All Chapters of ดั่งไฟพิศวาส: Chapter 31 - Chapter 40

ตอนที่ 32.จักราแวะมาหาตอนเช้าวันนี้...คุณพิมพยายามเรียบเรียงเรื่องที่จะต้องพูดกับเขา จะต้องพูดอย่างไรให้เขาไม่เสียความรู้สึกไปได้...เพราะจักราเป็นเพื่อนกับภีม...จะพูดอย่างไรให้เขารู้ว่าเธอไม่ได้เข้าข้างไพฑูรย์ ก่อนหน้าลูกชายเตือนเธอว่า...มันเป็นตำรวจนะครับ คุณพิม...เขาไม่ได้เรียกเธอว่าแม่ เพราะไม่เคยปาก และเธอก็ห้ามเอาไว้ เธอไม่อยากให้เขาขานเรียกคำนั้นออกมา...ยังก่อน...เธอไม่อยากเปิดเผยตอนนี้ รอได้ เธอรอมานานปีนัก...เก็บเอาความเจ็บปวดขมขื่นกับตัวเองมานาน...ที่เจ็บมากสุดคือคำประณามของคนเป็นป๋าวันเกิดเรื่อง คนคนเดียวที่เธอคาดหวังว่าจะได้รับไออุ่น...จะได้รับคำปลอบโยนที่เธอผิดพลาด แต่พ่อกลับทำร้ายเธอ ประณามเธอ แทบจะฆ่าเธอ ตอนนั้นเธอวิงวอน เธอกราบแทบเท้า...เธอแทบจะเอาชีวิตตัวเองเป็นเดิมพัน เธอต้องทำทุกอย่างเพื่อเอาชีวิตรอดในบ้านนี้ เธอต้องทำเพื่อลูก...เธอเพียรทำทุกอย่างเพื่อให้ลูกได้เติบโตในบ้านอัศววิภาส ให้ลูกได้รับสิ่งดีที่สุด และเธอก็ยอมละทิ้งชีวิตสนุกสนาน ทำตัวประหนึ่งแม่พระหรือนางชี...สงบ…สะอาด…และเห็นทางสว่างเป็นคนดีแสนดี เป็นพี่ใหญ่ของน้องๆ...เป็นกุลสตรีที่งดงาม...คนเ

ตอนที่ 34.“ก็หากว่าแม่กับลูกเค้าขาดกันแล้ว ไม่ได้ติดต่อสมาคมกันแล้ว คงจะไม่เป็นไรมังครับ”“จักรคิดแบบนั้นหรือ คนสมัยใหม่นี่แปลกนะ “ เธอเปรย “คิดอะไรให้เป็นเรื่องง่ายเพื่อตัวเองกันได้หมด ถึงได้มีเรื่องแบบมักง่าย สุกเอาเผากินกันเสมอ”เขาถูมือสองข้างไปมา หัวเราะแหะๆ“ผมคิดว่าชีวิตมันไม่ใช่เรื่องยุ่งยากมากกว่า คุณพิม มันเป็นเรื่องง่ายๆ หากเราเข้าใจมันง..ปล่อยให้เป็นไปตามที่ควรจะเป็น ไม่ได้ไปกดดันมัน”“อย่างนั้นหรือ” เธอสบตาด้วย ก่อนจะร้องถามว่า “ทำไมทำตาเยิ้มกับพี่...”จักราสะดุ้ง หัวเราะแหะๆ“คิดอะไร”เขาไม่ตอบแล้วรีบเปลี่ยนเรื่อง“คุณพิมได้ลงโทษไพฑูรย์หรือยังครับ”“พี่จัดการแล้ว”“แบบไหนครับ บอกผมได้ไหม”“คงไม่ได้ส่งตัวไปหาตำรวจให้อื้อฉาว แต่เขาก็โดนกักบริเวณ แล้วเขาจะต้องจ่ายเงินทำขวัญให้กับภีมสิบล้านบาท”“สิบล้านบาท? โอ...”“พี่เชื่อว่าเงินมากขนาดนี้ เขาคงไม่อยากทำอีก”“เขาคงจะหลาบจำนะครับ...”“พี่พูดกับเขาหลายอย่าง และเขาคงจะเชื่อฟังพี่ ขอบใจจักรนะที่ช่วยเป็นธุระ”เธอลุกมาใกล้ เขาเห็นเธอยืนอยู่เบื้องหน้า เขาก็หน้ามืดไปชั่วขณะ...“ขอบใจ...”มือเธอคว้าจับมือเขาและเธอเจตนาหรื

