Início / Romance / The Billionaire's Aggressive Maid / Capítulo 1 - Capítulo 10

Todos os capítulos de The Billionaire's Aggressive Maid: Capítulo 1 - Capítulo 10

164 Capítulos

T h e B i l l i o n a i r e' s A g g r e s s i v e M a i d

Note: Pwede mo pong laktawan kung ayaw mong basahin, hindi po ito part ng story, maikling pag welcome lang po ito ni Author at pagbibigay ng kunting background tungkol sa story. Dear Readers, Maraming salamat po, sa pagtangkilik at pagpili upang basahin ang libro ko. Isang malaking karangalan po sa akin na maisulat ang mga panyayaring nakapaloob sa buong imagination ko. Alam niyo po, hindi naman kasi madali ang pagiging writer, kinakailangan po ito ng mahigpit na didikasyon at reasearch sa mga mangyayari sa buong kwento, at sa inyong pagpapatuloy, sa susunod na mga chapters, babalaan ko na po kayo sa mga mangyayari sa simula pa lang. Ito po ang unang libro ko na isusulat sa Goodnovel, kaya umaasa po ako sa mga maayos niyong response sa mga nangyayari sa mismong libro, huwag niyo sana along huhusgahan kung may mga napaloob man na hindi kaaya ayang pagyayari at pagkakamali sa paggamit ng salita, dahil hindi po masamang magkamali lalo na po kung nagsisimula pa lang. Kaya naman umaasa

Prologue

Warning!! Ang chapter na ito ay naghahatid ng mga maselang pangyayari na maaaring makasira ng iyong pag iisip at magtulak sa iyo ng mga sexualidad na mga gawain lalo na sa mga bata. Kaya naman, maaari mo itong laktawan kung hindi pa ito angkop para sayo.Sa may sala, kitang kita ko ang mga agresibong mata ni Sir Levi habang nasa ibabaw ko. Nasa may coach kami, nakapatong siya sa akin, magkadikit ang aming mga maselang bahagi ng katawan at wala ni isang kasuotan.Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko sa bawat paglabas pasok niya sa makipot at basang basa kong bebengka. "Ahhhhh" 5ngol ko habang hawak hawak ang dalawa kong malalaking payaya na tumadalbog talbog na habang gumagalaw siya sa may taas ko."Hindi ugh, ko, akalain na ganito ka pala kasarap Calista" hinihingal niyang Sabi.Hindi ko rin alam kung matutuwa ba akong hinayaan ko lamang ang aking amo, na bumatong at gawin sa akin ito. Isa lang naman akong hamak niyang maid, pero hindi ko rin mapagkaila na habang tinitingnan ko

Chapter 1

Nanginginig ang mga kamay ko habang pilit kong hinahabol ang hininga ko. Nasa gilid ako ng tulay sa Ilog Pasig, hawak-hawak ang bakal na rehas na para bang 'yun lang ang natitirang matibay sa buhay ko.Malalim ang gabi, pero gising na gising ang sakit sa dibdib ko. Ang lamig ng hangin—parang nanunusok—pero mas masakit pa rin 'yung pakiramdam ng pagiging walang silbi.“Putang ina naman o!” pasigaw kong bulalas. Tumingin ako sa langit na tila bang umaasa akong may sasagot. “Ano bang kasalanan ko?! Ha?! Bakit parang ako na lang palagi?!”Gusto kong humagulgol pero ayoko. Ayoko dahil baka isipin ng mga tao na mahina ako. Pero totoo niyan, ubos na ako. Ubos na ubos.Saka ko naramdaman ang pagtulo ng luha sa pisngi ko. Hindi ko na namalayan. Tahimik lang. Dumadaloy, kasabay ng hangin at ng ingay ng mga sasakyan sa malayo. Parang tinatawanan pa ako ng mundo.“Nagpakaalipin na ako sa trabaho… lahat ginawa ko… nilunok ko ang pride ko para lang mak

