บททั้งหมดของ พิษรักมาเฟียร้าย: บทที่ 61 - บทที่ 70

ร่างอรชรของพราวมุกทรุดฮวบลงบนโซฟาตัวใหญ่กลางห้องนั่งเล่นด้วยหัวใจที่แหลกสลายบวกกับอารมณ์ที่แปรปรวนในช่วงของการเป็นประจำเดือนยิ่งทำให้ความน้อยเนื้อต่ำใจเข้ามากัดกินภายในใจของหญิงสาว ดวงตากลมโตค่อยๆ มีน้ำใสๆ รินไหลออกมาอาบสองแก้มขาวเนียนพราวมุกครุ่นคิดฟุ้งซ่านไปต่างๆ นานา จนกระทั่งเสียงกดออดหน้าประตู

เช้าวันใหม่แสงแดดลอดผ่านช่องว่างผ้าม่านสีดำสนิทเข้ามาภายในห้องนอนทำให้ร่างบางค่อยๆ ขยับเปลือกตาเปิดออกทีละนิด พราวมุกรู้สึกได้ถึงวงแขนแกร่งที่สอดอยู่ใต้ลำคอของเธอและอีกข้างหนึ่งก็กอดรัดเอวบางของเธอเอาไว้แน่น หญิงสาวค่อยๆ ขยับกายหันหลังกลับไปมองใบหน้าหล่อเหลาดั่งเทพบุตรที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่ในตอนน

ร่างกำยำเปล่งเสียงครางกระเส่าพร้อมกับท่อนลำลึงค์ปลดปล่อยน้ำเชื้อสีขาวขุ่นออกมาจากรูเล็กตรงกลางหัวหยักเข้าไปอัดแน่นเต็มอุ้งปากเล็ก ในขณะเดียวกันพราวมุกก็กลืนน้ำคาวลงคอไปอย่างรู้หน้าที่เพราะเธอจดจำได้จากครั้งก่อนหน้านี้“แค่ก! แค่ก!” พราวมุกสำลักน้ำกามเล็กน้อยแต่ไม่ได้เท่ากับครั้งที่แล้วเพราะเธอเตรียม

@คฤหาสน์ตระกูลวอล์กเกอร์“เข้าไม่ได้นะครับ นายใหญ่สั่งห้ามไว้ครับ” เสียงของหัวหน้าบอดี้การ์ดร่างใหญ่พยายามห้ามปรามและยืนขวางมาร์วินเอาไว้เพื่อไม่ให้เขาเข้าไปในคฤหาสน์หลักได้ตามคำสั่งของนายใหญ่อย่างมาร์คอส ส่วนบอดี้การ์ดคนอื่นๆก็ช่วยกันยืนขวางหน้าประตูเอาไว้อยู่หลายคน“หลีกทางให้กูเดี๋ยวนี้!” เสียงท

มาร์วินรีบลุกพรวดพราดวิ่งไปยังลานจอดรถอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งร่างกำยำเหนื่อยหอบมาจนถึงลานจอดรถหรูของคฤหาสน์โดยมีโจฮันวิ่งตามหลังมาติดๆชายหนุ่มมองร่างเล็กของพราวมุกที่กำลังยืนมองเหล่าคนใช้ยกกระเป๋าเดินทางขึ้นรถช่วยกันอยู่ซึ่งมาร์คอสกับดารินทร์ก็ยืนประกบคู่อยู่ข้างๆ พราวมุก“ผมไม่ยอมให้พราวมุกไปไหนทั้