Tous les chapitres de : Chapitre 671 - Chapitre 680

-Kyle-“I really love the way you k!ss me, Kyle.” she told me and my lips stretched into a wide smile.“Really, baby?” tanong ko habang dahan-dahan pa rin akong naglalabas-masok sa kanya. “I really love the feeling of me inside you. So fvcking hot and delicious.”I k!ssed her again, deepening it, sw!ping my tongue along with her lower lips. Yumakap naman siya sa akin at sa naglalagablab na paghuhugpong ng aming mga katawan, walang inhibisyong nakipaghal!kan siya sa akin habang gumagapang ang kanyang mga kamay sa hvbad kong likod, pababa sa aking pang-upo, at mas lalo pang idniin ito sa kanyang kas3lanan. “Harder, Kyle!” nagsimula siyang magdemand kaya naman ibinaon ko pang lalo ang aking sandata sa kanyang kaloob-looban na nagpaung0l sa kanya ng malakas.Pinutol ko ang aming paghahal!kan at lumuhod ako sa pagitan ng kanyang mga hita. Bumaba ang tingin ko sa magkahugpong naming katawan at nakita ko kung paano bumabaon ang aking kahabaan sa kanya.Sobrang sarap ng pakiramdam na nasa lo

-Kyle-“Daddy!” nagulat kaming lahat nang bigla na lamang pumasok si Jasmine sa loob ng bahay habang nakasunod sa kanya ang mga tauhan namin at hinahabol siya. Sa labis kong pagkabigla, sa akin siya dumiretso at niyakap ako ng mahigpit. “Daddy, I love Kyle! Please don’t hurt him! Don’t kill him daddy, please!”“Jasmine…” hindi ko akalaing magagawa niya akong ipagtanggol sa tatay niya. Mas kinampihan niya pa ako kaysa sa galit na galit niyang ama.Mas lalo tuloy lumalim ang pagmamahal ko sa kanya, at pakiramdam ko’y kayang-kaya kong itaya ang buhay ko para lang din maiparamdam ko sa kanya kung gaano ko siya kamahal.“Jasmine, lumayo ka sa lalaking ‘yan!” hinila siya ng kanyang daddy palayo sa akin, pero ayaw niyang bumitaw. Hawak ko rin ng mahigpit ang kanyang kamay.“Daddy, no! Mahal ko siya! Pabayaan mo na lang kami, please!” sa pagkakataong ito ay kita ko na ang mga luha ni Jasmine na namumuo sa kanyang mga mata. Ayaw na ayaw ko pa naman sa lahat ay ang nakikita siyang nasasaktan at

-Kyle-“Tamara, listen to me. I’ll explain everything to you later, okay. For now, I need to catch up with your dad at the airport.” hindi ko na siya hinintay pa na sumagot. Paglabas ni Bernard sakay ang motor ko, agad akong sumampa sa likod niya at humarurot na siya paalis.Pagdating namin sa airport, nakita ko si kuya na mukhang dismayado at bagsak ang mga balikat habang palabas. Patakbo akong lumapit sa kanya. “Kuya!”Nagulat siya nang mapatingin sa akin, at nangunot ang kanyang noo nang iabot ko sa kanya ang kanyang phone at passport. “Ano ’to? Anong gagawin ko sa mga ito? At saka bakit ka nandito? Hindi ba masakit ‘yang katawan mo? Yang black eye mo.” at itinuro pa nito ang mata ko.“Wala ito, kuya. Pasensiya ka na sa mga nasabi ko kanina, but you know damn well that I didn’t mean the words I said, right?” sabi ko, at nalilitong tinitigan niya ako. “I already booked you a flight papuntang Paris. Don’t worry, hindi mo na kailangan ng visa dahil US citizen ka naman daw. Ako na ang

-Kyle-Pag-uwi ko sa bahay, nakita kong may dalawang mobil ng pulis ang nakapark sa tapat ng gate, at isang ambulansiya naman sa unahan. Nakita ko ang ilan sa mga pulis na kinakausap sina Bernard at ang iba pa naming kasamahan, at si Daboy naman ay tinutulungan ang mga medical staff na dalhin ang mga sugatan sa ambulansiya.Nang marinig nila ang motor ko, lahat sila ay napalingon sa akin. Humahangos namang tumakbo papalapit sa akin si Bernard. “Kyle, anong nangyari? Nahabol mo ba yung mga bumaril sa atin? Nalaman mo ba kung sino sila at kung sino ang may pakana nito? Nandiyan na ang mga pulis. Tumawag na rin ako ng ambulansiya para madala ang mga nasugatan sa hospital. Mabuti na lang talaga at walang namatay, Kyle. Sobra ang takot ko kanina. Akala ko malalagasan na naman tayo ng mga tao. Nakakatrauma din pala.” nanlulumong napayuko na alng siya.Tinapik-tapik ko naman ang kanyang balikat. Wala pa rin pala silang ideya na ang daddy ni Jasmine ang may gawa nito sa amin. Sigurado akong

-Kyle-Pero siguradong hinigpitan nito ang securtiy doon o baka naglagay pa siya ng mga CCTV sa paligid ng bahay, kaya kailangan kong pagplanuhang mabuti kung paano ito papasukin nang walang nakakapansin.I couldn’t help but feel sorry for Jasmine. Kung tutuusin, birthday niya ngayon. She should be celebrating her 18th birthday now, but what did her father do? He locked her up in his own house, and from what I could tell, even her stepmother was making things harder for her.Hindi ako pwedeng basta na lang manatili dito ng walang ginagawa. Hindi ako mapapakali hangga’t naiisip kong nasasaktan at umiiyak ngayon si Jasmine.Noong gabi ding iyon, pinalipat ko si Janna sa kuwarto ko para tabihan si Tamara sa pagtulog at nagdesisyon akong puntahan si Jasmine sa bahay ng daddy niya. “I’m sorry, baby.” bulong ko sa pamangkin ko dahil hindi ko natupad ang pangako kong hindi na ako aalis sa tabi niya. “I’ll be back, I promise.”Binilinan kong maigi ang mga tauhan namin ko na bantayan ang baha