Chapter 2

Hinawakan ko ang kamay ng bata—mahigpit. Parang ayaw niyang bumitaw. Parang ako na lang ang tanging kakampi niya sa mundong hindi niya maintindihan. Pero bigla na lang—may isa pang kamay na pumulupot sa kabilang braso niya. Matigas. Mainit. May kapangyarihan. “Akin siya.” bulalas ko habang bahagyang hinahatak si Princess palayo. “Anak ko siya,” sagot ng lalaki, malamig ang tono pero bakas sa mukha ang tensyon. Parang isang lobo na handang sumabog sa kahit konting tusok ng karayom. “Ayaw niya sayo!” balik ko agad, kahit hindi ko alam kung saan ko kinukuha ang lakas ng loob. Basta alam ko lang—ayaw ng batang ‘to sa kanya. “She doesn’t hate me!” sigaw ng lalaki. Napahigpit ang hawak niya sa anak niya. Kami, parang nasa eksena ng pelikula. Pero walang kamera, walang script. Lahat to, totoo. Naghihilahan kami, si Princess ang gitna. Para siyang laruan na pinag-aagawan ng dalawang taon

Chapter 3

Pagkarating sa mismong gate ng mansion, napamulagat ako.Hindi gate. Pader. Yung tipong kapag nagpasabog ka sa labas, hindi mo pa rin maririnig sa loob. Ganung level ng katahimikan at seguridad. Automatic na bumukas ang gate na parang sinanay para salubungin ang mga taong sanay laging sinasalubong.Sa loob, isang tanawin na parang galing Pinterest board ng mga anak ng diyos. Landscaped na garden, may fountain pa talaga na mukhang hindi lang basta pampapogi kundi may sariling filtering system pa. Nakita ko ang mga ilaw na tumatama sa fountain—hindi nakakasilaw, pero enough para magmukhang fairy tale ang ambiance. Hindi ko alam kung mansyon ba ito o bagong resort sa Tagaytay.“Wag kang lalayo sakin, yaya,” bulong ni Princess habang hawak ang laylayan ng oversized shirt ko. “Baka mawala ka. Malaki kasi dito.”“Mas malaki pa ‘to sa barangay namin,” pabulong kong sagot.Pagbaba namin ng sasakyan, sumalubong agad ang ilang staff. May tatlong naka-black and white uniform. One butler, isang m

Chapter 4

Levi Hamilton – First Person POV Tahimik ang gabi. Tahimik ang buong mansyon. Isa 'to sa mga bihirang pagkakataon na nakakauwi kami ni Princess ng hindi dis-oras ng gabi dahil hindi ko na kinaya ang kabigla-biglang pasabog niya sa gitna ng Pasig bridge nang mas inuna kung ipaayos ang na flat kong sasakyan kaysa sa kaniya. Kanina lang, muntik na siyang mawala at tumalon sa Pasig Bridge—at ngayon, parang wala lang, parang natagpuan na niya ang bagong mundo sa isang babaeng kakikilala pa lang niya. Pagbukas ko ng pinto ng kwarto niya, dahan-dahan ang bawat hakbang ko. Ayokong manggising, gusto ko lang masigurong ayos siya. Ligtas. Kumportable. At ayun sila—magkayakap. Nakaunan si Princess sa braso ng bagong yaya. Parehong mahimbing ang tulog. Walang iniinda, para bang wala silang dinaanang kabaliwan ngayong araw. Napatingin ako sa babae. Si Calista. Ang baba

Chapter 5

Levi Hamilton POVPutangina. ‘Yung “blush” niya, may sarcasm. Naririnig ko na ‘yung imaginary teleserye sound effect sa utak ko. Hindi na ako makahinga ng maayos. Pakiramdam ko, alam niyang may nangyari. Alam niyang may mali. At gusto niyang i-dissect ‘yung mismong pagkakamaling ‘yon sa harap ng hallway. “T-thank you, Marcia. You can go back to your duties now,” utal kong sabi habang naglalakad palayo na parang may hinahabol akong hangin sa loob ng dibdib ko. Pero bago ako tuluyang makalayo, narinig ko pa ang huling linya niya: “Ang ganda po ng bagong Yaya ni Princess sir, sana po ay magtagal siya rito sa mansyon.” Lumingon ako. Ngumiti siya—‘yung mapang-asar pero may halong totoong kilig sa mata. Ako naman, tuluyang naglakad papalayo… mabilis. Shet. Masyado nang intense ‘to.

