LOGINเมื่อ "อันนา" นักศึกษาวิทยาศาสตร์สาขาเคมีสาวสุดฉลาดและเย็นชา ต้องมาเจอกับ "พีท" หนุ่มวิศวะกรรมศาสตร์สาขาไฟฟ้า สุดกวนที่ใช้ชีวิตสุดชิลโนสนโนแคร์ใคร โลกของ "อันนา" ที่เต็มไปด้วยสูตรเคมีและปฏิกิริยาทางวิทยาศาสตร์ต้องสั่นสะเทือน เมื่อ "พีท" เข้ามากวนใจเธอไม่หยุด แต่สิ่งที่ทั้งคู่ไม่คาดคิด คือ พลังดึงดูดระหว่างพวกเขาที่ร้อนแรงเกินกว่าหลักการทางเคมีจะอธิบายได้…….
View More“ไม่สงสารกันเลย…ให้พักก่อนได้ไหม…ยังเจ็บ…อยู่…นะ…นายใจร้ายจัง…” เธอพูดเสียงแผ่วด้วยความเขินอาย มือบางยกขึ้นดันอกเขาเบาๆ แต่ไร้แรงจะผลักจริงจังแต่ความรู้สึกลึกๆ ในใจกลับไม่อาจหลอกตัวเองได้ เธอยังอยาก…อยากให้เขาสัมผัส อยากให้เขากอด อยากให้เขาอยู่ใกล้แบบนี้แม้จะเจ็บพีท สบตาเธออยู่อย่างนั้น ลมหายใจของ
เธอมีความสุขกับสัมผัสของเขา แม้ว่าจะแฝงด้วยความเจ็บปวดจนร่างกายแทบแตกเป็นเสี่ยงๆ แต่เธอกลับอยากให้เขาทำต่อไปเธอหายใจหอบถี่ขึ้น ลมหายใจร้อนผ่าวไล้ผ่านผิวเนื้อของเขา เสียงครางกระเส่าเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากบางโดยไม่อาจควบคุมได้ นิ้วเรียวสวยจิกลงบนแผ่นหลังแกร่งของเขา แรงสัมผัสนั้นทิ้งรอยจาง ๆ ไว้บนผิวห
เมื่อลิ้นอุ่นตวัดเลียและดูดดื่มจุดกระสันของเธอจนพอใจแล้วเขาก็ค่อยๆ ยกตัวขึ้นและใบหน้าหล่อ และเริ่มประกบจูบมาที่ริมฝีปากบางอีกครั้ง ลิ้นเจ้าเล่ห์ไล่เล้าโลมลิ้นของเธออย่างว่องไว จนไม่เปิดโอกาสให้หญิงสาวได้ส่งเสียงครางออกมาได้เลยมือหนาของเขาเริ่มถอดกางเกงตัวเอง และถอดชิ้นสุดท้ายที่ปิดบังแก่นแท่งใหญ่ข
บทที่ 33ครั้งแรกของอันนากับพีท (NC) พีท สบตาเธอด้วยสายตาร้อนแรง รอยยิ้มแต้มบนมุมปาก ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ โน้มตัวลงมา ริมฝีปากร้อนผ่าวจูบลงมาอีกครั้ง ก่อนกระซิบเสียงพร่า“ฉันจะไม่ทำแรงนะ…อันนา”อันนา เผยอริมฝีปากตอบรับจูบของเขาอย่างแผ่วเบา ความอบอุ่นจากสัมผัสนั้นค่อยๆ ละลายความลังเลในใจของเธอริมฝีปา
เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้น พร้อมกับสายลมเย็นที่พัดผ่าน แต่สิ่งเดียวที่เธอรับรู้คือไออุ่นจากเขา…พีท รับรู้ถึงความรู้สึกเจ็บปวดของอันนา เขารีบขับรถมอเตอร์ไซด์ไปให้ถึงสถานีรถไฟให้เร็วที่สุดเมื่อถึงสถานีรถไฟ อันนา วิ่งไปที่ช่องขายตั๋วทันที คนต่อแถวเยอะมาก เธอพยายามตั้งสติรอคิวอย่างอดทน ในใจภาวนาให้ยังพอม
พีท ส่ายหน้า ก่อนจะยิ้มมุมปากแล้วตอบด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ทุกอย่างรอบตัวดูเหมือนจะหยุดนิ่ง"ฉันมาตามหาใครบางคน... ที่ชอบขโมยหัวใจคนอื่น"อันนาเบิกตากว้าง "นะ…นายพูดอะไรของนาย?"นิดหน่อยกับพี่ลินที่ยืนฟังอยู่แทบจะกรี๊ดออกมา ด้านพี่ลินถึงกับจับแขนนิดหน่อยแน่น กระซิบเสียงดังอย่างตื่นเต้น "โอ๊ย! ประโยคน
เสียงเครื่องบดกาแฟดังขึ้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ภายในร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของกาแฟคั่วใหม่ นิดหน่อยกำลังจัดเรียงแก้วอยู่หลังเคาน์เตอร์ ขณะที่พี่ลินกำลังรับออเดอร์จากลูกค้าเมื่อรับออเดอร์เสร็จ พี่ลินก็เดินมาหานิดหน่อย"นี่! นิดหน่อย!" พี่ลินกระซิบ "ไม่เห็นอันนาหลายวันแล้วนะ!"นิดหน่อยชะงั
พีท ถอนหายใจยาว ก่อนจะหันไปทางหน้าต่าง มองออกไปข้างนอกเพื่อพยายามสงบจิตใจ แต่ในใจยังหนักอึ้ง ความไม่แน่ใจแผ่ซ่านไปทั่ว เขาอยากเชื่อว่ากวินจะไม่ทำอีก...แต่ก็อดกังวลไม่ได้เมื่ออาจารย์สอนจบลงไป กวิน ก็เดินมาหา พีท เขาพยายามทำตัวให้เป็นปกติ ยิ้มบาง ๆ ราวกับเรื่องเมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น"เฮ้ พีท เลิก