บททั้งหมดของ เคมี(หัวใจ) กับ นายวายร้ายวิศวะไฟฟ้า: บทที่ 51 - บทที่ 60

พีท เหลือบมองข้าวกล่อง พลางใช้ช้อนตักขึ้นมากินอย่างไม่รีบร้อน รสชาติเรียบง่ายแต่กลับอร่อยกว่าที่คิด อาจเพราะเขาหิว…หรืออาจเป็นเพราะบรรยากาศรอบตัวสายตาของเขาเลื่อนมองไปรอบ ๆ ห้องของอันนา ห้องที่ไม่มีอะไรหรูหรา ไม่มีโต๊ะอาหารยาว ๆ หรือจานอาหารจัดเต็มเหมือนเวลาที่เขากินข้าวกับเพื่อน ๆ ในร้านอาหารหรู แ

หญิงสาว แทบจะเอามือปิดหน้าตัวเอง เธอถอนหายใจแรงๆ ก่อนจะหันไปมอง พีท ที่ยืนอมยิ้มขำอยู่ข้างๆ เขาทำหน้าตาเหมือนสนุกกับสถานการณ์นี้มากกว่าใคร"ป้าค่ะ… ไม่ใช่แบบนั้นนะค่ะ! คือยังไม่ได้เป็นแฟนกันนะคะ" อันนา รีบแก้ตัว แต่ป้านวลทำตาเป็นประกายอย่างไม่เชื่อ"ไม่ใช่แบบนั้นได้ยังไง? ป้าอยู่ที่นี่มานาน ไม่เคยเห

ชายหนุ่ม สบตาแม่ก่อนพยักหน้าเล็กน้อย "ไม่ลำบากครับ น้องว่าง่ายดี"มีน หัวเราะ "แน่นอนคะแม่ พี่พีทดูแลหนูอย่างดีเลย!"มีน หันไปสบตาพี่ชาย ที่ทำหน้าอมยิ้ม กลัวเธอจะฟ้องว่าเขาไม่ยอมกลับบ้าน แต่ มีน รู้ดีว่าไม่ควรบอกแบบนั้น…..เมื่อถึงเวลาอาหารเย็น ทั้งครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตากันในห้องอาหาร ป้าศรี หัวหน

พีท ถอนหายใจยาว ก่อนจะหันไปทางหน้าต่าง มองออกไปข้างนอกเพื่อพยายามสงบจิตใจ แต่ในใจยังหนักอึ้ง ความไม่แน่ใจแผ่ซ่านไปทั่ว เขาอยากเชื่อว่ากวินจะไม่ทำอีก...แต่ก็อดกังวลไม่ได้เมื่ออาจารย์สอนจบลงไป กวิน ก็เดินมาหา พีท เขาพยายามทำตัวให้เป็นปกติ ยิ้มบาง ๆ ราวกับเรื่องเมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น"เฮ้ พีท เลิก

เสียงเครื่องบดกาแฟดังขึ้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ภายในร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของกาแฟคั่วใหม่ นิดหน่อยกำลังจัดเรียงแก้วอยู่หลังเคาน์เตอร์ ขณะที่พี่ลินกำลังรับออเดอร์จากลูกค้าเมื่อรับออเดอร์เสร็จ พี่ลินก็เดินมาหานิดหน่อย"นี่! นิดหน่อย!" พี่ลินกระซิบ "ไม่เห็นอันนาหลายวันแล้วนะ!"นิดหน่อยชะงั