอดถอนมันออกแล้วหยุดการกระทำนั้นลง“อะ...เอาออกไปเถอะนะคะ...มนต์เจ็บ…!!” เสียงวิงวอนเคล้าน้ำตาไม่อาจห้ามแรงปรารถนาของชายหนุ่มได้ เมื่อเขาที่นอกจากจะไม่สนใจแล้วยังกดบั้นเอวกระทุ้งเน้นเข้าออกอย่างชนิดที่ว่าไม่ออมแรงพั่บ...พั่บ...พั่บสะโพกแกร่งจัดการกระแทกกระทั้นทันทีโดยไม่ให้สาวเจ้าได้ทันตั้งตัว“อะ...โอ๊ย...ฮึก...ฮึก” ส่วนหญิงสาวก็ได้แต่มีน้ำตาซึมออกมายังหางตาอีกครั้ง อีกทั้งยังรู้สึกถึงคับแน่นและเสียดสีที่ตรงกลางร่องจนอึดอัดไปหมด“อย่าเกร็งซิมนต์...มันจะยิ่งทำให้คุณเจ็บ...อ่าาาา...” ก่อนที่คนบนร่างจะเอ่ยคำแนะนำด้วยใบหน้าเหยเก เนื่องจากกำลังเสพสมกับความเสียวซ่านที่โอบรัดรอบลำเอ็นจนปวดหนึบไปหมด อีกทั้งแรงที่กำลังขยับอยู่ของบั้นเอวก็ไม่มีทีท่าจะผ่อนแรงลงแม้แต่นิดเดียวพั่บๆๆๆร่างบางที่ขยับกระเพื่อมไปตามแรงส่งได้แต่ต้องยอมรับฟังคำแนะนำจากคนบนร่างที่ส่งมาให้ จนกระทั่งเมื่อร่างกา