ตอนที่ 36.คุณพิมหรือพิมฉัตรคนนี้ดูเลือดเย็น...โหดร้ายผู้หญิงคนนี้หาใช่ดังภาพที่เธอพยายามแสดงออกไม่เลยและจะเกิดอะไรต่อไป นงนุชเริ่มกังวลเสียแล้วธมกลับมา...เขามาปรากฏตัวหน้าบ้านด้วยท่าทางไม่ดีเลย และนั่นทำให้ความตกใจลดลง...กลายเป็นความห่วงใยแทนที่เมื่อมาเปิดประตูบ้านรับเขา...และธมนั้นก็กำลังตกใจเสียเองเขาตกใจว่าทำไมน้องสาวไม่อยู่คนเดียว...นันทาอยู่กับผู้ชาย เขาตัวสั่น...อันเกิดจากความโกรธนันทามองเห็น...แย่แล้ว แย่แน่ๆ...หล่อนกลัว หลบไปข้างหลังภีมที่มองดูอย่างรู้ทัน หลังจากได้ยินนันทาเอ่ยเรียกคำว่าพี่...คงจะพี่ชายของหล่อน“นันทา นี่แกทำอะไร นั่นใคร”ไม่ใช่เพื่อนชายวัยเดียวกันกับนันทา แต่ดูอายุมากกว่า...น่าจะเกือบสิบปี...อาจจะเท่าเขาหรือมากกว่าเขาก็เป็นได้...เขาแก่กว่านันทาห้าปี หมอนั่นอาจจะแก่กว่าเขา ดูดี...ไม่ใช่พวกไอ้หนุ่มที่ดูหลักลอย แต่เขาก็ยังโกรธ“ดีนี่ งามหน้าไหม ใช้ให้แกมาเฝ้าบ้าน แกมาทำอะไรนี่”ท่าทางที่เบียดตัวเองอย่างนั้นทำไมจะดูไม่ออกว่าอาจจะเกินเลยกันไปถึงไหนๆ“แกกับมันเป็นอะไรกัน”นันทาอึกอัก...“ผมแนะนำตัวเองก่อนดีกว่า” ภีมเอ่ย ยิ้มแย้มแจ่มใส “ผมชื่อภีม อัศวว

ตอนที่ 38.“โธ่...” หล่อนครางออกมาเช่นกัน นั่นมากเกินไปหรือไม่ มันทำให้หล่อนตกใจกับการอยู่ร่วมกันของหญิงชาย...วิยะดาคิดอะไรกันแน่ ในเมื่อธมดูแลหล่อนเสียทุกอย่าง ไม่ต้องทำงาน มีเงินให้จับจ่ายใช้สอย แต่แน่ละไม่อาจจะฟุ่มเฟือยขนาดซื้อเครื่องเพชรราคาแพงได้ ไม่อาจจะไปท่องเที่ยวหรูหราได้ อย่างเช่นหากจะบินไปต่างประเทศปีละสองถึงสามครั้ง หรือจะเดินทางในประเทศและพักโรงแรมห้าดาวที่ค่าห้องพักคืนละระดับหมื่นขึ้นไป ธมคงจะทุ่มเทไม่ไหว...มันแพงเกินไป และไม่มีความจำเป็นจะต้องฟุ่มเฟือยขนาดนั้น“พี่ธม ให้หนูช่วยพูดไหม”“อย่าเลย นัน เพราะตุ๊กเค้โทษแกด้วย”“อ้าว...” ร้องอุทานแล้วทำตาปริบๆ “หนูไปเกี่ยวอะไรด้วย หรือหนูเป็นภาระส่วนเกิน”พี่ชายเงียบ หล่อนเลยเข้าใจได้ว่าน่าจะเป็นความจริง ที่น่าตกใจ...“ก็ตอนนี้หนูจะแยกออแกไป บอกพี่ตุ๊กใหม่สิ ทันไหม”“ฉันพูดกับผัวแกแล้วนะ นัน เขาสัญญาลูกผู้ชายกับฉันนะ” ธมเปลี่ยนเรื่อง“พี่ธม เชื่อเขาได้แค่ไหน”“ฉันบอกเขา...ให้จดทะเบียนกับแก”“พี่ธม” นันทาร้องออกมา ด้วยความตกใจ“แกต้องจด”“แต่...”“ไม่มีแต่” เสียงธมยืนยัน หน้าตาเขาจริงจังมาก “แกจะต้องมีหลักฐาน และเขาจะต้อง

ตอนที่ 40.เขาตอกกลับให้หน้าจ๋อย...และอายต่อผู้หญิงคนนั้น คุณพุดก็กรีดเสียงแหลม“เอ๊ะ! ภีม ฉันเป็นพี่แกนะ”เริ่มจะออกอารมณ์ ฉันกับแก...แปลว่าอารมณ์เริ่มจะไม่ดีแล้ว“ผมรู้” เขาตอบใจเย็นนัก “แต่คุณพุดไม่ควรจะเข้ามาก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของผม เราเป็นพี่น้องกันก็จริง แต่เรื่องส่วนตัวนี่ผมว่าเราไม่ข้องแวะกันไม่ใช่หรือ”เขาย้อนถาม มองหน้าคุณพุด ปลงสังเวชในใจ คุณพุดแต่งหน้าหนาราวกับสวมหน้ากาก ไม่เห็นผิวหน้าเดิม ดวงตานั้นมีขนตาปลอมเป็นแผง และยังกรีดตาสีดำเข้มเขียนเปลือกตาด้วยสีสันเจิดจ้า แต่กระนั้นแววตาอันล้าระโหยเกินวัยก็บอกว่าทรัพย์สินเงินทองหาได้ช่วยให้หล่อนมีความสุขนัก จมูกเป็ณนสันเพราะการเสริม ปากแดงลอยเด่น...และปากนั้นก็จีบเอื้อนเอ่ยวาจาที่บาดใจ“มีเมียผิดคิดจนตัวตายนะ ภีม”“ชีวิตของผม คุณพุดไปจัดการกับชีวิตตัวเองดีกว่าไหม มีผัวผิดมากี่คนแล้วละ”“ภีม แกนี่...” คุณพุดกรีดเสียงดัง“ผมพาเมียมาหาป๋า ให้ป๋าโอเคก็ดีแล้ว”“แกมาบีบบังคับป๋าหรือ”“เปล่า ป๋ายอมรับ“ป๋าป่วย ป๋าจะยอมรับได้ยังไง”เขาชูอะไรอย่างหนึ่งที่ถือไว้ในมือหลังจากออกมาจากห้องด้านในให้คุณพุดดู...และคุณพุดก็อึ้ง...พูดไม่