Chapter 6

Levi Hamilton – First Person POVKinabukasan, umaga ng orientation ni Calista sa mansionAlas otso ng umaga pa lang pero parang alas dose na ng tanghali ang pakiramdam ko. Nakaayos na ang buong mansion — mula sa hallway hanggang sa guest receiving area kung saan idinaos ang orientation ng bago… ng bago kong problema.Nasa itaas ako ng hagdan, hawak ang isang tasa ng mainit na kape habang pinagmamasdan mula sa taas ang kalat ng ugaling kalye na may pangalan — Calista.Pumasok siya sa loob ng conference lounge na parang hindi mansion ang pinasukan, kundi sari-sari store sa kanto. Nakaponytail lang, naka-jacket na may tatak ng “Pasig Athletics,” at naka-cargo pants. Pati slippers niya, hindi uniform — kulay neon green. Gusto ko siyang sabihan na dress code pa lang, bagsak na siya. Pero hindi ko magawa.“Gandang umaga sa lahat!” bungad niya, taas-kilay pa, sabay irap sa isa sa mga kasambahay na obvious na ayaw sa kaniya. “Nandito ba ‘yung nagsabin

Chapter 7

Calista POVLahat natawa — pati si Jona at 'yung isa pa sa gilid. Si Ma’am Rivera? Napangiti rin pero pilit. “Keep that tone outside of the mansion’s formal events.”“Copy that,” sagot ko, sabay salute. Pero pang-Boy Scout yata ‘yung style ko.“Isa pa,” dagdag niya. “Kailangan mong matutong gumamit ng Ma’am at Sir sa lahat ng pagkakataon. Hindi ‘Ate,’ hindi ‘Kuya,’ hindi ‘Siya.’ Klaro?”Tumango ako. “Yes, Ma’am. Klarong-klaro. Parang tubig ng Maynilad.”Nag-rolling eyes na ‘yung isa sa staff pero hindi na ako pinatulan. Okay lang. Ako rin naman, natatawa na sa sarili ko.Pero sa likod ng pagbibiro ko, alam kong kailangan kong galingan. Kasi si Princess—‘yung batang sinabihan ako ng “you’re my happy ending” — umaasa sa’kin. Ayokong ipahiya siya. Ayokong ipahiya sarili ko.Kaya habang binabasa sa’kin ang household policies, sinulat ko lahat ng sinabi nila. Ilang salita lang ang kaya kong palitan, pero ‘yung respeto, ‘yon h

Chapter 8

Calista POV Hamilton Mansion – Dining RoomTanghaling tapat, pero sa dami ng kutsara, tinidor, plato, at wine glass sa harapan ko, parang dinner party sa royal palace ‘to, hindi lunch. Wala pa akong isang araw sa bahay na ‘to pero parang may pa-grand ball na agad ang ambiance. At ang matindi, ako ang bida sa floor ng orientation."This is the soup spoon," sabay abot ni Rivera, isa sa mga senior na staff. "This is the dessert spoon. Don’t mix them up."Tiningnan ko ang hawak niya, saka ang mesa. Ilang kutsara ba talaga ang kailangan para kumain? Kung gutom ka na, kahit kamay, gagana eh. Pero syempre, hindi pwede ‘yon dito. Iba ang mundong pinasok ko.Katabi ko si Princess na abalang sinusubo ang tinolang may sayote. Cute siya habang kumakain, parang walang pakialam sa gulong nangyayari sa gilid niya. Ako naman, hindi pa nakakakain. Hindi dahil ayaw ko — kundi dahil literal na tinuturuan ako ng tamang posture, tamang galaw, tamang hawak ng utensils.

ANTERIOR

...

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status